قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به موافقتنامه عمومی همکاریهای اقتصادی،فنی وبازرگانی فیمابین کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی

مصوب 1374/06/29 مجلس شورای اسلامی

ماده واحده - موافقتنامه عمومی همکاریهای اقتصادی، فنی و بازرگانی فیمابین کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی - مصوب هشتمین اجلاس وزاری امور خارجه سازمان یاد شده در سال 1356 شمسی (مطابق با 1977 میلادی) - مشتمل بر یک مقدمه و 14 ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه تسلیم اسناد الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به آن، داده می‌شود.

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
موافقتنامه عمومی همکاریهای اقتصادی، فنی و بازرگانی بین دولتهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی

مقدمه
دولتهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی، امضا کنندگان موافقتنامه حاضر، متناسب با اهداف مقرر در منشور سازمان کنفرانس اسلامی و مطابق با قطعنامه‌های دومین اجلاس سران که در لاهور برگزار گردید، با تمایل به ایجاد بهترین شرایط و وضعیت ممکن برای پیشرفت و توسعه اقتصادی کشورهای عضو و ارتقای استانداردهای زندگی ملتهای خود، با علاقه به تحکیم روابط دولتهای عضو در همه زمینه‌ها به منظور نیل به علایق‌مشترک خویش، با اعتقاد به این که همکاریهای اقتصادی، فنی و بازرگانی بین دولتهای عضو یکی از ابزارهای اساسی تحکیم توسعه اقتصادی و‌اجتماعی دولتهای اسلامی خواهد بود، با کوشش در جهت حداکثر استفاده از توانایی‌های اقتصادی، انسانی، فنی و امکانات بالقوه موجود در دنیای‌اسلام، در جهت ایجاد، تحرکت و به کار انداختن آنها به بهترین شیوه ممکن در چارچوب همکاریهای مستحکم و برنامه‌ریزی شده فیمابین دولتهای‌عضو به منظور ایجاد رفاه و سعادت برای ملتهای خود این موافقتنامه را تصویب و موافقت نمودند در چارچوب همکاریهای اقتصادی و فنی‌فیمابین کلیه تلاشهای خود را به کار برده و از نیل به اهداف آن از طریق کوششهای دسته‌جمعی یا فعالیت‌های دو یا چند جانبه اطمینان حاصل نمایند.

فصل اول - همکاریهای اقتصادی

ماده 1 - دولتهای عضو در صورت لزوم، ترتیبات، ضمانت‌ها و انگیزه‌های لازم برای تشویق انتقال سرمایه و سرمایه‌گذاری فیمابین خود را مهیا خواهند نمود. اقدامات مزبور مطابق قوانین و مقررات جاری کشورهای عضو در جهت ارتقای سطح توسعه اقتصادی و اجتماعی همه کشورهای‌اسلامی و همچنین ایجاد راههای جدید استفاده بهینه از منابع موجود در جهان اسلامی خواهد بود.

ماده 2 - دولتهای عضو پروژه‌های مشترکی را که حاوی نتایج و منافع اقتصادی گسترده است و زمینه‌ساز تقویت و ارتقاء زنجیره‌های اقتصادی و‌ساختارهای اقتصادی و اجتماعی دولتهای عضو می‌باشد را تشویق خواهند نمود.

ماده 3 - دولتهای عضو انجام مطالعات مختلف برای اکتشاف و مشخص کردن امکانات و فرصت‌های سرمایه‌گذاری در پروژه‌های مشترک با یکدیگر‌همکاری خواهند نمود.

ماده 4 - دولتهای عضو حداکثر بهره‌برداری از توان بالقوه تولید مواد غذایی بین کشورهای اسلامی را تشویق و برای رفع احتیاجات غذایی خود از‌دنیای اسلام با یکدیگر همکاری خواهند نمود.

