ماده واحده - اصلاحات ضمایم کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها 1973 موضوع قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به تشریفات (پروتکل) 1978 مربوط به کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها 1973(مارپل 78 /1973) مصوب 1380/10/26 و الحاقات و اصلاحات بعدی آن، موضوع قطعنامه های شماره (66) 246، (66) 247، (67) 256، (67) 257، (67) 258 و (68) 266 کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی و آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی موضوع قطعنامه (28)1070 الف کارگروه یاد شده به شرح پیوست تصویب میشود.
بسم الله الرحمن الرحیم
قطعنامه ام ای پی سی (66) 246
مصوب 4 آوریل 2014 (1393/1/15)
اصلاحات ضمیمه تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مربوط به
کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (1352)
(اصلاحات ضمایم 1، 2، 3، 4 و 5 مارپل جهت الزامی نمودن آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی)
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی
با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بین المللی دریانوردی در خصوص وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی که به موجب کنوانسیون های بین المللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتی ها، به آن محول شده است،
با توجه به ماده (16) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 برابر با 1352 (که از این پس به عنوان کنوانسیون 1973 از آن یاد میشود) و ماده (6) تشریفات (پروتکل) 1978 برابر با 1357 مربوط به کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (که از این پس به عنوان تشریفات (پروتکل) 1978 از آن یاد می شود) که با هم فرآیند اصلاح تشریفات (پروتکل) 1978 را مشخص می کنند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات کنوانسیون 1973 را آن طور که با تشریفات (پروتکل) 1978 (مارپل) اصلاح شده است به نهاد مربوط سازمان واگذار می کنند،
با یادآوری این که مجمع در بیست و هشتمین اجلاس عادی خود، آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی (آییننامه اسناد) را طی قطعنامه (28) 1070. الف تصویب نمود،
پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمایم (1)، (2)، (3)، (4) و (5) مارپل جهت الزامی نمودن آییننامه اسناد،
1- اصلاحات ضمایم (1)، (2)، (3)، (4) و (5) مارپل، که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 تصویب می نماید؛
2- مقرر می دارد پیرو مقرره (44) ضمیمه (1)، مقرره (19) ضمیمه (2)، مقرره (10) ضمیمه (3)، مقرره (15) ضمیمه (4) و مقرره (11) ضمیمه (5)، هر جا که واژه «خواهد» در آییننامه اسناد سازمان (ضمیمه قطعنامه (28)1070.الف) استفاده شده، لازم است به جز در بندهای (29)، (30)، (31) و (32) به معنای «باید» در نظر گرفته شود.
3- طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 جولای 2015 (1394/4/10) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آن که تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها، یا طرفهای دارای مجموع حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
4- از طرفها می خواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، این اصلاحات در صورت پذیرش طبق بند (2) فوق، در تاریخ 1 ژانویه 2016 (1394/10/11) لازم الاجراء خواهد شد؛
5- از دبیر کل می خواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، نسخه های مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای مارپل ارسال نماید؛
6- همچنین از دبیرکل می خواهد نسخه هایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف مارپل نیستند ارسال نماید.
ضمیمه
اصلاحات ضمایم (1)، (2)، (3)، (4) و (5) مارپل
اصلاحات ضمیمه (1) مارپل
1- بند زیر در انتهای مقرره (1) افزوده میشود:
44- ممیزی به معنای فرآیندی سازمان یافته، مستقل و مستند است که برای جمع آوری شواهد ممیزی و ارزیابی بی طرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود.
45- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشور عضو سازمان بین المللی دریانوردی است که توسط سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان تهیه شده است.
46- آییننامه اجرایی به معنای آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی (آییننامه اسناد) است که توسط سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است.
47- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرایی است.
2- فصل (10) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود:
«فصل 10- تایید انطباق با مفاد این کنوانسیون»
مقرره 44 - اجراء
طرفها باید از مفاد آییننامه اجرایی در زمینه اجرای تعهدات و مسئولیت های خود که در این ضمیمه درج شده است، استفاده نمایند.
مقرره 45 - تایید انطباق
1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دوره ای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد.
2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسئولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت.
3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان*، هر طرف مسئولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافته ها را بر عهده خواهد داشت.
4- ممیزی تمامی طرفها باید:
1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیرکل سازمان، و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان* تنظیم شود؛ و
2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان اجراء شود.
اصلاحات ضمیمه 2 مارپل
3- بندهای زیر در انتهای مقرره (1) افزوده میشود:
18- ممیزی به معنای فرآیندی سامان یافته، مستقل و مستند است که برای جمع آوری شواهد ممیزی و ارزیابی بی طرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود.
19- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشور عضو سازمان بین المللی دریانوردی است که توسط سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان تهیه شده است.
20- آییننامه اجرایی به معنای آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی (آییننامه اسناد) است که توسط سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است.
21- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرایی است.
4- فصل (9) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود:
فصل 9 - تایید انطباق با مفاد این کنوانسیون
مقرره 19 - اجراء
طرفها باید از مفاد آییننامه اجرایی در زمینه اجرای تعهدات و مسئولیت های خود که در این ضمیمه درج شده، استفاده نمایند.
مقرره 20 - تایید انطباق
1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دوره ای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد.
2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسئولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت.
3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، هر طرف مسئولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافته ها را بر عهده خواهد داشت.
4- ممیزی تمامی طرفها باید:
1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیرکل سازمان، و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان* تنظیم شود؛ و
2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان اجراء شود.
اصلاحات ضمیمه 3 مارپل
5- عنوان جدید زیر، پیش از مقرره (1) افزوده میشود:
«فصل 1 - کلیات»
6- مقرره (1) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود:
مقرره 1 - تعاریف
از نظر این ضمیمه:
1- مواد مضر به معنای موادی است که در آییننامه بین المللی کالاهای خطرناک دریایی (آییننامه آی ام دی جی) به عنوان آلاینده دریا مشخص شده اند، یا با معیارهای مندرج در پیوست این ضمیمه انطباق دارند.
2- به صورت بسته بندی به معنای انواع بسته بندی تعریف شده در آییننامه آی ام دی جی برای کالاهای خطرناک است.
3- ممیزی به معنای فرآیندی سامان یافته، مستقل و مستند است که برای جمع آوری شواهد ممیزی و ارزیابی بی طرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود.
4- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشور عضو سازمان بین المللی دریانوردی است که توسط سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان تهیه شده است.
5- آییننامه اجرایی به معنای آییننامه اجرایی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد) است که توسط سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است.
6- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرایی است.
2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسئولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت.
3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، هر طرف مسئولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافته ها را بر عهده خواهد داشت.
4- ممیزی تمامی طرفها باید:
1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیرکل سازمان، و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان* تنظیم شود؛ و
2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان* اجراء شود.
7- از این رو شماره مقرره های بعدی تغییر می یابد.
8- در مقرره (2) با عنوان «اجراء»، جزءهای (1) و (2) حذف میشوند.
9- فصل (2) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود:
فصل 2 - تایید انطباق با مفاد این ضمیمه
مقرره 10 - اجراء
طرفها باید از مفاد آییننامه اجرایی در زمینه اجرای تعهدات و مسئولیت های خود که در این ضمیمه درج شده، استفاده نمایند.
مقرره 11 - تایید انطباق
1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دوره ای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد.
اصلاحات ضمیمه 4 مارپل
10- بندهای زیر در انتهای مقرره (1) افزوده میشود:
12- ممیزی به معنای فرآیندی سامان یافته، مستقل و مستند است که برای جمع آوری شواهد ممیزی و ارزیابی بی طرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود.
13- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشورهای عضو سازمان بین المللی دریانوردی است که توسط این سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط این سازمان تهیه شده است.
14- آییننامه اجراء به معنای آییننامه اجرایی اسناد سازمان بینالمللی دریانوردی (آییننامه اسناد) است که توسط سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است.
15- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرایی است.
11- فصل (6) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود:
فصل 6 - تایید انطباق با مفاد این ضمیمه
مقرره 15 - اجراء
طرفها باید از مفاد آییننامه اجرایی در زمینه اجرای تعهدات و مسئولیت های خود که در این ضمیمه درج شده، استفاده نمایند.
مقرره 16 - تایید انطباق
1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دوره ای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد.
2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسئولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت.
3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، هر طرف مسئولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافته ها را بر عهده خواهد داشت.
4- ممیزی تمامی طرفها باید:
1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیرکل سازمان، و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان* تنظیم شود؛ و
2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان* اجراء شود.
اصلاحات ضمیمه 5 مارپل
12- عنوان جدید زیر پیش از مقرره (1) افزوده میشود:
«فصل 1 - کلیات»
13- بندهای زیر در انتهای مقرره (1) افزوده میشود:
«15- ممیزی به معنای فرآیندی سامان یافته، مستقل و مستند است که برای جمع آوری شواهد ممیزی و ارزیابی بی طرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود.
16- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشورهای عضو سازمان است که توسط این سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان تهیه شده است.
17- آییننامه اجرایی به معنای آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی (آییننامه آی آی آی) است که توسط این سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است.
18- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرایی است.
14- فصل (2) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود:
فصل 2 - تایید انطباق با مفاد این ضمیمه
مقرره 11 - اجراء
طرفها باید از مفاد آییننامه اجرایی در زمینه اجرای تعهدات و مسئولیت های خود که در این ضمیمه درج شده، استفاده نمایند.
مقرره 12 - تایید انطباق
1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دوره ای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد.
2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسئولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت.
3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، هر طرف مسئولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافته ها را بر عهده خواهد داشت.
4- ممیزی تمامی طرفها باید:
1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیرکل سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده سازمان* تنظیم شود؛ و
2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان اجراء شود.
