تاریخ نظریه: 1405/05/05
شماره نظریه: 7/1404/590
شماره پرونده: 1404-168-590ک
استعلام:
به موجب بند «ب» ماده 389 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و با توجه به ماده 384 این قانون، در پروندههایی که به طور مستقیم در دادگاه کیفری یک مطرح میشود، دادگاه پس از صدور قرار رسیدگی و اعمال مواد 384 و 387 قانون یادشده و تهیه گزارش از پرونده و تشکیل جلسه مقدماتی اداری، هرگاه موضوع را خارج از صلاحیت خود تشخیص دهد، قرار عدم صلاحیت صادر میکند؛ این قرار به موجب ماده 390 همان قانون قابل درخواست تجدیدنظر از سوی دادستان است؛ چنانچه در پروندههای مذکور دادگاه پیش از صدور قرار رسیدگی، موضوع را خارج از صلاحیت خود تشخیص دهد آیا میتواند قرار عدم صلاحیت صادر کند؟ مستند قانونی آن چیست؟ آیا این قرار قطعی است یا قابل تجدید نظر؟
توضیح اینکه برخی معتقدند صدور قرار عدم صلاحیت در این مرحله باید مستند به بند «الف» ماده 340 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 صادر و قطعی اعلام شود؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
به موجب ماده 383 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، در مواردی که پرونده به طور مستقیم در دادگاه کیفری یک رسیدگی میشود؛ پس از پایان تحقیقات مقدماتی، صدور قرارهای منع یا موقوفی تعقیب حسب مورد تجویز شده است؛ بدیهی است صدور چنین قرارهایی منوط به وجود صلاحیت ذاتی و محلی دادگاه کیفری یک است؛ بنابراین، چنانچه دادگاه یادشده در جریان تحقیقات مقدماتی خود را صالح به رسیدگی نداند، به موجب بند «الف» ماده 340 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و مستفاد از ماده 383 این قانون، مجاز به صدور قرار عدم صلاحیت است و این قرار به استناد اطلاق ماده 390 قانون پیشگفته از سوی دادستان، قابل تجدیدنظر است.