دادگاه صالح در دعوی علیه خوانده مجهول المکان

تاریخ دادنامه قطعی: 1395/04/02
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: در فرضی که خوانده مجهول المکان است، امکان طرح دعوا در محل سکونت خواهان وجود ندارد و این امکان مربوط به مواردی است که خوانده در ایران اقامتگاه یا محل سکونت موقت نداشته باشد؛ بنابراین در دعوی مربوط به اموال منقول که از عقود و قراردادها ناشی شده و خوانده مجهول المکان است، خواهان مخیر به انتخاب دادگاه محل وقوع عقد یا دادگاه محل انجام محل تعهد می‌باشد.

شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه چهلم دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/09/07 - 07 : 49 قاضی: عبدالمحمد خالصی قاضی: علی اکبری

خلاصه جریان پرونده

پیرو گزارش مورخ 95/4/2 که منتهی به دادنامه شماره --- - 95 این شعبه گردیده بود پرونده به شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی بناب ارسال شده که شعبه مذکور طی دادنامه شماره --- - 95/6/15 با عدم پذیرش استدلال دادگاه عمومی حقوقی تهران و اعلام صلاحیت دادگاه اخیرالذکر به استناد مواد 11 و 12 و 27 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت صادر و به لحاظ حدوث اختلاف در صلاحیت رسیدگی پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به ایشان ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای علی اکبری عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص حل اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رای شعبه

قسمت اخیر ماده 11 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب ناظر به مواردی است که خوانده در ایران اقامتگاه یا محل سکونت موقت نداشته باشد مجهول المکان بودن خوانده از شمول ماده مذکور خارج است و با توجه به ماده 13 قانون مذکور که مقرر می‌دارد دعاوی راجع به اموال منقول که از عقود و قراردادها ناشی شده باشد خواهان مخیر به مراجعه به دادگاه محل وقوع عقد یا انجام محل تعهد می‌باشد که حسب آدرس اعلامی در قرارداد تنظیمی محل وقوع عقد و تعهد هر دو حوزه قضایی تهران می‌باشد لذا در اجرای تبصره ماده 27 قانون صدرالذکر با اعلام صلاحیت دادگاه عمومی حقوقی شهرستان اخیرالذکر حل اختلاف می‌گردد.

شعبه --- دیوان عالی کشور رئیس: عبدالمحمد خالصی عضو معاون: علی اکبری