تاریخ نظریه: 1395/05/27
شماره نظریه: 7/95/1230
شماره پرونده: 869-1/186-95
استعلام:
با توجه به اینکه ماده 107 قانون مجازات اسلامی در خصوص مرور زمان اجرای حکم میباشد و با لحاظ اینکه در احکام صادره در خصوص یک عنوان اتهامی در پروندههای مختلف دادگاههای مختلف دادگاههای محترم با اعمال تخفیف وتبدیل وسایر اصول حقوقی معاضدتی ومخففه قانونی گاهی یک عنوان اتهامی دراصل از درجه بالاتر میباشد و در حکم دادگاه با اعمال موارد مذکور مجازات گاهی چندین درجه پاینتر میآید و لذا اگر در مرور زمان اجرای حکم صرفاً مجازات قانونی اولیه ملاک باشد بین دو محکومی که یکی دارای شرایط تخفیف بوده و با تخفیف به مجازات درجه پایینتر محکوم شده است و محکومی که هیچ یک از شرایط تخفیف را نداشته است و به مجازات قانونی اولیه محکوم شده است برابری خواهد شد و شاید نوعی بی عدالتی در حق فردی میباشد که به مجازات پایینتر محکوم شده است در حالی که ماده 2 قانون آئین دادرسی کیفری اعلام میدارد قواعد آئین دادرسی در خصوص افرادی که در شرایط مشابه میباشند به صورت یکسان اعمال میشود با وجود اینکه دو نفری که یکی از هیچ یک از شرایط تخفیف و تبدیل مجازات برخوردار نیست با کسی که از شرایط متعدد تخفیفی و تبدیل برخوردار است دارای شرایط مشابه نیستند لذا با توجه به مفهوم ماده فوق در خصوص مرور زمان نیز نباید یکسان باشند حال معروض میدارم اگر مجازات قانونی اولیه در خصوص مرور زمان اجرای حکم مراعات شود هر دو در زمانی که باید بگذرد و مشمول مرور زمان اجرای مجازات شوند برابر میباشند لذا خواهشمندم راهنمایی فرمایید در خصوص مرور زمان اجرای مجازات باید مجازات قانونی اصلی و اولیه جرم لحاظ شود یا مجازات قانونی ثانویه و پس از اعمال تخفیفی و تبدیلی.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
مرور زمان اجرای حکم در جرایم تعزیری موضوع ماده 107 قانون مجازات اسلامی 1392 به شرح مقرر در بندهای ذیل ماده مذکور، ناظر به درجه جرایم ارتکابی است که بر اساس مجازات قانونی جرم مشخص میگردد؛ لذا ملاک احتساب مرور زمان مذکور، همان مجازات قانونی جرم است و چنانچه با اعمال کیفیات مخففه یا مشدده، میزان مجازات مقرر در حکم کاهش یا افزایش یابد، تأثیری در مدت مرور زمان اجرای حکم ندارد.