هیات وزیران در جلسه مورخ 1390/6/13 بنا به پیشنهاد وزارت راه و شهرسازی و تایید وزارت امور خارجه و به استناد ماده واحده قانون اجازه تصویب مقررات فنی و قواعد مربوط به کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین المللی (کنوانسیون شیکاگو) - مصوب 1356 - تصویب نمود:
سازمان هواپیمایی کشوری مجاز است ضمیمه (12) کنوانسیون شیکاگو تحت عنوان "استانداردها و توصیه های بین المللی جستجو و نجات" را به شرح پیوست که تایید شده به مهر دفتر هیات دولت است اجرا نماید.
محمدرضا رحیمی
معاون اول رئیس جمهور
بسمه تعالی
استانداردها و توصیه های بین المللی
ضمیمه 12(ضمیمه 12 کنوانسیون شیکاگو)
جستجو ونجات
ترجمه، تهیه و تدوین:دفتر ایمنی و بررسی سوانح
بسمه تعالی
استانداردهاو توصیه های بین المللی
نکته: این ضمیمه (ضمیمه 12) طبق دفترچه راهنمای جستجو و نجات هوایی و دریایی بین المللی (IAMSAR)، جلد اول - دفترچه راهنمای ساختار و مدیریت، جلد دوم - هماهنگی عملیات، و جلد سوم - تجهیزات سیار (سند 9731) تکمیل میشود، هدف آن کمک به کشورها در برآوردن نیازها و الزمات جستجو و نجات است که در قالب کنوانسیون شیکاگو پذیرفته شده است. آن دسته از الزامات کنوانسیون شیکاگو که به ارائه سرویس جستجو و نجات هوایی مربوط است در ضمیمه شماره 12 تحت قالب استانداردها و توصیه های علمی آورده شده است. سه جلد دفترچه راهنمای جستجو و نجات هوایی و دریایی بین المللی، راهنمائی را به منظور ساماندهی و ارایه سرویس جستجو و نجات در حوزه های مشترک هوایی و دریائی فراهم می آورد.کشورها بدین وسیله تشویق میشوند تا با استفاده از این دفترچه راهنما به توسعه و ارتقاء سرویس های جستجو و نجات خود بپردازند و با کشورهای همسایه اشان تعامل و همکاری داشته باشند.
فصل اول - تعاریف
وقتی از واژگان زیر در استانداردها و توصیه های مربوط به جستجو و نجات استفاده میشود، آنها معانی ذیل را دارند:
ایستگاه هشدار دهنده:
هر واحد و تجهیزاتی که به منظور کمک رسانی به عنوان یک واسطه بین شخصی که یک وضعیت اضطراری را گزارش می کند و مرکز هماهنگی نجات یا مراکز فرعی نجات ایفای نقش می کند.
وضعیت هشدار:
موقعیتی که در آن تشویش و نگرانی در خصوص سلامتی وسیله پرنده و سرنشینانش وجود دارد.
وضعیت بحرانی:
موقعیتی که در آن منطقی وجودد دارد که وسیله پرنده و سرنشینانش با یک خطر بزرگ و قریب الوقوع تهدید میشوند و به کمک فوری احتیاج دارند.
فرود بر روی آب:
فرود اضطراری یک وسیله پرنده بر روی آب.
وضعیت اضطراری:
یک واژه کلی است که بر حسب مورد شامل وضعیت عدم اطمینان، وضعیت هشدار یا وضعیت بحرانی میشود.
مرکز مشترک هماهنگی نجات:
مرکز هماهنگی نجاتی که مسئول عملیات جستجو ونجات هوایی و دریائی میباشد.
بهره بردار:
شخص، سازمانی یا موسسه ای که مستقیماً یا به طور غیر مستقیم مسئول عملیات وسائل پرنده میباشد.
سرخلبان:
خلبانی که توسط بهره بردار با در حالت هوانوردی معمولی، توسط مالک وسیله پرنده تعیین میشود و فرمانده و مسئول انجام ایمنی پرواز میباشد.
مرکز هماهنگی نجات :
یک واحد که مسئولیت ارتقاء موثر سازمان و تشکیلات مرتبط با سرویس های جستجو و نجات و هماهنگ سازی انجام عملیات جستجو ونجات و هماهنگ سازی عملیات جستجو و نجات را در یک منطقه جستجو و نجات به عهده دارد.
مرکز فرعی نجات:
یک واحد مادون مرکز هماهنگی نجات که به منظور تکمیل فعالیتهای آ ن و بر اساس مقررات خاص مقدمات مسئول تاسیس میگردد.
جستجو:
عملیاتی است که معمولاً توسط مرکز هماهنگی نجات یا مرکز فرعی نجات، با استفاده از پرسنل و تجهیزات در دسترس و به منظور پیدا کردن و مکان یابی افراد در وضعیت بحرانی هماهنگ میشود.
وسیله پرنده جستجو و نجات:
وسیله پرنده ای که با تجهیزات مخصوص مناسب به منظور انجام موثر عملیات جستجو و نجات مجهز گردیده است.
تجهیزات جستجو و نجات:
هرگونه منبع سیار از جمله واحدهای معین شده جستجو و نجات که برای اجرای عملیات جستجو و نجات مورد استفاده قرار میگیرد.
سرویس جستجو ونجات:
اجرای نظارت بر وضعیت اضطراری، برقراری ارتباطات هماهنگی و فعالیت های جستجو و نجات، کمک های اولیه پزشکی یا تخلیه پزشکی با استفاده از منابع عمومی و خصوصی از قبیل وسائل پرنده، قایق ها و سایر شناورها و تاسیسات هماهنگ کننده.
منطقه جستجو و نجات:
یک منطقه با ابعاد مشخص منتسب به مرکز هماهنگی نجات که در آن سرویس جستجو و نجات ارائه میشود.
واحد جستجو و نجات:
یک منبع سیار است که شامل افراد آموزش دیده و تجهیزات مناسب به منظور اجرای سریع عملیامت جستجو و نجات میباشد.
کشور ثبت کننده هواپیما:
کشوری که وسیله پرنده به ثبت آن کشور درآمده است.
وضعیت عدم اطمینان:
وضعیتی که در آن عدم اطمینان در خصوصی ایمنی وسیله پرنده و سرنشینانش آن وجود دارد.
فصل دوم - سازماندهی و تشکیلات
1 - 2 سرویس های جستجو و نجات
1 - 1 - 2 کشورهای متعد باید به منظور حصول اطمینان از ارائه کمک به اشخاص در وضعیت بحرانی به تنهایی یا با همکاری کشورهای دیگر تمهیدات لازم به منظور تاسیس و ارائه فوری سرویس جستجو و نجات را در قلمرو خود پیش بینی نمایند، این سرویس ها باید به صورت 24 ساعته ارائه شوند.
