بسم الله الرحمن الرحیم
شماره دادنامه: 1074
تاریخ دادنامه: 12؍6؍1398
شماره پرونده: 97؍1451
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: سازمان بازرسی کل کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 1 صورتجلسه مورخ 1389/08/17 دومین نشست عادی از دوره پنجم هیات امنای دانشگاه تهران
گردش کار: سرپرست معاونت حقوقی و نظارت همگانی سازمانبازرسی کل کشور به موجب شکایت نامه شماره 56487 -19؍3؍1397 اعلام کرده است که:
«حضرت حجت الاسلام و المسلمین جناب آقای بهرامی
رییس محترم دیوان عدالت اداری
سلام علیکم
احتراماً به استحضار می رساند مصوبات هیات امنای دانشگاه تهران از جهت انطباق با قانون در این سازمان مورد بررسی قرار گرفت که نتیجه به شرح ذیل برای استحضار اعلام میگردد:
1- هیات امنای دانشگاه تهران در دومین نشست عادی از دوره پنجم (در تاریخ 17؍8؍1389) مصوب نموده است: «هیات امناء به استناد بند (ب) ماده 7 قانون تشکیل هیاتهای امناء با کلیات اساسنامه سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه تهران در راستای ساماندهی اموری نظیر موقوفات دانشگاه جهت پشتیبانی مالی، تحقق اهداف علمی و پژوهشی دانشگاه موافقت نمود. ضمناً بررسی دقیق کارشناسی و حقوقی نحوه ایجاد سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه تهران بر اساس اساسنامه پیشنهادی، به گروهی متشکل از آقایان دکتر کدخدایی، دکتر ایرانمنش و دکتر راعی واگذار گردید».
2- ماده 7 قانون تشکیل هیاتهای امناء در مقام تبیین حدود اختیارات هیاتهای مذکور اشعار می دارد:
الف- تصویب آییننامه داخلی
ب- تصویب سازمان اداری موسسه براساس ضوابطی که به پیشنهاد وزارتخانه های مربوط با هماهنگی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی خواهد رسید.
ج- بررسی و تصویب بودجه موسسه که از طرف رییس موسسه پیشنهاد میشود.
د- تصویب بودجه تفصیلی موسسه.
ه- - تصویب حسابها و ترازنامه سالانه موسسه.
و- تصویب نحوه وصول درآمدهای اختصاصی و مصرف آن.
ز- تعیین حسابرس و خزانه دار برای موسسه.
ح- کوشش برای جلب کمکهای بخش خصوصی و عوائد محلی اعم از نقدی، تجهیزاتی، ساختمانی با رعایت ضوابط مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی.
ط- تصویب آییننامه های مالی و معاملاتی که بر حسب مورد پس از تایید وزارتخانه مربوط قابل اجرا میباشد.
ی- پیشنهاد میزان فوق العاده اعضای هیات علمی و غیر هیات علمی (کارشناسان و تکنیسین ها) که حسب مورد پس از تایید وزارتخانه های علوم، تحقیقات و فناوری و یا بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قابل اجرا میباشد.
ک- تعیین نحوه اداره واحدهای تولید، خدماتی، کارگاهی و بهداشت و درمانی موسسه در چهار چوب ضوابطی که به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ل- تعیین میزان پرداخت حق التحقیق، حق التدریس، حق الترجمه، حق التالیف و نظایر آن.
م- بررسی گزارش موسسه که از طرف رئیس موسسه ارائه میشود.
ن- تصویب مقررات استخدامی اعضای هیات علمی موسسه که به منظور هماهنگی پس از تایید وزارتخانه مربوط قابل اجرا خواهد بود.
س- تعیین شهریه ارزی و یا ریالی دانشجویان خارجی و انتقال دانشجویان ایرانی دانشگاههای خارجی، شرایط علمی پذیرش و ظرفیت پذیرش، اجازه دعوت از متخصصان ایرانی خارج از کشور و متخصصان خارجی برای رفع نیازهای آموزشی و پژوهشی و پرداختهای ارزی و ریالی آن.
