با توجه به ماده (3) آییننامه « چگونگی تنظیم و انعقاد توافقهای بین المللی » - موضوع تصویبنامه شماره 13613/ ت 91 ه- مورخ 1371/3/9 - و نظر به اینکه در توافقنامه های دو یا چند جانبه چنانچه طرف مقابل نپذیرد که در موارد اختلاف نسخه فارسی ملاک باشد، اصولاً باید نسخه ای از توافقنامه به یکی از زبانهای رایج دنیا هم تنظیم و در متن توافقنامه ذکر شود تا تطبیق آن با نسخه فارسی امکان پذیر باشد و در موارد اختلاف زبان یاد شده ملاک عمل قرار گیرد، بنابراین مقتضی است در کلیه توافقنامه های تشریفاتی به شرح فوق موضوع اکیداً مورد عنایت قرار گیرد و یک نسخه از آن به یکی از زبانهای رایج تنظیم شود.
حسن حبیبی
معاون اول رئیس جمهور