قطعنامه ام ای پی سی (66) 247
مصوب 4 آوریل 2014 (1393/1/15)
اصلاحات ضمیمه تشریفات (پروتکل) 1997 (1376) جهت اصلاح کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (1352)، به گونه اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مرتبط با آن
(جهت الزامی نمودن آییننامه اجرایی اسناد بین المللی سازمان بین المللی دریانوردی)
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی
با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بین المللی دریانوردی در خصوص وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی (کارگروه) که به موجب کنوانسیون های بین المللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتی ها، به آن محول شده است،
با توجه به ماده (16) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 برابر با 1352 (که از این پس به عنوان کنوانسیون 1973 از آن یاد میشود)، ماده (6) تشریفات (پروتکل) 1978 برابر با 1357 مربوط به کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (که از این پس به عنوان تشریفات (پروتکل) 1978 از آن یاد میشود) و ماده (4) تشریفات (پروتکل) 1997 برای اصلاح کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها مصوب 1973 آن طور که توسط تشریفات (پروتکل) 1978 مربوط به آن (که از این پس به عنوان تشریفات (پروتکل) 1997 از آن یاد میشود) اصلاح شده است، که با هم فرآیند اصلاح تشریفات (پروتکل) 1997 را مشخص می کنند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات کنوانسیون 1973 را آن طور که با تشریفات (پروتکل های) 1978 و 1997 اصلاح شده است به نهاد مربوط سازمان واگذار می کنند،
همچنین با توجه به اینکه به موجب تشریفات (پروتکل) 1997، ضمیمه (6) با عنوان «مقررات جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از کشتی ها» (که از این پس به عنوان «ضمیمه 6» از آن یاد میشود) به کنوانسیون 1973 افزوده شد،
با یادآوری اینکه مجمع در بیست و هشتمین اجلاس خود، آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی (آییننامه اسناد) را طی قطعنامه (28) 1070.الف تصویب نمود،
پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه (6) مارپل جهت الزامی نمودن آییننامه اسناد،
1- اصلاحات ضمیمه (6) مارپل که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 تصویب می نماید؛
2- مقرر میدارد پیرو مقرره (24) ضمیمه (6)، هر جا که واژه «خواهد» در آییننامه اسناد (ضمیمه قطعنامه (28)1070.الف) استفاده شده، لازم است به جز در بندهای 29، 30، 31 و 32 به معنای «باید» در نظر گرفته شود؛
3- طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 جولای 2015 (1394/4/10) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آن که تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها، یا طرفهایی که مجموع ناوگان تجاری آنها، حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی را تشکیل می دهد، اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
4- از طرفها می خواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، این اصلاحات درصورت پذیرش طبق بند (2) فوق، در تاریخ 1 ژانویه 2016 (1394/10/11) لازم الاجراء خواهد شد؛
5- از دبیرکل می خواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، نسخه های مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای کنوانسیون 1973، آن طور که با تشریفات (پروتکل های) 1978 و 1997 اصلاح شده است، ارسال نماید؛
6- همچنین از دبیر کل می خواهد نسخه هایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف کنوانسیون 1973، آن طور که با تشریفات (پروتکل های) 1978 و 1997 اصلاح شده است، نیستند ارسال نماید.
ضمیمه
اصلاحات ضمیمه (6) مارپل
1- بند زیر در انتهای مقرره (2) افزوده میشود:
از نظر این ضمیمه:
44- ممیزی به معنای فرآیندی سامان یافته، مستقل و مستند است که برای جمع آوری شواهد ممیزی و ارزیابی بی طرفانه آن به منظور تعیین میزان انطباق با معیارهای ممیزی انجام میشود.
45- طرح ممیزی به معنای طرح ممیزی کشورهای عضو سازمان بین المللی دریانوردی است که توسط سازمان و با توجه به دستورالعمل تدوین شده این سازمان تهیه شده است*.
46- آییننامه اجرایی به معنای آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی (آییننامه اسناد) است که توسط سازمان طی قطعنامه (28)1070.الف تصویب شده است.
47- استاندارد ممیزی به معنای آییننامه اجرایی است.
2- فصل (5) جدیدی به صورت زیر افزوده میشود:
فصل 5 - تایید انطباق با مفاد این ضمیمه
مقرره 24 - اجراء
طرفها باید از مفاد آییننامه اجرایی در زمینه اجرای تعهدات و مسئولیت های خود که در این ضمیمه درج شده، استفاده نمایند.
مقرره 25 - تایید انطباق
1- به منظور تایید انطباق با این ضمیمه و اجرای آن، هر طرف باید به صورت دوره ای و مطابق با استاندارد ممیزی، توسط سازمان مورد ممیزی قرار بگیرد.
2- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، دبیرکل سازمان مسئولیت نظارت بر طرح ممیزی را بر عهده خواهد داشت.
3- بر اساس دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان، هر طرف مسئولیت تسهیل انجام ممیزی و اجرای برنامه اقدامات رسیدگی به یافته ها را بر عهده خواهد داشت.
4- ممیزی تمامی طرفها باید:
1- بر اساس برنامه زمانی کلی ارائه شده توسط دبیر کل سازمان، و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان* تنظیم شود؛ و
2- به صورت ادواری و با توجه به دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان اجراء شود.
قطعنامه ام ای پی سی (67) 256
مصوب 17 اکتبر 2014 (1393/7/25)
اصلاح ضمیمه تشریفات (پروتکل) 1978 (1357)
مربوط به کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (1352)
اصلاحیه ضمیمه 1 مارپل
(اصلاحیه مقرره 43)
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی
با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بین المللی دریانوردی در خصوص وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی (کارگروه) که به موجب کنوانسیون های بین المللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتی ها، به آن محول شده است،
با توجه به ماده (16) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 برابر با 1352 (کنوانسیون 1973) و ماده (6) تشریفات (پروتکل) 1978 برابر با 1357 مربوط به کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (تشریفات (پروتکل) 1978) که با هم فرآیند اصلاح تشریفات (پروتکل) 1978 را مشخص می کنند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات کنوانسیون 1973 را آن طور که با تشریفات (پروتکل) 1978(مارپل) اصلاح شده است به نهاد مربوط سازمان واگذار می کنند،
پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه (1) مارپل، در خصوص حمل نفت سنگین به عنوان عامل توازن در کشتی های فعال در منطقه قطب جنوب،
1- اصلاحات ضمیمه (1) مارپل که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 تصویب می نماید؛
2- طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 سپتامبر 2015 (1394/6/10) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آنکه تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها، یا طرفهای دارای مجموع حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
3- از طرفها می خواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، این اصلاحات در صورت پذیرش مطابق با بند (2) فوق، در تاریخ 1 مارس 2016 (1394/12/11) لازم الاجراء خواهد شد؛
4- از دبیرکل می خواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، نسخه های مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای مارپل ارسال نماید؛
5- همچنین از دبیر کل می خواهد نسخه هایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف مارپل نیستند ارسال نماید.
ضمیمه
اصلاحیه ضمیمه 1 مارپل
(اصلاحیه مقرره 43)
ضمیمه 1
مقررات جلوگیری از آلودگی ناشی از نفت
فصل 9
الزامات ویژه استفاده یا حمل انواع نفت در منطقه قطب جنوب
مقرره 43- الزامات ویژه استفاده یا حمل انواع نفت در منطقه قطب جنوب
در صدر بند (1)، عبارت زیر بین عبارات «حمل به صورت بار فله» و «یا حمل» افزوده میشود:
«،برای استفاده به عنوان عامل توازن،»
قطعنامه ام ای پی سی (67) 257
مصوب 17 اکتبر 2014 (1393/7/25)
اصلاح ضمیمه تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مربوط به کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (1352)
اصلاحیه ضمیمه 3 مارپل
(اصلاح پیوست در مورد معیارهای شناسایی مواد مضر بسته بندی شده)
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی
با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بین المللی دریانوردی در خصوص وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی (کارگروه) که به موجب کنوانسیون های بین المللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتی ها، به آن محول شده است،
با توجه به ماده (16) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 برابر با 1352 (کنوانسیون 1973) و ماده (6) پروتکل 1978 برابر با 1357 مربوط به کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا
ناشی از کشتی ها، 1973 (پروتکل 1978) که با هم فرآیند اصلاح تشریفات (پروتکل) 1978 را مشخص می کنند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات کنوانسیون 1973 را آن طور که با تشریفات (پروتکل) 1978 (مارپل) اصلاح شده است به نهاد مربوط سازمان واگذار می کنند، پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه 3 مارپل، که طی هجدهمین اجلاس کارگروه فرعی کالاهای خطرناک، بارهای جامد و بارگنج ها «کانتینرها» (دی اس سی) تدوین شده است،
1- اصلاحات ضمیمه 3 مارپل، که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 تصویب می نماید؛
2- طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 سپتامبر 2015 (1394/6/10) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آنکه تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها، یا طرفهای دارای مجموع حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
3- از طرفها می خواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، این اصلاحات در صورت پذیرش طبق بند (2) فوق، در تاریخ 1 مارس 2016 (1394/12/11) لازم الاجراء خواهد شد؛
4- از دبیرکل می خواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، نسخه های مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای مارپل ارسال نماید؛
5- همچنین از دبیرکل می خواهد نسخه هایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف مارپل نیستند ارسال نماید.
ضمیمه
اصلاحیه ضمیمه 3 مارپل
(اصلاح پیوست در مورد معیارهای شناسایی مواد مضر بسته بندی شده)
ضمیمه 3 مارپل
مقررات جلوگیری از آلودگی ناشی از مواد مضر حمل شده از طریق دریا به صورت بسته بندی شده
پیوست
معیارهای شناسایی مواد مضر بسته بندی شده
متن زیر جایگزین قسمت صدر پیوست میشود:
«از نظر این ضمیمه، مواد حائز یکی از معیارهای زیر، به غیر از مواد رادیو اکتیو، مواد مضر قلمداد میشوند.»
