تبدیل مجازات محرومیت از کسب و کار به جزای نقدی

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

تاریخ دادنامه قطعی: 1395/10/28
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: در بزه تهیه و عرضه مواد غذایی غیر قابل مصرف ناشی از افزودنی غیر مجاز بدون ایجاد آسیب یا بیماری، دادگاه می‌تواند مجازات محرومیت از اشتغال به کسب و کار مربوط به مواد خوردنی را به جزای نقدی تبدیل کند.

رای دادگاه بدوی

در خصوص اتهام آقای ق. ر. دائر برتهیه و عرضه مواد غذایی غیر قابل مصرف ناشی از افزودنی غیر مجاز موضوع گزارش مرکز بهداشت شمال غرب تهران با عنایت به مفاد گزارش مذکور نتیجه آزمایش معموله مفاد کیفرخواست صادره و دفاعیات بلاوجه متهم دادگاه بزه انتسابی را محرز دانسته مستندا به مواد 1 ، 2 ، 3 قانون مواد خوردنی، آشامیدنی ،آرایشی و بهداشتی مصوب 1346 با اصلاحات بعدی متهم موصوف را به تحمل 6 ماه حبس و محرومیت از اشتغال به کسب و کار مربوط به مواد خوردنی به مدت یک سال محکوم می‌نماید النهایه مستندا به مواد 64 ، 83 و 86 از قانون مجازات اسلامی، دادگاه مجازات حبس موضوع حکم را به پرداخت مبلغ هیجده میلیون ریال جزای نقدی به عنوان مجازات جایگزین حبس تبدیل می‌نماید همچنین با عنایت به وضع خاص متهم دادگاه مستندا به مادتین 37 و 38 از قانون مجازات اسلامی مجازات محرومیت از کسب و کار را به پرداخت مبلغ دو میلیون ریال جزای نقدی تبدیل می‌نماید.رای صادره حضوریست و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی می‌باشد

دادرس شعبه --- دادگاه کیفری 2 تهران - حسن صادقیان

رای دادگاه تجدیدنظر استان

در این پرونده آقای ق. ر. از دادنامه شماره --- مورخ 95/7/27 شعبه --- دادگاه کیفری 2 تهران که به موجب آن به اتهام عرضه مواد غذایی غیر قابل مصرف به لحاظ افزودنی غیر مجاز (جوش شیرین بیش از حد مجاز) به پرداخت مبلغ هیجده میلیون ریال جزای نقدی جایگزین از 6 ماه حبس و دو میلیون ریال جزای نقدی بدل از محرومیت از کسب و کار محکوم گردیده تجدیدنظر خواهی کرده است دادگاه با بررسی اوراق پرونده اولا استناد محلی دادگاه بدوی به مواد 2 و 3 قانون مواد خوردنی و آشامیدنی.. مصوب 1346 با اصلاحات بعدی صحیح نمی‌باشد زیرا ماده 2 آن قانون دارای بندهای متعدد و مجازات های متفاوتی است به علاوه ماده 3 آن قانون نیز مربوط به فرضی است که مصرف مواد خوردنی و آشامیدنی موضوع ماده 1 آن قانون منتهی به فوت مصرف کننده گردید علیهذا نظر به اینکه در پرونده حاضر دلیلی مبنی بر اینکه مصرف نان عرضه شده موجب بیماری یا آسیب شده باشد وجود ندارد لذا موضوع منطبق با بند 1 ماده 2 قانون مرقوم می‌باشد در ضمن استناد به تبصره 1 ماده 3 قانون مرقوم رای مجازات محرومیت از کسب ضروری بوده که ضمن تذکر مواد استنادی به شرح مذکور اصلاح می‌گردد. ثانیا با توجه به حاکمیت بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت نیازی به استناد به مواد 83 ، 86 و 64 قانون مجازات اسلامی نمی‌باشد و این دادگاه میزان جزای نقدی هیجده میلیون ریال را با اجازه حاصل از ماده 459 قانون آیین دادرسی کیفری به مبلغ هشت میلیون ریال متناسب و تقلیل می‌نماید النهایه اعتراض موجهی که موجب نقض اساس دادنامه تجدیدنظر خواسته باشد ارائه نگردیده است و ضمن رد اعتراض به استناد ماده 457 قانون مرقوم دادنامه موصوف را با اصلاح به عمل آمده تایید می‌نماید. این رای قطعی است.

رئیس شعبه --- دادگاه تجدید نظر استان تهران - مستشار دادگاه

محسن اهوارکی - یوسف رمضانی

منبع