قانون اجازه مبادله عهد نامه مودت و قرارداد اقامت منعقده بین دولتین ایران و چکو اسلواکی

مصوب 1309/12/26 مجلس شورای ملی

ماده واحده - مجلس شورای ملی عهدنامه مودت مشتمل بر پنج ماده و قرارداد اقامت مشتمل بر ده ماده و پروتکل اختتامیه را که در تاریخ 29 اکتبر 1930 مطابق با هفتم ابان ماه 1309 شمسی بین دولتین ایران و چکواسلواکی به امضا رسیده تصویب و اجازه مبادله نسخ صحه شده آنها را به دولت میدهد.

این قانون که مشتمل بر یک ماده و متن عهدنامه و قرارداد ضمیمه است در جلسه بیست و ششم اسفند ماه یک هزار و سیصد و نه شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رئیس مجلس شورای ملی - دادگر

عهدنامه مودت بین دولتین ایران و جمهوری چکواسلواکی
اعلیحضرت شاهنشاه ایران از یکطرف و رئیس جمهوری چکواسلواکی از طرف دیکر[دیگر]
نظر به اینکه مایل هستند روابط مودت را بین دولتین تحکیم نمایند تصمیم بانعقاد عهدنامه مودت نموده و برای این مقصود اختیارداران خود را به قرار‌ذیل تعیین نمودند
اعلیحضرت شاهنشاه ایران
جناب اشرف آقای میرزا محمدعلی‌خان فروغی وزیر امور خارجه
رئیس جمهوری چکواسلواکی
آقای میروسلاو شوبرت شارژدافر چکواسلواکی در ایران
مشارالیهما بعد از مبادله اختیارنامه‌های خود که در کمال صحت و اعتبار بود در مقررات ذیل موافقت حاصل نمودند:

ماده اول - بین دولتین ایران و چکواسلواکی و اتباع مملکتین صلح خلل‌ناپذیر و دوستی صمیمانه و دائم برقرار خواهد بود.

ماده دوم - طرفین متعاهدین موافقت دارند که روابط سیاسی خود را بر طبق اصول عمومی حقوق بین‌المللی تنظیم نمایند و موافقت دارند که نمایندگان سیاسی هر یک از طرفین متعاهدین در خاک طرف معاهد[متعاهد] دیگر به شرط معامله متقابله از معامله گه[که] به موجب اصول حقوق عمومی بین‌المللی مقرر و‌آن معامله در هر صورت با قید معامله متقابله نباید مادون رفتار معمول به نسبت بنمایندکان[بنمایندگان] سیاسی دولت کامله‌الوداد باشد بهره‌مند شوند.

ماده سوم - هر یک از طرفین متعاهدین در خاک خود نمایندگان قونسولی طرف معاهد[متعاهد] دیگر را که موافق قاعده دارای اکزگواتر باشند خواه در پایتخت و خواه در‌شهرهای مهمی که این قبیل مامورین خارجه به طور عموم برای توقف پذیرفته میشوند قبول خواهد کرد.
مشارالیهم به شرط معامله متقابله از رفتاری که به موجب قواعد حقوق عمومی بین‌المللی مقرر و آن معامله در هر صورت با قید معامله متقابله نباید مادون رفتار معمول به نسبت بنمایندگان قونسولی دولت کامله‌الوداد باشد بهره‌مند میشوند.

ماده چهارم - طرفین متعاهدین موافقت دارند کلیه اختلافاتی را که بین انها بظهور رسد و به طریق دوستانه از مجرای عادی سیاسی در مدت متناسبی تسویه نشود بوسائل مسالمت‌امیز تسویه نمایند و این حق را برای خود محفوظ میدارند که در هر مورد به وسیله قرارداد مخصوصی هر طریقی را که برای تسویه اختلاف به نظر ان‌ها بهتر رسید تعیین نمایند.
از طرف دیگر طرفین متعاهدین موافقت دارند هر گاه هر دو طرف بیک فرمول عمومی که از طرف جامعه ملل توصیه شده باشد ملحق شوند فرمول مزبور را برای تسویه کلیه اختلافاتی که با آن وفق دهد عنداللزوم با وجود مقررات فوق‌الذکر به موقع اجرا گذارند.

