اخذ تأمین مقرر در تبصره 2 ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاههای عمومی و انقلاب در خصوص دعاوی مالی و زمان مقرر جهت بقای تأمین

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1380/05/14
برگزار شده توسط: استان آذربایجان شرقی/ شهر تبریز

موضوع

اخذ تأمین مقرر در تبصره 2 ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در خصوص دعاوی مالی و زمان مقرر جهت بقای تأمین

پرسش

آیا وفق تبصره 2 ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی که اجرای حکم غیابی منوط به معرفی ضامن معتبر و یا اخذ تأمین متناسب از محکوم له گردیده، اولاً: ماده مرقوم شامل دعاوی غیرمالی نیز میباشد؟ ثانیاً: چنانچه پاسخ مثبت است با توجه به اینکه باید تأمین متناسب با محکوم به باشد در طلاق غیابی چگونه تأمین و یا ضامن اخذ خواهد شد و ملاک آن چیست؟ ثالثاً: ادامه و بقای مأخوذه تا چه زمانی خواهد بود؟

نظر هیئت عالی

تبصره 2 ماده 306 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی در خصوص اجرای حکم غیابی است که قانونگذار اجرای آن را منوط به اخذ تأمین متناسب از محکوم له اعلام کرده است. بدیهی است این تأمین فقط ناظر به دعوای مالی است زیرا دعوای غیرمالی قابل تقویم نیست و محکمه نمیتواند نسبت به این قبیل دعاوی تأمین اخذ نمایند. در اجرای احکام مالی، جبران خسارت وارده به محکوم علیه میسر است لیکن در خصوص احکام غیر مالی با اجرای حکم جبران خسارت وارده به محکوم علیه عملاً امکان ندارد و همان طور که در گذشته اظهارنظر شده ادامه قرار تأمین خواسته تا زمان صدور حکم قطعی و یا استرداد دعوا یا دادخواست از ناحیه خواهان است.

نظر اکثریت

اخذ تأمین مقرر در تبصره 2 ماده 306 از قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب شامل دعاوی مالی است و در دعاوی غیرمالی، اخذ تأمین لازم نیست زیرا عملاً امکانپذیر نیست. مثلاً در حکم طلاق غیابی، ما معیاری برای اخذ تأمین که باید به چه میزان از محکوم له تأمین بگیریم، نداریم و ماده منصرف به دعاوی مالی است.

نظر اقلیت

اخذ تأمین مذکور در تبصره 2 ماده 306 چه در امور و دعاوی مالی و چه دعاوی غیرمالی، ضروری است و اجتهاد در مقابل نص، صحیح نیست چرا که قانونگذار شبیه حکم مزبور را در بند (ب) ماده 386 از قانون مارالذکر که بیان داشته «چنانچه محکوم به غیرمالی باشد و به تشخیص دادگاه صادرکننده حکم، محکوم علیه تأمین مناسب بدهد، اجرای حکم تا صدور رأی فرجامی به تأخیر خواهد افتاد.» قانونگذار صریحاً به اخذ تأمین در امور غیر مالی نیز اشاره کرده و معتقدین به عدم نیاز به اخذ تأمین در امور مالی به لحاظ نداشتن معیار برای میزان تأمین، دلیل قانع کنندهای ارایه نمیکنند و ادامه تأمین تا زمان واخواهی خواهد بود.

منبع