1 - 1 - 1 - 2 آن قسمت هایی از دریاهای آزاد یا مناطقی که حاکمیت مشخصی ندارند و برای آنها سرویس جستجو ونجات ارائه خواهد شد باید بر اساس موافقت نامه های ناوبری هوایی منطقه ای تعیین تکلیف شوند. کشورهای متعاهدی که مسئولیت ارائه سرویس جستجو و نجات را در این مناطق پذیرفته اند باید از این به بعد به تنهایی و یا با همکاری کشورهای دیگر،تمهیدات لازم برای استقرار و ارائه سرویس جستجو ونجات را بر اساس مفاد این ضمیمه (پیمان شیکاگو) فراهم آورند.
نکته: واژه موافقت نامه های ناوبری هوایی منطقه ای به موافقت نامه هایی اطلاق میشود که توسط شورای ایکائو معولاً به توصیه نشست های منطقه ای ناوبری هوایی مورد تایید قرار گرفته اند.
2 - 1 - 1 - 2 عناصر پایه ای سرویس جستجو و نجات باید شامل چارچوب قانونی، مقام مسئول، منابع سازماندهی شده در دسترس، تجهیزات ارتباطی و نیروهای کاری ماهر جهت فعالیت های هماهنگی و عملیاتی باشد.
3 - 1 - 1 - 2 سرویس های جستجو و نجات باید رویه هایی به منظور ارتقاء ارائه سرویس از جمله جنبه های برنامه ریزی، ترتیبات همکاری داخلی و بین المللی وآموزش به وجود آورند.
2 - 1 - 2 در ارائه کمک به هواپیمای در وضعیت بحرانی و بازماندگان سوانح هوایی، کشورهای متعاهد باید ارائه کمک را بدون توجه به ملیت یا وضعیت این افراد یا شرایطی که در آن افراد پیدا میشوند انجام دهند.
3 - 1 - 2 کشورهای متعاهدی که مسئولیت ارائه سرویس جستجو و نجات را پذیرفته اند باید از واحدهای جستجو و دیگر تجهیزات در دسترس به منظور کمک به هر نوع وسیله پرنده یا سرنشینان آن که در وضعیت اضطراری قرار گرفته اند، یا اینگونه به نظر میرسد که در وضعیت اضطراری قرار گرفته اند، استفاده نمایند.
4 - 1- 2 وقتی مراکز جداگانه هماهنگی نجات دریائی در یک منطقه وجود دارند،کشورها باید از همکاری تنگاتنگ ممکن بین این مراکز اطمینان حاصل نمایند.
5 - 1 - 2 توصیه:
کشور های متعاهد باید سازگاری و همکاری بین سرویس های جستجو و نجات دریائی و هوایی خود را تسهیل نمایند.
6 - 1 - 2 توصیه:کشورهای متعاهد باید در صورت امکان، مراکز مشترک هماهنگی نجات را به منظور هماهنگی فعالیت های جستجو و نجات هوایی و دریائی تاسیس نمایند.
2 - 2 مناطق جستجو و نجات
1 - 2 - 2 کشورهای متعاهد باید مناطق جستجو و نجات را که در آن سرویس جستجو و نجات ارائه خواهند داد، تعیین نمایند. این مناطق نباید با هم همپوشانی داشته باشند و مناطق مجاور باید به هم پیوسته باشند.
نکته 1: مناطق جستجو و نجات به منظور اطمینان از وجود زیر ساختهای ارتباطی کافی، ردیابی موثر پیام های بحران و هماهنگی های عملیاتی صحیح به منظور حمایت موثر از سرویس های جستجو و نجات تاسیس میشوند. کشورهای مجاور ممکن است در راه اندازی سرویس جستجو و نجات در یک منطقه جستجو و نجات با هم همکاری نمایند.
نکته 2 - تعیین مناطق جستجو و نجات بر اساس ملاحظات فنی و عملیاتی انجام میشود و ربطی به تعیین مرز بین کشورها ندارد.
1 - 1 - 2 - 2 توصیه:مناطق جستجو و نجات باید تا آنجا که امکان پذیر است با مناطق اطلاعات پروازی کشورها و با در نظر گرفتن مناطق بالای آزاد و مناطق جستجو و نجات دریائی باشد.
3 - 2 مراکز هماهنگی نجات و مراکز فرعی نجات
1 - 3 - 2 کشورهای متعاهد باید یک مرکز هماهنگی نجات را در هر منطقه جستجو و نجات تاسیس نمایند.
نکته:ممکن است یک کشور متعاهدی یک مرکز هماهنگی نجات را با یک منطقه جستجو و نجات وابسته تاسیس کند که بر اساس موافقت نامه های منطقه ای ناوبری هوایی، این مرکز هماهنگی نجات وابسته تاسیس کند که بر اساس موافقت نامه های منطقه ای ناوبری هوایی، این مراکز هماهنگی نجات بر منطقه ای بزرگتر از منطقه تحت حاکمیت خود سرویس ارائه دهد.
2 - 3 - 2 توصیه:وقتی تمام یا بخشی از فضای یک کشور متعاهد در منطقه جستجو و نجات مربوط به یک مرکز هماهنگی نجات یک کشور ثانی تبعیت می کند تاسیس نماید، در صورتی که این امر، کارائی سرویس های جستجو و نجات را درون قلمرو کشور اول ارتقاء بخشد.
3 - 3 - 2 هر مرکز هماهنگی نجات و در صورت مقتضی مرکز فرعی نجات باید به صورت 24 ساعته با پرسنل آموزش دیده ماهر در استفاده از زبان مورد استفاده در ارتباطات رادئویی تجهیز گردد.
4 - 3 - 2 توصیه:پرسنل مراکز هماهنگی نجات که درگیر انجام ارتباطات رادیویی هستند باید در استفاده از زبان انگلیسی مهارت داشته باشند.
5 - 3 - 2 توصیه:در مناطقی که تجهیزات مخابراتی عمومی به اندازه ای نیست یا اجازه نمی دهد اشخاصی که یک وسیله پرنده را در حالت اضطراری می بینند به سرعت و مستقیماً به مرکز هماهنگی نجات مربوطه اطلاع دهند، کشورهای متعاهد مربوطه باید واحدهای عمومی یا خصوصی مناسب را به عنوان ایستگاه های هشدار دهنده تعیین کنند.
4 - 2 ارتباطات جستجو و نجات
1 - 4- 2 هر مرکز هماهنگی نجات باید وسائل ارتباطی دو طرفه سریع و مطمئن با مراکز زیر را داشته باشد:
الف) واحد های مراقبت پرواز مربوطه،
ب) مراکز فرعی نجات مربوطه،
پ) ایستگاه های مکان یاب و مسیر یاب مربوطه،
ت) در صورت مقتضی، ایستگاه های رادیویی ساحلی که قابلیت هشدار دادن و ایجاد ارتباط با شناورهای منطقه را دارا باشند،
ث) ادارات مرکزی واحدهای جستجو و نجات در منطقه،
ج) تمام مراکز هماهنگی نجات دریائی در منطقه و مراکز هماهنگی هوایی، دریائی، یا مراکز مشترک هماهنگی نجات در مناطق مجاور،
چ) دفتر هواشناسی تعیین شده یا دفتر دیدبانی هواشناسی،
ح) واحدهای جستجو و نجات،
خ) ایستگاه های هشدار دهنده، و
د) مرکز کنترل عملیات سامانه ماهواره ای جستجو و نجات که به منطقه جستجو و نجات سرویس می دهد.
