ماده واحده - موافقتنامه همکاری دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری هند در زمینه استفاده صلحجویانه از انرژی هستهای مشتمل بر یک مقدمه و شش ماده که در تاریخ 6 اسفند 2535 برابر 25 فوریه 1977 در بمبئی بامضا رسیده تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن موافقتنامه ضمیمه پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز یکشنبه 15 آبانماه 2536، در جلسه روزچهارشنبه هفتم دیماه دو هزار و پانصد و سی و شش شاهنشاهی به تصویب مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریف امامی
موافقتنامه همکاری در زمینه استفاده صلحجویانه از انرژی هستهای بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری هند
دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری هند از طریق سازمان انرژی اتمی ایران و کمیسیون انرژی اتمی هند که از این پس در این موافقتنامه AEOI و AECنامیده میشوند.
با توجه به نیاز دو کشور برای همکاری در زمینه استفاده صلحجویانه از انرژی هستهای که میتواند با تشریک مساعی دو جانبه و از طریق تبادل هیئتهای علمی و اعطاء فرصتهای کارآموزی و تحصیلی و تامین و مبادله مواد، ترویج و تبادل اطلاعات یا نتایج فعالیتهای پژوهشی صورت گیرد.
و نیز با توجه به اینکه این همکاری میبایست همآهنگ با قوانین داخلی ایران و هند و موافقتنامههای بینالمللی که این دو دولت امضا کردهاند باشد.
به شرح زیر توافق نمودند:
ماده 1 - طرفین موافقتنامه اطلاعات پژوهشی و تجربی در زمینه استفاده صلحجویانه از انرژی هستهای را مبادله خواهند کرد، به استثنای اطلاعاتمحرمانه یا اطلاعاتی که هر یک از طرفین از شخص ثالث کسب کرده و یا با همکاری آن بوجود آورده است و در مبادله آن آزاد نیست.
ماده 2 - طرفین موافقتنامه بر اساس عمل متقابل، بورسهای علمی و تحصیلی برای کارآموزی دانشپژوهان و تسهیلات لازم برای بازدیدهای هیئتهای علمی و تکنیسینها در زمینههای مورد علاقه متقابل برای مدتی که مورد توافق طرفین است، فراهم خواهند آورد.
ماده 3 - طرفین موافقتنامه بر اساس توافقهای خاصی که در آینده بین AEOI و AEC به عمل میآید، ترتیبات لازم را برای اجاره یا فروش مواد و وسایل ضروری به منظور انجام برنامههایشان در زمینه استفاده صلحجویانه از انرژی هستهای فراهم میآورند.
ماده 4 - طرفین موافقتنامه بر اساس توافقهای متقابل AEOI و AEC برای تدوین طرحهای مشخصی که مورد علاقه مشترک آنهاست با یکدیگرهمکاری خواهند کرد.
ماده 5 - نمایندگان AEOI و AEC در مواقع ضروری به منظور بررسی و همآهنگ کردن طرحها، شامل مسائل مربوط بهمکاری در زمینههای دارای ماهیت صنعتی و مسائل مربوط باجرای این موافقتنامه با یکدیگر ملاقات خواهند کرد.
ماده 6 - الف - این موافقتنامه از تاریخ تبادل یادداشت بین طرفین مبنی بر تصویب آن از طرف مراجع قانونی هر دو کشور اعتبار مییابد. این موافقتنامهاز تاریخ تبادل یادداشتهای مذکور برای مدت 5 سال اعتبار خواهد داشت. طرفین میتوانند این موافقتنامه را از طریق تبادل نامه و بر اساس توافق متقابل برای دورههای 5 ساله تجدید کنند.
ب - هر یک از طرفین میتوانند در هر موقع این موافقتنامه را فسخ نمایند و تاریخ موثر این فسخ 6 ماه بعد از تاریخ اطلاع کتبی هر یک از طرفین بطرف دیگر خواهد بود.
پ - در صورت فسخ این موافقتنامه، قراردادها و طرحهائیکه در چارچوب آن امضا یا باجراء گذارده شده است برای دوره زمان مورد نظر بقوت خود باقی خواهد ماند، مگر آنکه طرفین به نحو دیگری توافق نمایند.
بنا بمراتب، نمایندگان مجاز دولت ایران و دولت هند موافقتنامه حاضر را بفارسی، هندی و انگلیسی امضا نمودند. هر سه نسخه معتبر هستند مگر در موارد تردید که نسخه انگلیسی حاکم خواهد بود.
در ششمین روز اسفند ماه دو هزار و پانصد و سی و پنج شاهنشاهی (برابر با ششمین روز فالگونا سال یکهزار و هشتصد و نود و هشت ساکا و برابربا بیست و پنجمین روز ماه فوریه سال یکهزار و نهصد و هفتاد و هفت) در دو نسخه در بمبئی امضا شده.
از طرف دولت شاهنشاهی ایران
از طرف دولت جمهوری هند
موافقتنامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و شش ماده منضم بقانون موافقتنامه همکاری دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری هند در زمینه استفاده صلحجویانه از انرژی هستهای میباشد.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریف امامی