قطعنامه ام ای پی سی (67) 258
مصوب 17 اکتبر 2014 (1393/7/25)
اصلاحات ضمیمه تشریفات (پروتکل) 1997 (1376) جهت اصلاح کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (1352)،
اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مرتبط با آن
اصلاحات ضمیمه 6 مارپل
(اصلاحات مقرره های 2 و 13، و مکمل گواهینامه آی اِی پی پی)
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی
با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بین المللی دریانوردی مربوط به وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی، که به موجب کنوانسیون های بین المللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتی ها، به آن محول شده است،
با توجه به ماده (16) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 برابر با 1352 (کنوانسیون 1973)، ماده (6) تشریفات (پروتکل) 1978 برابر با 1357 مربوط به کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (تشریفات(پروتکل) 1978) و ماده (4) تشریفات (پروتکل) 1997 برابر با 1376 برای اصلاح کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکل) 1978 مربوط به آن (تشریفات (پروتکل) 1997) که با هم فرآیند اصلاح تشریفات (پروتکل) 1997 را مشخص می کنند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات کنوانسیون 1973 را آن طور که با تشریفات (پروتکل های) 1978 و 1997 اصلاح شده است به نهاد مربوط سازمان واگذار می کنند،
همچنین با توجه به اینکه از طریق تشریفات (پروتکل) 1997، ضمیمه (6) با عنوان «مقررات جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از کشتی ها» به کنوانسیون 1973 افزوده شد،
به علاوه با توجه به این که ضمیمه (6) بازنگری شده که به وسیله قطعنامه (58)176.ام ای پی سی، تصویب شده در تاریخ 1 جولای 2010 (1389/4/10) لازم الاجراء شده است،
پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه (6) بازنگری شده مارپل، در خصوص موتورهایی که صرفاً با سوختهای گازی کار می کنند،
1- اصلاحات ضمیمه (6) مارپل، که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 تصویب می نماید؛
2- طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 سپتامبر 2015 (1394/6/10) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آنکه تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها، یا طرفهای دارای مجموع حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
3- از طرفها می خواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، این اصلاحات در صورت پذیرش طبق بند (2) فوق، در تاریخ 1 مارس 2016 (1394/12/11) لازم الاجراء خواهد شد؛
4- از دبیرکل می خواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973، نسخه های مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای کنوانسیون 1973، به شکل اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکل های) 1978 و 1997، ارسال نماید؛ و
5- همچنین از دبیرکل می خواهد نسخه هایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف کنوانسیون 1973، به شکل اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکل های) 1978 و 1997 نیستند، ارسال نماید.
ضمیمه
اصلاحات ضمیمه 6 مارپل
(اصلاحات مقرره های 2 و 13، و پیوست 1)
ضمیمه 6 مارپل
مقررات جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از کشتی ها
فصل 1- کلیات
مقرره 2- تعاریف
1- تعریف زیر جایگزین تعریف «نفت سوخت» در بند (9) میشود:
«نفت سوخت به معنای هر نوع سوخت، از جمله سوختهای گازی، تقطیری یا پالایشی است که برای مقاصد احتراق جهت رانش یا فعالیت کشتی ها در نظرگرفته و به آنها تحویل داده میشود.»
2- تعریف زیر جایگزین تعریف «موتور دیزل دریایی» در بند (14) میشود:
«موتور دیزل دریایی به معنای هر نوع موتور درون سوز دو زمانه، مشمول مقرره (13) این ضمیمه و شامل سامانه های تقویت کننده / ترکیبی در صورت وجود است که از سوخت های مایع یا دوگانه استفاده می کند. به علاوه، موتورهای گازسوز نصب شده بر روی کشتی های ساخته شده در تاریخ 1 مارس 2016 (1394/12/11) یا پس از آن، یا موتورهای اضافی یا موتورهای جایگزین غیرمشابه گازسوز نصب شده در تاریخ فوق یا پس از آن نیز به عنوان موتور دیزل دریایی قلمداد میشوند.»
فصل 3- الزامات کنترل انتشار مواد از کشتی ها
مقرره 13- اکسیدهای نیتروژن (ناکس)
3- بند زیر جایگزین بند (7.3) میشود:
«(7.3) برای موتورهای دیزل دریایی دارای توان خروجی بیش از پنج هزار کیلووات و حجم محفظه احتراق حداقل نود لیتر به ازای هر سیلندر، که بر روی کشتیهای ساخته شده در تاریخ 1 ژانویه 1990 (1368/10/11) یا پس از آن، اما پیش از تاریخ 1 ژانویه 2000 (1378/10/11) نصب شده اند، گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا برای یک موتور دیزل دریایی مشمول بند (7.1) این مقرره باید یکی از موارد زیر را شامل شود:
1- شیوه ای تایید شده به موجب بند (7.1.1) این مقرره به کار گرفته شده است؛
2- گواهینامه موتور به موجب بند (7.1.2) این مقرره صادر شده است؛
3- شیوه ای تایید شده هنوز به صورت تجاری و تعریف شده در بند (7.2) این مقرره موجود نیست؛ یا
4- شیوه ای تایید شده برای آن موتور قابل اجراء نیست.»
پیوست 1
فرم گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا (آی اِی پی پی) (مقرره 8)
مکمل گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا (گواهینامه آی اِی پی پی)
4- پاورقی زیر جایگزین پاورقی بند (1.4) میشود:
« تنها برای کشتی های ساخته شده در تاریخ 1 ژانویه 2016 (1394/10/11) یا پس از آن تاریخ، تکمیل شود که به صورت خاص برای مقاصد تفریحی طراحی شده و منحصراً برای این اهداف مورد استفاده قرار می گیرند و براساس مقرره (13.5.2.1) یا (13.5.2.3)، حد انتشار اکسیدهای نیتروژن مندرج در مقرره (13.5.1.1) در مورد آنها اعمال نمی شود.»
5- بند زیر جایگزین بند (2.2.1) میشود:
«(2.2.1) موتورهای دیزل دریایی زیر، نصب شده بر روی این کشتی با الزامات مقرره (13) به شکلی که ذکر شده، منطبق هستند:
| مقرره حاکم ضمیمه 6 مارپل (ان تی سی = آییننامه فنی ناکس 2008) (اِی ام= شیوه تایید شده) | موتور شماره 1 | موتور شماره 2 | موتور شماره 3 | موتور شماره 4 | موتور شماره 5 | موتور شماره 6 | ||
| 1 | تولیدکننده و مدل | |||||||
| 2 | شماره سریال | |||||||
| 3 | کاربرد (سیکل (های) استفاده حاکم- ان تی سی 3.2) | |||||||
| 4 | توان اندازه گیری شده (کیلو وات) (ان تی سی 11. 3. 1) | |||||||
| 5 | سرعت اندازه گیری شده (دور در دقیقه) (ان تی سی 12. 3. 1) | |||||||
| 6 | موتور مشابه نصب شده در تاریخ اول ژانویه 2000 (1378/10/11) یا پس از آن و معاف از الزامات بند 2. 1. 1. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 7 | تاریخ نصب موتور مشابه (سال/ماه/روز) مطابق بند 2. 1. 1. 13 | |||||||
| 8 الف | تحولات اساسی (سال/ماه/روز) | 1. 2. 13 و 2. 2. 13 | ||||||
| 8 ب | 1. 2. 13 و 3. 2. 13 | |||||||
| 8 پ | 1. 2. 13 و 3. 2. 13 | |||||||
| 9 الف | سطح یک | 3. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ |
| 9 ب | 2. 2. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 9 پ | 1. 3. 2. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 9 ت | 2. 3. 2. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 9 ث | 2. 1. 7. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 10 الف | سطح دو | 4. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ |
| 10 ب | 2. 2. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 10 پ | 2. 2. 13 (سطح سه ممکن نیست) | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 10 ت | 2. 3. 2. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 10 ث | 2. 5. 13 (معافیتها) | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 10 ج | 2. 1. 7. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 11 الف | سطح سه (تنها برای مناطق کنترل انتشار اکسیدهای نیتروژن) | 1. 1. 5. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ |
| 11 ب | 2. 2. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 11 پ | 2. 3. 2. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 11 ت | 2. 1. 7. 13 | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 12 | ای ام* (شیوه تایید شده) | نصب شده | □ | □ | □ | □ | □ | □ |
| 13 | در زمان بازرسی بهصورت تجاری موجود نیست | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
| 14 | غیر قابل اعمال | □ | □ | □ | □ | □ | □ | |
6- متن زیر جایگزین بند (2.5) میشود:
«(2.5) سوزاندن در کشتی (مقرره 16)
کشتی دارای یک زباله سوز است:
1- نصب شده در تاریخ 1 ژانویه 2000 (1378/10/11) یا پس از آن، که با موارد زیر منطبق است:
1- قطعنامه ام ای پی سی (40) 76، اصلاح شده □
2- قطعنامه ام ای پی سی (66) 244 □
2- نصب شده پیش از تاریخ اول ژانویه 2000 (1378/10/11)، که با موارد زیر منطبق است:
1- قطعنامه ام ای پی سی (33)59، اصلاح شده □
2- قطعنامه ام ای پی سی (40) 76، اصلاح شده □
قطعنامه. ام ای پی سی (68) 266
مصوب 15 می 2015 (1394/2/25)
اصلاحات ضمیمه کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (1352)، به گونه اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مرتبط با آن
اصلاحات مقرره 12 ضمیمه 1 مارپل
کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی
با یادآوری بند (الف) ماده (38) کنوانسیون سازمان بین المللی دریانوردی در خصوص وظایف کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی که به موجب کنوانسیون های بین المللی کنترل و جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از کشتی ها، به آن محول شده است،
با توجه به ماده (16) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتی ها، 1973 (1352)، به گونه اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مرتبط با آن (مارپل) که فرآیند اصلاح را مشخص می کند و وظیفه بررسی و تصویب اصلاحات مرتبط را به نهاد مربوط سازمان واگذار می کند،
پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه 1 مارپل، در خصوص الزامات محوطه ماشین آلات برای تمامی کشتی ها در نشست شصت و هشتم خود،
1- اصلاحات مقرره (12) ضمیمه 1 مارپل، که متن آن در ضمیمه این قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) کنوانسیون 1973 (1352) تصویب می نماید؛
2- طبق ردیف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) مارپل تعیین مینماید که این اصلاحات در تاریخ 1 جولای 2016 (1395/4/10) پذیرفته شده قلمداد میشوند، مگر آن که تا پیش از این تاریخ، حداقل یک سوم از طرفها یا طرفهای دارای مجموع حداقل پنجاه درصد (50%) ظرفیت ناخالص ناوگان تجاری جهانی اعتراض خود را به این اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند؛
3- از طرفها می خواهد توجه داشته باشند که طبق ردیف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) مارپل، این اصلاحات در صورت پذیرش طبق بند (2) فوق، در تاریخ 1 ژانویه 2017 (1395/10/12) لازم الاجراء خواهد شد؛
4- از دبیرکل می خواهد که طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) مارپل، نسخه های مورد تایید این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه را برای تمامی طرفهای مارپل ارسال نماید؛
5- همچنین از دبیرکل می خواهد نسخه هایی از این قطعنامه و ضمیمه آن را برای اعضای سازمان که طرف مارپل نیستند ارسال نماید.
ضمیمه
اصلاحات ضمیمه 1 مارپل
فصل 3- الزامات محوطه ماشین آلات برای تمامی کشتی ها
بخش الف: ساختمان
مقرره 12- مخازن پسماند نفت (اسلاج)
بندهای زیر جایگزین بندهای (1) تا (4) مقرره (12) میشود:
«1- به جز در مواردی که به گونه ای دیگر تصریح شده باشد، این مقرره هر کشتی دارای ظرفیت ناخالص 400 تن یا بیشتر را شامل میشود، با این حال بند (3.5) این مقرره باید تا حد ممکن و موجه برای کشتی های تحویل داده شده در تاریخ 31 دسامبر 1979 (1385/10/10) یا پیش از آن، به گونه تعریف شده در مقرره (1.28.1) اجراء شود.
2- پسماندهای نفت (اسلاج) را می توان به صورت مستقیم از طریق اتصالات استاندارد تخلیه موضوع مقرره (13) از مخزن (های) پسماند نفت (اسلاج) به تسهیلات دریافت یا به سایر وسایل تایید شده دفع پسماندهای نفت (اسلاج) مانند زباله سوز، دیگ بخار کمکی مناسب برای سوزاندن پسماندهای نفت (اسلاج)، یا وسایل قابل قبول دیگر که در بند (3.2) فرم های (الف) یا (ب) مکمل گواهینامه آی اُپی پی زیرنویسی خواهد شد، تخلیه نمود.
3- مخزن (های) پسماند نفت (اسلاج) باید در کشتی وجود داشته باشد و:
(1) باید با درنظرگرفتن نوع ماشین آلات و طول سفر، از ظرفیت کافی برای دریافت پسماندهای نفت (اسلاج) برخوردار باشد که دفع آن به گونه ای دیگر طبق الزامات این پیوست ممکن نیست؛
(2) باید تلمبه ای (پمپی) مخصوص داشته باشد که قادر به مکش پسماند نفت (اسلاج) از مخزن (ها) به منظور دفع پسماند نفت (اسلاج) به روشهای مندرج در مقرره (2. 12) است؛
(3) نباید هیچ گونه خروجی تخلیه به سامانه (سیستم) خن، مخزن (های) نگهداری آب خن آلوده، مخازن فوقانی (تنک تاپ) یا تفکیک کننده های آب و نفت داشته باشد، به جز در مواردی که:
1- این مخزن (ها) مجهز به سامانه تخلیه دارای دریچه های دستی با قابلیت بسته شدن خودکار و تمهیداتی برای پایش بصری بعدی آب ته نشین شده باشند که به مخزن نگهداری آب خن آلوده یا حوضچه خن مرتبط میشود، یا تمهیداتی جایگزین، مشروط بر این که ارتباط مستقیم به سامانه لوله کشی تخلیه خن به وجود نیاید؛ و
2- لوله های تخلیه مخزن اسلاج و لوله های آب خن میتوانند به لوله ای مشترک و از مجرای آن به اتصالات استاندارد تخلیه مندرج در مقرره (13) متصل شوند. ارتباط هر دو سامانه به لوله مشترک، منتهی به اتصالات استاندارد تخلیه مندرج در مقرره (13) نباید به ورود پسماند نفت (اسلاج) به سامانه خن منجر شود؛
(4) نباید لوله ای با امکان ارتباط مستقیم به خارج از کشتی، به غیر از اتصالات استاندارد تخلیه مندرج در مقرره (13) داشته باشد؛ و
(5) با هدف تسهیل پاکسازی و تخلیه پسماندها به تسهیلات دریافت طراحی و ساخته شده باشد.
4- ترتیباتی باید اتخاذ شود که کشتی های ساخته شده پیش از تاریخ 1 ژانویه 2017 (1395/10/12) بتوانند حداکثر تا زمان انجام اولین تمدید بازرسی انجام شده در تاریخ 1 ژانویه 2017 (1395/10/12) یا پس از آن با بند (3.3) این مقرره منطبق شوند.
قطعنامه (28) 1070 الف
مصوب 4 دسامبر 2013 (1392/9/13)
(دستور جلسه شماره 10)
آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی (آییننامه اسناد)
مجمع،
با یادآوری بند (د) ماده (15) کنوانسیون سازمان بین المللی دریانوردی راجع به وظایف مجمع در ارتباط با مقررات و دستورالعمل های مربوط به ایمنی دریانوردی و جلوگیری و کنترل آلودگی دریایی ناشی از کشتی ها،
به علاوه با یادآوری اینکه مجمع از طریق قطعنامه (26) 1018.الف چهارچوب زمانی و برنامه فعالیت ها را جهت بررسی و معرفی یک طرح نهادینه ممیزی کشور عضو سازمان بین المللی دریانوردی تایید نمود،
همچنین با یادآوری اینکه در قطعنامه (27)1054.الف، مجمع، آییننامه اجرایی اسناد الزام آور سازمان بین المللی دریانوردی 2011 (1390) را تصویب نمود که در واقع راهنمای اجراء و اعمال اسناد سازمان بین المللی دریانوردی
است و اساس طرح داوطلبانه ممیزی کشورهای عضو سازمان به ویژه تعیین موارد قابل ممیزی را تشکیل می دهد،
با آگاهی از درخواست اجلاس هفتم کمیسیون سازمان ملل متحد در خصوص توسعه پایدار (سی اس دی7) مبنی بر تدوین اقداماتی جهت حصول اطمینان از اینکه کشورهای صاحب پرچم، کنوانسیون های سازمان و کنوانسیون های مربوط دیگری که عضو آن شده اند، به صورت کامل و دقیق اجراء می نمایند به نحوی که کشتی های کلیه کشورهای صاحب پرچم، با قواعد و استانداردهای بین المللی مطابقت دارند،
با تصدیق اینکه طرفهای کنوانسیون های بین المللی مربوط، به عنوان بخشی از فرآیند تصویب، پذیرفته اند که از عهده کلیه مسئولیت های خود به طور کامل برآیند و به تعهدات خود به موجب کنوانسیون ها و دیگر اسنادی که عضو آن هستند، عمل نمایند،
با تاکید مجدد بر اینکه مهمترین مسئولیت کشورها این است که نظام مناسب و موثری جهت اعمال کنترل بر کشتی های تحت پرچم خود داشته باشند و اطمینان حاصل نمایند که آن کشتی ها با قواعد و مقررات بین المللی مرتبط با ایمنی، امنیت و حفظ محیط زیست دریایی مطابقت دارند،
همچنین با تاکید مجدد بر اینکه کشورها در موقعیت خود به عنوان کشور صاحب بندر و کشور ساحلی، تعهدات و مسئولیت های دیگری به موجب حقوق بین الملل حاکم، در رابطه با ایمنی دریانوردی، امنیت و حفظ محیط زیست دریایی دارند،
با توجه به اینکه، کشورها ممکن است منافع خاصی را از طریق عضویت در اسناد با هدف ترغیب ایمنی و امنیت دریانوردی و جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتی ها حاصل نمایند، اما این منافع تنها در صورتی کاملاً تحقق می یابد که تمام طرفها به تعهدات خود، طبق الزامات اسناد مربوط عمل نمایند،
همچنین با توجه به اینکه اثربخشی نهایی هر سندی، از جمله، بستگی به این موضوع دارد که تمام کشورها:
(الف) طرف کلیه اسناد مربوط به ایمنی و امنیت دریانوردی و پیشگیری و کنترل آلودگی شوند؛
(ب) این اسناد را به صورت کامل و موثر اجراء و اعمال نمایند؛
(پ) حسب لزوم، به سازمان گزارش نمایند؛
با تمایل به کمک بیشتر به دولتهای عضو جهت بهبود توانایی و عملکرد کلی آنها به منظور قادر ساختن آنها برای انطباق با اسناد سازمان بین المللی دریانوردی که عضو آنها هستند،
با آگاهی از مشکلاتی که برخی کشورهای عضو ممکن است در مسیر انطباق تمام با مفاد اسناد مختلف سازمان بین المللی دریانوردی که عضو آنها هستند، داشته باشند،
با علم به لزوم از بین بردن چنین مشکلاتی تا حد ممکن، با یادآوری این که سازمان، برنامه همکاری فنی یکپارچه را بدین منظور و با این هدف ایجاد نموده است،
به علاوه با توجه به اینکه، کارگروه ایمنی دریانوردی و کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی الزاماتی را برای تصویب دولتهای متعاهد کنوانسیون بین المللی ایمنی جان اشخاص در دریا 1974(1353)، تشریفات (پروتکل) 1988 (1367) مربوط به کنوانسیون بین المللی خط شاهین 1966 (1345)، کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها 1973 (1352) اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مربوط به آن، تشریفات (پروتکل) 1997 (1376) جهت اصلاح کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتی ها 1973 (1352) اصلاح شده به موجب تشریفات (پروتکل) 1978 (1357) مربوط به آن و کنوانسیون بین المللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان 1978 (1357)، تهیه نموده است که این الزامات استفاده از آییننامه موضوع بند (1) اصلی را الزامی می نماید،
به علاوه با یادآوری بررسی مجمع در مورد الزامات مورد نیاز جهت تصویب توسط دولتهای متعاهد کنوانسیون بین المللی خط شاهین 1966 (1345)، کنوانسیون بین المللی اندازه گیری ظرفیت کشتی ها 1969 (1348) و کنوانسیون مربوط به مقررات بین المللی جهت جلوگیری از تصادم در دریا 1972 (1351) که استفاده از آییننامه موضوع بند (1) اصلی را نیز الزامی می سازد،
پس از بررسی توصیه های اجلاس شصت و چهارم کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی و اجلاس نود و یکم کارگروه ایمنی دریانوردی،
1- آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی (آییننامه اسناد) که به پیوست این قطعنامه میباشد را تصویب می نماید؛
2- از کارگروه ایمنی دریانوردی و کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی درخواست می کند تا این آیین نامه را تحت بازبینی نگاه دارند و با هماهنگی شورا، اصلاحات مربوط را به مجمع پیشنهاد نمایند؛ و
3- قطعنامه (27) 1054. الف را با عنوان «آییننامه اجرایی اسناد الزام آور سازمان بین المللی دریانوردی 2011 (1390)» ملغی می سازد.
