ماده اول - به دولت اجازه داده میشود که اجازه اتوبوس رانی آزاد را بکمپانی شرکت متفقه تجارتی دانمارکی (که به موجب قوانین دانمارک شرکتدانمارکی شناخته شود) برای شهر طهران و شمیران بدهد باین شرط که هر گاه بر حسب پیشنهاد دیگری دولت بخواهد اتوبوس رانی طهران و شمیران راامتیاز انحصاری بدهد این کمپانی با شرایط مساوی از تاریخ تصویب این قانون تا مدت پانزده سال حق تقدم خواهد داشت بدون اینکه بتواند حقمزبور را بدون تصویب مجلس شورای ملی بدیگری انتقال دهد.
تبصره - هر گاه از تاریخ تصویباین قانون تا یک سال کمپانی تعهدات خود را به موقع اجرا نگذاشت حق تقدم ملغی خواهد بود.
ماده دوم - کمپانی متعهد است لااقل بیست و یک اتوبوس در هفت خطی که در نظامنامه تعیین خواهد شد حاضر نموده و حرکت بدهد به علاوه کمپانی عهدهدار میشود که در تمام ایام سال یک اتوبوس صبح و یکی عصر به تجریش فرستاده و عودت دهد.
ماده سوم - حداکثر کرایه از مرکز اتوبوس رانی به هر یک از نقاط هفتگانه شهر بیشتر از هشت شاهی نخواهد بود.
تبصره - میزان کرایه ایاب ذهاب شمیران همه ساله با رضایت دولت و کمپانی از اول خرداد تعیین خواهد شد.
ماده چهارم - کمپانی حقی را که از عایدات غیر خالص خود (قبل از وضع مخارج) مطابق سوشهای بلیط و دفاتر مربوطه در آخر هر سه ماه به دولتایران میپردازد کمتر از صدی پنج نخواهد بود.
ماده پنجم - اختلافات حاصله بین کمپانی و دولت و هم چنین بین کمپانی و اشخاص به موجب قوانین و نظامات داخلی در محاکم قضایی عمومیحل و فصل خواهد شد.
ماده ششم - سائر مسائل و خصوصیات مربوطه باین اجازهنامه از قبیل تعیین عرض و طول اتوبوسها و نظافت آنها و تخفیف بشاگردان مدارسابتدائی و معافیت اطفال و تشخیص خطوط انسب و غیر آن بر طبق نظامنامهایست که وزارت فواید عامه تدوین و به تصویب هیات وزراء خواهد رسانید.
ماده هفتم - مجریاین قانون و نظامنامه آن وزارت داخله به وسیله بلدیه است.
این قانون که مشتمل بر هفت ماده است در جلسه بیست و پنجم دیماه یکهزار و سیصد و پنج شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی -سید محمد تدین