ماده پنجم - این عهدنامه تصدیق و اسناد مصدقه آن هر چه زودتر ممکن است در طهران مبادله خواهد شد.

عهدنامه مزبور پانزده روز بعد از مبادله نسخ مصدقه به موقع اجرا گذاشته خواهد شد.
بناء‌علیهذا نمایندگان مختار طرفین این عهدنامه را امضا و بمهر خود ممهور نمودند.
در طهران به تاریخ 29 اکتبر 1930 در دو نسخه نوشته شد.

امضا فروغی امضا میروسلاو شوبرت

قرارداد اقامت بین دولت شاهنشاهی ایران و جمهوری چکواسلواکی
اعلیحضرت شاهنشاه ایران و رئیس جمهوری چکواسلواکی
نظر به اینکه مایلند حق اقامت اتباع چکواسلواکی را در ایران و اتباع ایران را در چکواسلواکی بر طبق عهدنامه مودت مورخ امروز معین نمایند تصمیم با انعقاد قرارداد اقامت نموده و برای این مقصود نمایندگان مختار خود را به قرار ذیل معین نمودند
اعلیحضرت شاهنشاه ایران
جناب اشرف میرزا محمدعلی‌خان فروغی وزیر امور خارجه
رئیس جمهوری چکواسلواکی:
آقای میروسلاو شوبرت شارژدافر چکواسلواکی در ایران
مشارالیهما بعد از مبادله اختیارنامه‌های خود که در کمال صحت و اعتبار بود در مقررات ذیل موافقت حاصل نمودند

ماده اول - اتباع هر یک از دولتین متعاهدین در خاک دولت معاهد[متعاهد] دیگر راجع بشخص و اموالشان بر طبق اصول و معمول حقوق عمومی بین‌المللی پذیرفته خواهند شد. اتباع مزبوره از حمایت قوانین و مصادر امور مملکتی نسبت بخود و اموال و حقوق و منافعشان بهره‌مند خواهند گردید. مشارالیهم میتوانند در خاک طرف معاهد [متعاهد]دیگر داخل شده و از آن خارج و در آن مسافرت و توقف و اقامت نمایند مشروط به اینکه در تمام آن مدت از‌قوانین و نظامات جاریه در آن مملکت متابعت نمایند. در کلیه این موارد مشارالیهم از معامله که مادون رفتار نسبت به اتباع دولت کامله‌الوداد نباشد بهره‌مند خواهند شد. معهذا مراتب مذکوره فوق مانع نخواهد شد که هر یک از دولتین متعاهدین در هر موقع مقرراتی برای تنظیم یا منع مهاجرت در خاک خود اتخاذ نمایند مشروط به اینکه مقررات مزبوره در حکم تبعیض نباشد که مخصوصا متوجه کلیه اتباع طرف معاهد [متعاهد]دیگر باشد.

ماده دوم - مقررات این قرارداد خللی بحق هیچ یک از طرفین متعاهدین وارد نمیاورد که اقامت اتباع طرف دیگر را در موارد مخصوص خواه از لحاظ تصمیم قضایی و خواه از لحاظ اختلاف نظم عمومی و خواه از لحاظ امنیت داخلی و خارجی مملکت که خود یگانه مشخص آنست و یا به جهات تعاون عمومی و صحی و اخلاقی بر طبق اصل قوانین و احکام جاریه قدغن نماید.
اخراج به ترتیباتی که مطابق حفظ‌الصحه و نوع‌پرستی باشد صورت خواهد گرفت.

ماده سوم - اتباع هر یک از طرفین متعاهدین در خاک طرف معاهد[متعاهد] دیگر راجع بحق تجارت و صنعت و حرفه و یا شغل به استثناء آنچه مشمول انحصار‌دولتی و یا امتیاز اعطائی از طرف دولت میباشد از معامله که نسبت به اتباع دولت کامله‌الوداد معمول میشود بهره‌مند خواهند شد.

