بسمه تعالی
هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی
شماره پرونده: ه ت/0200601 - 200580 شماره دادنامه سیلور: 140431390000376225 تاریخ: 1404/02/16
شاکی: آقای سیامک صابونچی
طرف شکایت: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال آییننامه ایمنی امور پیمانکاری مصوب 1389/03/05 و دستورالعمل اجرایی آییننامه ایمنی امور پیمانکاری مصوب 1390/12/28 وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی
شاکی دادخواستی به طرفیت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به خواسته فوق الذکر به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد:
آییننامه ایمنی امور پیمانکاری وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی
هدف:
به استناد مواد 13، 85 و 91 قانون کار جمهوری اسلامی ایران هدف از تهیه این آییننامه عبارتست از:
٭ تعریف الزامات ایمنی (که باید توسط پیمانکار در محیطهای کار رعایت گردد)
٭ تدوین یک استراتژی برای مدیریت پیشگیرانه ایمنی پیمانکاران
٭ توجه به قوانین و مقررات ایمنی در فعالیتهای پیمانکاری
٭ ایجاد روشی برای پایش عملکرد ایمنی آنها و تشریح مدیریت ایمنی پیمانکاران به منظور بهبود مستمر عملکرد ایمنی پیمانکاران در تمام فعالیتهای محوله
٭ ایمنسازی محیط کار و کاهش حوادث ناشی از کار به منظور صیانت از نیروی انسانی و منابع مادی کشور
دامنه کاربرد
این آییننامه تمام فعالیتهای پیمانکاری در کشور را که مشمول قانون کار جمهوری اسلامی ایران میشوند تحت پوشش قرار میدهد.
فصل اول: تعاریف
کارفرما/مقاطعهدهنده:
شخص حقیقی یا حقوقی است که اجرای عملیات موضوع پیمان را براساس اسناد و مدارک پیمان به پیمانکار واگذار مینماید، در ضمن نمایندگان ایشان در حکم کارفرما میباشند.
پیمانکار/مقاطعه کار
شخص حقیقی یا حقوقی ذیصلاحی است که براساس اسناد و مدارک پیمان، مسیولیت اجرای عملیات پیمان را به عهده میگیرد.
قرارداد/پیمان:
پیمانی است مکتوب فیمابین کارفرما با پیمانکار اصلی یا پیمانکار اصلی با پیمانکاران فرعی یا مابین پیمانکاران فرعی با یکدیگر که بیانکننده تعهدات و التزام طرفین قرارداد در موضوع پیمان آنان است. در قرارداد پیمانکاری مواردی از قبیل مشخصات طرفین قرارداد، موضوع، مبلغ، مدت پیمان، تعهدات و اختیارات کارفرما و پیمانکار و فسخ یا خاتمه پیمان مشخص میشود.
پیمانکار اصلی:
شخص حقیقی یا حقوقی ذیصلاحی است که براساس اسناد و مدارک پیمان به عنوان مجری اصلی موضوع پیمان شناخته میشود.
پیمانکار فرعی:
شخص حقیقی یا حقوقی ذیصلاحی است که پیمانکار اصلی با وی برای انجام بخشی از امور، قرارداد منعقد نموده و پیمانکار مربوطه ملزم به اجرای تعهدات براساس اسناد و مدارک موضوع پیمان میباشد.
صاحب کار:
شخصی است حقیقی یا حقوقی که مالک یا قایممقام قانونی مالک کارگاه بوده و انجام یک یا چند نوع از عملیات یا فعالیت کارگاه را به یک یا چند پیمانکار محول مینماید که در این حالت مطابق تعریف بند اول کارفرما یا مقاطعهدهنده نامیده میشود، و در صورتی که خود راساً یک یا تعدادی کارگر را در کارگاه متعلق به خود بر طبق ماده 2 قانون کار به کارگمارد از نظر این قانون کارفرما محسوب میگردد.
فصل دوم: مقررات
ماده 1 مطابق ماده 13 قانون کار مقاطعهدهنده (کارفرما) مکلف است قرارداد خود را با مقاطعهکار (پیمانکار) به نحوی منعقد نماید که در آن مقاطعهکار (پیمانکار) متعهد گردد که تمامی مقررات قانون کار و آییننامههای مربوط به این قانون را در مورد کارکنان خود اعمال نماید.
