استناد به عرف در خصوص اجرت المثل ایام زوجیت

تاریخ دادنامه قطعی: 1395/12/28
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: منشا مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت، قانون و شرع است نه عرف؛ بنابراین استناد به جایگاه عرف در انجام امورات منزل فاقد وجاهت است.

شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1395/04/05

رای دادگاه

در خصوص دادخواست خانم ش. الف.ب. با وکالت خانم س. ج. به طرفیت آقای س. الف.گ. با وکالت خانم م. ت.الف. به به خواسته اجرت المثل ایام زندگی مشترک تقدیم دادخواست با جلب نظر کارشناس با عنایت به محتویات پرونده و کپی سند نکاحیه و جود علقه زوجیت دائم فیمابین طرفین به سبب عقد نکاح دائم محرز ومسلم میباشد در مورد خواسته با توجه به اظهارات وکیل خواهان به شرح متن دادخواست تقدیمی واظهارات وکلای خواهان و خوانده در دادگاه و در لوایح تقدیمی و گزارش مددکاری نظر به اینکه ماده 336 قانون مدنی اشعار داشته هرگاه کسی بر حسب امر دیگری عملی را انجام دهد که عرفا برای آن عمل اجرتی باشد عامل مستحق اجرت المثل آن عمل خواهد بود به نظر این دادگاه خواهان مستحق اجرت المثل کارهای انجام شده در زندگی مشترک نمی‌باشد زیرا وکیل خواهان دلیل و بینه کافی و موثر به دادگاه ارائه نکرده که کارهای انجام شده بر حسب امر خوانده بوده ویا در قالب قرار داد موجر و مستاجر بوده لذا دادگاه با توجه به مراتب فوق دعوی خواهان را با وکیل وارد نمیداند به استناد مفهوم ماده 336 و 1257 قانون مدنی حکم به بیحقی خواهان صادر و اعلام مینماید رای صادره حضوری محسوب به استناد مواد 330 و 334 و 336 قانون آیین دادرسی مدنی ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

دادرس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - حسن عموزادی

شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1395/12/28

رای دادگاه

تجدیدنظرخواهی خانم ش. الف.ب. با وکالت خانم س. ج. از دادنامه شماره --- مورخ 95/4/5 شعبه محترم --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه تجدیدنظرخواه به طرفیت تجدیدنظرخوانده آقای س. الف.گ. با وکالت خانم م. توکلی امید به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت در پرونده کلاسه --- حکم بر بی حقی تصدیر گردیده است وارد است استدلال دادگاه محترم بدوی که با تکیه بر جایگاه عرف به این که امورات منزل توسط زوجه بدون اجرت انجام می پذیرد از این جهت مخدوش است که حقوق مکتسبه راجع به زوجیت که یکی از آثار آن تعلق اجرت المثل برای زوجه است منشا عرفی ندارد بلکه منشا آن قانونی و شرعی است و اگر نظر بر این بوده که در طول زندگی مشترک برای انجام امورات منزل زوجه درخواست دستمزد نمی کند جهت عرفی دارد که آن هم مسقط حق نمی‌باشد و تبصره ذیل ماده 336 اصلاحی قانون مدنی نیز در شرایط تحقق اجرت المثل قصد عدم تبرع و دستور زوج را ملاک قرار داده که در مانحن فیه با تقدیم دادخواست اراده خود را بر عدم قصد تبرع اعلام و در مورد دستور زوج نیز چون ریاست خانواده از خصایص شوهر بود شرط مذکور نیز بنا به قواعد عرض محقق است لذا در مانحن فیه در جهت بررسی زندگی مشترک و اینکه در طول زندگی مشترک چه مدت زیر یک سقف بوده موضوع به واحد مددکاری ارجاع که طی شماره 98/95 /ت/م مورخ 95/7/24 گزارش کاملی را ارائه که با ارجاع امر به کارشناس و هیات کارشناسی طی نظریه اعلامی توسط هیات کارشناسی به شماره 931/2/95 مورخ 95/5/10 که منطبق با واقع بوده مبلغ سیصد و شصت میلیون ریال تعیین نموده‌اند لذا با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده است 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 79/1/21 ضمن نقض دادنامه معترض عنه با توجه به دلایل و محتویات پرونده و احراز استحقاق زوجه مبنی بر دریافت اجرت المثل به دلایل منعکس در پرونده که عبارتند از مطالبه زوجه و گزارش واحد مددکاری و نظریه کارشناس و هیات محترم کارشناسی که نظریه اخیر مصون از تعرض باقی مانده مستندا به تبصره ذیل ماده 336 اصلاحی قانون مدنی و 198 و 519 و 520 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 79/1/21 حکم به محکومیت تجدیدنظرخوانده به پرداخت مبلغ سیصد و شصت میلیون ریال توام با خسارات دادرسی در حق تجدید نظرخواه صادر و اعلام می‌گردد رای صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است.

شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار

‌فردین ارژنگی - قربانعلی میرزائی