هیات وزیران در جلسه هشتم فروردین ماه 322 بنا به پیشنهاد شماره 10174ر521 به تاریخ 8ر1ر1322 وزارت کشاورزی در اجرای ماده چهاردهم قانون راجع بجنگلها مصوب 17 دیماه 1321 آییننامه زیررا تصویب نمودند:
فصل یکم - پروانه قطع درخت
1 - مصارف غیر روستائی) در اجرای ماده دهم قانون جنگل(
ماده 1- اداره کل جنگلها مناطق جنگلهای قابل بهرهبرداری و مقدار چوبیکه از هر جنگلی اجازه قطع خواهد داد تعیین کرده و بآگهی عموم میرساند.
ماده 2- کسانی که میخواهند از جنگل بهرهبرداری کنند باید ظرف مدتیکه اداره کل جنگلها تعیین خواهد کرد درخواست خود را تسلیم دارند و در صورتی که درخواست کننده سابقه اقدامی برخلاف مقررات جنگل نداشته باشد اداره کل جنگلها موافقت خود را در ظرف پانزده روز برای صدور پروانه به درخواست کننده کتباً اعلام خواهد داشت.
ماده 3- درخواست کننده پس از دریافت موافقتنامه اداره کل جنگلها مبنی بر صدور پروانه بمالک یا مالکین مربوط مراجعه و طبق سند رسمی به میزانیکه موافقت شده است درختان را خریداری خواهد نمود و رونوشت رسمی از سند معامله را باداره کل جنگلها فرستاده و پروانه قطع درخت دریافت خواهد داشت.
تبصره - کسانی که خود مالک جنگل باشند و درخواست قطع درخت کرده باشند باید رونوشت رسمی سند مالکیت خود را ضمیمه درخواست کند در صورتی که سند مالکیت در دست نداشته باشند با احراز تصرف و مالکیت و ضمیمه نمودن رونوشت مصدق مدارک پروانه دریافت خواهند داشت.
ماده 4- اداره کل جنگلها مراقبت خواهند کردکه مالکین جنگل در معاملات خود توافق کنندکه در نواحی مورد آگهی با شرکتها و یا بازرگانانیکه سرمایه آنها بتواند از عهده دستورات فنی برآید معامله نمایندکه در ضمن انجام معامله خریداران بتوانند دستورات اداره کل جنگلها را انجام دهند.
ماده 5 - در پروانه قطع مدت اعتبار پروانه حدود جنگل - محل قطع - جمعآوری چوبها و خارج کردن آنها از جنگل -فصل قطع درخت و شرایط فنی بهرهبرداری قید خواهد شد در صورتی که پروانه کلاً یا جزاً در ظرف مدتی که از نظر نوع درخواست در پروانه تصریح شده استفاده نشده باشد آن پروانه نسبت ببقیه و مازاد مقداریکه اجازه گرفته باطل خواهد بود.
تبصره - وزارت کشاورزی میتواند در مواردی که استثنائاً بواسطه پیشآمدهای غیرمترقب که خارج از اراده و اختیار صاحب پروانه بوده مدت اعتبار پروانه را باندازهایکه مقتضی بداند برای یکمرتبه تمدید نماید.
ماده 6 - رونوشت پروانه صادر از طرف اداره کل جنگلها به منطقه جنگلبانی مربوطه ابلاغ میگردد که طبق مقررات این آییننامه رفتار کنند.
ماده 7 - منطقه جنگلبانی بشعبات مربوطه پروانه را ابلاغ مینماید و رئیس شعبه مربوط شخصاً درختان قابل قطع را (در روشهای دانهزاد) انتخاب و نشانه گذاری مینماید.
در مورد بهرهبرداری از جنگل بروشهای شاخه زاد و یا دانه و شاخهزاد درختانیکه اندوخته خواهند شد نشانهگذاری میشوند.
توضیح - روش دانه زاد روشی استکه تجدید حیات جنگل بسته برشد بذر درختان جنگل باشد.