غ- تعیین شهریه ثابت و متغیر دوره های دایر پردیسهای دانشگاهی (بند6 بخشنامه شماره 113677؍22-30؍6؍1390 معاونت آموزشی وزارت متبوع موضوع دستور العمل اجرای شیوه نامه تاسیس پردیسهای دانشگاهی مصوب مورخ 1؍5؍1390 شورای گسترش آموزش عالی)»
مصوبه یاد شده مستند به بند «ب» از ماده 7 قانون تشکیل هیات های امناء مصوب گردیده، در حالی که اولاً- بند مذکور ناظر بر تشکیلات اداری موسسه بوده که آن هم تابع شرایط خاص مقرر در آن بند میباشد، به عبارت دیگرموضوع این بند ساختار تشکیلاتی و اداری دانشگاه میباشد که سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه تهران خارج از شمول آن بوده و به فرض آن که در چارچوب این ساختار نیز قرار گیرد، هیات امنای دانشگاه میبایست پیشنهاد تشکیل سازمان فوق را به وزارتخانه مربوط ارائه تا با هماهنگی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی برسد که در عمل این امر محقق نگردیده و اساسنامه سازمان یاد شده به موجب فصل دهم آن (مشتمل بر 19 ماده و 14 تبصره) در جلسه دومین نشست عادی از دور پنجم هیات امنای دانشگاه تهران مورخ 18؍7؍1389 (به استناد بند (ب) ماده 7 قانون تشکیل هیاتهای امنا) به تصویب هیات امنای دانشگاه رسیده است.
ثانیاً- در هیچ یک از بندهای ماده 7 قانون فوق مانحن فیه به هیات امنای دانشگاه تهران مجوزی جهت تشکیل سازمانی به نام توسعه و سرمایه گذاری (که براساس ماده 3 اساسنامه اهداف اقتصادی به منظور بهره گیری بهینه از منابع، امکانات و مزیتهای دانشگاه عنوان و از طریق تاسیس شرکتهای تجاری و موسسات و نهادها به منظور تجاری سازی علم و تقویت تجارب عملی را مطرح مینماید) داده نشده و اساساً فعالیت این سازمان خارج از وظایف و رسالت آموزشی و پژوهشی دانشگاه تهران بوده و مآلاً خارج از حدود اختیارات هیات امناء دانشگاه موصوف میباشد.
ثالثاً- به موجب ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور و تبصره های ذیل آن دانشگاه ها (اعضای هیات علمی) صرفاً مجاز به تشکیل شرکتهای دانش بنیان میباشند. ضمن آن که ایجاد سازمان دولتی (همچون سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه تهران) نیازمند تجویز قانونگذار میباشد. از این رو ابطال بند 1 صورتجلسه دومین نشست عادی از دور پنجم هیات امنای دانشگاه تهران مورد تقاضا میباشد.
متن مقرره مورد اعتراض به شرح زیر است:
صورتجلسه دومین نشست عادی از دوره پنجم هیات امنای دانشگاه تهران مورخ 17؍8؍1389
بند1: اساسنامه سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه تهران
مصوبه: « هیات امنا به استناد بند «ب» ماده 7 قانون تشکیل هیاتهای امناء به کلیات اساسنامه سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه تهران در راستای ساماندهی اموری نظیر موقوفات دانشگاه جهت پشتیبانی مالی، تحقق اهداف علمی و پژوهشی دانشگاه موافقت نمود. ضمناً بررسی دقیق کارشناسی و حقوقی نحوه ایجاد سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه تهران بر اساس اساسنامه پیشنهادی، به گروهی متشکل از آقایان دکتر کدخدایی، دکتر ایرانمنش و دکتر راعی واگذار گردید.»
