پیام: تحقق بزه ایجاد مزاحمت تلفنی منوط به حصول نتیجه است؛ بنابراین در مواردی که اجرای مزاحمت از یک حوزه قضایی شروع و نتیجه آن در حوزه قضایی دیگر حاصل شود، محل حدوث نتیجه مزبور، محل وقوع جرم محسوب میشود و مرجع قضایی آن حوزه، صالح به رسیدگی است.
خلاصه جریان پرونده:
شعبه سوم دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان سمنان به موجب قرار شماره --- مورخ 400/12/16 چنین اظهار نظر نموده است:
در خصوص شکایت اقای م. ق. ک. ب. فرزند م. علیه اقای ا. ع. م. فرزند م. ع. دایر بر ایجاد مزاحمت تلفنی، تهدید، افترای و توهین، با عنایت به محتویات پرونده و با توجه به اینکه بنا بر اظهارات شاکی، مشتکی عنه از * تماس گرفته و اقدام به ایجاد مزاحمت تلفنی، توهین و تهدید نموده است، لذا محل وقوع جرم حوزه قضایی دادسرای محترم * میباشد. و این دادسرا صلاحیت رسیدگی به پرونده را نداشته و صرف نظر از صحت و سقم موضوع مستندا به مواد 117 ٫ 267 و 310 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 ضمن نفی صلاحیت از خود قرار عدم صلاحیت به اعتبار و شایستگی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان (تنکابن) صادر و اعلام می دارد. قرار صادره مستفاد از مفهوم مخالف ماده 270 قانون اخیر الذکر بعد از موافقت دادستان محترم قطعی است.
متعاقبا شعبه دوم دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان تنکابن به موجب قرار شماره --- مورخ 401/1/18 چنین اظهار نظر نموده است:
در خصوص شکایت اقای م. ق. ک. ب.، علیه اقای ا. م.، دایر بر: تهدید، افترا و توهین، بدین توضیح که حسب اظهارات شاکی، مشتکی عنه از طریق تلفن اقدام به تماس با ایشان نموده و با استفاده از الفاظ موهن و تهدید امیز مرتکب بزه های فوق گردیده که پرونده با استدلال حضور متهم در *، منجر به صدور قرار عدم صلاحیت در شعبه محترم سوم دادیاری * گردید، حالیه علی الفرض صحت امر، با عنایت به رای وحدت رویه شماره 721 هیات عمومی دیوان عالی کشور که مقرر می دارد. وقوع بزه مزاحمت تلفنی منوط به حصول مقصود مرتکب و در مواردی که اقدام و نتیجه در دو حوزه متفاوت باشد. محل حدوث نتیجه، محل وقوع بزه و تبع الامر حوزه صالح جهت رسیدگی میباشد.حال با توجه به رای مذکور و عنایت به محل اقامت شاکی (*) ملاحظه میگردد. کلیه موارد ادعایی در * فلذا بدین سبب، این دادیاری مستندا به مواد 116 و 310 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 رسیدگی به بزه های فوق را در صلاحیت خود ندانسته و قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان سمنان، صادر و اعلام مینماید. لیکن در رابطه با بزه مزاحمت تلفنی، با عنایت به میزان مجازات مقرر در ماده 641 از قانون مجازات اسلامی، 19 از قانون اخیرالذکر و 340 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 رسیدگی به امر مطروح در صلاحیت این دادیاری نبوده و قرار عدم صلاحیت بشایستگی محاکم محترم کیفری دو تنکابن صادر و اعلام مینماید. دفتر، مقرر است.پرونده برگشماری، به نظر دادستان محترم برسد؛ در صورت موافقت از امار کسر و در خصوص قرارعدم صلاحیت نسبت به بزه مزاحمت تلفنی بدل تهیه وبه دادگاه کیفری دو تنکابن و در رابطه با اختلاف در صلاحیت، جهت حل اختلاف در اجرای تبصره ماده 27 از قانون آیین دادرسی مدنی، به دیوان عالی کشور ارسال گردد.
با وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به این شعبه، هیات قضایی شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز اقای س. جزایی و ملاحظه اوراق پرونده، مشاوره نموده و چنین رای صادر مینماید.:
رای شعبه
با توجه به مراتب فوق، نظر به اینکه استدلال شعبه دوم دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان تنکابن صحیح و منطبق با موازین قانونی میباشد.، توجها به ماده 317 قانون آیین دادرسی کیفری ناظر به تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن تایید استدلال مذکور، با اعلام صلاحیت شعبه سوم دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان سمنان حل اختلاف میگردد.
شعبه --- دیوان عالی کشور
رییس: غ. ق. عضو معاون: س. جزایی