ماده چهارم - هر گونه شرکت‌های آنونیم و شرکت‌های تجارتی و همچنین شرکتهای صنعتی و مالی و بیمه و ارتباط و حمل و نقل که مقر اصلی آن‌ها در خاک یکی از دولتین متعاهدین است و بر طبق قوانین و نظامات آن مملکت تاسیس و تابعیت آن مملکت را قانوناً دارا هستند در خاک طرف معاهد[متعاهد] دیگر هویت حقوقی و اهلیت و حق ترافع قضائیشان شناخته خواهد شد و مجاز بودن آنها به اجرای عملیات تجارتی در خاک طرف دیگر مطابق قوانین و نظاماتی خواهد بود که در آن مملکت مجری است.
راجع به اجرای عملیات و همچنین مسائل دیگر شرکتهای مزبوره به شرط متابعت از قوانین و نظامات مملکت معاهد[متعاهد] دیگر از همان رفتاریکه نسبت به موسسات متشابه دولت کامله‌الوداد به عمل میآید بهره‌مند خواهند شد.

ماده پنجم - اتباع و شرکت‌های هر یک از دولتین متعاهدین که در ماده 4 به آنها اشاره شده در خاک دولت معاهد[متعاهد] دیگر راجع بهر قسم مالیات و عوارض و‌همچنین کلیه تحمیلات دیگری که جنبه مالی داشته باشد نسبت بشخص و اموال و حقوق و منافعشان در هر باب در پیشگاه مامورین و محاکم مالیه‌از همان رفتار و حمایتی که نسبت به اتباع داخله به عمل میآید بهره‌مند خواهند شد.

ماده ششم - اتباع هر یک از طرفین متعاهدین حق دارند با متابعت از قوانین و نظامات جاریه در خاک طرف معاهد[متعاهد] دیگر هر قسم حقوق و اموال منقوله تحصیل و تصرف و نقل و انتقال نموده و یا بمعرض فروش برسانند و از این حیث از معامله که نسبت به اتباع دولت کامله‌الوداد معمول می‌شود بهره‌مند خواهند بود. راجع به اموال و حقوق غیر منقول با اتباع هر یک از طرفین متعاهدین در خاک طرف معاهد دیگر در هر حال معامله اتباع دولت‌کامله‌الوداد مجری خواهد بود.

ماده هفتم - در مساکن و ادارات و کلیه اموال غیر منقول که اتباع هر یک از طرفین متعاهدین در خاک طرف معاهد[متعاهد] دیگر بر طبق مقررات این قرارداد تحصیل یا تملک و یا اجاره نمایند نمیتوان داخل شده و یا به تفتیشات مبادرت نمود مگر به همان ترتیبات و مراسمی که برای اتباع دولت کامله‌الوداد مقرر است. همچنین دفاتر تجارتی یا صورت‌حساب و به طور کلی هر قبیل نوشتجات متعلقه به اتباع هر یک از طرفین متعاهدین را در خاک طرف معاهد[متعاهد] دیگر نمیتوان مورد تفتیش و یا توقیف قرارداد مگر در تحت شرایط و مراسمی که به موجب قوانین جاریه برای اتباع دولت کامله‌الوداد مقرر است.

ماده هشتم - اتباع هر یک از طرفین متعاهدین در خاک طرف معاهد [متعاهد]دیگر راجع به حمایت خود و اموالشان در پیشگاه محاکم و مصادر امور از همان رفتاری‌که نسبت به اتباع دولت کامله‌الوداد میشود بهره‌مند خواهند شد.
چنانکه یکی از اتباع طرفین متعاهدین در خاک طرف معاهد[متعاهد] دیگر فوت شود مقامات محلی موظفند بلاتاخیر نماینده قونسولی صلاحیت‌دار حوزه مربوطه را مطلع سازند و در صورت فقدان قونسول مامور سیاسی دولتی را که متوفی در حین فوت تابع آن بوده مستحضر نمایند.