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیر کل امور حقوقی دانشگاه تهران به موجب لایحه شماره 187813؍151- 8؍7؍1397 توضیح داده است که:
«ریاست محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری
با سلام و احترام؛
در خصوص کلاسه پرونده 9701451 (شماره بایگانی 65269) موضوع گزارش سازمان بازرسی کل کشور مبنیبر تقاضای ابطال بند (1) صورتجلسه دومین نشست عادی از دور پنجم هیات امناء دانشگاه تهران (مصوبه مورخ 17؍8؍1389 در خصوص تاسیس سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه تهران) مراتب زیر به استحضار میرسد:
در سال 1389، دانشگاه تهران به منظور پاسخ گوئی به نیازهای اقتصادی و اجتماعی جامعه و برنامه ریزی و سرمایه گذاری برای تبدیل محصولات دانشگاهی به ثروت و توسعه اقتصاد دانش بنیان، تصمیم به تاسیس سازمان توسعه و سرمایه گذاری میگیرد و بر اساس مصوبه مورخ 17؍8؍1389، هیات امناء دانشگاه تهران بدون ورود به جزئیات، صرفاً با کلیات اساسنامه این سازمان موافقت می کند و تصویب اساسنامه به تعویق افتاده و هیچ گاه در هیات امناء دانشگاه تهران تصویب نمی شود. این سازمان نه به عنوان نهاد و یا شرکتی مستقل از دانشگاه تهران، بلکه به عنوان جزئی از بدنه اداری دانشگاه تهران و یکی از معاونت های دانشگاه به فعالیت خود ادامه می دهد و رییس آن، معاون رییس دانشگاه تهران میباشد. در سال 1396 و در راستای تذکرات سازمان بازرسی کل کشور، موضوع اصلاح ساختار سازمانی این معاونت، به عنوان «معاون سرمایه گذاری و توسعه اقتصادی» در دستور کار قرار گرفته و براساس دستور مورخ 20؍6؍1396 رییس دانشگاه و به منظور بهینه و چابک سازی فعالیت های سازمان، مقرر شده، پس از بررسی کارشناسی نسبت به تجدید ساختار آن اقدام گردد. این بازنگری و تجدید ساختار، در دست طراحی است. با عنایت به این امر، اقدام سازمان بازرسی به طرح دعوای حاضر و تقاضای ابطال مصوبه هیات امناء دانشگاه تهران که در حدود اختیارت قانونی این هیات بوده و با قوانین حاکم بر زمان تصویب و قوانین موخر هیچ گونه مغایرتی ندارد، محل تامل است و به جهاتی که ذیلاً بیان میشود، ادعای این سازمان محکوم به رد است:
1- ساختار تشکیلاتی دانشگاه صرفاً با تصویب هیات امناء و تایید وزیر علوم، تحقیقات و فناوری قابل اصلاح است و هیچ گونه الزام قانونی به اخذ مجوز از سازمان مدیریت و برنامه ریزی یا شورای عالی انقلاب فرهنگی وجود ندارد.
دانشگاه های تابع وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، از سال 1367 که قانون تشکیل هیات امناء دانشگاه ها تصویب شد، دارای هیات امناء بوده و هیات امناء عالی ترین مرجع تصمیم گیری دانشگاه و مرجع صالح برای وضع مقرره و آییننامه در امور استخدامی، اداری، مالی و تشکیلاتی دانشگاه ها است. بر اساس بند (ب) ماده این قانون، یکی از وظایف و اختیارات هیات امناء «تصویب سازمان اداری موسسه براساس ضوابطی که به پیشنهاد وزارتخانه های مربوط با هماهنگی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی خواهد رسید» میباشد. مطابق این بند، اصلاح یا تصویب تشکیلات اداری دانشگاه ها، تابع شرایط خاص مقرر در این بند بوده، اما براساس قوانینی که پس قانون فوق الذکر تصویب شده، حدود اختیارات هیات امناء گسترش یافته و محدویتها و تشریفات مندرج در این بند برای تصویب سازمان اداری دانشگاه ها از میان رفته است. از جمله این قوانین ماده (10) قانون اهداف، وظایف و تشکیلات وزارت علوم، تحقیقات و فناوری مصوب 18؍5؍1383 مجلس شورای اسلامی میباشد. براساس این ماده «دانشگاه ها... دارای شخصیت حقوقی مستقل هستند و برابر ضوابط و آییننامه های خاص مالی معاملاتی، اداری، استخدامی و تشکیلاتی که به تصویب هیات امناء و تایید وزیر میرسد، اداره میشود».
