ماده واحده- موافقتنامه همکاری های امنیتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
تبصره - در اجرای ماده (9) این موافقتنامه رعایت اصول هفتاد و هفتم (77) و یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی الزامی است.
بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه همکاری های امنیتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان
دولت جمهوی اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان که از این پس به صورت مفرد «طرف متعاهد» و به صورت جمع «طرفهای متعاهد» نامیده میشوند:
- با عنایت به حسن همجواری و روابط دوستانه موجود میان دو کشور و اهمیت توسعه همکاری های دو جانبه و بین المللی در زمینه مسائل امنیتی و مبارزه با جرائم سازمان یافته فراملی
- با ابراز نگرانی از افزایش جرائم سازمان یافته و تهدیدهای ایجاد شده در اثر آنها و به منظور مبارزه با تهدیدهای مزبور
- با آگاهی از این امر که تامین امنیت ملی در کشور موجبات رفاه و آسایش دو ملت را فراهم می نماید.
- با اذعان بر لزوم توسعه همکاری ها در جهت مبارزه با جرائم تروریستی، مبارزه با قاچاق مواد مخدر، مواد روانگردان و قاچاق انسان، به ویژه با توجه به مفاد «معاهده واحد مربوط به مواد مخدر مورخ 1340 هجری شمسی برابر با 1961 میلادی، کنوانسیون مواد روانگردان مورخ 1349 هجری شمسی برابر با 1971 میلادی و کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با مواد مخدر و داروهای روانگردان مورخ 1367 هجری شمسی برابر با 1988 میلادی»
- و بر مبنای احترام متقابل به حق حاکمیت ملی، تمامیت ارضی، قوانین و مقررات ملی، عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر و نیز حمایت از حقوق اتباع دو کشور و همچنین اسناد حقوقی که در زمینه همکاری های امنیتی بین «طرفهای متعاهد» منعقد گردیده است از جمله «عهدنامه استرداد مجرمین مورخ 30/ 1/ 1338 هجری شمسی برابر با 20/ 4/ 1959 میلادی و نیز قرارداد انتظامات مرزی مورخ 30/ 5/ 1339 هجری شمسی برابر با 21 آگوست 1960 میلادی و پروتکل در خصوص کمیسیون مشترک مرزی مورخ 31/ 9/ 1366 هجری شمسی برابر با 12/ 12/ 1987 میلادی و یادداشت تفاهم مورخ 30/ 8/ 1368 هجری شمسی برابر با 21 نوامبر 1989» در زمینه های زیر توافق نمودند:
ماده 1- زمینه های همکاری
طرفهای متعاهد خود را برای همکاری در زمینه مبارزه با جرائم سازمان یافته به ویژه موارد زیر از طریق جلوگیری و شناسایی متهمان، متعهد می دانند:
1- پیشگیری و مبارزه با قاچاق کالا، اموال و اشیاء فرهنگی و تاریخی و استرداد اقلام مزبور
2- پیشگیری و مقابله با جعل اوراق بهادار دولتی، اسناد مسافرتی، پول، کارتهای اعتباری و دیگر اسناد با ارزش
3- مبارزه با فعالیت های اقتصادی غیرقانونی از قبیل پولشویی و بهره برداری از عواید و درآمدهای حاصله از فعالیت های یاد شده
4- مبارزه با قاچاق سلاح، مهمات و مواد منفجره
5- مقابله با هرگونه فعالیتی که امنیت ملی طرف دیگر را تهدید می نماید.
6- پیشگیری و مبارزه با جرائم سازمان یافته فراملی، تروریسم و سایر جرائم مندرج در این موافقتنامه
7- پیشگیری از قاچاق انسان و مهاجرت غیرقانونی به ویژه موارد مربوط به سوء استفاده از زنان و کودکان
8- پیشگیری و مقابله با جرائم رایانه ای و سایر جرائمی که با سوءاستفاده از وسایل مخابراتی و ارتباطی صورت میگیرد.
ماده 2- روشهای همکاری
هر طرف متعاهد برای اجرای موارد فوق اقدامات زیر را اتخاذ خواهد نمود:
1- شناسایی گروهها و افرادی که در ارتکاب جرائم سازمان یافته فراملی مشارکت دارند و به خاطر آن جرائم تحت تعقیب هستند و ارائه اطلاعات مربوط مانند عکس و اثرانگشت به طرف دیگر
2- تبادل اطلاعات در مورد اشکال مختلف جرائم سازمان یافته فراملی و روشهای بازدارنده برای مبارزه با آنها
3- تبادل اطلاعات در مورد قوانین راجع به پیشگیری و مبارزه با جرائم مندرج در این موافقتنامه
4- تبادل اطلاعات و تجربیات در زمینه تقویت مدیریت و کنترل مرزها از جمله از طریق تجهیز کامل پاسگاههای مرزی و دیدارهای منظم و مستمر مرزبانان
5- تبادل اطلاعات و تجربیات در زمینه انواع جدید مواد مخدر، داروهای روانگردان، مواد اولیه و پایه شیمیایی و همچنین مسیرهای مورد استفاده برای قاچاق آنها
6- تبادل اطلاعات و تجربیات در زمینه کنترل اتباع خارجی و افراد فاقد تابعیت که به صورت غیرقانونی از مرزهای دو کشور تردد نموده و در قلمرو یکی از طرفها اقامت غیرمجاز دارند.
7- تبادل تجربیات در زمینه سازماندهی، کارآموزی، مدیریت و آموزش نیروهای خود در سایر زمینه های مرتبط با این موافقتنامه
8- تبادل کارشناسان متخصص جهت توسعه همکاری های دو جانبه برای پیشگیری از جرائم سازمان یافته، اعمال تروریستی و قاچاق مواد مخدر و کلیه زمینه های امنیتی در این موافقتنامه
9- برگزاری دوره های آموزشی لازم برای کارشناسان، نیروهای پلیس و سایر دستگاههای ذی ربط هر یک از طرفهای متعاهد، بنا به تقاضا و در چهارچوب توافقهای جداگانه
10- انجام تحقیقات علمی مشترک در زمینه رسیدگی به جرائم
11- اتخاذ تمامی اقدامات برای اجرای موافقتنامه از طریق دستگاههای ذی ربط طرفهای متعاهد
ماده 3- مبارزه با تروریسم
طرفهای متعاهد برای پیشگیری از تروریسم و مقابله با فعالیت های گروههای تروریستی، که براساس قوانین و مقررات داخلی هر دو طرف با کنوانسیون های بین المللی مربوط که هر دو طرف به آنها ملحق شده اند، جرم شناخته میشوند، در صورتی که این جرائم نسبت به اتباع یا امنیت هر یک از طرفهای متعاهد واقع شود در موارد زیر با یکدیگر همکاری می نمایند:
الف- مبادله اطلاعات در خصوص استفاده از وسایل و شیوه های عملکرد گروههای تروریستی و جرائم ارتکابی از سوی آنها
ب- توسعه همکاری ها در چهارچوب پلیس بین الملل (اینترپل) و سازمان های ذی ربط دو کشور و شناسایی، تعقیب و سرکوب مرتکبان جرائم و اعمال تروریستی که از سوی قوانین ملی دو کشور جرم شناخته شده است.
ماده 4- موارد امتناع از همکاری
هر طرف متعاهد حق امتناع از اجرای تمامی یا بخشی از درخواست طرف دیگر را در مورد زیر برای خود محفوظ می دارد:
الف- به مخاطره افتادن حاکمیت و امنیت ملی خود یا تعارض با قوانین و مقررات ملی و مسئولیت ها و تعهدات بین المللی برای همکاری مزبور
ب- اخلال در جریان رسیدگی قضایی یا نادیده گرفتن اعتبار احکام قضایی در قلمرو طرف درخواست شونده
در این موارد طرف درخواست شونده، طرف درخواست کننده را بدون درنگ به صورت کتبی از دلایل امتناع از اجرای درخواست از طریق مجاری دیپلماتیک آگاه خواهد کرد.
پ- مداخله در رسیدگی و محاکمه در حال انجام توسط طرف دیگر یا تعارض با تصمیمات قضایی طرف مقابل
طرف درخواست شونده باید دلایل امتناع خود را از اجرای درخواست های مزبور، از طریق مجاری دیپلماتیک یا مرجع تماس موضوع ماده (8) این موافقتنامه به اطلاع طرف درخواست کننده برساند.
ماده 5- بهره برداری از اطلاعات و اسناد
تمامی اطلاعات و اسناد مبادله شده بین طرفهای متعاهد در چهارچوب این موافقتنامه، محرمانه میباشد و برای تصمیم گیری در مورد یک موضوع خاص مورد استفاده قرار خواهد گرفت. این گونه اسناد و اطلاعات فقط در صورت کسب موافقت قبلی و کتبی طرف دیگر در اختیار طرف ثالث قرار خواهد گرفت. اطلاعات و اسناد ارائه شده به وسیله طرف گیرنده، طبق قوانین و مقررات جاری آن مورد حفاظت و مراقبت قرار میگیرد.
ماده 6- هزینه ها
در صورت درخواست هر یک از طرفهای متعاهد جهت برگزاری دوره های آموزشی و خرید هرگونه تجهیزات امنیتی یا سایر درخواست هایی که در برگیرنده هزینه مالی باشد، هزینه های مربوط و نحوه پرداخت آن با توافق متقابل، ارزیابی و تعیین خواهد شد.
ماده 7- کارگروه مشترک
طرفهای متعاهد موافقت نمودند کارگروه مشترکی به ریاست معاون امنیتی و انتظامی وزیر کشور از طرف جمهوری اسلامی ایران و قائم مقام وزیر کشور از طرف جمهوری اسلامی پاکستان تشکیل شود و هر دو سال یک بار یا عنداللزوم براساس توافق متقابل دو طرف به طور متناوب در جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اسلامی پاکستان تشکیل جلسه دهد.
وظایف کارگروه به قرار زیر خواهد بود:
الف- نظارت بر اجرای این موافقتنامه
ب- ارائه راه حل برای مسائلی که ممکن است در جریان این موافقتنامه حادث شود.
پ- بررسی و به روز کردن این موافقتنامه
کارگروه مشترک میتواند جلسات گروههای فرعی کارشناسی در خصوص موضوعات مورد توافق را برگزار نماید.
ماده 8- وزارتخانه های مسئول
وزارتخانه های مسئول اجرای این موافقتنامه عبارتند از:
الف- از سوی جمهوری اسلامی ایران، وزارت کشور
ب- از سوی جمهوری اسلامی پاکستان، وزارت کشور
ماده 9- حل و فصل اختلاف و اصلاح موافقتنامه
طرفهای متعاهد هرگونه اختلاف در تفسیر یا اجرای این موافقتنامه را با مذاکره و یا از طریق مجاری دیپلماتیک و یا کارگروه مشترک موضوع ماده (7) این موافقتنامه حل و فصل خواهند نمود.
طرفهای متعاهد میتوانند مفاد این موافقتنامه را با توافق متقابل و رعایت تشریفات قانونی خود اصلاح نمایند و اصلاحات مزبور با رعایت ماده (11) لازم الاجراء خواهد شد.
ماده 10- ارتباط با سایر موافقتنامه ها
این موافقتنامه خدشه ای به تعهدات ناشی از سایر موافقتنامه های بین المللی، دو جانبه یا چندجانبه که به امضا و تصویب دو طرف متعاهد رسیده است وارد نمی نماید.
ماده 11- اعتبار موافقتنامه
این موافقتنامه از تاریخ آخرین اطلاعیه هر یک از طرفهای متعاهد به طرف دیگر مبنی بر اینکه اقدامات لازم را طبق قوانین و مقررات خود درباره لازم الاجراء شدن این موافقتنامه به عمل آورده است برای مدت پنج سال به موقع اجراء گذارده خواهد شد. پس از مدت مزبور این موافقتنامه خود به خود برای دوره های یک ساله تمدید خواهد شد مگر آنکه یکی از طرفهای متعاهد شش ماه قبل از خاتمه دوره مربوط، عدم تمدید آن را کتباً به اطلاع طرف دیگر برساند.
انقضای مدت اعتبار این موافقتنامه تاثیری بر اجرای درخواست های ارائه شده از سوی هر یک از دو طرف متعاهد در چهارچوب این موافقتنامه تا پایان مدت اعتبار موافقتنامه ندارد.
این موافقتنامه مشتمل بر یازده ماده در شهر تهران در تاریخ 30/ 11/ 1391 هجری شمسی برابر با 18/ 2/ 2013 میلادی در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی و انگلیسی که همه آنها از اعتبار یکسان برخوردار میباشند، تنظیم گردید.
از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران - مصطفی محمدنجار - وزیر کشور
از طرف دولت جمهوری اسلامی پاکستان - رحمن ملک - وزیر کشور
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و یازده ماده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ هفدهم فروردین ماه یکهزار و سیصد و نود و سه مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 27/ 1/ 1393 به تایید شورای نگهبان رسید.
علی لاریجانی