شرط قرارداد در مورد تعهد مستاجر به پرداخت اجاره بها - شرط فرجام خواهی

خلاصه جریان پرونده:

اقای م. ب. به وکالت از اقای م. ر. در تاریخ 1400/07/11 دادخواستی به طرفیت اقای ا. ا. ک. به خواسته مطالبه اجور معوقه نصب داربست به مبلغ/ 930٫000٫000 ریال به علاوه خسارت تاخیر تادیه تقدیم *و خلاصتا اظهار نموده موکلش به موجب قراردادهای دارای شماره 320 مورخ 98/5/19 و شماره 324 مورخ 98/10/20 نسبت به نصب داربست در ساختمان در حال ساخت خوانده به ترتیب با اجاره ماهیانه/ 26٫000٫000 ریال و 30٫000٫000 ریال اقدام و از زمان شروع قراردادها تاکنون کلیه داربستها در محل ساختمان مذکور جهت انجام امور عمرانی منصوب میباشند مطالبات موکل در راستای قراردادهای فیمابین تا زمان تقدیم دادخواست معادل/ 1٫300٫000٫000 ریال شده و وی با پرداخت قسمتی از اجاره بها به میزان/ 370٫000٫000 ریال، مانده بدهی خود اجور معوقه به مبلغ خواسته را پرداخت ننموده است. موکل اظهارنامه ای ارسال و طی ان از خوانده انرا مطالبه نموده لیکن ایشان توجهی ننموده و از داربست استفاده و از پرداخت بدهی اش خودداری مینماید. در پایان علاوه بر تقاضای رسیدگی و صدور حکم به شرح ستون خواسته، خسارت دادرسی از قبیل هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل را نیز مطالبه نموده است. وکیل خواهان 1 کپی وکالتنامه خود بدون اختیار مرحله فرجام خواهی با رقم حق الوکاله/ 40٫000٫000 ریال (/ 2٫400٫000 تومان برای مرحله بدوی) 2 کپی قراردادهای اجاره داربست فیمابین متداعیین 3 کپی اظهارنامه مورخ 1400/05/19 ارسالی وکیل خواهان به خوانده حاوی اظهار مطالبی مشابه اظهارات بیان شده در دادخواست و ابلاغ قانونی ان در تاریخ 1400/05/31 را پیوست عرضحال خود نموده است. با ارجاع مورخ 1400/07/12 شعبه *عهده دار رسیدگی شده و طرفین را به دادرسی دعوت مینماید. جلسه رسیدگی در تاریخ 1400/09/16 باحضور وکیل خواهان و شخص خوانده تشکیل یافته و پس از استماع اظهارات وکیل خواهان مشابه اظهاراتش در دادخواست تقدیمی، خوانده در قبال دعوی مطروحه اجمالا اظهار میدارد. قبول دارد. دو قرارداد امضا کرده و داربست ها را اجاره نموده ولی در برج اردیبهشت سال 99 به خواهان میگوید کارش تمام شده داربست را بازکن ولی گوش نکرده و باز کردن ان را منوط به تسویه حساب کرد و هنوز هم انها را باز نکرده است.و وی (خوانده) اجاره را پرداخت کرده است.و اعلام میدارد. برخلاف ادعای خواهان مبلغ 43 میلیون تومان داده برای 6 میلیون تومان که نقدا پرداخت کرده رسید ندارد. وکیل خواهان در پاسخ به موارد مطروحه از سوی خوانده میگوید اجاره داربست ماهیانه بوده و تاریخ اتمام ندارد. و مطابق بند 3 قراردادها تا زمانی که مستاجر تسویه نکند اجاره داربست به عهده وی میباشد. و او تسویه نکرده و هنوز نصب است.و حتی در قبال اظهارنامه ارسالی هم پاسخی نداد که باید اجاره بها را پرداخت نماید. دادگاه ختم دادرسی اعلام و رای خود را انشا نموده که به شماره *1400/09/17 ثبت دادنامه گردیده است. به موجب مفاد دادنامه موصوف دادگاه طی استدلالی اجمالا بدین مضمون که خوانده اصالت قراردادهای اجاره را تایید نموده و هنوز داربست نیز در محل مورد اجاره نصب میباشد. در اینخصوص طرفین اختلافی ندارند و خوانده صرفا مدعی شده مدتهاست کارساختمانی اش به اتمام رسیده و خواهان در باز نمودن داربست کوتاهی مینماید. که این ادعای خوانده به نظر دادگاه اثبات نگردیده مرقوم داشته باید حداقل از طریق ارسال اظهارنامه مراتب اتمام را به خوانده اطلاع میداد که بدین نحو عمل ننموده است. لذا دعوی خواهان را ثابت دانسته و با استناد به مواد 198 و 515 و 522 قانون ایین دادرسی مدنی و 10 و 466 قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ نهصد و سی میلیون (930٫000٫000) ریال بابت اصل خواسته به علاوه خسارات دادرسی و تاخیر در تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست لغایت یوم الوصول صادر مینماید. به دلالت مندرجات یکبرگ گواهی نتیجه ابلاغ الکترونیکی مضبوط در پرونده این دادنامه در تاریخ 1400/06/20 پس از درج الکترونیکی در سامانه برای اقای ا. ا. ک. (خوانده) ارسال و ابلاغ الکترونیکی و توسط وی مشاهده میشود. بنابه درخواست وکیل خواهان اجراییه تنظیم و پس از اقدامات مربوطه در تاریخ 1400/11/17 به واحد اجرای احکام مدنی ارسال میگردد. اقای ا. ا. ک. در تاریخ 1401/04/28 از این دادنامه فرجام خواهی و متعرض عدم ارجاع امر به کارشناس جهت بررسی امضایات قراردادها و احتساب میزان خواسته و عدم تحقیق از شهود وی شده است. دفتر دادگاه بدوی پس از دریافت دادخواست فرجامی و انجام اقداماتی جهت تبادل لوایح و اخذ پاسخی از اقای م. ب. به عنوان وکیل فرجام خوانده به همراه وکالتنامه ای ناخوانا پرونده را به دفترکل دیوان عالی کشور ارسال مینماید. با ارجاع مورخ 1401/04/01 به شعبه *گزارش پرونده به نحو فوق تهیه میشود.