همان طور که آشکار است به موجب این قانون که موخر بر قانون تشکیل هیات امناء دانشگاه ها میباشد، حدود اختیار هیات امناء گسترش یافته و هیات امناء در تصویب آییننامه و مقررات مربوط به ساختار تشکیلاتی دانشگاه دارای اختیار تام و کامل میباشد و ساختار تشکیلاتی دانشگاه ها صرفاً با تصویب هیات امناء و تایید وزیر قطعی شده و نیازی به اخذ مجوز و یا تاییدیه از شورای عالی انقلاب فرهنگی نمیباشد. استقلال استخدامی، اداری، مالی و از جمله استقلال تشکیلاتی دانشگاه ها، با تصویب بند (الف) ماده 49 قانون برنامه چهارم توسعه مصوب 1384 با صراحت بیشتری مورد تایید قرار گرفت. مطابق این بند «دانشگاه ها... صرفاً بر اساس آییننامه ها و مقررات اداری، مالی، استخدامی و تشکیلاتی خاص مصوب هیاتهای امنای مربوط که حسب مورد به تایید وزراء علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان وآموزش پزشکی.... اداره خواهند شد». بند (ب) این ماده به صراحت بیان میدارد «هر گونه اصلاح ساختار مالی، اداری، استخدامی و تشکیلاتی دانشگاه ها منحصراً مشمول مفاد این ماده میباشد». همان طور که آشکار است، براساس بند (الف) و بند (ب) ماده 49 قانون برنامه چهارم توسعه، هر گونه اصلاح ساختار تشکیلاتی دانشگاه ها، با تصویب هیات امناء و تایید وزیر انجام میشود و قید کلمه منحصراً در بند (ب) این ماده بیانگر آن است که در اصلاح ساختار هیچ گونه الزامی به اخذ مجوز از سازمان مدیریت و برنامه ریزی و تایید از شورای عالی انقلاب فرهنگی وجود ندارد. بند (ب) ماده 20 قانون برنامه پنجم توسعه و ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه نیز عیناً بر مفاد بندهای (الف) و (ب) ماده 49 قانون برنامه چهارم توسعه، تاکید دارند.
همان طور که آشکار است، مطابق قوانین فوق الذکر، تصمیم گیری در خصوص امور تشکیلاتی و سازمان اداری دانشگاه ها، صرفاً در اختیار هیات امناء دانشگاه بوده و میباشد. ذکر کلمه «صرفاً» در بند الف ماده 49 قانون برنامه چهارم توسعه و منحصراً در بند (ب) این ماده و کلمه «فقط» در بند (ب) ماده 20 قانون برنامه پنجم توسعه و ماده 1 احکام دائمی برنامه های توسعه، بیانگر این است که نه تنها هیات امناء واجد اختیار تام و کامل در خصوص امور اداری، مالی و تشکیلاتی دانشگاه میباشد، بلکه اختیار سایر مراجع و نهادها ذیربط در این خصوص سلب شده و صرفاً هیات امناء در این خصوص دارای اختیار است و هیچ مرجع دیگری قانوناً اختیار اتخاذ تصمیم در خصوص امور اداری، مالی، استخدامی و تشکیلاتی دانشگاه ها را نخواهد داشت. هیات امناء دانشگاه تهران نیز در تاریخ 17؍8؍1389 با اختیارات حاصل از ماده (10) قانون اهداف، وظایف و تشکیلات وزارت علوم و بندهای (الف) و (ب) ماده 49 قانون برنامه چهارم توسعه (به عنوان قانون حاکم در زمان اتخاذ تصمیم از سوی هیات امناء) جهت ساماندهی اموری نظیر موقوفات دانشگاه، تاسیس سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه، به عنوان یک سازمان که از نظر تشکیلاتی و اداری وابسته به دانشگاه تهران و جزئی از بدنه اداری دانشگاه است، تصویب نموده و وزیر علوم تحقیقات و فناوری به عنوان رییس هیات امناء با اصلاح ساختار تشکیلاتی دانشگاه تهران در این خصوص موافقت نموده است. لذا اقدام هیات امناء وفق نص صریح قوانین مذکور بوده و مصوبه هیات امناء دانشگاه هیچ گونه مغایرتی با قوانین ندارد.
2- سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه تهران به عنوان بخشی از سازمان اداری و تشکیلاتی دانشگاه است و رییس این سازمان در ساختار اداری، معاون رییس دانشگاه میباشد. همان طور که به استحضار رسید، بر اساس قوانین فوق الذکر، دانشگاه دارای استقلال اداری، مالی و تشکیلاتی میباشد و سازمان توسعه و سرمایه گذاری بخش از ساختار تشکیلاتی دانشگاه و جزئی از بدنه اداری دانشگاه محسوب میشود و در ساختار تشکیلاتی، رییس این سازمان، معاون رییس دانشگاه تهران میباشد. این سازمان شرکت تجاری نبوده که این بحث قابل طرح باشد که آیا دانشگاه ها مجاز به تاسیس شرکت تجاری میباشند و یا خیر؟ با عنایت به اینکه سازمان توسعه و سرمایه گذاری جزء ساختار تشکیلاتی دانشگاه و شرکت تجاری محسوب نمی شود، ایرادات مطرح شده از سوی شاکی مبنی بر اینکه دانشگاه مجاز به تاسیس شرکت تجاری نمیباشد، سالبه به انتفاع موضوع است. در خصوص اهداف تاسیس این سازمان نیز لازم به ذکر است، با توجه به اینکه براساس قوانین برنامه توسعه و ماده (1) قانون احکام دائمی برنامه های توسعه، دانشگاه ها دارای استقلال مالی میباشند و وجوهی که از دولت دریافت می نمایند، صرفاً در ردیف کمک قرار دارد، دانشگاه جهت رفع نیازهای خود ناگزیر از کسب در آمد اختصاصی بوده و باید با توسعه علم و دانش و تجاری سازی آن برای رفع نیازهای خود در آمد زائی نماید. بر اساس ماده 2 قانون اهداف، وظایف و تشکیلات وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، یکی از ماموریت های اصلی وزارت علوم تحقیقات و فناوری «اتخاذ تدابیر لازم به منظور افزایش کارآئی و اثر بخشی تحقیقات کشور و توسعه تحقیقات کاربردی با همکاری دستگاه های ذی ربط» میباشد.
هیات امناء دانشگاه تهران نیز در راستای اجرای سیاست های اقتصادی مقاومتی، قانون اهداف، وظایف و تشکیلات وزارت علوم و استفاده بهینه از منابع، امکانات و ظرفیت های مادی و معنوی دانشگاه تهران به عنوان نماد آموزش عالی و دانشگاه مادر، در جهت تولید و تجاری سازی علم با تاسیس سازمان توسعه و سرمایه گذاری موافقت مینماید. تاسیس این سازمان نه تنها از حدود اختیارات هیات امناء خارج نمیباشد بلکه اساساً جزء وظایف ذاتی دانشگاه ها است که تا کنون مغفول مانده و به آن توجهی نشده است. اجرای این وظیفه ذاتی، دانشگاه ها را از حالت منفعل خارج کرده و سبب پویایی علم و صنعت به عنوان دو امر مکمل هم خواهد شد. با عنایت به این امر، برخلاف آنچه در گزارش سازمان بازرسی بیان شده، تاسیس سازمان توسعه و سرمایه گذاری با هدف استفاده از منابع، امکانات و مزیت های دانشگاه تهران در راستای تجاری سازی علم و تقویت تجارب علمی نه تنها خلاف قانون نبوده، بلکه در راستای اجرای قانون و تکالیف قانونی مقرر برای دانشگاه ها میباشد.