پیوست
آییننامه اجرایی اسناد سازمان بین المللی دریانوردی (آییننامه سازمان)
فهرست مندرجات
بخش 1- موارد مشترک
هدف
راهبرد
کلیات
دامنه شمول
اقدامات اولیه
تبادل اطلاعات
سوابق
بهبود
بخش 2- کشورهای صاحب پرچم
اجراء
تفویض اختیار
اعمال
بازرسان کشور صاحب پرچم
بررسی توسط کشور صاحب پرچم
ارزیابی و بازنگری
بخش 3- کشورهای ساحلی
اجراء
اعمال
ارزیابی و بازنگری
بخش 4- کشورهای صاحب بندر
اجراء
اعمال
ارزیابی و بازنگری
بخش 1- موارد مشترک
هدف
1- هدف از این آیین نامه، ارتقاء جهانی ایمنی دریانوردی و حفظ محیط زیست دریایی و کمک به کشورها در جهت اجرای اسناد سازمان است.
2- کشورهای مختلف این آیین نامه را از منظر خود می بینند و تنها برای اجرای اسنادی متعهد خواهند بود که عضو یا دولتهای متعاهد آنها هستند. به واسطه وضعیت جغرافیایی و شرایط، برخی کشورها ممکن است نقش مهمتری به عنوان کشور صاحب پرچم در مقایسه با کشور صاحب بندر یا کشور ساحلی داشته باشند، در حالی که دیگر کشورها ممکن است نقش بیشتری به عنوان کشور ساحلی یا کشور صاحب بندر نسبت به کشور صاحب پرچم داشته باشند.
راهبرد
3- به منظور برآورده ساختن اهداف این آییننامه، به هر کشور توصیه میشود:
3.1 یک راهبرد (استراتژی) کلی تدوین نماید تا اطمینان حاصل نماید که تعهدات و مسئولیت های بین المللی آن به عنوان کشور صاحب پرچم، صاحب بندر و ساحلی ایفاء می شوند؛
3.2 شیوه ای جهت پایش و ارزیابی راهبرد (استراتژی) ایجاد نماید تا از اجراء و اعمال موثر اسناد لازم الاجرای بین المللی مربوط اطمینان حاصل نماید؛ و
3.3 راهبرد را به طور مداوم و به منظور ایجاد، حفظ و بهبود عملکرد و ظرفیت کلی سازمانی به عنوان کشور صاحب پرچم، صاحب بندر و ساحلی مورد بازنگری قرار دهد.
کلیات
4- طبق مفاد عمومی حقوق معاهدات و کنوانسیون های سازمان بین المللی دریانوردی، کشورها مسئول انتشار قوانین و مقررات و انجام تمام دیگر اقدامات لازم جهت اجرای کامل و موثر این اسناد هستند تا از ایمنی جان اشخاص در دریا و حفاظت محیط زیست دریایی اطمینان حاصل نمایند.
5- در اجرای اقدامات مربوط به جلوگیری، کاهش و کنترل آلودگی محیط زیست دریایی، کشورها باید به نحوی عمل کنند که به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، خسارت یا خطرات را از ناحیه ای به ناحیه دیگر انتقال ندهند یا نوعی از آلودگی را به نوع دیگر مبدل نسازند.
دامنه شمول
6- این آییننامه قصد دارد تا آن دسته از عواملی را که یک دولت متعاهد یا عضو برای اجرای موثر و کامل مفاد اسناد بین المللی حاکم که دولت متعاهد یا عضو آن است، نیاز دارد خصوصاً در زمینه های زیر مورد توجه قرار دهد:
(1) ایمنی جان اشخاص در دریا؛
(2) جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها؛
(3) استانداردهای آموزشی، صدور گواهینامه ها و نگهبانی دریانوردان؛
(4) خطوط بارگیری؛
(5) اندازه گیری ظرفیت کشتیها؛ و
(6) مقررات جلوگیری از تصادم در دریا.
7 - موارد زیر نیز باید در تهیه و تدوین سیاست ها، قوانین، قواعد و مقررات مرتبط و رویه های اداری به منظور اجراء و اعمال تعهدات و مسئولیت های کشورها مورد بررسی و رسیدگی قرار گیرند:
(1) صلاحیت؛
(2) سازماندهی و اختیارات؛
(3) قوانین، قواعد و مقررات؛
(4) انتشار اسناد، قواعد و مقررات الزام آور بین المللی حاکم؛
(5) ترتیبات اعمال؛
(6) شیوه های کنترل، بازرسی، بازدید، ممیزی، تصدیق، تایید و صدور گواهینامه ها؛
(7) انتخاب، به رسمیت شناسی، تفویض اختیارات قانونی، دادن مجوز و نحوه نظارت بر سازمان های شناخته شده، در صورت اقتضاء، و بازرسان منتخب؛
(8) رسیدگی های مورد نیازی که باید به سازمان گزارش شود؛ و
(9) گزارش دهی به سازمان و دیگر دستگاههای اجرایی.
اقدامات اولیه
8- هنگامی که سند جدید یا اصلاح شده سازمان برای کشوری لازم الاجراء میگردد، دولت آن کشور باید در موقعیتی باشد که مفاد آن را از طریق قانونگذاری ملی مناسب اعمال و اجراء نماید و زیرساخت های لازم اجرایی را فراهم نماید. این بدان معنی است که دولت آن کشور باید:
(1) توانایی انتشار قوانینی که اجازه اعمال صلاحیت و نظارت موثر در رابطه با موضوعات اداری، فنی، اجتماعی کشتی های تحت پرچم آن را می دهد داشته باشد، به ویژه مبنای حقوقی را جهت الزامات کلی ثبت کشتیها، بازرسی کشتیها، قوانین ایمنی و جلوگیری از آلودگی قابل اعمال در چنین کشتیهایی تدارک ببیند و مقررات مربوط را وضع نماید؛
(2) مبنای حقوقی را جهت اعمال قوانین و مقررات ملی خود از جمله انجام رسیدگی های مربوط و آیین دادرسی کیفری داشته باشد؛ و
(3) نیروی انسانی کافی با تخصص دریایی را جهت کمک به انتشار قوانین ملی لازم و نیز انجام کلیه مسئولیت های کشور از جمله گزارش دهی که بر اساس کنوانسیون های مربوط خواسته شده است، داشته باشد.
تبادل اطلاعات
9- هر کشور باید راهبرد خود موضوع بند (3)، از جمله اطلاعات مربوط به قوانین ملی خود را به کلیه ذی نفعان اطلاع دهد.
سوابق
10- سوابق در صورت اقتضاء باید ایجاد و حفظ و نگهداری گردند تا دلیلی بر انطباق با الزامات و عملکرد موثر کشور باشند. سوابق باید خوانا، قابل شناسایی فوری و قابل بازیابی باشند. یک روش مستند اجرایی باید به منظور تعیین کنترل های مورد لزوم جهت شناسایی، نگهداری، حفاظت، بازیابی، زمان نگهداری و ترتیب سوابق ایجاد شود.
بهبود
11- کشورها باید به طور مستمر کفایت تمهیدات اتخاذ شده جهت اجرای کنوانسیون ها و تشریفاتی (پروتکل هایی) که به آن ها ملحق شده اند را بهبود بخشند. این بهبود باید در صورت اقتضاء، از طریق به کارگیری و اجرای دقیق و موثر قوانین ملی و کنترل میزان تطابق با آنها صورت گیرد.
12- کشور باید فرهنگی را ایجاد نماید که فرصتهایی را فراهم نماید تا عملکرد در رابطه با فعالیت های مربوط به ایمنی دریانوردی و حفظ محیط زیست بهبود یابد که از جمله می تواند شامل موارد زیر باشد:
(1) برنامه های آموزشی مستمر مربوط به ایمنی و جلوگیری از آلودگی؛
(2) تمرین های ملی و منطقه ای در خصوص ایمنی و جلوگیری از آلودگی که طیف وسیعی از سازمان های ملی، منطقه ای و بین المللی مرتبط با امور دریایی، شرکتهای کشتیرانی و دریانوردان را در بر بگیرد؛ و
(3) استفاده از ساز و کارهای تشویقی و انگیزشی برای شرکتهای کشتیرانی و دریانوردان در جهت بهبود ایمنی و جلوگیری از آلودگی.
13- به علاوه، کشور باید اقداماتی جهت شناسایی و حذف علت هرگونه عدم تطابق به عمل آورد تا از وقوع مجدد آن جلوگیری کند، از جمله:
(1) بازبینی و تحلیل موارد عدم انطباق؛
(2) اجرای اقدام اصلاحی مورد لزوم؛ و
(3) بازنگری اقدام اصلاحی صورت گرفته.
14- کشور باید اقدامات لازم را برای برطرف نمودن علل عدم انطباق های بالقوه مشخص نماید، تا از وقوع آنها جلوگیری نماید.
بخش 2- کشورهای صاحب پرچم
اجراء
15- کشورهای صاحب پرچم به منظور ایفای موثر مسئولیت ها و تعهدات خود باید:
(1) خط مشی هایی را از طریق ارائه قوانین ملی و دستورالعمل هایی اجراء کنند که به اجراء و اعمال الزامات تمام کنوانسیون ها و تشریفات (پروتکل های) مربوط به ایمنی و جلوگیری از آلودگی که عضو آن هستند کمک می نماید؛ و
(2) مسئولیت به روزرسانی و بازنگری هرگونه خط مشی های مربوط مصوب را، حسب لزوم، به دستگاههای اجرایی خود واگذار نمایند.
16- کشور صاحب پرچم باید منابع و فرآیندهایی که اداره برنامه های ایمنی و حفظ محیط زیست را ممکن سازد و حداقل شامل موارد زیر باشد ایجاد نماید:
1- دستورهای اداری جهت اجرای قواعد و مقررات بین المللی حاکم، همچنین تهیه و اشاعه هرگونه مقررات تفسیری ملی که ممکن است مورد نیاز باشد، از جمله گواهینامه های صادره توسط موسسات رده بندی که از طرف کشور صاحب پرچم طبق مفاد مقرره (1/ 1- 11) سولاس مجاز شناخته شده اند و گواهینامه مورد نیاز کشور صاحب پرچم جهت نشان دادن مطابقت با الزامات سازه ای، مکانیکی، الکتریکی و یا سایر الزامات مندرج در کنوانسیون های بین المللی که کشور صاحب پرچم عضو آن است یا مطابقت با الزامات مقررات ملی کشور صاحب پرچم؛
2- مطابقت با الزامات اسناد بین المللی قابل اعمال، با استفاده از ممیزی و برنامه بازرسی، مستقل از هر مرجع اداری صادرکننده گواهینامه مورد لزوم، و هرگونه سند مرتبط و یا هرگونه شخصیت حقوقی که کشور صاحب پرچم به آن اجازه صدور اسناد مربوط و گواهینامه های مورد لزوم را داده است؛
3- مطابقت با الزامات مرتبط با استانداردهای بین المللی آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان، که از جمله، شامل موارد زیر است:
(1) آموزش، ارزیابی صلاحیت و صدور گواهینامه های دریانوردان؛
(2) گواهینامه ها و ظهرنویسی هایی که به طور صحیح شایستگی دریانوردان را با استفاده از واژگان مناسب و نیز اصطلاحاتی که عیناً در هر سند حداقل خدمه ایمن صادره برای کشتی ذکر شده، منعکس می نماید؛
(3) رسیدگی های بی طرفانه در مورد هرگونه نقص گزارش شده اعم از هرگونه فعل یا ترک فعل که ممکن است تهدید مستقیمی برای ایمنی جان افراد یا اموال در دریا یا محیط زیست ایجاد نماید و توسط دارندگان گواهینامه های صادره یا ظهرنویسی شده توسط آن کشور میباشد، صورت میگیرد.
(4) ترتیبات باز پس گیری، تعلیق یا ابطال گواهینامه ها یا ظهرنویسی های صادره توسط کشور، هر زمان که ایجاب نماید و هنگامی که به منظور جلوگیری از هرگونه تقلب لازم باشد؛ و
(5) ترتیبات اداری، از جمله موارد متضمن آموزش، ارزیابی و فعالیت های صدور گواهینامه که به موجب مفاد اصلی قانون کشور دیگری انجام میشود، به نحوی هستند که کشور صاحب پرچم، مسئولیت حصول اطمینان از صلاحیت فرماندهان، افسران و دیگر دریانوردانی که روی کشتی های تحت پرچم آن کشور خدمت می کنند را می پذیرد.
4- رسیدگی به سوانح دریایی و رفع به موقع و مناسب نقایص شناسایی شده کشتی ها؛ و
5- تدوین، مستندسازی و ارائه رهنمودهای مربوط به آن دسته از الزامات که طبق اسناد بین المللی مربوط، باید «رضایت مرجع دریایی» را همراه داشته باشد.
17- کشور صاحب پرچم باید اطمینان حاصل نماید کشتی هایی که محق به برافراشتن پرچم آن هستند، با مدنظر قراردادن اقدامات موجود و مربوط از قبیل اصول حداقل خدمه ایمن مصوب سازمان، دارای نیروی کافی و کارآمد هستند.
تفویض اختیار
18- کشور صاحب پرچمی که یک موسسه به رسمیت شناخته شده را به نیابت از خود به منظور انجام بازرسی ها، بازدیدها، ممیزی ها، صدور گواهینامه ها و اسناد، علامت گذاری شناورها و سایر اقدامات قانونی لازم به موجب کنوانسیون های سازمان یا به موجب مقررات ملی خود مجاز می نماید، باید این تفویض اختیار(ها) را تنها در مورد شناورهای تحت پرچم خود طبق الزامات حاکم اسناد بین المللی لازم الاجراء انجام دهد تا:
(1) معلوم نمایند که آن سازمان به رسمیت شناخته شده، منابع کافی را از جهت توانایی های فنی، مدیریتی و تحقیقاتی برای انجام وظایف محوله طبق استانداردهای مورد نیاز سازمان های به رسمیت شناخته شده که به نیابت از مرجع دریایی مندرج در اسناد مربوط سازمان فعالیت می کنند، داراست.
(2) به عنوان مبنا، یک موافقتنامه کتبی رسمی بین مرجع دریایی و سازمان شناخته شده وجود دارد که به صورت حداقلی شامل مولفه های مندرج در اسناد مربوط سازمان یا ترتیبات حقوقی معادل است و میتواند بر مبنای موافقتنامه نمونه، جهت تفویض اختیار به سازمان های به رسمیت شناخته شده که به نیابت از مرجع دریایی فعالیت می کنند، باشد.
(3) به طور مشروح دستورهای خاصی را در خصوص اقداماتی که باید دنبال شوند در مواردی که تشخیص داده میشود کشتی برای رفتن به دریا بدون ایجاد خطر برای خود کشتی با دیگر افراد داخل کشتی مناسب نمیباشد، یا خطر تهدید بی دلیل برای محیط زیست ایجاد می نماید، صادر نماید.
(4) کلیه اسناد مربوط به قوانین ملی و تفاسیر مربوط را که مفاد کنوانسیون ها را قابل اجراء مینماید و صرفاً برای استفاده کشتی هایی که محق برافراشتن پرچم آن کشور هستند، مشخص می سازد که آیا هرگونه استاندارد دیگر مرجع دریایی، در هر زمینه فراتر از الزامات کنوانسیون ها می باشد یا نمی باشد را در اختیار سازمان های به رسمیت شناخته شده قرار می دهد؛ و
(5) ملزم مینماید که سازمان به رسمیت شناخته شده سوابقی را حفظ و نگهداری کند که اطلاعاتی در اختیار مرجع دریایی قرار می دهد که به تفسیر الزامات مندرج در اسناد بین المللی حاکم کمک می نماید.
19- هیچ کشور صاحب پرچمی نباید به سازمان های به رسمیت شناخته شده خود اجازه دهد هرگونه الزامات مربوط به قواعد رده بندی، الزامات، تشریفات یا اجراء یا دیگر فرآیندهای صدور گواهینامه های قانونی فراتر از الزامات کنوانسیون ها و اسناد الزام آور سازمان، را در مورد کشتی هایی به غیر از کشتی هایی که مجاز به برافراشتن پرچم آن کشور هستند، اعمال نمایند.
20- کشور صاحب پرچم باید یک برنامه نظارتی با داشتن منابع کافی جهت کنترل و ارتباط با سازمان (های) به رسمیت شناخته شده خود را ایجاد یا در آن شرکت نماید تا اطمینان حاصل کند که تعهدات بین المللی آن از طریق زیر کاملاً ایفا می شود:
(1) اعمال اختیار خود جهت انجام بازرسی های تکمیلی جهت حصول اطمینان از اینکه کشتی هایی که محق به برافراشتن پرچم آن کشور هستند به طور موثر با الزامات اسناد بین المللی حاکم مطابقت دارند؛
(2) انجام بازرسی های تکمیلی چنانچه ضروری به نظر برسد، به منظور حصول اطمینان از این که کشتی های تحت پرچم آن کشور با الزامات ملی که مکمل الزامات بین المللی الزام آور هستند مطابقت دارند؛ و
(3) تامین کارکنانی که دارای دانش خوب در مورد قواعد و مقررات کشور صاحب پرچم و سازمان های به رسمیت شناخته شده هستند و برای اعمال کنترل موثر بر سازمان های به رسمیت شناخته شده در دسترس قرار دارند.
21- کشور صاحب پرچمی که بازرسانی را به منظور انجام بازرسی ها، ممیزی ها و بازدیدها به نیابت از خود تعیین می نماید، باید در صورت اقتضاء چنین تعیین هایی را طبق راهنمای مندرج در بند (18) به خصوص جزء های (3) و (4) تنظیم نماید.
اعمال
22- کشور صاحب پرچم باید کلیه اقدامات لازم را به عمل آورد تا از رعایت قواعد و استانداردهای بین المللی توسط کشتیهایی که پرچم آنها را برافراشته اند و نهادها و افراد تحت حاکمیت خود و مطابقت آنها با تعهدات بین المللی اطمینان حاصل نماید. این اقدامات، از جمله شامل موارد زیر است:
(1) ممانعت از حرکت کشتیهایی که محق به برافراشتن پرچم آن کشور هستند، تا زمانی که چنین کشتیهایی بتوانند منطبق با الزامات قواعد و استانداردهای بین المللی در دریا فعالیت نمایند؛
(2) بازدید ادواری از کشتیهای تحت پرچم خود به منظور تصدیق شرایط واقعی کشتی و تطابق خدمه با گواهینامه هایی که با خود دارند؛
(3) در طی بازدید ادواری موضوع جزء (2)، بازرس باید اطمینان حاصل کند که دریانوردانی که در کشتیها کار می کنند با موارد زیر آشنایی دارند:
3.1 با وظایف خاص خود؛ و
3.2 ترتیبات روی کشتی، تاسیسات، تجهیزات و روشهای اجرایی آن
(4) حصول اطمینان از این که خدمه کشتی به طور کلی در شرایط اضطراری و در انجام وظایف حیاتی جهت حفظ ایمنی و جلوگیری یا کاهش آلودگی به نحو موثری میتوانند فعالیت های خود را هماهنگ سازند؛
(5) وضع مجازات هایی با شدت مناسب در قوانین و مقررات ملی جهت ممانعت از نقض قواعد و استانداردهای بین المللی توسط کشتی های تحت پرچم خود
(6) اقامه دعوی بعد از انجام رسیدگی ها علیه کشتی های محق به برافراشتن پرچم خود، که قواعد و استانداردهای بین المللی را نقض نموده اند، بدون در نظرگرفتن این که نقض مزبور در کجا صورت گرفته است.
(7) وضع مجازات هایی با شدت مناسب در قوانین و مقررات ملی خود جهت ممانعت از نقض قواعد و استانداردهای بین المللی توسط افرادی که به موجب اختیارات آن برای آنها گواهینامه صادر شده یا گواهینامه آنها ظهرنویسی شده است؛ و
(8) اقامه دعوی علیه افرادی که دارای گواهینامه یا گواهینامه ظهرنویسی شده هستند و قواعد و استانداردهای بین المللی را نقض نموده اند، پس از انجام رسیدگی، بدون در نظر گرفتن محل وقوع نقض
23- کشور صاحب پرچم باید برنامه کنترل و پایش را تهیه و اجراء کند تا در صورت اقتضاء:
(1) رسیدگی های سریع و کامل نسبت به سوانح دریایی و در صورت اقتضاء گزارشی را به سازمان پیش بینی کند؛
(2) جمع آوری اطلاعات آماری را به نحوی که انجام تجزیه و تحلیل ها میسر شده و موارد مشکل دار مشخص شود، پیش بینی کند؛ و
(3) واکنش به موقع به نواقص و سوانح آلودگی مورد ادعا، که توسط کشورهای صاحب بندر یا ساحلی گزارش می شود، را پیش بینی کند.
24- به علاوه، کشور صاحب پرچم باید:
(1) از رعایت اسناد بین المللی حاکم از طریق قوانین ملی اطمینان حاصل کند؛
(2) تعداد کافی نیروی انسانی واجد شرایط جهت اجراء و اعمال قوانین ملی موضوع جزء (1) بند (15)، از جمله نیروی انسانی که کار رسیدگی ها و بازرسی را انجام می دهند، تامین نماید؛
(3) تعداد کافی نیروی انسانی واجد شرایط از کشور صاحب پرچم جهت رسیدگی به سوانح در مواردی که کشتیهای تحت پرچم آن توسط کشورهای صاحب بندر توقیف میشوند را تامین نماید؛
(4) تعداد کافی نیروی انسانی واجد شرایط از کشور صاحب پرچم جهت رسیدگی به سوانح در مواردی که اعتبار گواهینامه یا پشت نویسی یا صلاحیت افرادی که دارای گواهینامه ها یا گواهینامه های پشت نویسی شده صادره به موجب اختیار آنها هستند و توسط کشورهای صاحب بندر مورد سوال قرار می گیرند، داشته باشد؛
(5) از آموزش و کنترل فعالیت های بازرسان کشور صاحب پرچم و رسیدگی کنندگان اطمینان حاصل نماید.
25- وقتی به کشور صاحب پرچمی اطلاع داده میشود که کشتی تحت پرچم آن توسط کشور صاحب بندری توقیف شده است، کشور صاحب پرچم باید نظارت نماید که اقدامات اصلاحی مربوط جهت تطابق فوری کشتی مورد نظر با اسناد بین المللی حاکم انجام شود.
26- کشور صاحب پرچم، یا سازمان به رسمیت شناخته شده ای که به نیابت از آن عمل می کند، تنها پس از این که مشخص نماید که کشتی با کلیه الزامات حاکم مطابقت دارد، باید گواهینامه های بین المللی را برای کشتی صادر یا ظهرنویسی نماید.
27- کشور صاحب پرچم تنها پس از این که مشخص نماید فرد تمام الزامات حاکم را برآورده می کند، باید گواهینامه بین المللی شایستگی را برای وی صادر یا آن را ظهرنویسی نماید.
بازرسان کشور صاحب پرچم
28- کشور صاحب پرچم باید مسئولیت ها، اختیارات و روابط داخلی کلیه نیروهای انسانی را که کار اداره، اجراء و تصدیق امور مربوط و تاثیرگذار بر ایمنی و جلوگیری از آلودگی را انجام می دهند، تعریف و مستند نماید.
29- نیروی انسانی مسئول، یا انجام دهنده کار بازرسی، بازدید و ممیزی کشتیها و شرکتهای کشتیرانی، مشمول اسناد بین المللی الزام آور مربوط باید حداقل موارد زیر را داشته باشند:
(1) مدارک شایستگی متضمن از یک موسسه دریایی یا کشتیرانی و تجربه دریایی به عنوان افسر ذی صلاح کشتی که دارای گواهینامه شایستگی معتبر در سطح مدیریتی میباشد و دانش فنی خود را نسبت به کشتیها و فعالیت آنها از زمانی که گواهینامه شایستگی دریافت کرده است حفظ نموده است؛ یا
(2) مدرک یا مدرک معادل از یک موسسه ثالث در زمینه های علوم یا مهندسی مربوط که کشور صاحب پرچم آن را به رسمیت شناخته باشد؛ یا
(3) اعتبارنامه یا جواز به عنوان بازرس از طریق برنامه های رسمی آموزشی که منجر به کسب دانش و توانایی استاندارد مورد لزوم در جزء (1) بند (29)، جزء (2) بند (29) و بند (32) میشود را داشته باشد.
30- نیروی انسانی واجد شرایط به موجب جزء (1) بند (29)، باید حداقل (3) سال به عنوان افسر عرشه یا موتورخانه در دریا خدمت کرده باشد.
31- نیروی انسانی واجد شرایط به موجب جزء (2) بند (29)، باید در سمت مربوط حداقل (3) سال کار کرده باشد.
32- به علاوه، چنین نیروهای انسانی باید دانش عملی و نظری نسبت به کشتی ها، نوع فعالیت آنها و مفاد اسناد ملی و بین المللی مربوط که جهت انجام وظایف آنها بهعنوان بازرسان کشور صاحب پرچم لازم است، از طریق برنامه های آموزشی مستند طی کرده باشند.
33- سایر نیروهای انسانی که در انجام چنین کارهایی کمک می کنند باید تحصیلات، آموزش و مدیریت متناسب با وظایفی که مجاز به انجام آن هستند را داشته باشند.
34- توصیه میگردد تجربه مرتبط قبلی در زمینه های تخصصی به عنوان امتیاز در نظر گرفته شود. در صورتی که تجربه قبلی وجود نداشته باشد، مرجع دریایی باید آموزش مناسب را پیش بینی نماید.
35- کشور صاحب پرچم باید نظام مستندی را برای تعیین صلاحیت نیروی انسانی و به روزرسانی مستمر دانش آنها که مناسب با وظایفی است که مجاز به انجام آنها هستند، اجراء نماید.
36- بسته به وظایفی که انجام می شود، صلاحیتها شامل موارد زیر خواهد بود:
(1) آگاهی از قواعد و مقررات بین المللی حاکم در کشتیها، شرکتهای کشتیرانی، خدمه، کالا و نوع فعالیت کشتیها؛
(2) آگاهی از روشهایی که قرار است در بازرسی، صدورگواهینامه، کنترل، و وظایف مربوط به رسیدگی و نظارت اعمال شوند؛
(3) درک اهداف و آرمانهای اسناد ملی و بین المللی مرتبط با ایمنی و حفظ محیط زیست دریایی و دیگر برنامه های مربوط
(4) درک فرآیندهای روی عرشه و خشکی، همچنین خارجی و داخلی؛
(5) داشتن شایستگی های حرفه ای لازم جهت انجام وظایف محوله به صورت کارآمد و اثربخش؛
(6) هوشیاری کامل نسبت به ایمنی در کلیه شرایط، همچنین ایمنی فردی؛ و
(7) آموزش یا تجربه در مورد وظایف مختلفی که باید انجام شود، ترجیحاً در خصوص فعالیت هایی که مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.
37- کشور صاحب پرچم باید برای بازرسان اسناد شناسایی صادر نماید تا هنگام انجام وظیفه آن را با خود داشته باشند.
بررسی توسط کشور صاحب پرچم
38- بررسی ایمنی دریایی باید توسط بازرسان بی طرف و واقع بین که در امور مربوط به سوانح کفایت و دانش لازم را دارند، انجام شود. با رعایت هرگونه توافق که کدام کشور یا کشورها، کشور بررسی کننده ایمنی دریا خواهند بود، کشور صاحب پرچم باید بازرسان با کفایت را برای این منظور بدون در نظر گرفتن محل وقوع تصادم یا حادثه تامین نماید.
39- توصیه میشود کشور صاحب پرچم اطمینان حاصل نماید که بازرسان منفرد، معلومات کاری و تجربه عملی در خصوص مواردی که مربوط به وظایف معمول آنها میشود، را داشته باشند. به علاوه، به منظور کمک به بازرسان منفرد جهت انجام وظایفی خارج از وظایف معمول خود، توصیه میشود کشور صاحب پرچم اطمینان حاصل کند که به متخصصین در امور زیر حسب لزوم دسترسی آسان دارد:
(1) مقررات ناوبری و تصادم در دریا؛
(2) مقررات کشور صاحب پرچم در خصوص گواهینامه های شایستگی؛
(3) دلایل وقوع آلودگی دریایی؛
(4) روشهای مصاحبه؛
(5) جمع آوری شواهد؛ و
(6) ارزیابی تاثیرات عامل انسانی
40- توصیه میگردد که هرگونه سانحه ای که منجر به صدمه فردی شود و نیاز به غیبت از کار به مدت سه روز یا بیشتر را داشته باشد و هرگونه فوت ناشی از سوانح شغلی و تصادم کشتیهای تحت پرچم باید مورد رسیدگی قرار گیرد و نتایج این رسیدگی ها در اختیار عموم گذاشته شود.
