آیین‌نامه بارکش‌های کندرو

مصوب 1318/11/07 وزیر کشور - وزیر دادگستری

فصل اول

مبحث اول - شرایط به کار انداختن بارکشها

ماده 1- بکارانداختن بارکشها از قبیل گاری و چهارچرخه دوچرخه باری آبکش و غیره بدون پروانه شهربانی ممنوع است.

ماده 2- هرکس بخواهد یک یا چند عدد بارکش از هر قبیل به کار بیاندازد باید قبلا به موجب درخواست از قصد خود شهربانی را آکاه [آگاه] سازد و درخواست نام و نشان خود و نشانی منزل و جایگاه بارکش را قید و رونوشت مدرک مالکیت را (تا بتوان) پیوست نماید.

تبصره - در صورتی که مالکین اتباع خارجه باشند باید به جای شماره شناسنامه شماره گذرنامه و پروانه اقامت و تابعیت آنها ذگر [ذکر] شود.

ماده 3- مالکین باید بارکشها و مالهای خود را قبل از بکارانداختن در شهربانی آماده و پس از معاینه در صورتی که دارای شرایط مقرره در این آیین‏ نامه باشند پروانه به طورمجانی صادر و بارکش شماره کذاری [گذاری] خواهد شد.

ماده 4- بارکشها به طریق ذیل شماره گذاری شده و اسم شهر زیر آن نوشته میشود:

1) شماره گاریها در دو سمت راست و چپ بطول11سانتیمتر و عرض13 میلیمتر با رنک [بارنگ] سفید نوشته میشود.

2) شماره چهارچرخه ها و دوچرخه‌ها با رنک [رنگ] سفید بطول11سانتیمتر و عرض 13میلیمتر روی صفحه آهنی بیضی شکل زمینه سیاه بطول 18سانتیمتر و عرض12سانتیمتر نوشته شده در دو طرف نصب و سرب و منگنه میشود.

3) شماره آبگشهائی [آبکشهائی] که دارای مخازن فلزی هستند در دو طرف بطول 11سانتیمتر و عرض 13سانتیمتر با رنک [رنگ] سفید و زمینه سیاه نوشته میشود و زیر شماره هر بارگش [بارکش] نام آن شهر ذکر میکردد.[میگردد]

مبحث دوم - وضعیت بارکشها و مالهای آنها

ماده 5 (اصلاحی 1319/00/00)- کلیه بارکشها علاوه براستحکام باید دارای شرایط ذیل باشند:
1) در کمان گردن اسب چراغ نصب شده باشد. بارکشها باید دارای چراغ باشند)
2) بارکشهائی که در شهر کارمیکنند چرخ آنها رزین باشد.
3) مالهای بارکشهای نامبرده فربه بوده و مبتلا بامراض مسریه و مجروح نباشند.
4) نعلبندی مالها باید طوری باشد که پای آنها نلغزیده و بزمین نخورند.
5) مالهای بارکشها بدون تعلیمات و بدخو نباشند.
6) یراقها و مهاری چرمی بوده و نهایت استحکام را داشته باشد.
7) بارکشهائی که دارای نشین گاه هستند پهلوی راننده باید بوق یا زنک [زنگ] خبر نصب شود.
8 - بارگشها [بارکشها] عموما باید دارای رنک [رنگ] روغنی باشند.

فصل دوم - وظائف مالکین بارکشها

ماده 6 - مالکین باید در موقع تغییر منزل یا محل بارگشهای [بارکشهای] خود منتها تا سه روز شهربانی را کتبا آکاه [آگاه] سازند.

ماده 7 - مالکین در موقع فروش بارکشهای خود یا اوراق کردن یا تغییراتی که مستلزم تعطیل در کار بارکش باشد باید شهربانی را کتبا مطلع نماید.

ماده 8 - مالکین در موقع کناره گیری از کاربارکشی باید قبلاً مراتب را گتبا [کتباً] بشهربانی اطلاع دهند.