هییت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *1400/09/17 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رای

ف رجام خواهی اقای ا. ا. ک. به طرفیت اقای م. ر. نسبت به دادنامه شماره *1400/09/17 شعبه *که به موجب ان فرجام خواه به پرداخت 930 میلیون ریال بابت اصل خواسته به علاوه خسارات دادرسی و تاخیر در تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست محکوم گردیده از قابلیت طرح و رسیدگی دردیوان عالی کشور برخوردار نیست، زیرا مطابق مادتین 397 و 398 قانون ایین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امورمدنی مهلت درخواست فرجام خواهی 20 روز و ابتدای ان برای احکام قابل تجدیدنظر دادگاه بدوی که نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نشده از تاریخ انقضا مهلت تجدیدنظر میباشد. و با دادخواستی که خارج از مهلت داده شده باشد. مطابق ماده 383 همان قانون رفتار میگردد. در پرونده حاضر دادنامه فرجام خواسته در تاریخ 1400/09/20 به فرجام خواه ابلاغ الکترونیکی واقعی شده و نامبرده در تاریخ 1401/04/28 از ان فرجام خواهی نموده و مبرهن است.که خارج از مهلت داده شده است. بنا به مراتب رد و غیرقابل طرح بودن دادخواست فرجام خواهی موصوف اعلام و مقرر مینماید. با کسر از موجودی پرونده به مرجع ارسال کننده عدوت داده شود. تا مطابق مقررات اقدام لازم معمول نماید.

شعبه *

رئیس:ج. مستشار:ح.