در مورد اتهام آقایان م.ج. و م.ج. فرزندان م. به هویتین پرونده مبنی بر مشارکت در ایراد صدمه غیرعمدی و فحاشی نسبت به شاکی موضوع کیفرخواست مورخه 6/8/91 صادره از دادسرای عمومی ناحیه 3 تهران. دادگاه با بررسی اوراق پرونده ملاحظه مینماید که حسب شکایت مطروحه، تحقیقات و گزارشات معموله از ناحیه مراجع ذی ربط ماحصل ماجرا بدین نحو میباشد که طرفین با هم برادر و نسبت به مسایل مربوط به ارثیه با هم اختلاف [داشته] که منتهی به درگیری و مصدوم شدن شاکی شده و در ازای آن متهم ردیف اول منکر بزه بوده و متهم ردیف دوم بیان داشت به لحاظ اینکه برادر بزرگتر بوده به عنوان میانجی گری فی مابین آنان به صورت شاکی زده و دادگاه بنا به مراتب و با توجه به مودای گواهی گواه، گواهی پزشکی قانونی که حکایت از مصدوم شدن شاکی را دارد و مدافعات غیرموجه متهم در مراحل تحقیق، مجرمیت مشارٌالیها به نظر دادگاه محرز و مستندا به مودا 269 - 367 - 481 - 484 قانون مجازات اسلامی النهایه هر یک از متهمان به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی بابت فحاشی و بالمناصفه به پرداخت شش دینار بابت کبودی های وارده و نیم درصد دیه کامله مربوط به ارش موضوع گواهی پزشکی مورخه 4/7/91 در ظرف یک سال ازتاریخ وقوع بزه در حق شاکی و هکذا متهم ردیف اول به تحمل سه ماه و یک روز حبس مربوط به جنبه عمومی بزه و بیم تجری و تکرار مشابه آن محکوم میگردد و رای صادره نسبت به دیه قطعی است و نسبت به سایر موارد ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض به مرجع تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - الوندی
در این پرونده آقای م.ج. و م.ج. به طرفیت آقای ر.ج. از دادنامه --- - 26/10/91 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران در مهلت مقرر قانونی تجدیدنظرخواهی نموده اندکه به موجب دادنامه فوق الذکر، تجدیدنظرخواهان از جهت جرم مشارکت در ایراد صدمه بدنی عمدی به شاکی به پرداخت دیات صدمات وارده به صورت نصف نصف حسب مواد استنادی قانونی در این دادنامه محکوم گردیدند و از جهت جرم توهین نیز هر یک به مجازات مقرره در دادنامه مذکور حسب ماده استنادی قانونی محکوم گردیدند. آقای م.ج. هم از جهت بیم تجری راجع به ایراد صدمات بدنی عمدی به مجازات مقرره حسب ماده استنادی قانونی محکوم گردیده است. حال با توجه به اظهارات تجدیدنظرخواهان و شاکی و نظریه پزشکی قانونی و اظهارات تجدیدنظرخوانده بر محکومیت آقای م.ج. به پرداخت دیات صدمات وارده با توجه به اینکه کمتر از خمس دیه کامله میباشد قابل تجدیدنظرخواهی نبوده و طبق بند دال از ماده 232 آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 78 رد میگردد و اما بر احراز جرم توهین هر یک از تجدیدنظرخواهان و تعیین مجازات حسب ماده استنادی قانونی ایرادی وارد نمیباشد و طبق بند الف از ماده 257 آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 78 رای تایید میگردد و اما بیم تجری راجع به ایراد صدمات بدنی عمدی توسط م.ج. با توجه به اینکه محکومیت به پرداخت دیه دارد و موثر در بازدارندگی است احراز نمی گردد و طبق بند یک از قسمت ب از ماده 257 آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 78 رای نقض و طبق ماده 177 قانون مذکور تبرئه میگردد و رای قطعی است.
رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار
قنبری - قاسمی