ماده 2 پیمانکاران میبایست صلاحیت انجام کار خود را از نظر ایمنی از وزارت کار و امور اجتماعی اخذ نمایند.
تبصره نحوه تایید صلاحیت پیمانکاران در دستورالعمل اجرایی که به همین منظور توسط شورایعالی حفاظت فنی تدوین میگردد، لحاظ خواهد شد.
ماده 3 کارفرما بایستی با پیمانکارانی قرارداد منعقد نماید که صلاحیت انجام کار آنان از نظر ایمنی توسط وزارت کار و اموراجتماعی تایید شده باشد.
ماده 4 پیمانکاران اصلی و فرعی مکلفند کلیه قوانین و مقررات، آییننامهها و دستورالعملهای حفاظت فنی و بهداشتی کار را در طول عملیات پیمان رعایت نمایند.
ماده 5 کلیه مسیولیتها و تعهدات طرفین پیمان در مورد ایمنی باید صراحتاً در متن قرارداد لحاظ گردد.
ماده 6 در هنگام عقد قرارداد لازم است هزینههای مربوط به امور ایمنی محاسبه و در متن قرارداد لحاظ نموده و پیمانکار از ابتدای قرارداد با نظارت کارفرما موظف به اجرای آن گردد.
ماده 7 در هنگام عقدقرارداد پیمانکاری لازم است امکانات و منابع مورد نیاز برای انجام اقدامات کنترلی و پیشگیرانه مرتبط با ایمنی حسب مورد توسط طرفین تامین گردد.
ماده 8 کارفرما میبایست بر ارایه آموزشهای مورد نیاز در زمینههای ایمنی از طریق مراجع ذیصلاح به پرسنل تحت پوشش پیمانکاران اصلی و فرعی با توجه به نوع فعالیت، نظارت نماید.
ماده 9 کارفرما مکلف است با توجه به قوانین و آییننامههای موجود و مفاد قرارداد فیمابین، بر عملکرد ایمنی کلیه پیمانکاران خود نظارت نماید.
ماده 10 هرگاه صاحب کار اجرای کلیه عملیات پیمان را از ابتدا تا پایان کار کلاً به یک پیمانکار محول نماید، پیمانکار مسیول اجرای مقررات مرتبط با حفاظت فنی و ایمنی در کارگاه خواهد بود.
ماده 11 هرگاه پیمانکار اصلی با موافقت کارفرما اجرای قسمتهای مختلف عملیات پیمان را مطابق مفاد قراردادی به پیمانکار یا پیمانکاران دیگر محول نماید، هر پیمانکار در محدوده پیمان خود مسیول اجرای کلیه مقررات مرتبط بوده و پیمانکار اصلی مسیول نظارت و ایجاد هماهنگی بین آنها خواهد بود.
ماده 12 هرگاه صاحب کار اجرای عملیات پیمان را به پیمانکاران مختلف محول نماید، هر پیمانکار در محدوده پیمان خود، مسیول اجرای مقررات مرتبط خواهد بود و صاحب کار مسیول ایجاد هماهنگی بین آنها میباشد.
ماده 13 پیمانکاران ملزم به ثبت آمار و ارایه گزارش حوادث ناشی از کار به کارفرما جهت ارسال به اداره کار و اموراجتماعی محل مطابق دستورالعمل اجرای تبصره یک ماده 95 قانون کار جمهوری اسلامی ایران میباشند.
این آییننامه مشتمل بر 2 فصل و 13 ماده به استناد مواد 85، 91 قانون کار جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخ 1388/12/03 شورایعالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ 1389/03/05 به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسیده است.
دستورالعمل اجرایی آییننامه ایمنی امور پیمانکاری
این دستورالعمل به استناد تبصره ماده 2 آییننامه ایمنی امور پیمانکاری که در تاریخ 1388/12/03 توسط شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ 1389/03/05 به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسیده، تهیه گردیده است.
1 تعاریف:
11 متقاضی:
شخص حقیقی یا حقوقی است که دارای تاییدیه صلاحیت لازم از مراجع قانونی بوده و بر اساس اسناد و مدارک پیمان، به عنوان پیمانکار، مسیولیت اجرای مفاد پیمان را بر عهده دارد.
21 تشخیص صلاحیت:
روندی است که در آن کار پیمانکار از نظر ایمنی مورد بررسی و ارزیابی قرار میگیرد.
31 کمیته تشخیص صلاحیت:
این کمیته متشکل از افراد زیر میباشد:
الف) معاون روابط کار اداره کل تعاون،کار و رفاه اجتماعی استان به عنوان رییس کمیته
ب) بازرس کار منتخب و دبیر جلسه
ج) رییس مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت فنی و بهداشت کار استان و در صورت نبودن مرکز در استان یکی از بازرسان کار استان به انتخاب مدیر کل
د) نماینده کانون انجمن های صنفی کارفرمایی استان
ه) نماینده تشکل های کارگری استان با اولویت نماینده انجمن صنفی مسیولین ایمنی کمیته های حفاظت فنی و بهداشت کار استان
تبصره 1: در صورتی که استان فاقد نمایندگان مورد اشاره در بندهای (د و ه) باشد اعضای مذکورتوسط کانون عالی مربوطه ظرف مدت یک ماه پس از مکاتبه بایستی معرفی گردند و در صورت عدم معرفی در مدت مذکور، افراد توسط مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان انتخاب می گردند.
تبصره 2: رای کمیته تشخیص صلاحیت، تا ظرف مدت 15روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر میباشد.
41 کمیته تجدیدنظر:
این کمیته متشکل از افراد زیر میباشد:
الف) مدیر کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان
ب) رییس بازرسی کار استان
ج) رییس کانون انجمن های صنفی کارفرمایی استان
تبصره: آراء کمیته تجدیدنظر پس از صدور، قطعی و لازم الاجرا میباشد.
5 1 گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی:
مدرکی است که بر اساس مقررات آییننامه ایمنی امور پیمانکاری به منظور اعلام صلاحیت ایمنی متقاضی، از سوی کمیته صادر میگردد.
گواهینامه مذکور شامل مشخصات زیر میباشد:
الف) نام شخص حقیقی/ حقوقی
ب) نام ونام خانوادگی و کد ملی شخص حقیقی/ مدیر عامل
ج) شماره و تاریخ ثبت و شناسه شرکت (حقوقی)
د) آدرس وکد پستی
ه) تلفن ثابت، همراه، دورنگار و پست الکترونیکی پیمانکار
و) زمینه فعالیت پیمانکار طبق موارد مندرج در برگه صلاحیت پیمانکاری و یا کارت پیمانکار شخص حقیقی
ز) مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی
ق) درج شرایط ابطال و تعلیق گواهینامه، زمان ارایه مدارک مربوطه جهت تمدید گواهینامه و بند 24
دستورالعمل در پشت گواهینامه
تبصره 1: این گواهینامه با امضای مدیر کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان، به مدت 2 سال از تاریخ صدور، معتبر خواهد بود.
تبصره 2: انجام کار در استان های غیر از استان صادرکننده گواهینامه مذکور منوط به اطلاع کتبی به اداره کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان محل فعالیت میباشد.
2 مدارک مورد نیاز جهت اخذ گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی:
الف) تصویر گواهی تایید صلاحیت پیمانکاری از مراجع ذی صلاح
ب) سوابق کاری پیمانکار (درصورت داشتن سوابق)
ج) تصویر گواهی آموزش ایمنی کارفرمایان، کارگران و کارآموزان در رشته مربوطه وفق مفاد آییننامه آموزش ایمنی کارفرمایان،کارگران و کارآموزان
د) فهرست تجهیزات و لوازم ایمنی متناسب با نوع کار در صورت وجود طبق قرارداد/ پیمان
ه) تصویر شناسنامه و کارت ملی (برای مدیرعامل شخص حقوقی و کارفرمای حقیقی) و آدرس پستی دفتر مرکزی پیمانکار
3 روند اجرایی تایید صلاحیت ایمنی:
الف) درخواست صدور گواهی تایید صلاحیت ایمنی از طرف پیمانکار و یا نماینده قانونی وی
ب) ارایه مدارک مورد نیاز (مطابق بند 2 دستورالعمل) جهت صدور گواهی تایید صلاحیت
ج) بررسی مدارک ارایه شده
د) بازدید از تجهیزات و امکانات ایمنی پیمانکار و ارایه گزارش به کمیته توسط بازرس کار، (درصورت وجود پیمان یا قرارداد)
ه) در صورت کامل نبودن مدارک و شرایط، اعلام به متقاضی جهت رفع نقص
و) صدور گواهی تایید صلاحیت ایمنی بنا به تشخیص کمیته
تبصره: تشکیل پرونده برابر دستورالعمل های ابلاغی از سوی اداره کل بازرسی کار قابل واگذاری به انجمن صنفی مربوطه یا کانون و یا انجمن صنفی مسیولین ایمنی کمیته های حفاظت و بهداشت کار استان میباشد.
4 مقررات عمومی:
14 پیمانکار مکلف است در صورت عقد قرارداد/ پیمان جدید و یا تغییردر شرایط پیمان، قبل از شروع به کار، یک نسخه از تصویر مفاد پیمان را به اداره کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان تحویل نماید.
24 پیمانکار مکلف است حداکثر 2 ماه قبل از انقضای مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی، نسبت به تحویل مدارک مورد نیازجهت تمدید آن اقدام نماید.
34 مسیولیت کارفرما و پیمانکار در خصوص انجام امور ایمنی و هزینه های مربوط به آن باید در مفاد قرارداد/ پیمان به صراحت ذکرگردد.
5 موارد ابطال و تعلیق گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی:
1 5 ابطال:
در موارد زیر گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی بنا به تشخیص کمیته صلاحیت باطل میگردد:
الف) پایان یافتن مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی
ب) بروز حادثه منجر به فوت در اثر عدم رعایت موارد ایمنی از طرف پیمانکار حسب رای نهایی مراجع قضایی
ج) بعد از ابلاغ 3 بار اخطار کتبی به پیمانکار مربوطه از طرف اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی در موارد زیر:
1 عدم رعایت آییننامه های حفاظت و بهداشت کار و مقررات قانون کار (بنا به گزارش بازرس کار)
2 افزایش آمار حوادث در کارگاه مربوطه بنا به گزارش بازرس کار و یا سایر مراجع
3 عدم استفاده از وسایل و تجهیزات حفاظت فردی متناسب با نوع کار در تمامی مراحل فعالیت
2 5 تعلیق:
در صورت عدم ارایه تصویر قرارداد/ پیمان جدید، تایید صلاحیت ایمنی پیمانکار به مدت 6 ماه به حالت تعلیق در میآید.
این دستورالعمل در 5 بند و 6 تبصره در جلسه مورخ 1390/11/17 توسط شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ 1390/12/28به تصویب وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی رسید.
وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی عبدالرضا شیخ الاسلامی
گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی
در اجرای تبصره ماده 2 آییننامه ایمنی امور پیمانکاری، مصوب 1388/12/03 شورای عالی حفاظت فنی، به شخص حقیقی/ حقوقی.................................................با مشخصات زیر:
1 نام مدیر عامل/ فرد حقیقی
2 کد ملی مدیر عامل/ فرد حقیقی
3 آدرس وکدپستی
4 تلفن ثابت، همراه، دورنگار و پست الکترونیکی
5 شماره و تاریخ ثبت وشناسه شرکت (حقوقی)
با موضوع فعالیت در زمینه زیر:
.............................................................................................................................................................
در کمیته تشخیص صلاحیت ایمنی استان مورد تایید قرار گرفت.
این گواهینامه به مدت 2 سال از تاریخ صدور اعتبار دارد.
مدیر کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی
پشت گواهینامه
شرایط ابطال و تعلیق گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی:
ابطال:
الف) پایان یافتن مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی
ب) بروز حادثه منجر به فوت در اثر عدم رعایت موارد ایمنی از طرف پیمانکارحسب رای نهایی مراجع قضایی
ج) بعد از 3 بار ابلاغ کتبی به پیمانکار مربوطه از طرف اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی در موارد زیر:
1 عدم رعایت آییننامه های حفاظت و بهداشت کار و مقررات قانون کار بنا به گزارش بازرس کار
2 افزایش آمار حوادث در کارگاه مربوطه بنا به گزارش بازرس کار و یا سایر مراجع
3 عدم استفاده از وسایل و تجهیزات حفاظت فردی متناسب با نوع کار در تمامی مراحل فعالیت
تعلیق:
در صورت عدم ارایه تصویر قرارداد/ پیمان جدید، تایید صلاحیت ایمنی پیمانکار به مدت 6 ماه به حالت تعلیق درمی آید.