41- سوانح کشتیها باید مورد رسیدگی قرار گیرد و طبق اسناد بین المللی مربوط با درنظر گرفتن آییننامه رسیدگی به سوانح آنطور که ممکن است اصلاح شود و دستورالعمل های تهیه شده توسط سازمان گزارش شود. گزارش چنین رسیدگی باید به همراه مشاهدات کشور صاحب پرچم طبق دستورالعمل های فوق به سازمان ارسال گردد.
ارزیابی و بازنگری
42- کشور صاحب پرچم در رابطه با اجرای فرآیندهای اداری، روشهای اجرایی و منابع لازم جهت ایفای تعهدات خود آن طور که به موجب اسناد بین المللی که عضو آن میباشد ملزم شمرده شده است، باید عملکرد خود را به صورت ادواری ارزیابی نماید.
43- اقدامات ارزیابی عملکرد کشور صاحب پرچم میتواند از جمله شامل، بررسی میزان توقیف های کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر، نتایج بازرسی کشور تحت پرچم، آمار سوانح، فرآیندهای تبادل اطلاعات و داده ها، آمار تلفات سالانه (به استثنای موارد در حکم تلف کلی) و دیگر شاخص های عملکردی را در صورت اقتضاء در برگیرد تا مشخص شود که آیا نیروهای کاری، منابع و رویه های اداری جهت برآورده ساختن تعهدات کشور صاحب پرچم مناسب هستند.
44- موارد پیشنهادی برای بازنگری منظم میتواند، از جمله، شامل موارد زیر باشد:
(1) خسارات ناوگان و میزان سوانح جهت تعیین روند طی دوره های زمانی منتخب؛
(2) تعداد موارد تصدیق شده کشتیهای توقیفی با توجه به سایز ناوگان؛
(3) تعداد موارد تایید شده عدم شایستگی یا تخلف توسط افرادی که دارای گواهینامه های صادره یا ظهرنویسی شده توسط مرجع کشور صاحب پرچم هستند؛
(4) نحوه واکنش نسبت به گزارش ها یا اقدامات نواقص کشور صاحب بندر،
(5) رسیدگی به سوانح بسیار جدی و جدی و درسهای آموختنی ناشی از آنها؛
(6) منابع فنی و دیگر منابع اختصاص یافته؛
(7) نتایج بازدیدها، بازرسی ها و کنترل کشتیهای ناوگان آن کشور؛
(8) رسیدگی به سوانح شغلی؛
(9) تعداد سوانح و موارد نقض صورت گرفته مشمول مقررات بین المللی حاکم در زمینه جلوگیری از آلودگی دریا؛ و
(10) تعداد موارد تعلیق یا باز پس گیری گواهینامه ها، ظهرنویسی ها، تاییدیه ها و یا موارد مشابه.
بخش 3- کشورهای ساحلی
اجراء
45- کشورهای ساحلی به موجب اسناد بین المللی مختلف دارای حقوق و تعهدات خاصی هستند. به هنگام اعمال حقوق خود به موجب این اسناد بین المللی، کشورهای ساحلی تعهدات بیشتری را متقّبل میشوند.
46- به منظور انجام موثر وظایف خود، کشورهای ساحلی باید:
(1) خط مشی هایی را از طریق قوانین و دستورالعمل های ملی صادره اجراء کنند که به اجراء و اعمال الزامات کلیه کنوانسیون ها و تشریفات (پروتکل های) ایمنی و جلوگیری از آلودگی که عضو آن هستند کمک خواهد نمود؛ و
(2) مسئولیت هایی را جهت به روزرسانی و بازنگری خط مشی های مصوب مربوط حسب لزوم، محول نماید.
47- کشور ساحلی باید اطمینان حاصل کند که قوانین، راهنماها و رویه ها جهت اجرای هماهنگ و تصدیق حقوق، تعهدات و مسئولیت های مندرج در اسناد بین المللی مرتبط که آن کشور عضو آن است، ایجاد شده اند.
48- حقوق، تعهدات و مسئولیت ها از جمله می تواند شامل موارد زیر باشد:
(1) خدمات ارتباطات رادیویی؛
(2) خدمات هواشناسی و هشدارها؛
(3) خدمات جستجو و نجات؛
(4) خدمات آب نگاری؛
(5) مسیر کشتیها؛
(6) سامانه های گزارش دهی کشتیها؛
(7) خدمات ترافیک کشتیها؛ و
(8) علائم کمک ناوبری.
اعمال
49- کشورهای ساحلی باید کلیه اقدامات لازم را به عمل آورند تا از رعایت قواعد بین المللی به هنگام اعمال حقوق و ایفای تعهدات خود اطمینان حاصل نمایند.
50- کشور ساحلی باید تهیه و اجرای برنامه های کنترل و پایش را در صورت اقتضاء برای موارد زیر مدنظر قرار دهد:
(1) پیش بینی توزیع داده های آماری به گونه ای که تجزیه و تحلیل برای مشخص کردن موارد مشکل دار بتواند انجام شود.
(2) ایجاد سازوکارهایی جهت واکنش به موقع نسبت به سوانح آلودگی در آبهای خود، و
(3) همکاری با کشورهای صاحب پرچم و یا کشورهای صاحب بندر، در صورت اقتضاء، در ارتباط با رسیدگی به سوانح دریایی
ارزیابی و بازنگری
51- کشور ساحلی باید به طور ادواری عملکرد خود را در رابطه با اجرای حقوق و ایفای تعهدات خود به موجب اسناد بین المللی حاکم ارزیابی نماید.
بخش 4 - کشورهای صاحب بندر
اجراء
52- کشورهای صاحب بندر به موجب اسناد بین المللی مختلف دارای حقوق و تعهدات خاصی هستند. به هنگام اعمال حقوق خود به موجب این اسناد بین المللی، کشورهای صاحب بندر تعهدات بیشتری را متقبل میشوند.
53- کشورهای صاحب بندر میتوانند نقش سازنده ای در حصول به ایمنی دریانوردی و حفظ محیط زیست از جمله جلوگیری از آلودگی ایفاء نمایند. نقش و مسئولیت های کشور صاحب بندر در رابطه با ایمنی و حفظ محیط زیست دریایی از ترکیبی از معاهدات بین المللی، کنوانسیون ها، قوانین ملی و نیز در برخی موارد، از موافقتنامه های دوجانبه و چندجانبه سرچشمه میگیرد.
54- کشور صاحب بندر به منظور ایفای موثر وظایف خود، باید:
(1) از طریق صدور قوانین و دستورالعمل های ملی خط مشی هایی را اجراء کند که به اجراء و اعمال الزامات کلیه کنوانسیون ها و تشریفات (پروتکل های) ایمنی و جلوگیری از آلودگی که عضو آن است کمک خواهد نمود؛ و
(2) مسئولیت هایی را جهت به روزرسانی و بازنگری خط مشی های مصوب مربوط، حسب لزوم، محول نماید.
55- کشور صاحب بندر باید اطمینان حاصل کند که قوانین ملی، راهنماها و رویه ها جهت اجرای هماهنگ و تصدیق حقوق، تعهدات و مسئولیت های مندرج در اسناد بین المللی مرتبط که آن کشور عضو آن است، ایجاد شده اند.
56- حقوق، وظایف و تعهدات مزبور از جمله می تواند شامل موارد زیر باشد:
(1) تامین تسهیلات یا امکانات دریافت مناسب جهت پذیرش کلیه مواد زائد کنترل شده به موجب اسناد سازمان؛
(2) کنترل کشور صاحب؛ و
(3) نگهداری فهرست تامین کنندگان سوخت
اعمال
57- کشورهای صاحب بندر باید تمام اقدامات لازم را به عمل آورند تا رعایت قواعد بین المللی به هنگام اعمال حقوق و ایفای تعهدات خود اطمینان حاصل نمایند.
58- بسیاری از اسناد بین المللی دریایی در زمینه های ایمنی و جلوگیری از آلودگی دریایی حاوی مفاد خاصی هستند که اجازه کنترل کشور صاحب بندر را می دهد.
59- همچنین بسیاری از آن اسناد کشورهای صاحب بندر را ملزم می کنند تا با کشورهای غیرعضو کنوانسیون های مزبور نامساعدتر از کشورهای عضو رفتار نکنند. این بدین معنی است که کشورهای صاحب بندر باید شرایط مندرج در آن اسناد را هم در خصوص طرفها و هم در خصوص غیرطرفها اعمال نمایند.
60- کشور صاحب بندر به هنگام اعمال حق خود در رابطه با کنترل کشور صاحب بندر، باید رویه هایی را ایجاد نماید تا برنامه کنترل کشور صاحب بندر را طبق قطعنامه مربوط مصوب سازمان اداره نماید.
61- کنترل کشور صاحب بندر تنها باید توسط افسران واجد شرایط و مجاز کشور صاحب بندر طبق روشهای مربوط که به تصویب سازمان رسیده انجام شود.
62- افسران کنترل کشور صاحب بندر و افرادی که به آنها کمک کنند باید از هرگونه فشارهای تجاری و مالی و فشارهای دیگر آزاد باشند و هیچ گونه منافع تجاری در بندر بازرسی یا کشتی مورد بازرسی، در تاسیسات تعمیر شناورها یا هرگونه خدمات پشتیبانی در بندر یا جای دیگر نداشته باشند و افسران کنترل کشور صاحب بندر نباید توسط موسسات به رسمیت شناخته شده یا موسسات رده بندی به کار گرفته شوند یا به نیابت از آنها کار کنند. رویه های بیشتری باید به کار گرفته شود که اطمینان حاصل گردد، افراد یا سازمان های خارج از کشور صاحب بندر، نتوانند در نتایج بازرسی کشور صاحب بندر و کنترل صورت گرفته، تاثیر بگذارند.
ارزیابی و بازنگری
63- کشور صاحب بندر باید به صورت ادواری عملکرد خود در رابطه با اعمال حقوق و ایفای تعهدات خود به موجب اسناد حاکم سازمان را ارزیابی نماید.