ماده نهم - اتباع هر یک از طرفین متعاهدین در خاک طرف معاهد[متعاهد] دیگر بهیچگونه خدمت نظامی چه در قشون بری و قوای بحری و هواپیمایی و‌چه در کارد[گارد] یا چریک ملی و همچنین بهیچ گونه مالیات‌هائی که برای خدمت نظامی وضع شده است ملزم نمیباشند. مشارالیهم را نمیتوان جز بقرضه‌ها و مصادرات نظامی که قانوناً به اتباع داخله تحمیل می‌شود ملزم نمود و این کار با همان ترتیب به همان اصولی که نسبت به اتباع داخله معمول‌میگردد صورت می‌گیرد. مقررات این ماده در صورت احتیاج به شرکت‌های مذکور در ماده 4 نیز شامل خواهد گردید.


‌ماده دهم - این قرارداد در دو نسخه اصلی تحریر شده.
‌این قرارداد تصدیق و مبادله نسخ تصدیق شده هر چه زودتر در طهران به عمل خواهد آمد.
‌این قرارداد یک ماه بعد از مبادله نسخ مصدقه به موقع اجراء گذاشته شده و تا مدت پنج سال مجری خواهد بود و در صورتی که شش ماه قبل از انقضاء مدت پنج سال مزبور فسخ نشود به طور ضمنی برای مدت نامحدودی ادامه خواهد یافت و از آن تاریخ در هر موقع ممکن است فسخ شود مشروط به اینکه شش ماه قبل اعلام فسخ به عمل آید.
‌بناء‌علیهذا نمایندگان مختار طرفین که برای این مقصود مجاز بودند این قرارداد را امضا و بمهر خود ممهور نمودند.
‌در طهران مورخه 29 اکتبر 1930 امضا فروغی
امضا میروسلاو شوبرت

پروتکل اختتامیه
در موقع امضای قرارداد اقامت منعقده امروز بین دولت شاهنشاهی ایران و جمهوری چکواسلواکی نمایندگان مختار امضاءکننده اظهار ذیل را که جزء لایتجزای قرارداد می‌باشد نمودند.
1 - راجع به ماده اول - مقررات ماده اول بنظامات راجعه بتذکره همچنین بمقررات عمومی که از طرف هر یک از دولتین- متعاهدتین در باب حق‌اشتغال کارگران خارجه بحرفه وضع شده و یا خواهد شد خللی وارد نخواهد آورد.
راجع به ماده چهارم - بدیهی است که مقررات ماده 4 و همچنین هیچ یک از مقررات قرارداد اقامت نمی‌تواند حق تقاضای مزایای مخصوصی را که در ایران بشرکتهائی که عملیاتشان به موجب امتیازات مخصوصی تعیین شده است بدهد.
از طرف دیگر شرکتهای هر یک از طرفین متعاهدین که شرایط اشتغالشان در خاک طرف متعاهد دیگر بر طبق امتیازات مخصوصی تنظیم شده باشد مجاز نیستند برای مسائلی که در امتیازنامه ذکر شده است مزایائی را که به موجب عهدنامه ها و قراردادهای جاریه یا ناشیه از معامله دولت کامله‌الوداد اعطاء شده است تقاضا نماید.
2 - دولتین متعاهدتین متعهد میشوند که هیچ یک از اتباع مملکت دیگر را بدون رضایت خاطر قبلی دولت مطبوع اتباع مزبور به تابعیت قبول نکنند.
طهران 29 اکتبر 1930
فروغی. امضا میروسلاو شوبرت.

اجازه مبادله عهدنامه مودت و قرارداد اقامت منعقده بین دولتین ایران و چکسلواکی به شرح فوق در جلسه 26 اسفند ماه 1309 شمسی داده شده است.

رئیس مجلس شورای ملی - دادگر

دریافت فایل پی‌دی‌اف