تاریخ نظریه: 1392/07/08
شماره نظریه: 7/92/1329
شماره پرونده: 92-186/1-674
استعلام:
...
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به ماده 278 قانون آییندادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 1378، تنها رأی قطعی قابلیت اجراء دارد و هرگونه تغییر در اجرای حکم صادره از جمله اعمال مقررات آزادی مشروط نیز باید ناشی از تصمیم دادگاه صادرکننده آن رأی باشد؛ بنابراین منظور از «دادگاه صادرکننده حکم» در ماده 58 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 دادگاهی است که رأی لازمالاجراء را صادر کرده است. بدیهی است در صورتی که رأی دادگاه بدوی ذاتاً قطعی باشد یا به علت عدم طرح دردادگاه تجدیدنظر قطعیت یافته باشد (احکام موضوع بندهای (الف) و (ب) ماده 278 قانون آییندادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری)٭1 دادگاه صادرکننده رأی قطعی، دادگاه بدوی است و چنانچه رأی دادگاه بدوی پس از رسیدگی به اعتراض عیناً در دادگاه تجدیدنظر تأیید و یا اینکه این مرجع با نقض رأیدادگاه بدوی، رأساً مبادرت به صدور حکم نماید، مرجع صادرکننده حکم آزادی
مشروط، دادگاه تجدیدنظر خواهد بود. ضمناً اجرای احکام کیفری طبق بند (الف) ماده 3 (اصلاحی 1381/7/28) قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب مصوب 1373 با اصلاحات و الحاقات بعدی٭2 به عهده دادسرا به ریاست دادستان است.
٭- توضیح مولفان: 1- این قانون به موجب ماده 570 قانون آییندادرسی کیفری مصوب 1392/12/4 نسخ شده است و پس از لازمالاجراء شدن قانون اخیرالذکر باید مطابق ماده 490 آن رفتار شود.
2- ماده 3 (اصلاحی 1381/7/28) قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب به موجب ماده 570 قانون آییندادرسی کیفری مصوب 1392/12/4 نسخ شده است و پس از لازمالاجراء شدن قانون اخیرالذکر باید به ماده 22 به بعد آن رجوع شود.