لایحه قانونی بازسازی روستاهای کشور

مصوب 1358/11/10 شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران

به منظور بازسازی خانه‌ها روستایی و همچنین ایجاد اشغال و درآمد در نقاط دورافتاده که حاصلش بهبود در زندگی روستایی و جلوگیری از مهاجرت‌روستا به شهر و ایجاد مهاجرت شهر به روستا خواهد شد موارد زیر تصویب می‌گردد:

ماده 1 - دادن وام مسکن روستایی
1 - 1 بانک مسکن دادن وام را به عهده می‌گیرد.
2 - 1 میزان وام تا 90% هزینه هر واحد مسکونی و حداکثر تا مبلغ 300.000. ریال خواهد بود که با پیشرفت عملیات ساختمانی طبق برنامه‌پرداخت خواهد شد.
3 - 1 اقساط وام به صورت سالیانه و تاریخ وصول آن متناسب با برداشت محصول هر منطقه خواهد بود.
4 - 1 بانک سعی خواهد کرد به دلیل کمی تعداد اقساط، کارمزد کمتر از مقدار متداول را منظور نماید.

ماده 2 - تشکیل تعاونی روستا
1 - 2 یک شرکت تعاونی مسکن در هر روستای داوطلب از معتمدین محل تشکیل می‌شود که حداقل یک نفر معمار و یا بنای با تجربه مورد‌اعتماد محل در آن شرکت داشته باشد. این فرد با آگاهی از ساختان‌های شهری و آشنایی به نیاز و سنت محلی نظارت و با تایید تعاونی مسکن اجرای‌کل یا قسمتی از کارها را به عهده خواهد داشت.
2 - 2 کلیه وامها از طریق تعاونی مسکن پرداخت خواهد شد.
3 - 2 تعاونی مسکن مسئول وصول اقساط وام و پرداخت آن به‌بانک می‌باشد.
4 - 2 اعضای تعاونی مسکن ده می‌تواند اعضای تعاونی موجود در ده باشند به شرط این که با مشخصات قید شده در 1 - 2 تطبیق نماید و یا طبق‌آن شرایط تکمیل شود.

ماده 3 (اصلاحی 1390/03/31)- کمکهای فنی
1 - 3 کلیه نقشه‌ها به صورت تیپ در انواع مختلف توسط بانک مسکن برای ارشاد در اختیار تعاونیها قرارداده خواهد شد.
2 - 3 در صورت نیاز به زمین‌های دولتی و سازمانهای وابسته برای جابه جایی احتمالی روستا یا زمین مورد نیاز جهت گسترده‌تر شدن روستا به‌دلیل نقشه مجموع سازمان مربوط موظف است مقدار لازم زمین را در اختیارش بگذارد.
3 - 3 در صورتی که نیاز با استفاده از زمینهای کشاورزان باشد گرفتن مجوز و راضی کردن روستاییان به عهده تعاونی‌ها است.
4 - 3 - وزارت راه و شهرسازی کلیه کمکهای لازم را به بانک مسکن در تهیه نقشه و مسائل فنی دیگر خواهد نمود.

ماده 4 (اصلاحی 1390/03/31)- آیین‌نامه‌های این قانون توسط وزارت راه و شهرسازی، وزارت کشاورزی، بانک مسکن، اداره تعاون روستایی تهیه و به تصویب شورای‌انقلاب خواهد رسید.

ماده 5 - اعتبار اولیه برای شروع طرح 3.000.000.000. ریال می‌باشد که از طرف دولت در اختیار گذاشته می‌شود.

ماده 6 - عملیات موضوع این قانون به طور آزمایشی حداکثر در دو استان کشور شروع شده و اعتبار مورد نیاز نیز از طریق سیستم بانکی در اختیار قرار داده می‌شود.