هیات وزیران در جلسه مورخه 1325/9/20 بنا به پیشنهاد شماره 54355 مورخ 1325/9/20 وزارت دارائی مواد زیر را تصویب نمودند:
ماده یکم - رای کمیسیون تشخیص بدوی مقرر در ماده 2 تصویبنامه شماره26190-1325/7/16 موقعی قابل اعتراض است که مابهالاختلاف بین مالیات مشخصه از طرف کمیسیون و مبلغی که مورد تصدیق مودی یا مطالبه دارائی است بیش از ده هزار ریال باشد. همچنین رای صادره از کمیسیون تشخیص تجدیدنظر مقرر در ماده 2 تصویبنامه مذکور موقعی قابل اعتراض است که مابهالاختلاف بین مالیات مشخصه از طرف کمیسیون و مبلغی که مورد تصدیق مودی با مطالبه دارائی است بیش از پانصدهزار ریال باشد.
ماده دوم - چنانچه بین دارائی و مودی طبق مقررات تصویبنامه شماره 16190 -1325/7/16 توافق حاصل نشود و موضوع اختلاف قبلا در یکی از مراحل قانونی مطرح شده باشد پرونده امر برای رسیدگی به همان مرحله که قبلا مشغول رسیدگی بوده احاله خواهد شد و در صورت توافق نیز پرونده برای تایید توافق به همان مرحله ارجاع شود.
ماده سوم - در مواردی که دارائی نسبت به آراء کمیسیونهای بدوی معترض و به کمیسیون تجدیدنظر مراجعه مینماید و همچنین در مواردی که دارائی نسبت به آراء کمیسیونهای تجدیدنظر معترض و به دیواندادرسی دارائی مراجعه مینماید و مودی از آراء صادره شکایتی ندارد باید مالیاتی که مورد رای کمیسیون است به اجرایی قانونی وصول گردد و پس از صدور رای نهایی بوصول مابهالتفاوت مالیات متعلقه اقدام شود.
ماده چهارم - مودیانی که حاضر به توافق با دارائی نبوده و مالیات آنها از طرف کمیسیون تشخیص با دادگاه تجدیدنظر دیوان دادرسی از طریق توافق یا رسیدگی تعیینگردد به جای دهدرصد مقرر در ماده6 تصویبنامه شماره 26190 معادل پانزده درصد مالیاتی که باید کارسازی دارند مقطوعاً بابت جرائم تخلف زیان دیرکرد باید بپردازند.
ماده پنجم - دادگاه تجدیدنظر دیوان دادرسی دارائی برای تسریع در حل اختلافات نهایی مالیات بردرآمد میتواند طبق اصول ورودیههای معموله در کمیسیونهای تشخیص مالیات بردرآمد مقرر در تصویبنامه شماره26190 و سایر مقررات مربوطه به اختلافات مالیاتی رفتار نماید.
ماده ششم - کلیه مقرراتی که مخالف این تصویبنامه است لغو و وزارت دارائی مکلف است پس از افتتاح دوره پانزدهم تقنینیه این تصویبنامه را برای تصویب به مجلس شورای ملی پیشنهاد نماید.
از طرف نخست وزیر