توجه:
الف) پیمانکار مکلف است حداکثر 2 ماه قبل از انقضای مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی، نسبت به تحویل مدارک مورد نیازجهت تمدید آن اقدام نماید.
ب) اخذ گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی پیمانکار، رافع مسیولیت های نامبرده در قبال سیستم های کار نبوده و پیمانکار مکلف است در همه حال نسبت به رعایت قوانین، مقررات، آییننامه ها و دستورالعمل های ایمنی مصوبات شورای عالی حفاظت فنی و سایر قوانین و مقررات جاری کشور اقدام نماید.
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
1- با توجه به تعریف «فرد صنفی» به شرح مقرر در ماده 2 قانون اصلاح قانون نظام صنفی کشور (مصوب 1392)، پیمانکاران (به لحاظ ارایه خدمات از جمله خدمات فنی)، جزو افراد صنفی قرار می گیرند و بر اساس ماده 17 قانون فوق، مکلف به رعایت قوانین و مقررات حفاظتی و ایمنی هستند؛ به همین جهت، نظارت بر انجام تکالیف آنها (به موجب بند «ز» ماده 37 این قانون)، از وظایف اتاق اصناف شهرستانها میباشد: در حالی که ماده 9 آییننامه ایمنی امور پیمانکاری، این نظارت را بر عهده کارفرما نهاده است، به همین جهت با قانون فوق، مغایرت دارد.
2- ماده 106 قانون کار (مصوب 1369) بیان می دارد: آییننامه های اجرایی مربوط به این فصل (فصل حفاظت فنی و بهداشت کار) با پیشنهاد مشترک وزارت کار و وزارت بهداشت به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
با این حال، شورای عالی حفاظت فنی (با استناد به مواد 85 و 86 قانون)، اقدام به تدوین آییننامه ایمنی امور پیمانکاری نمود و این آییننامه را تنها به تصویب وزیر کار رسانده است؛ در حالی که با توجه به تصریح ماده 106 قانون کار این آییننامه باید توسط دو وزارتخانه کار و بهداشت، تدوینی و به تصویب هیات وزیران می رسیده است.
علاوه بر این شورای عالی حفاظت فنی در اقدامی مشابه (بدون توجه به ماده 106 قانون کار)، دستورالعمل اجرایی آییننامه ایمنی امور پیمانکاری را تهیه و تنها به امضا و تصویب وزیر کار رسانیده است.
بنابراین با توجه به اینکه در تدوین و تصویب دو مقرره فوق، ماده 106 قانون کار نادیده گرفته شده است: این دو مقرره قابل ابطال هستند.
3- آییننامه ایمنی امور پیمانکاری با ماده 3 قانون کار در خصوص تعریف کارفرما مغایرت دارد؛ به همین جهت قابل ابطال است.
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیر کل حقوقی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به طور خلاصه توضیح داده است که:
1- استناد به قانون اصناف، فاقد وجاهت قانونی است، زیرا در حالی که قانون کار، یک قانون عام الشمول است که کلیات را بیان داشته است: هر موسسه و نهادی میتواند در چارچوب کلیات بیان شده در قانون کار، مقررات ایمنی خاص خود را هم داشته باشد، مانند مقررات اکتشاف و استخراج نفت و یا معادن.
2- در مورد ایراد دوم شاکی، خوانده بیان داشته است: اگرچه بر اساس ماده 106 قانون کار، تهیه دستورالعملها و آییننامه های اجرایی فصل چهارم قانون کار (با موضوع حفاظت فنی)، منوط به پیشنهاد مشترک وزارت کار و وزرات بهداشت است اما بر اساس ماده 86 همین قانون، شورای عالی حفاظت فنی، مسیول تهیه موازین و آییننامه های حفاظت فنی شده است. با توجه به اینکه آییننامه های حفاظت فنی با آییننامه های اجرایی موضوع ماده 106 قانون کار متفاوت هستند، مغایرتی در این خصوص وجود ندارد.
