هیات وزیران در جلسه مورخ 10/ 7/ 1392 بنا به پیشنهاد مشترک وزارتخانه های راه و شهرسازی، نفت و جهاد کشاورزی و سازمان حفاظت محیط زیست و به استناد تبصره ماده (6) قانون حفاظت از دریاها و رودخانه های قابل کشتیرانی در مقابل آلودگی به مواد نفتی - مصوب 1389 - آییننامه اجرایی ماده یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده 1- در این آییننامه اصطلاحات زیر در معنای مشروح مربوط به کار می روند:
الف- سازمان: سازمان بنادر و دریانوردی.
ب- قانون: قانون حفاظت از دریاها و رودخانه های قابل کشتیرانی در مقابل آلودگی به مواد نفتی - مصوب 27/ 5/ 1389.
ج- آلودگی: تخلیه یا نشت نفت یا مواد نفتی یا آب توازن کشتی ها، نفت کش ها و شناورها در آب های موضوع قانون.
د- مواد نفتی: هرگونه مایع نفتی یا مخلوط دارای نفت از قبیل سوخت نفتی، لجن نفتی، مواد زاید و فضولات نفتی، انواع فرآورده های نفتی و مشتقات آن.
ه-- مالک کشتی، نفت کش یا شناور: شخصی یا اشخاصی که نامشان به عنوان مالک کشتی، نفت کش یا شناور ثبت شده و هر شخص در حکم مالک که کشتی، نفت کش یا شناور را در تصرف دارد.
و- تعهدنامه: سندی که به موجب آن موسسه های مالی، بانکها، باشگاههای حفظ منافع و جبران خسارت و نظایر آن که اعتبارشان مورد تایید سازمان است، متعهد میشوند خسارات ناشی از آلودگی نفتی را مطابق کنوانسیون های بین المللی، قانون و این آییننامه جبران کنند.
ز- باشگاه حفظ منافع و جبران خسارت (کلوپ پی اند آی): اجتماعی از مالکان کشتی، نفت کش و شناور که اقدام به تشکیل گروهی نمودهاند که براساس یک رابطه غیرتجاری و دو طرفه همدیگر را نسبت به مسئولیت موجود در برابر ثالث بیمه می کنند.
ح- بیمه نامه: سندی که به موجب آن بیمه گر در مقابل گرفتن حق بیمه متعهد میشود خسارات موضوع قانون را جبران نماید.
ط- واحد محاسبه: حق برداشت ویژه (SDR) مطابق تعریف صندوق بین المللی پول.
ی- کنوانسیون مسئولیت: کنوانسیون مسئولیت مدنی ناشی از خسارات آلودگی نفتی - مصوب 1348 - (1969 میلادی) و پروتکل 1370 (1992 میلادی) و اصلاحیه آن.
ک- کنوانسیون نفت سوخت: کنوانسیون بین المللی درباره مسئولیت مدنی برای خسارات آلودگی نفت سوخت کشتی - مصوب 1380 - (2001 میلادی).
ل- کنوانسیون تحدید مسئولیت: کنوانسیون تحدید مسئولیت برای دعاوی دریایی - مصوب 1355 - (1976 میلادی).
ماده 2- هر کشتی، نفت کش و شناور، برای جبران خسارات احتمالی ناشی از آلودگی آب های موضوع قانون به مواد نفتی، باید بیمه نامه یا تعهدنامه معادل ریالی یا ارزی بر مبنای واحد محاسبه موضوع این آییننامه تهیه کند.
ماده 3- مالک هر کشتی، نفت کش و شناور که بیش از (000/ 2) تن نفت موضوع کنوانسیون مسئولیت به صورت فله به عنوان محموله حمل می کند، باید تا حدود مندرج در کنوانسیون یاد شده، برای پوشش خسارات ناشی از آلودگی نفتی، بیمه نامه یا تعهدنامه مالی به شرح زیر تهیه کند:
الف- تا (000/ 5) تن ظرفیت ناخالص (4/510/000) واحد محاسبه
ب- از (000/ 5) تا (000/ 140) تن ظرفیت ناخالص به ازای هر واحد اضافه بر (000 /5) تن (631) واحد محاسبه به بند (الف) اضافه میشود.
ج- بیش از (000/ 140) تن ظرفیت ناخالص (89/770/000) واحد محاسبه.
