ماده 1) شرکت سهامی نفت ایران مجاز خواهدبود بدون پرداخت حقوق گمرکی و عوارض راه و شهرداری آنچه جهت عملیات اکتشافی یا استخراجی و بهرهبرداری خود لازم بداند از خارج واردکند.
ماده 2) اراضی متعلق به دولت که جهت عملیات شرکت لازم باشد مجاناً و بلاعوض به شرکت واگذار میشود.
اراضی متعلق باشخاص که مورد احتیاج شرکت باشد بتراضی طرفین بقیمت عادله خریداری و بشرکت منتقل میشود در صورتی که مالک زمین بقیمت پیشنهادی شرکت تسلیم نشود دادگاه شهرستان محل بنا بتقاضای شرکت در ظرف سی روز از تاریخ تقاضا دستور تصرف اراضی مورد تقاضا را بنفع شرکت صادر خواهد نمود و مالک زمین میتواند برای تعیین بهای اراضی خود از طریق داوری طبق قانون آیین دادرسی مدنی به دادگاه شهرستان محل مراجعه نماید.
هیات داوری قیمت عادله را در نظر گرفته رای صادر مینماید.
مقصود از قیمت عادله قیمتی معادل با قیمت زمین مشابه در مجاورت اراضی مورد احتیاج شرکت بوده و در آن منظوری که شرکت از خرید دارد نباید در نظر گرفته شود.
ترتیب مراجعه به دادگاه و دستور دادگاه مبنی بر تصرف شرکت و مراجعه مالک به دادگاه طبق آییننامه مخصوصی که وزارت دادگستری و سازمان برنامه تنظیم و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید تعیین خواهد شد.
ماده 3) شرکت سهامی نفت ایران میتواند موسسات و وسائل لازم جهت حمل و نقل و ارتباط مخابراتی را که برای انجام عملیات خود لازم بداند ایجاد نماید و همچنین از اراضی بایر هرگونه مصالح ساختمانی مورد احتیاج را استخراج کند.
استخراج مصالح نامبرده در اراضی دولتی مجانی و در اراضی اشخاص تابع پرداخت حقوق خواهد بود که در ماده پانزدهم معادن مصوب 16 بهمن ماه 317 [1317] مصرح میباشد.
ماده 4) وزارت دارائی - دادگستری - کشور و سازمان برنامه مامور اجرای این لایحه قانونی است.
بر طبق قانون اعطای اختیارات مصوب بیست مرداد ماه 31 لایحه قانونی واگذاری بعضی مزایای قانونی بشرکت سهامی نفت ایران که مشتمل بر چهار ماده است تصویب میشود.
به تاریخ 30 مهر ماه 31
نخست وزیر - دکتر محمد مصدق