ماده واحده - مجلس شورای ملی عهدنامه مودت بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت پاکستان را که در تاریخ 29 بهمن ماه 1328 بامضا رسیده ومشتمل بر یک مقدمه و شش ماده میباشد تصویب و به دولت اجازه مبادله نسخ صحه شده آن را میدهد.
این قانون که مشتمل بر یک ماده و متن عهدنامه ضمیمه است در جلسه سهشنبه چهاردهم خرداد ماه یکهزار و سیصد و سی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه 30 اردیبهشت ماه 1329 به تصویب مجلس سنا رسیده است.
متن عهدنامه مودت بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت پاکستان
دولت شاهنشاهی ایران و دولت پاکستان
نظر به اینکه مایلند روابط مودت بین ایران و پاکستان مستحکم گردد و نظر بلزوم ایجاد همکاری نزدیکتر بین دو کشور برای توسعه روابط بینالمللی خود بر اساس صلح و عدالت و اصول منشور ملل متحد تصمیم بانعقاد عهدنامه مودت گرفته و برای این منظور نمایندگان خود را به شرح زیر تعییننمودند:
جناب آقای دکتر علیاکبر سیاسی وزیر امور خارجه بنمایندگی دولت شاهنشاهی ایران.
جناب آقای غضنفر علیخان سفیرکبیر فوقالعاده و تامالاختیار بنمایندگی دولت پاکستان.
مشارالیهما پس از ارائه اختیارنامههای خود که در کمال صحت و اعتبار بود در موارد زیر موافقت حاصل نمودند:
ماده اول - طرفین متعاهدتین معظمین در کشورهای متبوع خود صلح و دوستی دائمی را بین ایران و پاکستان و همچنین بین اتباع دو کشور مستقرخواهند نمود.
ماده دوم - طرفین متعاهدین معظمین موافقت دارند که روابط سیاسی و کنسولی خود را بر اساس اصول و قواعد معمول بینالمللی ایجاد و برقرارنمایند و نیز موافقت دارند نمایندگان سیاسی و کنسولی هر یک از طرفین در خاک طرف متعاهد دیگر از معاملهای به موجب اصول و قواعد معمول بینالمللی و رفتار معموله نسبت بنمایندگان سیاسی و کنسولی دول کاملهالوداد مقرر است به شرط معامله متقابله برخوردار گردند.
ماده سوم - طرفین متعاهدین معظمین موافقت دارند که قراردادهای مخصوصی بر اساس معامله متقابله کامل نسبت به امور کنسولی - بازرگانی - گمرکی - کشتیرانی بازرگانی - هواپیمایی کشوری و روابط فرهنگی تنظیم و اجرا نمایند و همچنین موافقت مینمایند عهدنامه استرداد مجرمین وعهدنامههای مربوط باقامت و توقف اتباع خود را در خاک یکدیگر تنظیم و بمورد اجرا گذارند.
ماده چهارم - طرفین متعاهدین معظمین موافقت دارند که کلیه اختلافات حاصله بین خود را از هر نوع که باشد بوسائل دوستانه در مدت مناسبی ازمجرای دیپلماسی و به نحو مسالمتآمیز تصفیه نمایند و هر یک از طرفین این حق را برای خود محفوظ میدارند که در این قبیل موارد طرز عملی را که باید تعقیب شود پیشنهاد کنند همچنین طرفین موافقت دارند در صورتی که قضاوت دیوان دادگستری بینالمللی را قبول داشته باشند عنداللزوم کلیهاختلافات مذکور در ماده 36 اساسنامه دیوان دادگستری بینالمللی را با توجه باصول کلی این عهدنامه بآن دیوان مراجعه کنند.
ماده پنجم - این عهدنامه بزبان فارسی و انگلیسی منعقد و هر دو متن معتبر است.
ماده ششم - این عهدنامه به تصویب خواهد رسید و اسناد مصوبه مربوطه در اسرع اوقات ممکنه در تهران مبادله خواهد گردید. این عهدنامه پانزده روزپس از مبادله اسناد مصوبه به موقع اجرا گذارده خواهد شد. بنا بمراتب بالا نمایندگان طرفین این عهدنامه را امضا و مهر کردهاند.
تهران به تاریخ 29 بهمن ماه 28 مطابق 18 فوریه 1950
از طرف دولت شاهنشاهی ایران از طرف دولت پاکستان
دکتر علیاکبر سیاسی
غضنفر علیخان
متن عهدنامه فوق ضمیمه قانون اجازه مبادله عهدنامه مودت بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت پاکستان بوده و صحیح است.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت