ماده اول - دولت ایران امتیاز انحصاری تاسیس کارخانههای عصارهگیری از گیاه موسوم بسوس (Reglisse) را در ایالات شمالی و غربی وجنوبی ایران به آقای حسنعلیخان هدایت و عزتالله خان هدایت که هر دو تبعه مسلم ایران هستند و در این قرارداد به نام صاحبان امتیاز مذکورمیشوند واگذار مینماید.
ماده دوم - مدت این امتیاز ده سال و ابتدای آن بعد از تصویب مجلس شورای ملی از تاریخ مبادله امتیازنامه خواهد بود.
ماده سوم - صاحبان امتیاز مکلف هستند کارخانههای عصارهگیری را در شمال در ظرف یک سال و نیم و در غرب در ظرف دو سال و نیم و درجنوب در ظرف سه سال و نیم از تاریخ امضا و مبادله این امتیازنامه تاسیس نمایند.
ماده چهارم - برای تامین اجرای مقررات این امتیاز صاحبان امتیاز ملزمند که توام با امضا و مبادله این امتیازنامه مبلغ سه هزار و نهصد تومان وجهنقد یا سند معتبر که مالیه قبول کند ودیعه بگذارند تا در صورت عدم اجرای مقررات ماده سوم به ترتیب مذکور در ماده پنجم به دولت علیه تادیه نمایند.
ماده پنجم - عدم تاسیس هر یک از کارخانههای مذکوره در ظرف مدتهای معینه در ماده سوم موجب الغاء امتیاز نسبت بقسمت مربوطه بآنمدت و ضبط و یا دریافت بلاعوض ثلث وجه ودیعه خواهد بود. بنا بر این چنانچه پس از انقضاء سه سال و نیم از تاریخ مبادله امتیازنامه هیچ یک ازکارخانههای مزبوره تشکیل نیافته باشد این امتیاز بکلی از درجه اعتبار ساقط و کلیه وجهالضمانه مجاناً و بلاعوض به دولت تعلق خواهد گرفت وبالعکس هر موقعی که یکی از کارخانههای سهگانه در ظرف مهلت مربوطه به آن تاسیس شود ثلث وجه ودیعه مسترد و در صورت ضمانت نسبت بهثلث وجه بلااثر خواهد بود.
تبصره - موارد (فرسماژور) از اجرا شرط الغاء فوقالذکر مستثنی است.
ماده ششم - اتباع داخله میتوانند استفادههای معموله که تا کنون از سوس به عمل میآورند ادامه دهند و این امتیاز بهیچوجه مانع عملیات آنهانخواهد بود ولی عصارهگیری از علف مزبور به وسیله کارخانجات تا انقضاء مدت مذکوره در ماده دوم منحصر بصاحبان امتیاز خواهد بود و دیگران ازاقدام به آن ممنوع میباشند.
ماده هفتم - صاحبان امتیاز میتوانند مطابق قوانین ایران و با اطلاع وزارت فواید عامه برای موضوع این امتیاز بتشکیل شرکتی مبادرت نمایندمشروط بر این که مرکز شرکت مزبوره در ایران بوده و همواره مطیع مقررات قوانین ایران باشد در این صورت شرکت مزبوره از هر حیث قائم مقامصاحبان امتیاز خواهد بود.
ماده هشتم - ماشین آلات و ادوات مربوطه به این کارخانه برای مدت این امتیاز در موقع ورود به خاک ایران پس از اجرای تفتیشات لازمه از تادیهحقوق گمرکی معاف خواهند بود و برای استفاده از این معافیت صاحبان امتیاز باید صورت آلات و ادواتی را که میخواهند وارد نمایند قبلاً به وزارتفواید عامه تقدیم بدارند تا بر طبق آن احکام لازمه به عهده اداره گمرک صادر شود.
ماده نهم - از روز به کار افتادن یکی از کارخانههای مذکور در ماده سوم تا مدت پنج سال مواد مربوطه به گیاه سوس که در کارخانههای مزبوره تهیهشده باشد در موقع خروج از ایران از تادیه حقوق گمرکی معاف خواهند بود.
ماده دهم - صاحبان امتیاز یا شرکت قائم مقام آنها موظفند که حقوق دولت را یک سال بعد از تاسیس هر یک از کارخانههای خود همهساله سهدرصد عمل کرد کارخانه را قبل از اینکه هیچ گونه خرج از آن کسر شده باشد یا ده یک عایدات خالص سالیانه آن را به دولت کارسازی دارند ولی هر گاهدر آتیه مالیاتهای قانونی وضع شود که باین کارخانهها اطلاق شده و میزان آن از سه درصد یا ده درصد مذکور در فوق تجاوز نماید صاحبان امتیازفقط ملزم بتادیه مالیات مزبور خواهند بود.
ماده یازدهم - عایدات خالص عبارت است از کلیه عملکرد کارخانه پس از وضع مخارج لازمه اداری و قیمت مواد اولیه و وجوه لازمه برای تعمیر ومرمت کارخانه. انتخاب سه درصد عایدات غیر خالص یا ده درصد عایدات خالص به اختیار دولت است.
ماده دوازدهم - صاحبان امتیاز مکلفند که برای محاسبات کارخانه خود دفاتر منظمی ترتیب داده و همهساله صورت حساب (بیلان) دخل و خرجخود را به دولت تقدیم دارند به علاوه مفتشین دولت که دارای حکم کتبی باشند میتوانند در موقع لزوم قبل از آنکه صورت حساب (بیلان) محاسباتکارخانه تهیه شده باشد به دفاتر صاحبان امتیاز مراجعه نموده در صورتی که در آن سال دولت اخذ دهدرصد عایدات خالص را تصمیم نموده باشد مبالغیرا که خارج از میزان مذکور در ماده (11) بخرج منظور شده باشد حذف نمایند.
ماده سیزدهم - انتقال این امتیاز بهر نحوی از انحاء به اتباع خارجه یا شرکتهای خارجی ممنوع و موجب الغاء امتیاز خواهد بود ولی در صورتی که موافق ماده (7) شرکتی تشکیل شود اتباع خارجه هم میتوانند از سهام شرکت مزبوره خریداری نمایند مشروط بر اینکه هیچوقت مجموع سهامی که بخارجه منتقل میشود باندازهای نرسد که اکثریت آراء مجمع عمومی شرکت را به اتباع خارجه بدهند.
تبصره - در هر حال شرکاء غیر ایرانی نباید بهیچوجه دارای اکثریت آراء مجمع عمومی باشند و الا این امتیاز ملغی خواهد بود.
ماده چهاردهم - هر گاه اختلافاتی راجع به مواد این امتیازنامه بین دولت علیه و صاحبان امتیاز یا شرکت قائم مقام آنها تولید شود موضوع اختلاف بدو نفر حکم که یکی از طرف وزارت فوائد عامه و دیگری از طرف صاحبان امتیاز در ظرف یک ماه تعیین خواهند شد مراجعه میگردد حکمین مزبورقبل از شروع برسیدگی حکم ثالث را انتخاب مینمایند رای حکمین و در صورت عدم توافق نظر آنها حکم ثالث قطعی خواهد بود و به موجب حکمهیات وزراء عظام به موقع اجرا گذارده میشود.
تبصره - هر گاه تا مدت یکماه و نیم یکی از طرفین حکم را معین و معرفی ننمود حق طرفی که حکم را تعیین نموده ثابت خواهد بود.
ماده پانزدهم - برای به دست آوردن علف اصلالسوس رضایت مالکین اراضی شرط و به عهده صاحبان امتیاز یا شرکت قائم مقام آنها است کهترضیه مالکین اراضی را به عمل آورند.
این قانون که مشتمل بر پانزده ماده است در جلسه اول بهمن ماه یکهزار و سیصد و چهار شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - سید محمد تدین