بسم الله الرحمن الرحیم
شماره دادنامه: 28
تاریخ دادنامه: 28/1/1391
کلاسه پرونده: 90/236
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
درخواست کننده: آقای حمیدرضا زعفری
گردش کار: آقای حمیدرضا زعفری به موجب لایحه ای اعلام کرده است که: «نظر به این که در خصوص تاریخ تعلق حق اشعه از سوی شعب 17 و 9 دیوان عدالت اداری آراء متناقض صادر شده است، بدین توضیح که شعبه 17 دیوان به موجب دادنامه شماره 8909970901701977 -14/2/1389 بابت شکایت اینجانب به خواسته حق اشعه در قسمت اول به وارد دانستن شکایت با استناد رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 1468-1466-12/12/1386 از تاریخ رای مزبور حکم به ورود و استحقاق اینجانب به دریافت حق اشعه صادر کرده است، اما در قسمت دوم یعنی از حیث مطالبه حق اشعه از تاریخ استحقاق یعنی از تاریخی که به موجب حکم کارگزینی در قسمت رادیولوژی اشتغال داشتهام حکم به رد شکایت صادر شده است در همین خصوص وفق دادنامه شماره 1756-23/4/1389 صادر شده از شعبه 9 دیوان بابت تعلق حق اشعه به وارد دانستن شکایت از تاریخ استحقاق یعنی از تاریخی که شاکی در قسمت رادیولوژی با حکم کارگزینی اشتغال داشته حکم صادر شده است. در نتیجه این دو دادنامه که به پیوست تقدیم میشود از حیث این که شعبه 17 تاریخ تعلق و استحقاق شاکی به حق اشعه را از تاریخ 12/12/1386 دانسته و قبل از آن را مستحق تشخیص نداده است با استنباط شعبه 9 دیوان که این حق را از تاریخ استحقاق وارد دانسته، در تعارض است، لذا ضمن طرح در هیات عمومی صدور رای وحدت رویه مورد استدعاست.»
گردش کار پرونده ها و مشروح آراء به قرار زیر است:
الف: شعبه نهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9/89/1173 با موضوع دادخواست آقای مصطفی رحمانی به طرفیت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اصفهان و به خواسته الزام به برقراری کامل حق اشعه به میزان 50% کل حقوق و مزایای مستمر و غیر مستمر به موجب دادنامه شماره 1756-23/6/1389، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: نظر به این که به موجب بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب سال 1368 مجلس شورای اسلامی مقرر شده است که تا 50% حقوق و مزایا به عنوان فوقالعاده کار با اشعه به کسانی که به طور مستمر با اشعه در تماس هستند پرداخت شود و آراء وحدت رویه شماره 371 - 10/8/1383 و 1468 الی 1466-12/12/1386 و 693 - 22/10/1387 هیات عمومی دیوان عدالت اداری نیز مفید این معنا است. بنابراین تفکیک یا استثناء بعضی از مزایا در محاسبه و پرداخت فوق العاده حق اشعه فاقد وجاهت قانونی است. علیهذا مستنداً به مواد 7 و 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری به محاسبه و پرداخت فوقالعاده کار با اشعه به شاکی تا میزان 50% حقوق و مزایا مشمول کسورات بازنشستگی از تاریخ استحقاق تا 1/1/1388 حکم صادر و اعلام میشود. رای صادر شده قطعی است.
ب:شعبه هفدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 8909980900064349 با موضوع دادخواست آقای حمیدرضا زعفری به طرفیت سازمان تامین اجتماعی و به خواسته الزام به اجرای بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 20/1/1368، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: ماحصل شکایت شاکی به شرح دادخواست و علیه سازمان مشتکیعنه، الزام سازمان به پرداخت حق اشعه موضوع مقررات یاد شده از تاریخ استخدام است که با عنایت به محتویات پرونده و منجمله دفاع خوانده به شرح لایحه ارسالی و مستندات ارائه شده، نظر به این که فرد شاغل در مشاغل کار با اشعه (به طور مستمر) استحقاق بهرهمندی از فوقالعاده 30 تا 50 درصد حقوق و مزایا را وفق مقررات استنادی دارد که آراء شماره 1468-1467-1466-12/12/1386 هیات عمومی دیوان عدالت اداری نیز موید آن است و همین طور محاسبه حق اشعه نسبت به حقوق و مزایا را در عرف اداری مقرر داشته است، بنابراین خواسته شاکی از تاریخ صدور رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری وارد است و با احراز استمرار اشتغال نامبرده وفق بند 4 ماده 20 قانون یاد شده و آییننامه مربوطه (حسب مورد در گروههای الف و ب) و مواد 7، 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری رای به وارد دانستن شکایت صادر و اعلاممی شود و در خصوص پرداخت حق اشعه از زمان استخدام نظر به این که ماده 20 قانون دیوان اثر رای هیات عمومی را از تاریخ صدور دانسته بنابراین خواسته طرح شده نسبت به ایام قبل غیرثابت و محکوم به رد است رای دیوان قطعی است.
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت میکند.
رای هیات عمومی
اولاً: تعارض در مدلول آراء مذکور محرز است. ثانیاً: نظر به این که مطابق بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 20/1/1368 به افرادی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال داشته باشند بر مبنای مقدار و شرایط بالقوه پرتودهی محیط کار تا 50 درصد حقوق و مزایا به عنوان فوق العاده کار با اشعه تعلق میگیرد و به موجب رای شماره 1468 الی 1466 -12/12/1386 هیات عمومی دیوان عدالت اداری تصویبنامه شماره 1816/ت199969ه- -17/3/1378 هیات وزیران که مبنای محاسبه و پرداخت فوقالعاده مذکور به جای حقوق و مزایا، حقوق و فوقالعاده شغل تعیین کرده بود ابطال شده است، بنابراین کسانی که واجد شرایط مقرر در قانون یاد شده باشند از تاریخ تصویب قانون و با اشتغال به کار با اشعه، مستحق دریافت فوق العاده کار با اشعه تا 50 درصد حقوق و مزایا خواهند بود. با توجه به مراتب رای شعبه نهم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 1756-23/6/1389 در حدی که متضمن این معنی است و شکایت شاکی را وارد تشخیص داده است صحیح و موافق مقررات قانونی تشخیص میشود. این رای به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازمالاتباع است.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - محمدجعفر منتظری