فصل اول - موضوع و تعاریف

از کنوانسیون 12 اکتبر 1929 ورشو مربوط به یکسان کردن برخی از مقررات حمل و نقل هوایی بین‌المللی
1 - این کنوانسیون در مورد هر نوع حمل و نقل بین‌المللی اشخاص و لوازم یا کالا که توسط هواپیما و در ازاء دریافت کرایه صورت گیرد و‌همچنین هر نوع حمل و نقل مجانی که توسط یک متصدی حمل و نقل هوایی انجام پذیرد - اجرا میشود.
2 - از لحاظ این کنوانسیون منظور از اصطلاح « حمل و نقل بین‌المللی » هر نوع حمل و نقلی است که در آن مبداء و مقصد حمل و نقل بنابر شرایطی که توسط طرفهای قرارداد حمل و نقل تعیین میشود (‌ولو اینکه انقطاعی در حمل و نقل واقع گردد یا تعویض وسیله نقلیه معمول شود یا نه) در سرزمین دو طرف متعاهد معظم واقع باشد و یا در صورتی که در سرزمین یک طرف متعاهد معظم باشد - در سرزمینی که تحت سلطه (‌حاکمیت) یا سیادت(سوزرنته) یا قیمومت یا اقتدار قدرت دیگری واقع است (‌حتی در صورتی که قدرت مزبور از متعاهدین کنوانسیون نباشد) - توقفی برای آن پیش‌بینی‌شده باشد.
3 - از لحاظ این کنوانسیون حمل و نقلی که متوالیاً توسط چند متصدی حمل و نقل از طریق هوایی صورت می‌گیرد - چنانچه طرفین آن را یک عمل واحد بدانند - به منزله حمل و نقل واحدی تلقی خواهد شد اعم از اینکه حمل و نقل مزبور طبق یک قرارداد واحد مورد توافق طرفین انجام شده باشد یا‌طبق چند قرارداد.
این حمل و نقل به علت اینکه یک یا چند قرارداد آن تماماً در سرزمینی که تحت حاکمیت (‌سلطه) یا سیادت (سوزرنته) یا قیمومت یا اقتدار یک طرف‌متعاهد معظم واحد انجام گیرد جنبه بین‌المللی خود را از دست نخواهد داد.
1 - این کنوانسیون در مورد حمل و نقل‌هائی که توسط دولت یا سایر اشخاص حقوق عمومی که تحت شرایط پیش‌بینی شده در ماده 1‌صورت گیرد قابل اجرا است.
2 - حمل و نقل‌هائی که طبق مقررات کنوانسیون‌های پستی بین‌المللی انجام میشود مشمول این کنوانسیون نیستند.