فصل دوم - همکاریهای فنی

ماده 5 - دولتهای عضو تلاش خواهند نمود که حداکثر بهره‌برداری از توانایی‌های فنی و کارشناسی موجود خویش را از طریق مبادله کارشناسان،‌انجام تحقیقات و اعطای بورس تحصیلی، آموزش و تربیت متخصصان و برگزاری سمینارها و کنفرانس‌های مختلف علمی و فنی به عمل آورند.

ماده 6 - دولتهای اسلامی به منظور رفع نیازهای خود در زمینه نیروی انسانی و استفاده از تجربیات موجود اداری و فنی در مبادله کارشناس در این‌زمینه و سایر موارد مشابه همکاری نموده، به نیروهای انسانی کشورهای عضو با توجه به موافقتنامه‌های دو یا چند جانبه منعقده و منطبق با قوانین ملی خود در این خصوص اولویت خواهند داد.

ماده 7 - دولتهای عضو موافقت نمودند کلیه اقدامات ضروری را برای ایجاد بنیاد اسلامی علوم و تکنولوژی پیشرفته به انجام برسانند.

فصل سوم - همکاریهای بازرگانی

ماده 8 - دولتهای عضو با توجه به تعهدات خود به موجب سایر موافقتنامه‌های منعقده فیمابین:
الف - با توجه به سیاست‌های تجاری خارجی رفتاری برابر و فاقد تبعیض را در مراودات تجاری با یکدیگر اعمال خواهند نمود.
ب - تلاش خواهند نمود مبادلات تجاری فیمابین را از جمله از طریق تجارت آزاد با کاهش یا حذف محدودیت‌های گمرکی یا دیگر محدودیت‌هائی که‌در فعالیت‌های صادرات و واردات خود اعمال می‌کنند با انفقاد موافقتنامه‌های دو یا چند جانبه گسترش و توسعه دهند.
ج - به شرایط و موقعیت‌های ویژه کشورهای کمتر توسعه یافته عضو توجه خواهند نمود.

ماده 9 - دولتهای عضو به طور کلی با ایجاد مرکزی به منظور توسعه تجارت بین دولتهای اسلامی موافقت نمودند. وظیفه اصلی این مرکز، گسترش و توسعه مبادلات تجاری بین دولتهای عضو خواهد بود.

ماده 10 - دولتهای عضو کوشش خواهند نمود به منظور عرضه و فروش تولیدات خود در کشورهای عضو، بازارهای مکاره و نمایشگاههائی را برگزار‌نمایند. آنها همچنین برای نیل به هدف مذکور در بازارهای مکاره و نمایشگاههای بین‌المللی که در سایر کشورها برگزار می‌گردد برای معرفی تولیدات کشورهای عضو و افزایش فرصتها برای توسعه مبادلات تجاری بین خود شرکت خواهند نمود. هر کشور تسهیلات مناسب را بدین منظور برای دیگر‌کشورهای عضو در چارچوب سیستم‌ها و سیاست‌های اقتصادی جاری خود فراهم خواهد آورد.

فصل چهارم - مقررات نهایی

ماده 11 - کمیسیون اسلامی امور اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی با همکاری دبیرخانه کل سازمان کنفرانس اسلامی، مسئول پیگیری اجرای این‌موافقتنامه و همچنین تجدید نظر و ارزیابی نتایج حاصل از اجرای آن خواهد بود.

ماده 12 - این موافقتنامه برای امضا و تصویب دولتهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی مفتوح بوده و اسناد تصویب به دبیرخانه سازمان تسلیم‌خواهد شد.

ماده 13 - این موافقتنامه، به محض تسلیم اسناد تصویب آن از طرف بیش از نیمی از کشورهای عضو لازم‌الاجرا خواهد بود.

ماده 14 - این موافقتنامه در سه نسخه به زبان‌های عربی، انگلیسی و فرانسه تدوین یافته و هر سه متن دارای اعتبار برابر می‌باشند.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و چهارده ماده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و نهم شهریور ماه یکهزار و سیصد و هفتاد وچهار مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1374/7/5 به تایید شورای نگهبان رسیده است.

رئیس مجلس شورای اسلامی - علی‌اکبر ناطق نوری

دریافت فایل پی‌دی‌اف