صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1402/06/20
برگزار شده توسط: استان یزد/ شهر یزد
موضوع
اثبات دیه با سوگند یا لوث
پرسش
در پروندهای خانمی باردار نزد پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه مینماید و پزشک به نامبرده اعلام مینماید در صورتیکه درد زایمان پیدا نمود با ایشان تماس حاصل نماید. در ادامه به علت تاخیر مراجعه خانم به پزشک، جنین فوت مینماید و شاکی مدعی است که با پزشک تماس ولکن پاسخگو نبوده و پزشک متخصص نیز مدعی است که پاسخگو بوده و بیمار را ارشاد نموده است. هیات بدوی سازمان نظام پزشکی در نظریه خود اعلام مینماید در صورتی که پزشک پاسخگو نبوده است 50 درصد مقصر والا تقصیری متوجه پزشک نیست. دادسرا با تحقیقات نمیتواند این موضوع را اثبات نماید و شاکی تقاضای اتیان سوگند در محضر دادگاه مطرح میکند. وظیفه دادسرا در این مرحله چیست؟
نظر هیات عالی
در موارد لوث، اثبات دیه جنایات بر اعضا و منافع اعم از عمدی و غیرعمدی حسب مقررات ماده 456 قانون مجازات اسلامی با اتیان سوگند امکان دارد و در غیر موارد لوث حسب ماده 277 قانون آیین دادرسی مدنی اثبات دیه جنایات با معرفی یک گواه مرد یا دو زن به ضمیمه سوگند شاکی و مدعی خصوصی قابلیت اثبات دارد. ماده 208 قانون مجازات اسلامی اثبات دیه با سوگند را به مقررات قانونی ارجاع داده است که در ماده 209 همان قانون همسان با ماده 277 قانون آیین دادرسی مدنی بیان نموده است. لذا اثبات دیه جنایات به صرف یک سوگند قابل اثبات نیست و نظر اکثریت قضات شهر یزد تا حدودی که با این نظر انطباق دارد قابل تایید است.
نظر اکثریت
براساس ماده 208 قانون مجازات اسلامی، دیه مطابق مقررات این قانون با سوگند اثبات میشود و همچنین براساس مواد 312 و 314 و 456 قانون اخیرالذکر شاکی میتواند با قسامه ادعای را خود اثبات نماید.
نظر اقلیت
با توجه به ایجاد تردید و شبه در ارکان و شرایط بزه و اظهارات پزشک متخصص، دادسرا پرونده را با قرار منع تعقیب مواجه میسازد بخصوص آنکه بر اساس ماده 120 قانون مجازات اسلامی هرگاه وقوع جرم یا برخی از شرایط آن مورد شبهه و تردید قرار گیرد و دلیلی بر نفی آن یافت نشود حسب مورد جرم یا شرط مذکور ثابت نمیشود.