ماده 9- صاحبان بارکشها نباید راننده را که گواهینامه از شهربانی ندارد استخدام نمایند.

ماده 10- صاحبان بارکشها در موقع استخدام راننده یا اخراج او تا 48ساعت باید کتباً شهربانی را مستحضر سازند.

ماده 11- مالکین در موقع استخدام راننده باید ورقه خشنودی نامه مالک قبل را رویت و در موقع اخراج او نیز نباید بدون جهت از دادن خشنودی نامه خودداری نمایند.

ماده 12- هر موقع شهربانی لازم بداند بارکشها و مالها را و یراق آنها را معاینه میکند.

ماده 13- مالکین اکر [اگر] بخواهند بارکشهای خود را در شهر دیکری [دیگری] به کار بیندازند باید شهربانی محلی را که قبلا در آنجا کار میکرده از قصد خود مطلع سازد در این صورت شهربانی شماره آنها را اخذ و برای کار گردن [کردن] در شهر دیکر [دیگر] گتباً [کتباً] بشهربانی مربوط معرفی میکند که طبق ماده 2 این آیین نامه اقدام نمایند.

ماده 14- هرکاه [هرگاه] مالک بارکشی موقتا بشهر دیکری [دیگری] مسافرت نموده و در آنجا بخواهد کار کند باید فورا شهربانی محل را آکاه [آگاه] سازد شهربانی شماره بارگش [بارکش] او را اخذ و شماره گذاری خواهد نمود.

فصل سوم - مقررات مربوط برانندگان بارکشها

ماده 15- هیچکس نباید بدون کواهی [گواهی] نامه شهربانی برانندگی بارکشها اشتغال ورزد.

ماده 16- کواهی [گواهی] نامه رانندکی [رانندگی] باشخاصی داده میشود که دارای شرایط ذیل باشند:
1) سن رانندگان گاریها از 23 و سن رانندگان چهارچرخه و آبکشها از 18سال کمتر [گمتر] نباشد.
2) دارا بودن صحب مزاج
3) در صورت مشمول بودن باید دارای برک [برگ] خاتمه تحت السلاح یا معافیت باشند.
4) دادن امتحان رانندگی بارگشیها [بارکشیها]

ماده 17- دارندکان [دارندگان] شرایط فوق باید سه عدد عکس سربرهنه خود را با درخواست بشهربانی تسلیم نموده که یک عدد آن بکواهی [بگواهی] نامه الصاق و به طورمجانی داده شود.

ماده 18- رانندکان [رانندگان] بارکشها باید شماره مخصوص باربری را موقع رانندگی در سمت راست سینه داشته باشند.

ماده 19- رانندکان [رانندگان] باید همیشه مودب و با نهایت احترام با مشتریان خود رفتار نمایند.

ماده 20- رانندکان [رانندگان] بارکشها در موقع رانندکی [رانندگی] نباید استعمال نوشابه نموده باشند.

ماده 21- رانندکان [رانندگان] نباید بارکشهای خود را برای راندن ولو به طور موقت به اشخاصی که گواهی نامه رانندکی [رانندگی] ندارند واگذار کنند.

ماده 22- رانندکان [رانندگان] باید همیشه از سمت راست خیابانها نزدیک پیاده رو و پشت سرهم حرکت نمایند.

ماده 23- رانندکان [رانندگان] نباید در خیابانها و گذرهای عمومی بمالهای خود خوراک بدهند.

ماده 24- رانندکان [رانندگان] بارکشهائی که دارای نشیمنکاه [نشیمنگاه] هستند در خیابانها و نقاط پرجمعیت شهر باید پیاده شده مهاری را در دست کرفته [گرفته] حرکت نمایند.

ماده 25- رانندکان [رانندگان] بارگشها [بارکشها] باید در ایستکاههائی [ایستگاههائی] که شهربانی معین مینماید مطابق دستور مامورین شهربانی بایستند.

ماده 26- هنگام رانندکی [رانندگی] و توقف در ایستکاهها [ایستگاهها] صرف غذا و چای و غیره در بارکش ممنوع است.