3- براساس مصوبه مورخ 17؍8؍1389 هیات امناء دانشگاه تهران صرفاً به کلیات اساسنامه سازمان توسعه و سرمایه گذاری موافقت نموده و متن اساسنامه سازمان تصویب نشده است. به موجب مصوبه بند (1) صورتجلسه دومین نشست عادی از دور پنجم هیات امناء دانشگاه تهران مورخ 17؍8؍1389 صرفاً با کلیات اساسنامه سازمان توسعه و سرمایه گذاری موافقت شده و بررسی دقیق کارشناسی و حقوقی نحوه ایجاد سازمان توسعه و سرمایه گذاری دانشگاه تهران بر اساس اساسنامه پیشنهادی به هیات سه نفره مذکور در این مصوبه ارجاع شده است. بر اساس این مصوبه، جزئیات اساسنامه این سازمان به تصویب هیات امنا نرسیده و صرفاً با کلیات اساسنامه سازمان موافقت شده است. تاسیس این سازمان بر اساس مصوبه مذکور بوده و فعالیت آن به عنوان بخشی از ساختار سازمانی دانشگاه تهران از تاریخ تاسیس تاکنون ادامه داشته است. همچنین مصوبات متعدد هیات امناء در خصوص «انتخاب حسابرس مالی سازمان»، «مقررات مالی مربوط به سازمان»، «تصویب ساختار سازمانی» و «تاسیس شرکتهای زیر مجموعه سازمان» و سایر مصوبات مربوط به سازمان توسعه که موخر بر مصوبه هیات امناء در خصوص تاسیس این سازمان میباشد، بیانگر آن است که فعالیت های سازمان مستند به مصوبات هیات امناء دانشگاه است و این مصوبات بر قانونی بودن تاسیس و ادامه فعالت این سازمان دلالت دارد.
در خاتمه ضمن تاکید بر اینکه تاسیس و ادامه فعالیت سازمان توسعه به عنوان بخشی از ساختار تشکیلاتی و یکی از معاونت های دانشگاه، مستند به مجوز های موجودی قانونی است و همچنین ضمن تاکید بر ضرورت فعالیت های مربوط به توسعه و سرمایه گذاری، لازم به ذکر است براساس دستور مورخ 20؍6؍1396 رییس دانشگاه تهران و به منظور بهینه و چابک سازی فعالیت های این معاونت، مقرر شده پس از بررسی کارشناسی نسبت به تجدید ساختارآن اقدام گردد. این بازنگری و تجدید ساختار، در حال حاضر با مدیریت معاونت برنامه ریزی و توسعه، معاونت اداری و مالی و اداره کل امور حقوقی دانشگاه تهران در جریان است و ساختار نهایی این معاونت، در دست طراحی است. با عنایت به مراتب مذکور، مصوبه هیات امنا دانشگاه تهران در خصوص تاسیس سازمان توسعه و سرمایه گذاری، در حدود اختیارات قانونی این هیات بوده و با قوانین حاکم بر زمان تصویب قوانین موخر هیچ گونه مغایرتی ندارد. بر این اساس اتخاذ تصمیم شایسته دائر بر رد شکایت مورد استدعاست.»
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 12؍6؍1389 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
رای هیات عمومی
نظر به اینکه مطابق اصل 85 قانون اساسی، تصویب اساسنامه دائمی سازمانهای دولتی بر عهده مجلس شورای اسلامی است و مجلس میتواند این وظیفه را به دولت یا کمیسیون مربوطه دولت واگذار کند و از طرفی بند الف ماده 49 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1383 که حاکمبه زمان تصویب مصوبه بوده و نیز احکام مشابه در ماده 20 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایرانمصوب سال 1389 و ماده یک قانون احکام دائمی قوانین برنامه، هیات امناء دانشگاه ها را صرفاً از لحاظ رعایت مقررات عمومی مستثنی کرده و این امر شامل اصول قانون اساسی نمی شود، بنابراین بند 1 مصوبه مورخ 17؍8؍1389 هیات امناء دانشگاه تهران مغایر قانون اساسی و خارج از حدود اختیارات وضع شده است و مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال میشود.
محمدکاظم بهرامیرئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری