شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ 1384/10/19 طرح جامع ناحیه زابل (شامل شهرستان های زابل و زهک) را برای افق زمانی سال 1400 با جمعیتی معادل 576 هزار نفر (45 درصد شهری و 55 درصد روستایی) برای پایان دوره طرح درمحدوده ای مشتمل بر ده شهر (زابل، زهک، دوست محمد، بنجار، ادیمی، محمدآباد، شهرک علی اکبر، محمدشاه کرم، شهرک کوهک و شهر جدید رامشار) و 5 بخش (مرکزی، شهرکی نارویی، میان گنگی، پشت آب و شیب آب) و 7 دهستان در مساحتی بالغ بر 16947 کیلومتر را مورد بررسی قرار داد و با تایید گزینه دوم پیشنهاد مشاور در بحث جمعیت و با پیشنهاد تقسیم ناحیه از دو به چهار شهرستان در چارچوب قانون تقسیمات کشوری، تصویب نمود.
اسناد طرح به شرح زیر است:
1- نقشه منطقه بندی و کاربری اراضی (سند شماره 1):
شامل مناطق زیر به عنوان راهنمای کاربری های عمده - پهنه اسکان و تجمع جمعیت
- پهنه فعالیت های کشاورزی
- پهنه منابع طبیعی
- پهنه اراضی مناسب جهت آبخیزداری
- پهنه اراضی دارای محدودیت
- پهنه اراضی حفاظتی
- پهنه استقرار صنایع
- پهنه اراضی نظامی
2- ضوابط نحوه استفاده از اراضی (سند شماره 2):
شامل ضوابط استفاده از اراضی و کاربری های مجاز در هر یک از مناطق 8 گانه فوق
3- گروه بندی مراکز جمعیتی (سند شماره 3):
با هدف ساماندهی نظام فعالیتی در فضا و دسترسی به آستانه های مناسب خدمات و تولیدات برای جمعیت ساکن از طریق تشکیل یک ناحیه (به مرکزیت شهر زابل)، 5 منظومه (به مرکزیت محمدآباد، بنجار، ادیمی، دوست محمد و زهک)، 17 مجموعه و 94 حوزه صورت میگیرد که خدمات مورد نیاز را در سطوح 2 الی 5 ارائه می دهند.