صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1402/04/06
برگزار شده توسط: استان خراسان رضوی/ شهر تایباد
موضوع
قابل مجازات بودن حمل چاقو در اصلاح تبصره ماده 617 قانون مجازات اسلامی
پرسش
آیا حمل چاقوی ضامن‌دار به قصد درگیری در حالی که حامل از اراذل و اوباش بوده، سوابق متعدد نزاع و درگیری و جرح عمدی با چاقو و شمشیر داشته، در وسیله نقلیه جرم است؟ در خصوص چاقو به چه نحو بایست تعیین تکلیف کرد؟
نظر هیات عالی
توسعه رفتارهای مجرمانه نیاز به نص صریح قانونی دارد که در فرض سوال چنین نصی وجود ندارد و توجیهات مندرج در نظریه اقلیت برای جرم دانستن موضوع سوال کفایت نمی‌کند.
نظر اکثریت
تبصره ماده 617 قانون مجازات اسلامی تعزیرات 75 حصری بوده از طرفی در قواعد کیفری با منع توسل به قیاس مواجه هستیم؛ از ملاک صدر ماده در خصوص تبصره نمی‌شود استفاده نمود قانونگذار در مقام بیان بوده و لذا گر قصد قانونگذار جرم انگاری حمل چاقو بوده می‌بایست در تبصره ماده 617 صراحتاً اشاره می‌گردید لذا حتی با وجود شرایط ماده و اینکه حامل از اراذل و اوباش بوده، سوابق متعدد نزاع و درگیری و جرح عمدی با چاقو و شمشیر داشته می‌بایست قائل به عدم جرم انگاری رفتار مذکو و صدور قرار منع تعقیب باشیم و اما در خصوص چاقوی مکشوفه با عنایت به قسمت آخر ماده 148 قانون آیین دادرسی کیفری 92 (وسیله‌ای که برای استعمال اختصاص داده شده است) و توجهاً اینکه حمل چاقو صرفاً به قصد درگیری بوده است (حمل چاقو برای استعمال (بکار بردن) جرم اختصاص پیدا کرده است) دادگاه ضمن صدور قرار پیش گفته حکم به معدوم نمودن چاقو بدهد.
نظر ابرازی
با عنایت به ملاک صدر ماده 617 قانون مجازات اسلامی تعزیرات 75 که از اسلحه یا چاقو سخن برده و از طرفی قیاس صدر و تبصره ماده پیش گفته و اینکه نوعاً صدمه وارده ناشی از چاقو (صدر ماده) از پنجه بوکس (مندرج در تبصره ماده) بیشتر بوده و ذکر این موضوع که قانونگذار در بند الف ماده 6 قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیرمجاز از سلاح سرد جنگی نامبرده؛ لذا بنای قانونگذار بر جرم انگاری حمل چاقو با رعایت شرایط تبصره ماده 617 بوده و مصادیق این تبصره تمثیلی و نه حصری می‌باشد و در خصوص پاسخ قسمت دوم سوال در راستای ماده 148 قانون آیین دادرسی کیفری 92 و ماده 215 قانون مجازات اسلامی 92 دادگاه می‌بایست پس از محکومیت متهم حکم به معدوم نمودن چاقو دهد.