ماده 4- مالک هر کشتی، نفت کش و شناور که حداکثر تا (000/ 2) تن نفت موضوع کنوانسیون مسئولیت را به صورت فله به عنوان کالا حمل می کند، باید بیمه نامه و یا تعهدنامه مالی به شرح زیر تهیه کند:
الف- تا (100) تن ظرفیت ناخالص (000/ 500) واحد محاسبه
ب- از (101) تا (150) تن ظرفیت ناخالص (1/000/000) واحد محاسبه
ج- از (151) تا (600) تن ظرفیت ناخالص (1/500/000) واحد محاسبه
د- از (601) تا (2000) تن ظرفیت ناخالص (2/500/000) واحد محاسبه
ه-- از (2001) تا (5000) تن ظرفیت ناخالص (3/000/000) واحد محاسبه
ماده 5- مالک هر کشتی، نفت کش و شناور، برای جبران خسارات ناشی از نفت سوخت کشتی، نفت کش و شناور، باید بر مبنای ظرفیت ناخالص کشتی، بیمه نامه و یا تعهدنامه ای با مبالغ زیر تهیه کند:
الف- تا (20) تن ظرفیت ناخالص (000/ 2) واحد محاسبه
ب- بیش از (20) تن تا (50) تن ظرفیت ناخالص، (000/ 10) واحد محاسبه
ج- بیش از (50) تن تا (100) تن ظرفیت ناخالص، (000/ 25) واحد محاسبه
د- بیش از (100) تن تا (300) تن ظرفیت ناخالص، (000/ 70) واحد محاسبه
ه-- بیش از (300) تن تا (500) تن ظرفیت ناخالص، (000/ 167) واحد محاسبه
و- بیش از (500) تن تا (000/ 30) تن ظرفیت ناخالص، (000/ 167) واحد محاسبه به اضافه (167) واحد محاسبه به ازای هر تن ظرفیت اضافه پس از حداکثر ظرفیت معین شده در بند (ه-).
ز- بیش از (000/ 30) تا (000/ 70) تن ظرفیت ناخالص، (125) واحد محاسبه به ازای هر تن ظرفیت اضافه به علاوه حداکثر مقدار واحد محاسبه شده در بند (و).
ح- بیش از (000/ 70) تن ظرفیت ناخالص، (83) واحد محاسبه به ازای هر تن ظرفیت اضافه به علاوه حداکثر مقدار واحد محاسبه شده در بند (ز).
ماده 6- مالک هر کشتی، نفت کش و شناور که مواد نفتی به غیر از نفت موضوع کنوانسیون مسئولیت، حمل می کند باید بیمه نامه و یا تعهدنامه با مبالغ زیر تهیه کند:
الف- تا (000/ 2) تن ظرفیت ناخالص (10/000/000) واحد محاسبه
ب- از (001/ 2) تا (000/ 50) تن ظرفیت ناخالص (10/000/000) واحد محاسبه به اضافه (500/ 1) واحد محاسبه برای هر تن ظرفیت اضافی.
ج- از (001/ 50) تن ظرفیت ناخالص به بالا (10/000/000) واحد محاسبه به اضافه (360) واحد محاسبه برای هر تن ظرفیت اضافی و در هر صورت سقف پوشش بیمه، نباید از (100/000/000) واحد محاسبه تجاوز نماید.
ماده 7- در بیمه نامه حداقل باید مشخصات کشتی، نفت کش و شناور مطابق گواهینامه ثبت، مشخصات و اقامتگاه مالک یا مالکین و بیمه گزارها، مبلغ بیمه، مدت بیمه، تاریخ و محل انعقاد قرارداد، مبلغ حق بیمه و خطرهای تحت پوشش بیمه نامه درج شود.
ماده 8- در تعهدنامه حداقل مشخصات و اقامتگاه ضامن و مضمون عنه، مبلغ تعهد، امضا و مهر ضامن، مدت تعهد، تاریخ و محل ایجاد تعهد، مشخصات کشتی، نفت کش و شناور مطابق گواهینامه ثبت و خطرهای تحت پوشش تعهد درج شود.
ماده 9- گواهینامه هایی که در اجرای کنوانسیون های بین المللی مورد الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران توسط کشورهای متعاهد در چارچوب کنوانسیون های مذکور صادر شده و به تشخیص سازمان بیانگر رعایت مفاد این آییننامه است، به منزله وجود بیمه نامه یا تعهدنامه قابل قبول میباشد.
ماده 10- سازمان موظف است از ورود، ترک بندر یا فعالیت کشتی، نفت کش و شناور فاقد بیمه نامه، تعهدنامه یا گواهینامه در آبهای موضوع قانون جلوگیری به عمل آورد.
تبصره - مالک و یا سایر مسئولان کشتی، نفت کش و شناور باید بیمه نامه یا تعهدنامه و گواهینامه را در کشتی، نفت کش و شناور نگهداری کنند و در صورت درخواست سازمان ارایه نمایند.
اسحاق جهانگیری
معاون اول رئیس جمهور