نکته:مراکز هماهنگی نجات دریائی در اسناد مربوطه سازمان دریایی بین المللی مشخص شده است.
2 - 4 - 2 هر مرکز فرعی نجات باید وسائل ارتباطی دو طرفه سریع و قابل اطمینان با مراکز زیر داشته باشد:
الف) مراکز فرعی نجات مجاور،
ب) دفتر هواشناسی یا دفتر دیده بان هواشناسی،
پ) واحدهای جستجو و نجات، و
ت) ایستگاه های هشدار دهنده،
5 - 2 واحدهای جستجو ونجات:
1 - 5 - 2 کشورهای متعاهد باید بخش های سرویس عمومی یا خصوصی که به طور مناسب معین شده و تجهیز شده اند را به عنوان واحدهای جستجو و نجات به منظور عملیات جستجو و نجات تعیین نمایند.
نکته:حداقل واحدها و تجهیزات مورد نیاز برای تدارک عملیات جستجو و نجات در یک منطقه جستجو و نجالت طبق موافقت نامه های منطقه ای ناوبری هوایی تعیین شده و در طرح ناوبری هوایی و انتشار اسناد توافقی مربوط به تجهیزلت و سرویس های مربوطه مشخص گردیده است.
2 - 5 - 2 کشورهای متعاهد باید بخشهای سرویس عمومی و یا خصوصی را که به اندازه واحدهای جستجو و نجات واجد شرایط نیستند اما میتوانند در عملیات جستجو و نجات مشارکت نمایند، به عنوان بخش هایی از طرح عملیاتی جستجو و نجات مشخص نمایند.
6 - 2 تجهیزات جستجو و نجات
1 - 6 - 2 واحدهای جستجو و نجات باید به تجهیزاتی برای مکان یابی سریع و ارائه کمکهای مناسب به صحنه سانحه مجهز باشند.
2 - 6 - 2 توصیه:هر واحد جستجو و نجات باید وسایل ارتباط دو طرفه سریع و مطمئن با سایر تجهیزات جستجو و نجات که در آن عملیات دخیل هستند را داشته باشد.
3 - 6 - 2 هر وسیله پرنده جستجو و نجات باید به وسایلی مجهز شده باشد تا در مواقع اضطرار هوایی و فرکانس های در صحنه و دیگر فرکانس های مذکور بتواند به نحوی که تعیین شده، ارتباط برقرار کند.
4 - 6 - 2 هر وسیله پرنده جستجو و نجات باید به وسائلی برای راهنمائی وسائل پرنده بر روی فرکانس های اضطراری مجهز باشد.
نکته1:الزامات حمل و نقل بیکن های اضطراری در بخش های 1 و 2 و 3 ضمیمه شماره 6 آمده است.
نکته 2:مشخصات بیکن های اضطراری در جلد 3 ضمیمه شماره 10 (کنوانسیون شیکاگو) آمده است.
5 - 6 - 2 هر وسیله پرنده جستجو و نجات وقتی در عملیات جستجو و نجات بر فراز مناطق دریائی مورد استفاده قرار میگیرد باید به وسائلی مجهز باشد تا قابلیت ارتباط با شناورهای دریائی را داشته باشد.
نکته:تعداد زیادی از شناورها میتوانند با وسائل پرنده بر روی فرکانس های 2182 و 4125 کیلو هرتز و 5 / 121 مگاهرتز ارتباط برقرار کنند.اما به هر حال این فرکانس ها و به ویژه فرکانس 5 / 121 مگاهرتز ممکن است به طور مستمر توسط شناورها پایش نشود.
6 - 6 - 2 هر وسیله پرنده جستجو و نجات وقتی برای عملیات جستجو و نجات بر روی مناطق بالای سطح دریا مورد استفاده قرار میگیرد باید یک نسخه از "کد علائم بین المللی" را به همراه داشته باشد تا بر مشکلات زبانی که به طور احتمالی در ارتباط با کشتی ها مواجه خواهد شد، فائق آید.
نکته:کد علایم بین المللی به زبان های انگلیسی، فرانسه و اسپانیائی توسط سازمان دریایی بین المللی و تحت عنوان اسناد 1994E , 1995F , 1996S منتشر شده است.
7 - 6 - 2 توصیه: حداقل یکی از وسائل پرنده ای که در عملیات جستجو و نجات شرکت می کند باید تجهیزات قابل پرتاب نجات را حمل کند مگر اینکه معلوم گردد نیازی به ارائه ملزومات برای بازماندگان از طریق هوا وجود ندارد.
8 - 6 - 2 توصیه: کشورهای باید بسته های نجات را که به طور مناسب و به منظور پرتاب توسط هواپیما بسته بندی شده در فرودگاه های مناسب تهیه کنند.
فصل 3 - همکاری ها
1 - 3 همکاری بین کشورها
1 - 1 - 3 کشورهای متعاهد باید سازمان های جستجو و نجات خود را با سازمانهای جستجو و نجات کشورهای همسایه هماهنگ نمایند.
2 - 1 - 3 توصیه:کشورهای متعاهد باید در صورت لزوم، فعالیت های جستجو و نجات خود را با کشورهای همسایه هماهنگ نمایند، به ویژه زمانی که این عملیات در مجاورت منطقه جستجو و نجات کشورهای مجاور صورت می پذیرد.
1 - 2 - 1 - 3 توصیه:کشورهای متعاهد باید تا آنجا که امکان پذیر است، طرح ها و دستورالعمل های جستجو و نجات مشترک را به منظور تسهیل هماهنگی عملیات جستجو و نجات با کشورهای همسایه توسعه بخشند.
3 - 1 - 3 یک کشور متعاهد با رعایت شرایطی که ممکن است توسط مقامات آن کشور معین شده باشد باید اجازه ورود فوری واحد های جستجو و نجات کشورهای دیگر را به قلمرو خود به منظور جستجوی مکان سوانح هوایی و نجات بازماندگان آن سوانح بدهد.
4 - 1 - 3 مقامات یک کشور متعاهد که می خواهند واحدهای جستجو و نجات آنها وارد قلمرو کشور متعاهد دیگری به منظور اهداف جستجو و نجات شود باید یک تقاضا حاوی تمام جزئیات عملیات طراحی شده و ضرورت آن را به مرکز هماهنگی نجات کشوری که قصد وارد شدن به قلمرو او دارند یا به سایر مقاماتی که توسط آن کشور مشخص شده، ارسال نمایند.
1 - 4 - 1 - 3 مقامات کشورهای متعاهد باید:
- فوراً دریافت تقاضای مذکور را تایید کنند، و
- در اسرع وقت در صورتی که شرایطی برای پذیرش تقاضا دارند و بر آن اساس عملیات طراحی شده ممکن است صورت پذیرد را اعلام نمایند.
5 - 1 - 3 توصیه:کشورهای متعاهد باید نسبت به انعقاد توافق نامه با کشورهای همسایه خود جهت تقویت هماهنگی ها و همکاری های جستجو و نجات به منظور تبیین شرایط ورود واحدهای جستجو و نجات یکدیگر به قلمرو خود اقدام نمایند. این توافق نامه ها باید به تسریع ورود واحد های جستجو و نجات با حداقل تشریفات ممکن نیز بپردازد.
6 - 1 - 3 توصیه:هر کشور متعاهد باید مراکز هماهنگی نجات خود را مجاز کند تا:
الف) از سایر مراکز هماهنگی نجات، تقاضای کمک از قبیل وسائل پرنده، شناور، پرسنل یا تجهیزات را در صورت نیاز، بنمایند.
ب) اجازه لازم برای ورود این وسایل پرنده، شناورها، پرسنل یا تجهیزات را به قلمرو کشور بدهند؛و
پ) تمهیدات لازم را با مقامات گمرک، مهاجرت یا سایر مقامات ذی ربط به منظور تسریع در ورود این تجهیزات و پرسنل انجام دهند.
7 - 1 - 3 توصیه:هر کشور متعاهد باید مراکز هماهنگی نجات کشور دیگر از قبیل وسائل پرنده، شناور، پرسنل یا تجهیزات ارائه دهد.
8 - 1 - 3 توصیه:کشورهای متعاهد باید تمهیداتی را به منظور تمرین های آموزشی مشترک بین واحد های جستجو و نجات خود؛ و واحدهای جستجو و نجات سایر کشورها و بهره برداران به منظور ارتقاء کارائی جستجو و نجات فراهم نمایند.
9 - 1 - 3 توصیه:کشورهای متعاهد باید ترتیباتی را به منظور انجام بازدیدهای دو طرفه دوره ای از مراکز هماهنگی نجات کشورهای همسایه توسط پرسنل مراکز و مراکز فرعی هماهنگی نجات خود اتخاذ نمایند.
2 - 3 همکاری با سایر سرویس ها
1 - 2 - 3 کشور های متعاهد باید ترتیباتی را مقرر دارند تا تمام وسائل پرنده، شناورها و سرویسها و تجهیزات محلی که جزء سازمان جستجو و نجات نیستند، با سازمان جستجو و نجات کاملاً همکاری داشته باشند و هر گونه کمک ممکن را به بازماندگان سوانح هوایی توسعه بخشند.
2 - 2- 3 توصیه:کشورهای متعاهد باید اطمینان حاصل کنند حداکثر هماهنگی ممکن بین مقامات ذی ربط هوایی و دریائی وجود دارد تا سرویس های جستجو نجات به صورت کارآ و موثر ارائه شود.
3 - 2 - 3 کشورهای متعاهد باید اطمینان حاصل نمایند که سرویسهای جستجو و نجات با نهاد مسئول بررسی کننده سوانح و نهاد های مسئول حفاظت از اشخاص آسیب دیده از سانحه همکاری دارند.
5 - 2 - 3 توصیه برای تسهیل در امر بررسی سانحه، واحدهای نجات باید، وقتی عملی باشد، توسط پرسنل دارای صلاحیت در امر بررسی های هوایی همراهی شوند.
5 - 2 - 3 کشورها باید یک مرجع تماس جستجو و نجات برای دریافت پیام های اضطراری سامانه ماهواره ای جستجو و نجات مشخص نمایند.
3 - 3 انتشار اطلاعات
1 - 3 - 3 هر کشور متعاهد باید تمام اطلاعات لازم در خصوص ورود واحد های جستجو و نجات سایر کشورها را به قلمرو خود چاپ و منتشر نماید و یا اینکه اطلاعات مذکور را در ترتیبات سرویس جستجو و نجات بیاورد.
2 - 3 - 3 توصیه:وقتی آن اطلاعات مربوط به طرح های عملیات جستجو و نجات در ارائه سرویس های جستجو و نجات مفید باشد، کشورهای متعاهد باید این اطلاعات را از طریق مراکز هماهنگی نجات یا سایر سازمانها در اختیار همگان قرار دهند.
3 - 3 - 3 - توصیه:کشورهای متعاهد باید تا آنجا که مطلوب و امکان پذیر باشد اطلاعات مربوط به اقداماتی که قرار است انجام شود زمانی که دلیلی برای قبول این موضوع وجود دارد که وضعیت اضطراری وسیله پرنده ممکن است به نگرانی عمومی منجر گردد یا نیاز به یک عکس العمل اضطراری عمومی داشته باشد را برای مقامات عمومی و مقاماتی که عکس العمل اضطراری در مواقع بحران انجام می دهند، منتشر نماید.
فصل چهارم :اقدامات مقدماتی
1 - 4 اطلاعات مقدماتی
1 - 1 - 4 هر مرکز هماهنگی جستجو و نجات باید همیشه اطلاعات به روز ذیل را درباره منطقه جستجو و نجات خود به آسانی در دسترس داشته باشد:
الف) واحدهای جستجو و نجات، مراکز فرعی نجات و ایستگاه های هشدار دهنده؛
ب) واحدهای مراقبت پرواز،
پ) وسایل ارتباطی که ممکن است در عملیات جستجو و نجات مورد استفاده قرار گیرند؛
ت) آدرس و شماره تلفن های تمام بهره برداران که در منطقه به فعالیت مشغول هستند یا نماینده مربوط آنها،
ث) سایر منابع عمومی و خصوصی از قبیل تجهیزات پزشکی و حمل و نقل که احتمالاً در عملیات جستجو و نجات مفید هستند.
2 - 1 - 4 -توصیه:هر مرکز هماهنگی جستجو و نجات باید به سایر اطلاعات مربوط به جستجو ونجات از قبیل اطلاعات زیر به آسانی دسترسی داشته باشد:
الف) موقعیت ها، نامها، ساعات عملیاتی بودن و فرکانس های تمام ایستگاه هایی که احتمالاً در حمایت از عملیات جستجو و نجات دخیل میشوند؛
ب) موقعیت ها و ساعات عملیاتی بودن سرویسهای رادیویی و فرکانس های تحت پوشش آن؛
پ) موقعیت های بسته های قابل پرتاب اضطراری و تجهیزات نجات در صورتی که از قبل تهیه شده است؛
ت) اشیائی که ممکن است باعث اشتباه در مکان یابی لاشه هواپیما گردد به ویژه اگر از آسمان دیده شود.
