هیات وزیران در جلسه مورخ 1382/04/08 بنا به پیشنهاد شماره 15749 مورخ 1382/03/28 معاونت حقوقی و امور مجلس رئیس جمهور و در اجرای ماده (2) آییننامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافق های بین المللی - مصوب 1371- تصویب نمود:
وزارت راه و ترابری مجاز است نسبت به امضای مقدماتی موافقتنامه مسیرهای حمل و نقل بین دولت انتقالی افغانستان، دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ازبکستان در چارچوب متن پیوست اقدام و مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری کند.
محمدرضا عارف- معاون اول رئیس جمهور
بسمه تعالی
«موافقت نامه مسیرهای حمل و نقل بین المللی بین دولت انتقالی اسلامی افغانستان، جمهوری اسلامی ایران و جمهوری ازبکستان»
جمهوری اسلامی ایران، دولت انتقالی اسلامی افغانستان و جمهوری ازبکستان که از این پس "سه کشور" نامیده میشوند:
با اعتقاد به روابط دوستانه و تفاهم متقابل و ضرورت همکاریهای سودمند، احترام به استقلال، حاکمیت، حفظ تمامیت ارضی و عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر که اساس روابط میان ملتهاست، و با ابراز تمایل خود جهت تسریع در توسعه فراگیر روابط تجاری و اقتصادی به نفع ملتهای سه کشور و منطقه، و با تاکید بر اهمیت حیاتی همکاری در زمینه حمل و نقل و ترانزیت، طبق قوانین و استانداردهای بین المللی و با هدف دسترسی مردم منطقه به ارتباطات و بازارهای بین المللی دریایی و به منظور همسو نمودن تلاشها برای ایجاد مسیرهای حمل و نقل بین المللی از طریق افغانستان به عنوان یکی از عناصر ضروری جهت کمک به توسعه اقتصادی منطقه، در موارد ذیل توافق نمودند:
ماده 1
هر سه کشور، براساس همکاری سودمند متقابل، جهت تسریع در ایجاد مسیرهای حمل و نقل بین المللی از طریق سه کشور و برای دسترسی به کشورهای آسیای مرکزی، اروپا، بنادر خلیج فارس، دریای عمان و ارتباطات بین المللی دریایی، اقدامات مشترکی را انجام خواهند داد.
ماده 2
هر سه کشور توافق نمودند در توسعه محورهای جاده ای «چابهار- میلک- دلارام- هرات- شرغان- مزار شریف- ترمذ- تاشکند»، «بندرعباس- دوغارون- هرات- شبرغان- مزار شریف- ترمذ- تاشکند»، «بازرگان- تهران- مشهد- دوغارون- هرات- شبرغان- مزارشریف- ترمذ- تاشکند» و مطالعه راه آهن «سنگان- هرات- تاشکند» و در هر چهار مسیر یادشده، از تاشکند یا قلمرو ازبکستان به مرز کشورهای همسایه ازبکستان به عنوان عناصر اصلی مسیرهای حمل و نقل بین المللی از طریق افغانستان تلاشهای خویش را با حفظ منافع ملی خود همسو سازند.
ماده 3
هر سه کشور توافق نمودند به منظور جذب فعال سرمایه گذاری ضروری جهت ایجاد مسیرهای حمل و نقل بین المللی از طریق افغانستان و قرار گرفتن آن در زمره شبکه های حمل و نقل بین المللی موجود با حفظ منافع ملی خود اقدامات مشترکی انجام دهند.
ماده 4
هر سه کشور به مراجع ذیربط خود دستور می دهند، استانداردهای عمده فنی جاده ها و راه آهن مندرج در ماده 2، شرح خدمات مطالعات مسیر، به منظور احداث، بازسازی و بهره برداری از مسیرها از طریق قلمرو افغانستان و همچنین مطالعات مهندسی برای تعیین حجم ترافیک مسافر و بار از مسیرهای مندرج در این موافقت نامه را مشخص نمایند. هر یک از سه کشور منطبق بر نیازها و تقاضا و برنامه های مصوب کشور متبوع خود زیربناهای حمل و نقلی را در قلمرو خود توسعه خواهند داد.
