صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1401/04/20
برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر استهبان
موضوع
اجازه زوج به زوجه جهت قیمومت با وجود ترک زندگی مشترک
پرسش
حسب ماده 1233 قانون مدنی «زن نمیتواند بدون رضایت شوهر خود، سمت قیمومت را قبول نماید»؛ در یک پرونده مطروحه در شعبه سرپرستی محجورین، زنی متقاضی قیمومت است که شوهر وی 27 سال زندگی مشترک را ترک نموده است و دسترسی به وی امکانپذیر نمیباشد؛ آیا اجازه وی در این صورت نیز لازم است؟
نظر هیات عالی
در فرض سوال، که زوج غیبت طولانی دارد و دسترسی به ایشان نیست، با توجه به فلسفه وضع ماده 1233 قانون مدنی رعایت حقوق زوج زمانی قابلیت اعمال دارد که زوج در غیبت طولانی نباشد؛ بنابراین در فرض مسئله مذکور با احراز طولانی بودن حضور شوهر و عدم دسترسی به وی، اداره سرپرستی دادسرای عمومی میتواند تقاضای قیمومت زن را مورد پذیرش قرار دهد؛ بنابراین نظریه اکثریت مورد تایید است.
نظر اکثریت
اولاً؛ فلسفه اذن شوهر در قیمومت زن برای محجور، ریاست وی بر خانواده، تمکین، عدم خروج زن از منزل بدون اذن شوهر است در فرض سوال که شوهر زندگی مشترک را ترک نموده و قیمومت زن مانعی بر سر راه وظایف زناشویی وی نمیباشد و تمکین نیز منتفی است، نیازی به اذن وی نمیباشد.
ثانیاً؛ در اذن ولی برای ازدواج باکره قانونگذار در ماده 1044 قانون مدنی پیش بینی کرده است که در صورت عدم دسترسی به ولی و احراز این امر در دادگاه دختر میتواند ازدواج کند؛ در اینجا نیز با وحدت ملاک از ماده فوق چنانچه دادگاه صادرکننده حکم نصب قیم، شرایط متقاضی قیمومت (زن) را بررسی کند و عدم دسترسی به زوج را احراز نماید میتواند حکم به قیمومت وی دهد.
نظر اقلیت
به هر حال نص ماده 1233 قانون مدنی، اذن زوج را لازم دانسته است تا زمانی که قانونگذار این خلاء قانونی را برطرف ننموده است، اذن زوج ضرورت دارد.