3 - 1 - 4 توصیه:هر مرکز هماهنگی نجات که در منطقه جستجو و نجات آنها شامل مناطق دریائی میشود باید به اطلاعات موقعیت،جهت و سرعت کشتی های درون منطقه که میتوانند به وسائل پرنده در حالت اضطرار کمک کنند و همچنین نحوه برقراری ارتباط با آنها دسترسی فوری داشته باشد.
نکته:این اطلاعات ممکن است در مراکز هماهنگی نجات وجود داشته باشد یا به راحتی از آنجا قابل دسترسی باشد.
4 - 1 - 4 توصیه:کشورهای متعاهد باید جداگانه یا با همکاری دیگر کشورها، سیستم گزارش دهی کشتی ها را با همکاری مقامات دریائی تهیه کنند یا اینکه تمهیداتی را جهت حلقه های ارتباطی با سیستم امور یا سیستم منطقه ای گزارش دهی کشتی ها فراهم آوردند تا عملیات جستجو و نجات در دریا تسهیل شود.
نکته: امور یک سیستم بین المللی مشترک گزارش دهی کشتی ها با برد جهانی است که امکان توضیح خواستن از طریق تمام مراکز هماهنگی نجات را فراهم می آورد. همچنین تعدادی از کشورهای متعاهد از سیستمهای منطقه ای کشتی ها استفاده می کنند.
2 - 4 طرح های عملیات
1 - 2 - 4 هر مرکز هماهنگی نجات باید طرح های جامع از عملیات را برای انجام عملیات جستجو و نجات در منطقه جستجو و نجات خود تهیه نماید.
2 - 2 -4 توصیه: طرح های عملیات جستجو و نجات باید با همکاری نمایندگان بهره بردار و سایر سرویسهای عمومی یا خصوصی که ممکن است به ارائه سرویس جستجو و نجات کمک کنند و یا از آن بهرمند گردند و با توجه به احتمال زیاد بودن تعداد بازماندگان ارتقاء یابد.
3 - 2 - 4 طرح های عملیات باید ترتیباتی را جهت ارائه سرویس و سوخت رسانی به وسائل پرنده، شناورها و وسائل حمل و نقلی که در عملیات جستجو و نجات دخیل میشوند من جمله آنهایی که توسط سایر کشورها در دسترس قرار میگیرد، تا حد امکان مشخص نماید.
4 - 2 - 4 طرح های عملیات جستجو و نجات باید حاوی جزئیاتی در خصوص فعالیتهائی که قرار است توسط اشخاصی که در عملیات جستجو و نجات دخیل میشوند انجام شود از قبیل موارد ذیل باشد:
الف) روشی که عملیات جستجو و نجات در منطقه انجام میشود؛
ب) استفاده از سیستمهای ارتباطی و تجهیزات در دسترس ؛
پ) فعالیتهائی که به صورت مشترک با سایر مراکز هماهنگی نجات انجام میگیرد؛
ت) روش های هشدار دادن به وسائل پرنده در مسیر و کشتی های درون دریا؛
ث) وظایف و اختیارات اشخاصی که برای جستجو و نجات تعیین میشوند؛
ج) امکان گسترش و آماده سازی مجدد تجهیزات که ممکن است بر حسب شرایط جوی یا سایر شرایط ضروری شود؛
چ) روشهائی برای به دست آوردن اطلاعات ضروری در خصوص عملیات جستجو و نجات از قبیل گزارشات و پیش بینی های وضع هوا، توتام های مربوطه و غیره،
ح) روشهای به دست آوردن این کمک ها از مراکز هماهنگی نجات دیگر از قبیل وسائل پرنده، شناورها، اشخاص یا تجهیزاتی که ممکن است مورد نیاز باشد؛
خ) روشهای کمک به وسیله پرنده ای که مجبور به فرود اضطراری بر روی آب (محل قرار) توسط شناورهای سطحی شده است؛
د) روشهای کمک به وسائل پرنده جستجو و نجات یا سایر وسائل پرنده که به سمت هواپیمای در وضعیت بحرانی در حال حرکت هستند؛ و
ذ) فعالیت های دسته جمعی که به همراه واحد های مراقبت پرواز و سایر مقامات مربوط جهت کمک به هواپیمایی که مطمئن هستیم یا احتمال می دهیم تحت دخالت غیر قانونی (هواپیماربائی، بمب گذاری و. ...) قرار گرفته، انجام میگیرد.
5 - 2 - 4 توصیه:طرح های عملیات جستجو و نجات باید با طرح های اضطراری فرودگاه ها تجمع شود تا سرویس های نجات در محدوده فرودگاه ها از قبیل فرودگاه های ساحلی و مناطق دریائی ارائه گردد.
3 - 4 واحد های جستجو و نجات
1 - 2 - 4 هر واحد جستجو ونجات باید:
الف)از تمام بخش های طرح های عملیات ذکر شده در بند 2 - 4 که جهت انجام وظایف مربوطه به صورت موثر لازم است، آگاه باشد، و
ب) مرکز هماهنگی نجات را از آمادگی خود مطلع نگه دارد.
2 - 3 - 4 کشورهای متعاهد باید:
الف) تعداد مورد نیاز تجهیزات جستجو و نجات را آماده نگه دارد؛و
ب) مقدار کافی جیره غذایی، تجهیزات پزشکی، وسائل ارسال علائم و سایر تجهیزات نجات را تهیه کند.
4 - 4 آموزش و تمرینات
به منظور دستیابی و نگهداری حداقل کارائی در جستجو و نجات، کشورهای متعاهد باید آموزشهای منظمی را برای پرسنل جستجو و نجات خود فراهم آورند و ترتیب انجام تمرینات جستجو و نجات لازم را بدهند.
5 - 4 لاشه وسیله پرنده
توصیه:هر کشور متعاهد باید اطمینان حاصل کند لاشه پرنده باقی مانده از سوانح هوایی در قلمرو وی، یا درون دریای آزاد یا مناطقی که حاکمیت آنها مشخص نشده، در مناطقی که حاکمیت آنها مشخص نشده، در مناطق جستجو و نجات که بخاطر آن مسئول است، پس از تکمیل بررسی سانحه، برداشته یا نابود خواهد شد و یا روی نقشه مشخص خواهد شد چنانچه وجود آن بقایا ممکن است خطر یا گمراهی برای عملیات جستجو و نجات بعدی بوجود آورد.
فصل پنجم - دستورالعمل های عملیاتی
1 - 5 اطلاعات در خصوص وضعیت اضطراری
1 - 1 - 5 هر کدام از مقامات و بخش های سازمان جستجو و نجات که دلایلی دارند که هواپیما در وضعیت اضطراری قرار گرفته است باید فوراً تمام اطلاعات موجود را به مرکز هماهنگی نجات مربوط اعلام نمایند.
2 - 1 - 5 مراکز هماهنگی نجات باید فوراً به محض دریافت اطلاعات مبنی بر اینکه هواپیما در وضعیت اضطراری قرار گرفته اطلاعات را ارزیابی و محدوده عملیاتی مورد نیاز را مشخص کند.
3 - 1- 5 وقتی اطلاعاتی مبنی بر اینکه هواپیما در وضعیت اضطراری قرار گرفته از منابعی غیر از واحد های مراقبت پرواز واصل میگردد، مرکز هماهنگی نجات باید تعیین کند موقعیت به کدام یک از وضعیت های اضطراری مربوط میشود و باید بر اساس آن دستورالعمل های لازم را اعمال کند.
2 - 5 دستورالعمل های مراکز هماهنگی نجات در طول وضعیت های اضطراری
1 - 2 - 5 وضعیت عدم اطمینان
به محض رخداد وضعیت عدم اطمینان، مرکز هماهنگی نجات باید نهایت همکاری خود را با واحدهای مراقبت پرواز و سایر سرویس ها و سازمان مربوطه به منظور ارزیابی سریع گزارشهای به دست آمده، انجام دهد.
2 - 2 - 5 وضعیت هشدار:
به محض رخداد وضعیت هشدار، مرکز هماهنگی نجات باید به سرعت به واحدهای جستجو و نجات هشدار دهد و هر گونه اقدام لازم را شروع نماید.
3 - 2 - 5 وضعیت بحران:
به محض وقوع وضعیت بحرانی، مرکز هماهنگی نجات باید:
الف) به سرعت اقدامات اولیه را توسط واحدهای جستجو و نجات بر اساس طرح عملیات مربوطه انجام دهد،
ب) موقفعیت هواپیما را مشخص کند، درجه عدم اطمینان این موقعیت را تخمین بزند و بر اساس این اطلاعات و شرایط، محدوده منطقه ای که باید مورد جستجو قرار بگیرد را مشخص نماید،
پ) به بهره بردار در صورت امکان اطلاع دهد و او را از مراحل پیشرفت مطلع نگه دارد،
ت) به سایر مراکز هماهنگی نجات که کمک آنها ضروری به نظر میرسد یا در عملیات دخیل هستند اطلاع رسانی کند،
ث) واحدهای مراقبت پرواز مربوط را زمانی که اطلاعاتی در خصوص وضعیت اضطراری از سایر منابع به دست می آورد آگاهی کند،
ج) در مراحل اولیه، وسائل پرنده، شناورها، ایستگاه های ساحلی و دیگر سرویس های مذکور را که بالاخص در طرح عملیات مربوط شامل نشده درخواست کند که این تجهیزات میتواند کمک کند به اینکه:
1) مکالمات ارسالی از هواپیما در وضعیت بحرانی، تجهیزات رادیوئی نجات یا بیکن اضطراری مداوماً پایش شود،
نکته:فرکانس هایی که در خصوص مشخصات بیکن های اضطراری در جلد 3 ضمیمه 10 اشاره شده شامل فرکانس های 5 / 121 و 406 مگا هرتز میباشد.
2) به هواپیمای در وضعیت اضطراری تا حد امکان کمک بکند، و
3) مرکز هماهنگی نجات را از هر گونه مراحل پیشرفت مطلع نمایند؛
چ) از طریق اطلاعات موجود، یک طرح جامع از فعالیتها برای انجام عملیات جستجو و یا نجات لازم تهیه کند و این طرح را برای راهنمائی مقامات بلافاصله ارسال نماید تا انجام چنین عملیاتی هدایت شود،
ح) جزئیات طرح عملیات را با توجه به مراحل پیشرفت اوضاع در صورت لزوم اصلاح کند؛
خ) به مقامات ذی ربط بررسی سوانح اطلاع دهد؛و
د) به دولت ثبت کننده هواپیما اطلاع دهد.
ترتیب ذکر شده در خصوص انجام این اقدام باید رعایت شود مگر اینکه شرایط طور دیگری اقتضا نماید.
4 - 2 - 5 شروع عملیات جستجو و نجات در خصوص هواپیمایی که موقعیت آن مشخص نیست
در حالتی که یک وضعیت اضطراری در خصوص هواپیمایی که موقعیت آن مشخص نیست اعلام میگردد و ممکن است در یکی از دو یا چند منطقه جستجو و نجات باشد موارد زیر باید اعمال شود:
الف) وقتی یک مرکز هماهنگی نجات از وجود وضعیت اضطراری مطلع شود و از اقدامات مربوط سایر مراکز هماهنگی و نجات بی خبر باشد، باید ابتدا مسئولیت شروع اقدامات مناسب بر اساس بند 2 - 5 را بر عهده گرفته و سپس طی مذاکراتی با مراکز هماهنگی نجات کشورهای همسایه، به منظور تعیین یک مرکز هماهنگی نجات مسئولیت ادامه عملیات فوراً بر عهده مرکز مربوط گزارده میشود.
ب) در صورتی که طی موافقت نامه مشترک مراکز هماهنگی نجات طور دیگری تصمیم گیری نشده باشد، مرکزی که عملیات جستجو و نجات را هماهنگی می کند باید مرکزی باشد که:
- مسئول منطقه ای است که وسیله پرنده آخرین گزارش وضعیت خود را از آنجا داده است؛
- مسئول منطقه ای است که وسیله پرنده به سمت آن حرکت می کرده است وقتی که آخرین وضعیت خود را گزارش کرده در مسیری بوده که دو منطقه جستجو و نجات را از هم جدا می کند.
- مسئول منطقه ای است که وسیله پرنده به سمت آن عزیمت می کرده وقتی که وسیله پرنده به تجهیزات دو طرفه ارتباط رادیوئی مناسب مجهز نبوده یا ملزم به نگه داشتن ارتباط رادیوئی نبوده است، یا
- مسئول منطقه ای است که در آن مشخص کردن موقعیت بحران به وسیله سیستم ماهواره جستجو و نجات شناسائی شده است.
پ) بعد از اعلام وضعیت بحرانی، مرکز هماهنگی نجاتی که تمام مسئولیت هماهنگی را برعهده دارد باید تمام مراکز هماهنگی نجاتی که ممکن است درگیر عملیات شده باشد را از تمام شرایط اضطراری و مراحل پیشرفت بعدی مطلع نماید. به همین ترتیب تمام مراکز هماهنگی نجاتی که از هر گونه اطلاعات مربوط به وضعیت اضطراری آگاه میشوند باید به مرکز هماهنگی نجاتی که تمانم مسئولیت ها رابر عهده دارد اطلاع رسانی کنند.
5 - 2 - 5 انتقال اطلاعات به وسیله پرنده ای که وضعیت اضطراری برای آن اعلام گشته است.
در صورت ضرورت، مرکز هماهنگی نجاتی که مسئولیت عملیات جستجو و نجات را بر عهده دارد باید به واحد های مراقبت پروازی که در منطقه اطلاعات پرواز که وسیله پرنده عملیات دارد، سرویس ارائه می کند اطلاعاتی در خصوص فعالیتهای جستجو و نجاتی که آغاز شده را منتقل کند تا واحد مراقبت پرواز بتواند این اطلاعات را به وسیله پرنده ارسال کند.
3 - 5 دستورالعمل هایی برای زمانی که مسئولیت عملیاتی بر عهده دو یا چند کشور متعاهد میباشد.
وقتی انجام عملیات بر فراز کل منطقه جستجو و نجات بر عهده بیش از یک متعاهد باشد، هر یک از کشورهای درگیر باید اقدامات لازم را بر اساس طرح عملیاتی مربوط در صورت تقاضای مرکز هماهنگی نجات منطقه انجام دهد.
4 - 5 دستورالعملهایی برای مقامات در منطقه عملیاتی
مقاماتی که انجام عملیات یا هر یک از بخش های آن را فوراً هدایت می کنند باید:
الف) دستورالعمل های لازم را به واحدهای تحت فرمان خود بدهند و مرکز هماهنگی نجات را از آن دستورالعمل ها مطلع نمایند؛ و
ب)مرکز هماهنگی نجات را از مراحل پیشرفت کار مطلع نمایند.
5 - 5 دستورالعمل هایی برای مراکز هماهنگی نجات - خاتمه و تعلیق عملیات.
1 - 5 - 5 عملیات جستجو و نجات باید تا آنجا که ممکن است و تا زمانی که تمام بازماندگان به یک محل ایمنی منتقل شوند و یا زمانی که امیدواری منطقی در خصوص نجات جان بازماندگان وجود دارد ادامه یابد.
2 - 5 - 5 مرکز هماهنگی نجاتی که مسئول انجام عملیات است معمولاً باید مسئول تعیین مدت زمان ادامه عملیات جستجو و نجات نیز باشد.
نکته:کشورهای متعاهد ممکن است به اطلاعات سایر مقامات کشور ذی ربط در خصوص نحوه تصمیم گیری درباره خاتمه عملیات جستجو و نجات نیاز داشته باشند.
3 - 5 - 5 وقتی یک عملیات جستجو و نجات به صورت موفقیت آمیز باشد و یا زمانی که مرکز هماهنگی نجات بررسی می کند یا مطلع میشود که وضعیت اضطراری دیگر وجود ندارد، وضعیت اضطراری باید لغو شود و عملیات جستجو، نجات باید خاتمه پیدا کند و هر کدام از مقامات، تجهیزات و سرویس هایی که درگیر موضوع شده بودند فوراً مطلع شوند.
4 - 5 - 5 اگر عملیات جستجو و نجات غیر ممکن باشد و مرکز هماهنگی نجات به این نتیجه برسد که احتمالاً هنوز بازماندگانی وجود دارند، این مرکز موقتاً عملیات درصحنه را تعلیق نماید و منتظر بهبود اوضاع بماند و این موضوع را سریعاً به اطلاع هر کدام از مقامات، بماند و این موضوع را سریعاً به اطلاع هر کدام مقامات، تجهیزات یا سرویس های درگیر یا مطلع برساند.اطلاعات مرتبطی که متعاقباً دریافت میشود باید ارزیابی گردند و عملیات جستجو و نجات وقتی قابل قبول و ممکن باشد، مجدداً پیگیری شود.
6 - 5 دستورالعمل هایی در صحنه یک سانحه.
1 - 6 - 5 وقتی تجهیزات متعدد درگیر عملیات جستجو ونجات در صحنه میشوند، مرکز هماهنگی نجات با مرکز فرعی هماهنگی و نجات باید یک یا چند واحد در صحنه رابرای هماهنگی تمام عملیات به منظور اطمینان از ایمنی و کارآئی عملیات زمینی و هوایی و با توجه به قابلیت های تجهیزات و نیازهای عملیاتی تعیین کند.
2 - 6 - 5 وقتی یک سر خلبان می بیند که هواپیمای دیگر یا یک شناور در وضعیت بحرانی قرار دارد در صورت امکان و در صورتی که غیر منطقی یا غیر ضروری نباشد باید:
الف) هواپیما یا شناور در وضعیت بحرانی را در دید نگه دارد تا زمانی که مجبور شود که صحنه را ترک کند یا توسط مرکز هماهنگی نجات آگاهی یابد که دیگر نیازی به انجام این کار نیست؛
ب) موقعیت هواپیما یا شناور در وضعیت بحرانی را تعیین نماید،
پ) به مرکز هماهنگی نجات یا واحدهای مراقبت پرواز، حسب مورد، هر تعداد از اطلاعات زیر را در صورت امکان گزارش نماید:
- نوع وسیله پرنده یا کشتی در وضعیت اضطراری و علامت شناسائی و شرایط آن،
- موقعیت آن که بر اساس مختصات جغرافیائی یا بر اساس جهت و فاصله واقعی از یک نقطه مشخص یا دستگاه ناوبری بیان شده است،
- زمان مشاهده بر اساس زمان گروینچ،
- تعدادافراد مشاهده شده،
- بیان اینکه افراد مشاهده شده،
- بیان اینکه اشخاص وسیله پرنده یا شناور را ترک کرده اند یا نه،
- شرایط جوی در صحنه،
- شرایط فیزیکی ظاهری بازماندگان،
- بهترین راه دسترسی زمینی آشکار به صحنه بحران.
ت) بر اساس دستورات مرکز هماهنگی نجات یا واحدهای مراقبت پرواز مربوطه عمل کند.
1 - 2 - 6 - 5 اگر اولین پرنده ای که به صحنه سانحه میرسد وسیله پرنده جستجو و نجات نباشد، این وسیله پرنده باید به عنوان مسئول عملیات در صحنه بین دیگر وسایل پرنده بعدی که به صحنه می رسند، باشد تا زمانی که اولین وسیله پرنده جستجو و نجات به صحنه سانحه برسد. ضمناً اگر وسیله پرنده اول قابلیت برقراری ارتباط با مرکز هماهنگی نجات یا واحدهای مراقبت پرواز مربوطه را نداشته باشد، بر اساس توافق دو جانبه باید این مسئولیت را تا رسیدن اولین وسیله پرنده جستجو و نجات به عهده وسیله پرنده ای که قابلیت برقراری و ایجاد ارتباط مذکور را دارد بگذارد.
3 - 6 - 5 در صورتی که ضروریست یک وسیله پرنده اطلاعاتی را به بازماندگان یا واحدهای نجات در روی سطح منتقل نماید و امکان برقراری ارتباط مستقیم را می دهد به پایین پرتاب کند یا اطلاعات را از طریق پرتاب پیامهای به صورت نسخه چاپی منتقل کند.
4 - 6 - 5 وقتی یک علامت و پیام زمینی مشاهده میشود، وسیله پرنده باید دریافت یاعدم دریافت پیام را از طریق روشهائی که در بند 3 - 6 - 5 ذکر شد و در صورت عدم امکان از طریق پیام بصری مقتضی اعلام نماید.