ماده 5
به منظور اجرای این موافقت نامه، هر سه کشور مقامات صالحه ذیل را منصوب خواهند نمود:
از طرف دولت انتقالی اسلامی افغانستان - وزارت فوائد عامه
از طرف جمهوری اسلامی ایران - وزارت راه و ترابری
از طرف جمهوری ازبکستان- مجتمع سهامی دولتی اوزافتایول «Uzavtoyul»
ماده 6
هر سه کشور، شورای هماهنگی بین کشوری (که از این پس شورا نامیده میشود) را تشکیل خواهند داد. این شورا متشکل از مقامات صالحه مذکور در ماده 5 خواهد بود. ریاست شورا برعهده کشور میزبان بوده و به مدت 6 ماه به این سمت منصوب خواهد شد. هر سه کشور به شورا اجازه خواهند داد مقررات شورا را تدوین و ابزار اجرایی این سند را تبیین نمایند. این شورا هر سال حداقل دو بار تشکیل جلسه خواهد داد.
ماده 7
با توافق سه کشور تغییرات و متمم های این سند با تنظیم پروتکل های جداگانه که جزء لاینفک این سند خواهد بود انجام خواهد شد. تمام مسائلی که هنگام تفسیر یا اجرای مفاد این سند بوجود آید فقط از طریق مشاوره ها و مذاکرات عضو حل و فصل خواهد شد.
ماده 8
جمهوری اسلامی ایران، دولت انتقالی اسلامی افغانستان و جمهوری ازبکستان به عنوان امنای موافقت نامه تعیین میگردند.
هر یک از امنا، دو امین دیگر را در خصوص فسخ موافقت نامه، انتصاب مقامات ذیصلاح و هر نوع تقاضای دیگر مطلع خواهد نمود.
ماده 9
کشورهای دیگر نیز میتوانند به این سند ملحق شوند. الحاق از طریق ارسال تقاضای کتبی توسط کشور علاقمند به یکی از کشورهای امین صورت خواهد پذیرفت و امین مزبور تمایل کشورهای دیگر جهت الحاق به سند را به اطلاع دو امین دیگر خواهد رساند. به محض دریافت موافقت کتبی امنا، مراتب به کشور علاقمند کتبا ابلاغ میشود. حداکثر ظرف مدت یکماه پس از ابلاغ کتبی، الحاق کشور مزبور به این موافقت نامه رسمیت می یابد.
ماده 10
این موافقت نامه از تاریخ انعقاد، به موقع اجرا گذارده میشود و به مدت 10 سال معتبر میباشد و در صورت توافق امنا و اعضای جدید که بعدا به این توافق نامه ملحق میشوند، برای دوره های بعد تمدید خواهد شد.
تغییرات و متمم های این موافقتنامه که با تنظیم پروتکل و یا یادداشت به آن منضم می گردند و همچنین پروژه هایی که به موقع اجرا در می آیند نبایستی با قوانین و مقررات ملی کشورهای امین و یا عضو مغایرت داشته باشد. درصورتی که هر یک از امنا و یا اعضا درخواست کتبی مبنی بر تمایل کشورش جهت فسخ موافقت نامه را به هر یک از امنا ارسال نماید، پس از شش ماه موافقت نامه در قلمرو کشورش از درجه اعتبار ساقط خواهد شد.
این موافقت نامه در تاریخ.............در................در سه نسخه و به زبانهای فارسی/ دری، ازبکی و انگلیسی امضا گردید که همه آنه حکم واحد را دارند. درصورت بروز هرگونه اختلاف، متن انگلیسی ملاک عمل خواهد بود.
از طرف دولت از طرف دولت از طرف دولت
جمهوری اسلامی ایران انتقالی اسلامی افغانستان جمهوری ازبکستان