ماده 27- رانندکان [رانندگان] باید دارای شلاق بلند یک رشته زهی یا چرمی بوده و سرشلاق فلز یا کره [گره] نداشته باشد.

ماده 28- رانندکان [رانندگان] بارکشهائی که دارای نشیمن گاه هستند در ایستگاه‌ها باید در نشیمنگاه خود نشسته یا این که جلوی مال بایستند و رانندگان بارکشهائیکه فاقد نشیمنگاه هستند باید جلوی مال بایستند.

ماده 29- رانندگانیکه دارای نشیمنکاه [نشیمنگاه] هستند باید در محل مخصوص خود نشسته و رانندگی کنند و رانندگی به طور دیگر ممنوع است مگر در خیابانها و نقاط پرجمعیت که مطابق ماده 24 این آیین ‏نامه رفتار خواهد شد بارکشهائیکه فاقد نشیمنکاه [نشیمنگاه] هستند رانندکان [رانندگان] آنها باید در موقع راندن در شهر مهاری مال را در سمت راست در دست گرفته پیاده حرکت کنند.

ماده 30- توقف بارکشها درگذرها ممنوع است مگر آن که توقف موقت آنها جهت بارگیری و بارریزی باشد و در این صورت باید در محلی که برای توقف وسائل نقلیه در هر خیابان تعیین شده است بایستند (وسط یا کنارخیابان).

ماده 31- رانندکان [رانندگان] بارکشها درخیابانها و گذرهای عمومی نباید از یکدیگر پیشی جویند.

ماده 32- رانندگان در مواقعیگه [مواقعیکه] میخواهند بارکش را نکاهدارند [نگاهدارند] باید دست راست خود را با شلاق بلند کرده راننده پشت سرخود را آکاه [آگاه] سازند.

ماده 33- اگر اختلافاتی بین رانندکان [رانندگان] بارگشها [بارکشها] و صاحبان بار تولید شود طرفین باید بپاسبان یا کلانتری مراجعه کنند.

ماده 34- رانندگان بارکشها نباید از خیابانها و میدانها و گذرهائیکه شهربانی لوحه منع گذر وسائل نقلیه را نصب نموده گذر نمایند.

ماده 35- رانندکان [رانندگان] موظفند در موقع خروج از خدمت مالک بارکش اولی خشنودی نامه از او تحصیل و قبل از ارائه خشنودی نامه نامبرده مالک دیگری نمیتواند آن راننده را استخدام نماید هرکاه [هرگاه] مالگی [مالکی] بدون جهت از تسلیم خوشنودی خودداری نماید شهربانی به درخواست راننده رسیدگی نموده در صورتی که خودداری مالک بدون مدرک و عذر موجهی باشد شهربانی در صورت اقتضاء گواهی نامه لازم باو خواهد داد.

ماده 36- رانندکان [رانندگان] بارکشها باید در موقع مسافرت با بارکش خود بشهر دیگر هنکام [هنگام] خروج مراتب را به شهربانی اطلاع دهند.

ماده 37- گذر بارکشها از وسط ستونهای نظامی و هم چنین دسته‌های شاکردان [شاگردان] آموزشکاهها [آموزشگاهها] و پیش آهنگان و سایر دستجات تشریفاتی و مشایعت کننده جنائز و غیره ممنوع است.

ماده 38- رانندکان [رانندگان] بارکشها باید در چهار راهها و سه راهها و سرپیچها و خیابانهای سراشیب و کوچه‌هائیکه منتهی بخیابان دیگر میشود و همچنین مقابل در آموزشکاهها [آموزشگاهها] و تماشاخانها و نمایشکاهها [نمایشگاهها] و سایر امکنه اجتماعات و تفرج کاههای [گاههای] عمومی فوق‌العاده آهسته و به دستور پاسبان حرگت [حرکت] کنند.
و بارکشهائیکه دارای بوق یا زنک [زنگ] خبرهستند باید در نقاط نامبرده زنک [زنگ] یا بوق بزنند.

ماده 39- رانندکان [رانندگان] بارکشها باید موقع عبور وسائل نقلیه آتشنشانی و اتومبیلهای بهداری که به ‏محل حادثه میروند نقلیه خود را در گنار [کنار] خیابان متوقف ساخته و راه عبور را برای آنها آزاد بگذارند.

ماده 40- رانندکان [رانندگان] بارکشها باید همیشه نشانی مخصوصه را گه [که] در نقاط معینه نصب و آهسته راندن و خطر و امثال آن را نشان میدهد کاملاً در نظر گرفته و رعایت نمایند.

ماده 41- سوار کردن اشخاص روی بار ممنوع است.

فصل چهارم

مبحث اول - مقررات مخصوصه بارکشها

ماده 42- باربندی بارکشها باید طوری باشد که از عرض بارکشها تجاوز ننموده و ارتفاع آنها از سطح زمین بیش از سه متر و نیم نباشد.

تبصره - بارهائیکه قابل تجزیه نبوده و از عرض بارکش تجاوز نماید حمل آنها باید باجازه شهربانی باشد.

ماده 43- در باربندی باید مراقبت کامل به عمل آید که موقع حرکت تمام یا یک قسمت از محتویات بارکشها زمین نیفتد.

ماده 44- بارگیری بارگشها [بارکشها] بیش از توانائی مالهای آن نباید باشد.

ماده 45- حمل نعش به وسیله بارکشها ممنوع است مگر در موقعیکه مامورین شهربانی ضرورتاً اجازه دهند.

ماده 46- در هر موقعیکه رانندکان [رانندگان] و مالکین بارکشها از طرف مامورین شهربانی احضار شوند باید بدون فوت وقت در ساعت مقرره حاضر گردند.

ماده 47- مالکین دوچرخه‌های آبکش باید مراقبت نمایند که انبارآب به طورمحکم به وسیله آهن‌آلات بدوچرخه نصب شود و احتمال افتادن از روی دوچرخه نرود.

مبحث دوم - مقررات خلافی

ماده 48- اشخاص ذیل به حبس از سه روز تا هفت روز و یا بتادیه ازسی ریال تا پنجاه ریال و در صورت تکرار تخلف به حبس و تادیه غرامت تواماً محکوم خواهند شد:
1- کسانی که بدون معاینه بارکش یا مال و یا بدون پروانه شهربانی بارکش راه بیاندازند.
2- کسانی که بدون رعایت مراتب مندرج در ماده5 این آیین‏ نامه بارکش راه اندازند.
3- صاحبان بارگشهائیکه [بارکشهائیکه] رانندکان [رانندگان] بدون گواهی‌نامه را استخدام نمایند.
4- رانندکانیکه [رانندگانیکه] بدون گواهینامه شهربانی به رانندگی اشتغال ورزند.
5 - رانندکانیکه [رانندگانیکه] در موقع رانندگی استعمال نوشابه نموده باشند.
6 - رانندکانیکه [رانندگانیکه] بارکشهای خود را برای راندن باشخاصیکه فاقد گواهینامه رانندگی هستند واگذار کنند.
7- رانندکانیکه [رانندگانیکه] در موقع رانندگی استعمال نوشابه نموده باشند
8 - رانندکانیکه [رانندگانیکه] در خیابانها و نقاط پرجمعیت شهر روی بارکشها سواره حرکت کنند و همچنین رانندکانی [رانندگانی] که برخلاف ماده 29 رفتار نمایند.
9- رانندکانیکه [رانندگانیکه] در ایستکاههائی [ایستگاههائی] که شهربانی معین نمایند نایستند.
10- رانندکانیکه [رانندگانیکه] بارکش آنها دارای نشیمنگاه بوده در موقع توقف در ایستکاه [ایستگاه] در نشیمنکاه [نشیمنگاه] ننشینند یا جلوی مال خود نایستند و همچنین رانندگانیکه بارکش آنها فاقد نشیمنگاه است در جلوی مال خود نایستند.
11- رانندکانیکه [رانندگانیکه] در گذرهای عمومی و خیابانها از یکدیگر پیشی جویند.
12- رانندکانیکه [رانندگانیکه] در خیابانهای سراشیب و کوچه‌هائیکه منتهی بخیابان میشود و همچنین در سرپیچها و چهار راه ها و سه راهها و درب نمایشکاهها [نمایشگاهها] و تماشاخانها و غیره آهسته و به دستور پاسبان حرکت نکرده و یا بوق و زنک[زنگ] نزنند.
13- رانندکانیکه [رانندگانیکه] در موقع نکاهداشتن [نگاهداشتن] بارکش راننده پشت سر را به وسیله بلند کردن دست یا شلاق مطلع نسازند.
14- رانندکانیکه [رانندگانیکه] لوحه منع گذر یا سایر نشانی‌ها که از طرف شهربانی نصب شده رعایت نکنند.
15- رانندکانیکه [رانندگانیکه] از وسط ستونهای نظامی و غیره گذر کنند.
16- رانندگانیکه در موقع گذر وسائل نقلیه آتشنشانی و اتومبیل های بهداری نقلیه خود را کنار خیابان متوقف نساخته و راه گذر برای آنها باز نکذارند [نگذارند].
17- رانندکانیگه [رانندگانیکه] اشخاصی را روی بارسوار کنند.
18- رانندکانیکه [رانندگانیکه] مراعات استحکام دوچرخه‌های آبکش را نکنند و احتمال سقوط دوچرخه برود.

ماده 49- اشخاص ذیل به حبس از یکروز تا سه روز و یا بتادیه از 3ریال الی سی ریال و در صورت تکرار تخلف به حبس و تادیه غرامت تواماً محکوم خواهند شد:
1- مالکینی که در موقع کناره گیری از کار یا تغییر منزل یا تغییر محل بارکشهای خود مراتب را بشهربانی اطلاع ندهند.
2- مالکینی که در موقع فروش یا اوراق کردن یا تعمیر بارکشها مراتب را بشهربانی اطلاع ندهند.
3- مالگینی [مالکینی] که استخدام یا اخراج راننده را از خدمت به شهربانی اطلاع ندهند.
4- مالکینی که در موقع بکارانداختن بارکش خود در شهر دیگر از اطلاع دادن بشهربانی غفلت نمایند.
5 - راننده که رعایت ادب و احترام را نسبت بمشتریان خود ملحوظ ندارد.
6 - راننده که شماره مخصوص باربری را موقع رانندگی همراه نداشته باشد.
7- رانندکانی [رانندگانی] که در خیابانها و گذرهای همکانی [همگانی] بمالهای خود خوراک بدهند.
8 - رانندکانی [رانندگانی] که در موقع رانندکی [رانندگی] یا توقف در ایستکاهها [ایستگاهها] صرف غذا یا چای نمایند.
9- رانندکانی [رانندگانی] که بدون داشتن منظور بارگیری یا بارریزی در گذرها توقف نمایند.
10- رانندکانی [رانندگانی] که بارهائی حمل کنند که از عرض بارکش تجاوز نموده و همچنین ارتفاع بار یا بارکش از سه متر و نیم از زمین تجاوز کند.
11- رانندکانی [رانندگانی] که در بارگیری رعایت توانائی مالهای خود را نکنند.
12- رانندکانی [رانندگانی] که اقدام بحمل نعش به وسیله بارکش نمایند.
13- رانندکان [رانندگان] و مالکینی که در موقع احضار مامورین شهربانی بدون جهت حاضر نشوند.
14- کسانی که در موقع باربندی رعایت استحکام بستن بار را ننمایند.
15- رانندکانی [رانندگانی] که در موقع مسافرت با بار خود بشهر دیگر مراتب را بشهربانی اطلاع ندهند.

کفیل وزارت دادگستری -از طرف وزیرکشور
سروری - فریدونی