5 - 6 - 5 وقتی لازم باشد یک وسیله پرنده، شناورها را به محل بحران راهنمائی کند، این کار را باید از طریق ارسال دستورالعمل های دقیق با امکانات موجود خود انجام دهد. در صورتی که امکان برقراری ارتباط رادیویی وجود نداشته باشد، وسیله پرنده این کار راذ از طریق ارسال پیام بصری لازم انجام خواهد داد.
نکته:علائم بصری زمین به هوا یا بلعکس در جلد 3 سند شماره 19731 ایکائو آمده است.
7 - 5 دستورالعمل هایی برای سرخلبانی که پیامهای بحران را رد گیری می کند.
وقتی که یک پیام اضطراری توسط یک سر خلبان هواپیما دریافت و رد گیری میشود، خلبان باید در صورت امکان:
الف) دریافت پیامهای اضطراری را تائید کند،
ب) در صورت امکان موقعیت بحران را ثبت کند،
پ) در ارسال پیام بردباری نشان دهد،
ت) مرکز هماهنگی نجات یا واحدهای مراقبت پرواز مربوطه را از پیام اضطرار مطلع کند و تمام اطلاعات در دسترس را انتقال دهد؛و
ث) با صلاحدید خلبان و با به گوش بودن برای فرامین، به سمت محل ارسال پیام حرکت کند.
8 - 5 علائم و پیامهای جستجو و نجات
1 - 8 - 5 علائم بصری زمین بهوا و بالعکس که در پیوست آمده است در صورت استفاده، معنایی که در پیوست آمده را دارد. این علائم باید فقط با معانی تعیین شده استفاده شود و هیچ علامت دیگری که ممکن است باعث قاتی شدن با آنها شود استفاده نخواهد شد.
2 - 8 - 5 به محض مشاهده هر یک از علائمی کد در پیوست آمده، وسیله پرنده باید اقدام لازم در این خصوص را با توجه به معنی علامت ذکر شده در پیوست انجام دهد.
9 - 5 نگهداری اسناد
1 - 9 - 5 توصیه: هر مرکز هماهنگی نجات باید اسناد کارآئی عملیات سازمان جستجو و نجات را در منطقه خود نگهداری کند.
2 - 9 - 5 توصیه:هر مرکز هماهنگی نجات باید از عملیات واقعی جستجو و نجات در منطقه خود ارزیابی به عمل آورد. این ارزیابی باید شامل هر نکته مربوط به دستورالعمل های مورد استفاده و وضعیت های اضطراری و تجهیزات نجات و هرگونه پیشنهادی به منظور ارتقاء آنها باشد. ارزیابی هایی که ممکن است اضطراری و تجهیزلت نجات و هر گونه پیشنهادی به منظور ارتقاء آنها باشد ارزیابی هایی که ممکن است مورد توجه و علاقه سایر کشورها قرار گیرد باید به ایکائو جهت اطلاع و انتشار در صورت مقتضی ارسال گردد.
پیوست - علائم جستجو و نجات
نکته - فصل 5، بند 8 - 5 این ضمیمه را مشاهده کنید.
1 - علائم ارسالی با شناورهای سطحی
1 - 1 مانورهایی که به ترتیب زیر توسط یک پرنده انجام میگیرد به این معنی است که وسیله پرنده می خواهد شناور سطحی را به محل یک وسیله پرنده یا شناور در حالت اضطراری راهنمائی کند:
الف) چرخیدن به دور شناور سطحی حداقل یک بار؛
ب) قطع مسیر طراحی شده شناور سطحی با ارتفاع کم و در جلوی آن و
1 - تکان دادن بالها،یا
2 - باز و بسته کردن دستگیره گاز، یا
3 - تغییر گام ملخ.
نکته:به علت سطح بالای صداها در سطح شناورها، علائم صدایی مورد 2 و 3 بالا ممکن است کمتر از علائم بصری در مورد 1 تاثیر داشته باشد و به عنوان وسایل گزینه ای جلب توجه محسوب شوند.
پ) قرار داشتن در مسیری که در آن مسیر شناور سطحی راهنمائی میشود.
تکرار این مانورها معنی مشابه دارد.
2 - 1 مانورهای زیر توسط یک پرنده به این معنی است که دیگر نیازی به کمک آن شناور سطحی که علائم برای آن ارسال میشود، نیست
- قطع مسیر پشت شناور سطحی با ارتفاع کم و:
1) تکان دادن بالها، یا
2) باز و بسته کردن دستگیره گاز، یا
3) تغییر گام ملخ
نکته:پاسخ های زیر ممکن است توسط شناور سطحی در خصوص علائم ذکر شده در 1 - 1 انجام گیرد:
- برای تایید دریافت علائم:
1) بالا بردن پرچم سه گوش (نوارهای قرمز و سفید عمودی) از جلو (به معنای دریافت پیام)
2) ارسال متوالی حرف T توسط لامپ علائم با کد مورس
3) تغییر مسیر شناور به دنبال وسیله پرنده.
- برای اعلام عدم توانائی برای دنبال کردن:
1) بالابردن پرچم بین المللی N (یک مربع شطرنجی سفید و آبی)
2) ارسال متوالی حرف N با کد مورس
نکته:به نکته ذیل بند 1 - 1 ب و بند 3 مراجعه شود.
2 - کد علائم بصری هوا - زمین
1 - 2 - کد علائم بصری هوا - زمین جهت استفاده بازماندگان
| ردیف | پیام | نماد کد |
| 1 | نیاز به کمک | V |
| 2 | نیاز به کمک پزشکی | X |
| 3 | نه، پاسخ منفی | N |
| 4 | بله، پاسخ مثبت | Y |
| 5 | این مسیر را دنبال کنید | ↑ |
| ردیف | پیام | نماد کد |
| 1 | تکمیل عملیات | └└└ |
| 2 | پیدا شدن تمامی افراد | └└ |
| 3 | پیدا شدن بخشی از افراد | ++ |
| 4 | امکان ادامه عملیات نیست، به پایگاه باز می گردیم. | |
| 5 | ما به دو گروه تقسیم می شویم، هرکدام به سمت نشان داده شده ادامه می دهند. | |
| 6 | اطلاعاتی رسیده که نشان می دهد وسیله پرنده در این جهت است. | → → |
| 7 | چیزی یافت نشد، به جستجو ادامه می دهیم. | N N |
3 - علائم هوا به زمین
1 - 3 ارسال علائم زیر توسط وسیله پرنده بدین معنی است که علائم زمینی دریافت شده است:
الف) در طول ساعات روز:
- به وسیله تکان دادن بالهای وسیله پرنده؛
ب - در طول ساعات تاریکی:
دوبار روشن و خاموش کردن چراغ های فرود وسیله پرنده یا اگر به آن مجهز نیست دوبار روشن و خاموش کردن چراغهای ناوبری.
2 - 3 نشان ندادن علائم بالا بدان معناست که علائم زمینی دریافت نشده است.
پایان