رای وحدت رویه شماره 4 مورخ 1388/01/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

تاریخ: 16 فروردین 1388

شماره دادنامه: 4

کلاسه پرونده: 87/1058

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: آقای مقصود کامروا

موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب 16 و 17 دیوان عدالت اداری

مقدمه: الف- شعبه شانزدهم دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه 86/836 موضوع شکایت آقای مقصود کامروا به طرفیت سازمان تامین اجتماعی شهرستان های استان تهران به خواسته الزام خوانده به قبول و برقراری مستمری اینجانب به عنوان مشاغل سخت و زیان آور به شرح دادنامه شماره 2269 مورخ 30/11/1386 چنین رای صادر نموده است، شاکی در اثناء بررسی اعتراض خویش به مشاغل سخت و زیان آور بر اساس ماده 10 قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع، تقاضای بازنشستگی نموده و از تاریخ 26/12/1383 بازنشسته گردیده در نتیجه شاکی اگر درخواست بازنشستگی سخت و زیان آور را داشته نمی‌بایست ترک کار کند زیرا بند 3 ماده 13 آیین‌نامه دقیقاً تصریح دارد. شعبه با توجه به مراتب فوق که شاکی با درخواست بازنشستگی ترک کار کرده و در حال دریافت مستمری می‌باشد و مشاغل سخت و زیان آور مربوط به کارکنان شاغل یا در حکم شاغل می‌باشد، علیهذا حکم به رد شکایت صادر می‌شود. ب- شعبه 17 دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه 86/697 موضوع شکایت آقای عزت اله مقدسی به طرفیت تامین اجتماعی شهرستان های استان تهران به خواسته بازنشستگی به جهت اشتغال به کار سخت و زیان آور برقراری مستمری به شرح دادنامه شماره 2628 مورخ 28/12/1386 چنین رای صادر نموده است، نظر به اینکه اولاً متعاقب دادنامه شماره 173 مورخ 31/1/1384 شعبه دوم دیوان عدالت اداری و به حکایت نامه شماره 1256/60/02/86 مورخ 21/2/1386 رئیس سازمان کار استان تهران شغل نامبرده سخت و زیان آور تشخیص داده شد. ثانیاً، ماده یک آیین‌نامه اجرایی بند 5 جزء (ب) ماده واحده قانون اصلاح تبصره 2 الحاقی به ماده 76 قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 76 قانون تامین اجتماعی مصوب سال 1354 و الحاق 2 تبصره ماده 76 مصوب سال 1371 دلالت بر این امر دارد که کارهای سخت و زیان آور کارهائی است که عوامل فیزیکی و شیمیائی در محیط آن غیراستاندارد بوده و موجب بروز بیماریهای شغلی و عوارض ناشی از آن خواهد شد. ثالثاً، تصویر ابلاغ ها و احکام صادره حکایت از اشتغال کارگر در سال های اعلام شده (56 لغایت 83) در کارگاه دارد که بیش از 25 سال می‌باشد و به لحاظ عدم دفاع موثر سازمان نسبت به شکایت معنونه و اینکه بازنشستگی به جهت اعمال ماده 10 قانون تنظیم بخشی از مقررات نوسازی نمی‌تواند موجب تضییع حق شاکی گردد، حکم به ورود شکایت و اعمال مقررات بازنشستگی پس از موعد به جهت اشتغال به کار سخت و زیان آور با رعایت مقررات مربوطه صادر و اعلام می‌دارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای هیات عمومی

الف- تعارض در مدلول دادنامه‌های فوق‌الذکر محرز به نظر می‌رسد. ب- نظر به این که به شرح دادنامه‌های قطعی شماره 152 مورخ 31/1/1384 و شماره 173 مورخ 31/1/1384 شعبه دوم دیوان و گواهی کمیته استانی ذیصلاح، شاکیان به مدت مقرر در قانون در مشاغل سخت و زیان آور به کار اشتغال داشته‌اند و در نتیجه ذیحق به بازنشستگی براساس مقررات خاص مربوط و برخورداری از امتیازات آن بوده‌اند و تمسک به ماده 10 قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور در مورد بازنشستگی شاکیان، سالب حق مکتسب قانونی آنان نیست، بنابراین دادنامه شماره 2628 مورخ 28/12/1386 شعبه هفدهم که متضمن این امر است، موافق اصول و موازین قانونی تشخیص داده می‌شود. این رای به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.

رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - رازینی

منبع