نظریه مشورتی شماره 7/1404/694 مورخ 1404/12/05

تاریخ نظریه: 1404/12/05
شماره نظریه: 7/1404/694
شماره پرونده: 1404-26-694ح

استعلام:

همانگونه که مستحضرید وفق ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی مصوب 1394 دادگاه می‌تواند در دعوای اعسار محکوم‌علیه از پرداخت محکوم‌به، با اخذ تامین مناسب از حبس وی خودداری و چنانچه در حبس باشد، محکوم‌علیه را آزاد کند؛ با توجه به این مقرره قانونی و نظر به اینکه، در بسیاری از پرونده‌های اجرای احکام کیفری، محکوم‌علیه پس از سپری شدن مدت زیادی شناسایی و جلب می‌شود و بلافاصله دادخواست اعسار از پرداخت محکوم‌به را ارائه می‌نماید و در اجرای ماده 13 قانون یادشده باید به این دعوا در دادگاه صادرکننده رای نخستین رسیدگی شود، خواهشمند است در این خصوص به پرسش‌های زیر پاسخ دهید:
1- چنانچه محکوم‌علیه، دعوای اعسار خود را از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی به دادگاه ارسال کند، آیا دادگاه مکلف است در ابتدا تامین کیفری اخذ کند؟
2- در صورت عدم ارائه و معرفی تامین از سوی متقاضی (خواهان)، تکلیف دادگاه چیست؟ آیا باید اخطار رفع نقص صادر کند و یا آنکه قرار رد دعوا صادر نماید؟
3- از آنجا که حسب رویه، بسیاری از دادگاه‌های صادرکننده حکم، اختیار اخذ تامین را به شعبه اجرای احکام کیفری محول می‌کنند و این امر موجب اطاله دادرسی می‌شود، آیا دادگاه می‌تواند در رای خود، اختیار اخذ تامین کیفری پس از صدور رای را به شعبه اجرای احکام کیفری تفویض کند؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

1 و 2- پس از صدور دستور جلب محکوم‌علیه در اجرای ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی مصوب 1394 و سپری شدن مهلت مقرر قانونی، آزادی محکوم‌علیه و خودداری از جلب وی منوط به سپردن تامین مناسب و صدور قرار قبولی وثیقه یا کفالت از سوی دادگاه است. بر این اساس، با تقدیم دادخواست اعسار توسط محکوم‌علیه دادگاه مکلف به رسیدگی است و صرف عدم معرفی تامین از سوی محکوم‌علیه موجبی برای اخطار رفع نقص یا رد دعوای اعسار وی نیست؛ همچنین تقدیم دادخواست از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی و یا به نحو حضوری، تفاوتی در حکم این قضیه ندارد.
3- به موجب ماده 3 و تبصره یک آن از قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی مصوب 1394 و ماده 2 آیین‌نامه اجرایی قانون یادشده مصوب 1399/6/18 رئیس محترم قوه قضاییه، همان‌گونه که دستور حبس محکوم‌علیه در اجرای جنبه مالی احکام کیفری با دادگاه صادرکننده حکم نخستین است، خودداری از حبس یا آزادی وی با اخذ تامین مناسب نیز از وظایف و اختیارات همین دادگاه است و قابل تفویض به قاضی اجرای احکام کیفری نیست.

منبع