علاوه بر این ماده 91 قانون کار، کارفرمایان را مکلف به تبعیت از مصوبات شورای عالی حفاظت فنی دانسته است و در ماده 176 قانون کار برای عدم رعایت آن ضمانت اجرا تعیین کرده است که این موضوع دلالت بر صلاحیت شورای عالی حفاظت فنی در این زمینه و اعتبار مصوبات آن دارد.
پرونده کلاسه 0200580 و 0200601 ه ت با موضوع "ابطال آییننامه ایمنی امور پیمانکاری مصوب 1398/03/05"در جلسه هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی مطرح و به شرح ذیل رای صادر شد:
رای هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
موجب ماده 13 قانون کار مصوب سال 1369 در مواردی که کار از طریق مقاطعه انجام مییابد، مقاطعهدهنده مکلف است قرارداد خود را با مقاطعهکار به نحوی منعقد نماید که در آن مقاطعهکار متعهد گردد که تمامی مقررات این قانون را در مورد کارکنان خود اعمال نماید و بر اساس ماده 85 این قانون برای صیانت نیروی انسانی و منابع مادی کشور رعایت دستورالعملهایی که از طریق شورای عالی حفاظت فنی (جهت تامین حفاظت فنی) تدوین میشود، برای کلیه کارگاهها کارفرمایان، کارگران و کارآموزان الزامی است و بر مبنای ماده 91 قانون یاد شده، کارفرمایان و مسئولان کلیه واحدهای موضوع ماده (85) این قانون مکلفند براساس مصوبات شورای عالی حفاظت فنی برای تامین حفاظت و سلامت و بهداشت کارگران درمحیط کار، وسایل و امکانات لازم را تهیه ودر اختیار آنان قرار داده و چگونگی کاربرد وسایل فوق الذکر را به آنان بیاموزند و در خصوص رعایت مقررات حفاظتی وبهداشتی نظارت نمایند. همچنین بر اساس ماده 86 این قانون، شورای عالی حفاظت فنی مسئول تهیه موازین و آییننامه های حفاظت فنی بوده و بر اساس تبصره (1) این ماده، پیشنهادات شورا به تصویب وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی میرسد. با عنایت به مراتب مذکور نظر به اینکه آییننامه ایمنی امور پیمانکاری به استناد مواد 13، 85، 86 و 91 قانون کار جمهوری اسلامی ایران و با هدف تعریف الزامات ایمنی (که باید توسط پیمانکار در محیطهای کار رعایت گردد)، تدوین یک استراتژی برای مدیریت پیشگیرانه ایمنی پیمانکاران، توجه به قوانین و مقررات ایمنی در فعالیتهای پیمانکاری، ایجاد روشی برای پایش عملکرد ایمنی آنها و تشریح مدیریت ایمنی پیمانکاران به منظور بهبود مستمر عملکرد ایمنی پیمانکاران در تمام فعالیتهای محوله و ایمنسازی محیط کار و کاهش حوادث ناشی از کار به منظور صیانت از نیروی انسانی و منابع مادی کشور ناظر به تمام فعالیتهای پیمانکاری در کشور که مشمول قانون کار جمهوری اسلامی ایران میشوند در جلسه مورخ 1388/12/03 شورایعالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ 1389/03/05 به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسیده است و با توجه به اینکه بر اساس اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی هر یک از وزیران درحدود وظایف خویش و مصوبات هیات وزیران حق وضع آییننامه و صدور بخشنامه را دارد ولی مفاد این مقررات نباید با متن و روح قوانین مخالف باشد؛ نظر به اینکه مقرره مورد شکایت در راستای احکام مذکور از قانون کار تهیه، تدوین و در حدود اختیارات مصرح یاد شده به تصویب مرجع ذیصلاح قانونی رسیده است این رو مستنداً به بند «ب» ماده 84 دیوان عدالت اداری با آخرین اصلاحات و الحاقات بعدی مصوب سال 1402، رای به رد شکایت صادر میشود؛ این رای ظرف بیست روز از تاریخ صدور، از سوی رییس یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
انصاری
رییس هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی