ماده 1 - به منظور تامین رفاه مستخدمان رسمی کشوری صندوق پسانداز مستخدمان رسمی کشوری طبق مقررات این قانون تاسیس میگردد.
تبصره 1 - منظور از مستخدم رسمی در این قانون مستخدمان رسمی مشمول قانون استخدام کشوری و دارندگان رتبههای قضایی و اعضای رسمی هیات علمی دانشگاههای دولتی و موسسات آموزش عالی دولتی و موسسات پژوهشی دولتی است.
تبصره 2 - موسسات دولتی غیر مشمول قانون استخدام کشوری در صورتی که مقررات خاصی برای پسانداز کارکنان خود نداشته باشند مکلفند ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این قانون براساس مقرراتی که بتایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور خواهد رسید به تشکیل صندوق پسانداز اقدام نمایند.
تبصره 3 - مستخدمان رسمی که به موجب قانون واگذاری بیمارستانهای وزارت بهداری به جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران منتقل شدهاند همچنین کلیه مستخدمان رسمی کشوری که موسسات محل خدمت آنان مقررات خاصی برای پسانداز این قبیل کارکنان ندارند مشمول مقررات این قانون میباشند.
ماده 2 - وزارتخانهها و موسسات دولتی مکلفند همه ماهه از حقوق هر یک از مستخدمان رسمی خود تا پانزده هزار ریال دو درصد و نسبت به مازاد آن تا سی هزار ریال سه درصد و نسبت به مازاد آن تا پنجاه هزار ریال چهار درصد بابت سهم مستخدم کسر و مابهالتفاوت آن را تا شش درصد بابت سهم دولت از اعتبار خود بر آن اضافه کنند و به حساب صندوق واریز نمایند.
تبصره 1 - حداکثر میزان حقوق مشمول پسانداز در این ماده به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و تصویب هیات وزیران قابل افزایش میباشد.
تبصره 2 - وزارتخانهها و موسساتی که مستخدمان رسمی مامور خدمت در اختیار دارند و حقوق آنان را از اعتبار و بودجه خود پرداخت میکنند مکلفند همه ماهه وجوه مربوط بسهم دولت و سهم مستخدم را به ترتیب مذکور در این ماده به حساب صندوق واریز کنند.
ماده 3 - پسانداز مذکور در ماده 2 به صورت سپرده در بانک رهنی ایران به نام هر مستخدم نگهداری و بانک مزبور مکلف است در دفاتر خود به نام هر یک از مستخدمان مشمول این قانون دو حساب تحت عناوین حساب پسانداز سهم مستخدم و حساب پسانداز سهم دولت نگهداری کند و درپایان هر سال صورت وضعیت حساب او را پس از احتساب وجوهی که بابت بهره بوجوه پسانداز اضافه میشود به اطلاع وی برساند.
تبصره - نرخ بهره متعلق به وجوه پسانداز اعم از سهم مستخدم و سهم دولت به پیشنهاد بانک مرکزی ایران از طرف هیات وزیران تعیین خواهد شد.
ماده 4 - بهرهایکه به وجوه پسانداز سهم مستخدم تعلق میگیرد کلا به حساب سهم مستخدم اضافه میشود.
ماده 5 - به منظور رفاه بازنشستگان و وظیفه بگیران، دولت مکلف است ظرف حداکثر شش ماه در اولین سال تشکیل صندوق مبلغ شصت میلیون ریال و در سال دوم مبلغ چهل میلیون ریال به عنوان کمک به صندوق پرداخت نماید.
ماده 6 - دو سوم بهره متعلق بوجوه پسانداز سهم دولت به حساب پسانداز سهم دولت اضافه میشود و یک سوم بقیه آن همچنین ارقام مذکور در ماده 5 در حساب مخصوص واریز میشود تا طبق آییننامهایکه به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و وزارت رفاه اجتماعی بهتصویب هیات وزیران میرسد به مصرف تامین رفاه بازنشستگان و وظیفهبگیران و وراث قانونی مستخدمان فوت شده برسد.
ماده 7 - وجوه پسانداز و بهرهای که به حساب پسانداز مستخدم و سهم دولت طبق ماده 4 تعلق میگیرد تا زمانی که مستخدم در خدمت دولت است بوی پرداخت نمیشود و در صورتی که خدمت مستخدم خاتمه یابد به ترتیب زیر عمل میشود:
الف - در صورت بازنشستگی و یا ازکارافتادگی یا بازخرید خدمت مستخدم کلیه وجوه پسانداز سهم مستخدم و سهم دولت بهرههای مربوط باو پرداخت میشود.
ب - در صورت فوت مستخدم کلیه وجوه پسانداز اعم از سهم مستخدم و سهم دولت و بهرههای مربوط به تساوی بین وارث قانونی مذکور درماده 86 قانون استخدام کشوری تقسیم میگردد و در صورتی که وراث قانونی با شرایط مقرر در ماده 86 قانون مذکور وجود نداشته باشد فقط سهم مستخدم و بهره آن طبق قانون مدنی بورثه او تعلق خواهد گرفت.
ج - در صورتی که مستخدم به موجب حکم دادگاههای صلاحیتدار به مجازاتهای اخراج از خدمت وزارتخانه یا موسسه دولتی یا انفصال دائم از خدمت دولت محکوم شود فقط مستحق دریافت سهم پسانداز خود و بهره متعلق بآن خواهد بود.
د - در مورد استعفاء و سایر موارد علاوه بر پرداخت سهم پرداختی مستخدم و بهره آن سهم پرداختی دولت و بهره آن با توجه به سنوات خدمت مستخدم به شرح زیر محاسبه و باو پرداخت میشود:
در پایان سال پنجم پنج درصد.
در پایان سال دهم پانزده درصد.
در پایان سال پانزدهم سی درصد.
در پایان سال بیستم پنجاه درصد.
در پایان سال بیست و پنجم هفتاد و پنج درصد.
در پایان سال سیام ببعد صد درصد.
تبصره - آن قسمت از وجوه پسانداز و بهره آن که براساس مقررات فوق بمستخدم یا بازماندگان او، قابل پرداخت نباشد به حساب مخصوص مذکور در ماده 6 واریز و صرف تامین رفاه بازنشستگان و وظیفهبگیران میشود.
ماده 8 - به موجودی حساب پسانداز و بهره متعلق بآن در موقع پرداخت هیچگونه مالیات و عوارض تعلق نمیگیرد و در صورت فوت صاحب حساب در جمع ارزش ما ترک متوفی محاسبه نخواهد شد.
ماده 9 - توقیف وجوه پسانداز مذکور در این قانون جز در قبال مطالبات دولت مجاز نمیباشد.
ماده 10 (اصلاحی 1390/03/31)- بانک رهنی ایران موظف است برابر شرایط مقرر در آییننامهای که به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و وزارت راه وشهرسازی و وزارت رفاه اجتماعی به تصویب هیات وزیران میرسد در صورت تقاضای صاحبان حساب بآنان وام بدهد.
ماده 11 - پرداختکنندگان حقوق اعم از حقوق اشتغال یا بازنشستگی و وظیفه مکلف هستند در موقع پرداخت حقوق اقساط مربوط به بازپرداخت وام را که طبق ماده 10 به مستخدمین پرداخت شده است از حقوق آنان کسر و به حساب مربوط واریز کنند.
قانون فوق مشتمل بر یازده ماده و هفت تبصره پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز دوشنبه 19ر12ر1353، در جلسه روز سهشنبه بیست و هفتم اسفند ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و سه شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - عبدالله ریاضی