تاریخ نظریه: 1396/04/11
شماره نظریه: 7/96/820
شماره پرونده: 69-681/1-145
استعلام:
در خصوص مرور زمان موضوع ماده 107 قانون مجازات اسلامی مصوب 92 آیا ملاک تعیین درجه جرم در بندهای پنجگانه این ماده مجازات قانونی فعل ارتکابی است یا میزان مجازات تعیین شده در حکم محکومیت قطعی یا آخرین مجازات تعیین شده طبق حکم صادره پس از تقاضای تخفیف مجازات؟ همچنین آیا احکام غیابی که به صورت قانونی به محکومٌ علیه ابلاغ شده است را می توان مشمول مرور زمان نمود در مورد ماده 108 قانون صدرالذکر که طبق قسمت ذیل آن در صورت قطع اجرای حکم بر اثر رفتار عمدی محکوم مرور زمان اعمال نمی شود آیا مواردی که اجرای حکم به علت غیبت زندانی از مرخصی ناتمام می ماند را شامل میشود یا خیر.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
1- ملاک احتساب مرور زمان موضوع ماده 107 قانون مجازات اسلامی 1392، همان مجازات قانونی جرم است و چنانچه با اعمال کیفیات مخففه یا مشدده، میزان مجازات مقرر در حکم کاهش یا افزایش یابد، تأثیری در مدت مرور زمان اجرای حکم ندارد. احکام غیابی، مشمول مرور زمان ماده 105 قانون مذکور میشود.
2- در صورت عدم مراجعت محکومعلیه پس از اتمام مرخصی به زندان، بدون عذر موجه، چون بر اثر رفتار عمدی وی، اجرای مجازات قطع میگردد، در این صورت مرور زمان اعمال نمیشود.