روش دانه و شاخهزاد روشی است که تجدید حیات جنگل بسته برشد با جوشهای درخت شاخههائی است که از تنه و ریشه درخت میرویند.
روش دانه و شاخهزاد عبارت از ترکیب این دو روش است.
اندوخته درختی استکه در روش دانه و شاخهزا باید ذخیره شود.
ماده 8 - در نشانه گذاری باید نکات زیر مراعات شود:
الف - نشانه به وسیله چکشی گذاشته خواهد شدکه به نام چکش ویژه جنگلبانی نامیده میشود.
علامتی که در روی این چکش حک شده علامت رسمی دولتی محسوب میشود و تقلید کننده طبق ماده 98 قانون کیفر همگانی مجازات خواهد شد.
ب - چکشهای ویژه جنگلبانی فقط نزد روسای پستها و یا شعب جنگلبانی خواهد بودکه به موجب حکم اداره کل جنگلها حق نگاهداری و یا عمل با آن را مستقیماً یا غیرمستقیم بمسئولیت خود خواهد داشت این چکشها دارای جلد چرمی هستند و طوری تعبیه شدهاندکه میتوان آنها را قفل کرد.
پ - برای نشانه گذاری هیئتی مرکب از شش نفر به شرح زیر عمل خواهند کرد:
1- رئیس شعبه جنگلبانی که درختهای قابل قطع را تعیین مینماید.
2- متصدی پست جنگلبانی مربوط که اندازه قطر و ارتفاع درختان و مختصات آنها را یاداشت میکنند.
3- سه نفر جنگلبانکه درختان را با چکش ویژه جنگلبانی نشانهگذاری میکنند.
4- شخص صاحب پروانه یا نمایندهایکه او معرفی میکند در حضور این هیات سه عدد چکش ویژه جنگلبانی توسط رئیس شعبه جنگلبانی باز میشود و پس از معاینه امهار و تنظیم صورتمجلس شروع به عمل خواهد شد.
پس از انجام نشانهگذاری در هر روز مجدداً چکشها در جلد خود بسته شده و با مهر هیات مذکور در بند (پ) ممهور و صورتمجلس عمل در چهار نسخه در محل تنظیم و بامضای کلیه اعضای هیات نشانهگذاری میرسد. نسخه اول در پست جنگلبانی - نسخه دوم در شعبه جنگلبانی نسخه سوم در منطقه جنگلبانی ضبط خواهد شد و نسخه چهارم بصاحب پروانه یا نماینده او داده میشود.
در این صورت مجلس تعداد و مشخصات درختهای نشانهگذاری شده و حدود جنگل و تقسیمات آن بقطعات باید صریحاً تعیین شود.
ت - نشانهها باید تقریباً ببلندی یکمتر و پنجاه از سطح زمین روی تنه درخت گذاشته شود.
ج - برای اینکه بازرسی کارآسان باشد باید پای هر درختی که برای قطع نشانهگذاری میشود نزدیک زمین نشانه مشابهی روی تنه درخت گذاشته شودکه پس از قطع نشانه پائینی روی کنده درخت باقی بماند. در مورد درختانیکه اندوخته خواهند شد نشانه پائینی ضرورتی ندارد.
چ - در مورد درختانیکه برای قطع نشانهگذاری میشوند تعداد نشانهها بسته بقطر درخت به شرح زیر خواهد بود.
درختانیکه قطرشان کمتر از 60 سانتیمتر است یک نشانه بالا یک نشانه پائین.
درختانیکه قطرشان بین 60 سانتیمتر و یکمتر است دو نشانه بالا دو نشانه پائین.
درختانیکه قطرشان بیشتر از یکمتر است سه نشانه بالا سه نشانه پائین.
ماده 9- در بریدن درخت نکات زیر باید مراعات شود:
الف - درختهای جوان در روشهای شاخهزاد باید هم سطح خاک قطع شوند.
در موارد استثنائی مثلاً در زمینهای با تلاقی حداکثر باید بیش از ده سانتیمتر از کنده آن در روی زمین باقی نماند.
ب - سطح کنده درخت باید طوری قطع شودکه آب باران در روی آن نایستد.
پ - درختها باید طوری انداخته شوند که تا ممکن است بدرختهای مجاز آسیب نرسانند.
ت - در زمینهای شیبدار درختها باید طوری انداخته شوند که بطرف بالای دامنه بیافتند.
در صورتی که یکی از نکات بالا مراعات نشود دارنده پروانه متخلف از آییننامه شناخته میشود و از دو تا پنجسال محروم از دریافت پروانه خواهد بود.
ماده 10 - در مورد درختهائی که برای قطع تعیین شدهاند قطع درختهای بدون نشانه مانند عمل قطع بدون پروانه محسوب میشود.
در مورد درختهائی که به نام اندوخته نشانهگذاری میشوند قطع آنها عمل بدون پروانه تلقی خواهد شد و مرتکبین طبق مقررات قانون جنگل تعقیب میشوند.
ماده 11 - پروانه بریدن درخت بدون موافقت وزارت کشاورزی قابل انتقال نیست و مسئولیت آن با شخصی خواهد بودکه پروانه به نام او صادر میشود.
ماده 12 - مامورین جنگلبانی هر حوزه موظفند در عمل قطع درخت حوزه مامویت خود رسیدگی و نظارت کامل بکنند و در صورتی که قصور کنند طبق ماده 13 قانون جنگلها تعقیب و مجازات خواهند شد.
ماده 13 - روسای پستهای جنگلبانی و جنگلبانان هر حوزه علاوه برای اینکه هنگام قطع درخت نظارت خواهند کرد موظفند که پس از قطع جنگل را بازرسی کنند و در صورتی که در عمل قطع مراعات نشانهها شده باشد قطعات چوب حاصله از هر درخت را با چکش مخصوصی که چکش گواهی نامیده میشود نشانه بگذارند.
صاحب پروانه میتواند چوبهائی که نشانه گواهی صحت عمل داشته باشد بمحلیکه در پروانه ذکر شده است حمل نمایند.
ماده 14- برای حمل چوب از محل جمعآوری چوبها به قصد دیگری صاحب پروانه باید اظهارنامهای در دو نسخه بشعبه جنگلبانی مربوط تسلیم کند. در این اظهارنامه شماره - ابعاد - حجم وسیله حمل و نقل و مقصد حمل چوبها باید تعیین شود.
رئیس شعبه جنگلبانی به استناد گزارش مامورین خود پروانه حمل چوبهای نشانه گذاشته شده را صادر خواهد کرد مدت اعتبار این پروانه باید صریحاً قید شود. در صورتی که در مدت اعتبار پروانه صاحب چوب موفق بحمل تمام یا قسمتی از چوب خود نشود تمدید مدت با دلائل موجهی به پیشنهاد منطقه جنگلبانی مربوطه و تصویب وزارت کشاورزی برای یکمرتبه ممکن است.
ماده 15 (منسوخ 1403/04/24)- مامورین وزارت دارائی موظفند از دریافت مالیات چوبهائیکه پروانه حمل از شعبه جنگلبانی در دست ندارند خودداری و چوب بدون پروانه را توقیف کنند و فوری مراتب را به شعبه جنگلبانی مربوطه اطلاع دهندکه طبق مقررات مربوط در قانون جنگل و این آییننامه با آنها رفتار شود.
ماده 16- چوبهائیکه بدون پروانه حمل شوند قاچاق محسوب و بسود دولت بازداشت خواهند شد و مرتکب طبق قانون مجازات مرتکبین قاچاق تعقیب و جایزه مامورینی که چنین چوبهائی را کشف کنند طبق مقررات پرداخته میشود.
2 - مصارف روستائی)برای اجرای تبصره دوم ماده دوم قانون جنگل)
ماده 17 - اداره کل جنگلها در هر بخش از جنگل حداکثر مقدار چوبی را که در سال برای مصارف روستائی هر خانوار اجازه قطع خواهد داد تعیین و به اطلاع اهالی آن بخش میرساند.
ماده 18 - ساکنین جنگل و دهکده های مجاور آنکه برای مصارف روستائی احتیاج بچوب دارند باید اظهارنامهای شامل مصرف - تعداد - ابعاد و انواع چوب و محل قطع چوب برای مصارف یک سال خود تنظیم کنند تا در موقعیکه به وسیله آگهی معین خواهد شد اظهارنامه های خود را به وسیله مامورین جنگلبانی همان حوزه یا مستقیماً بشعبه جنگلبانی تسلیم و رسید دریافت دارند. شعبات جنگلبانی موافقت یا عدم آن را از تاریخ وصول اظهارنامه در ظرف پانزده روز بتقاضا کننده اعلام خواهند داشت.
متقاضی باید تعهد کند که چوب مورد تقاضا را فقط برای مصرفی که در اظهارنامه مطرح است به کار برد.
تبصره - فقط در موارد استثنائی باظهارنامههائی که بعد از موعد مقرر برسد ترتیب اثر داده خواهد شد. تشخیص این موارد با پیشنهاد روسای مناطق جنگلبانی و تصویب وزارت کشاورزی میسر است
ماده 19- شعبه جنگلبانی مربوط اظهارنامه های رسیده را مورد بررسی قرار میدهد و در صورتی که محل قطع از نظر فنی ظرفیت کافی داشته و اظهارنامه از حیث مقدار و نوع درخت متناسب با مصرف بوده و از حداکثری که تعیین شده است تجاوز نکند موافقت خود را اعلام و رونوشت آن را به پست جنگلبانی مربوط ابلاغ میکند که درختان را انتخاب و در انجام قطع و حمل و مصرف چوب طبق مواد 7 الی 16 این آییننامه اقدام نماید. شعبات جنگلبانی نیز موظفندکه آخر هر ماه صورت کلیه موافقت نامههائی راکه صادر کردهاند به وسیله منطقه جنگلبانی مربوط باداره کل جنگل ها گزارش نمایند.
ماده 20 - اگر کسی برای مصارف روستائی طبق ماده 18 این آییننامه درختی را قطع کند و آن را در مدتی که در پروانه قطع معلوم شده حمل نکند و برای تمدید مدت حمل هم اقدامی ننماید و چوب قطع شده را در جنگل باقی گذارد آن چوب بسود دولت بازداشت میشود و برای مدت سه سال پروانه قطع چوب بار داده نخواهد شد.
3 - قطع اشجار در محوطه های خانه های روستائی0)در اجرای تبصره سوم ماده 2)
ماده 21- قطع اشجار در محوطه خانه های روستائی که از یکهزار و پانصد مترمربع مساحت آنها کمتر باشد برای ساکنین آن خانهها آزاد است
در مواردی که صاحب خانه بخواهد چوب محوطه خانه خود را برای مصرف در محل دیگر یا برای فروش از محوطه خارج کند باید مراتب را بشعبه جنگلبانی مربوط اطلاع دهد تا پروانه حمل صادر شود متخلفین مشمول ماده 16 این آییننامه خواهند بود.
فصل دوم - درختهای افتاده(در اجرای ماده پنجم قانون جنگل)
ماده 22- درخت افتاده شامل کلیه درختانی است که در اثر عوامل طبیعی افتادهاند.
ماده 23- در صورتی که مالک بخواهد از درختهای افتاده استفاده کند باید اظهارنامهای مبنی بر تعداد انواع و محل آن درختان و عواملی که باعث افتادن آنها شده است به پست جنگلبانی تسلیم نماید.
مامور جنگلبانی باید در مدتیکه پس از وصول اظهارنامه زیاده از پانزده روز نباشد چوبها را معاینه و در صورتی که درخت در اثر عوامل طبیعی افتاده است مراتب را کتباً گواهی و صورتمجلسی شامل تعداد نوع و حجم و محل و عواملی که باعث افتادن آنها شده است تنظیم و بشعبه جنگلبانی گزارش دهد.
مالک جنگل پس از دریافت گواهی زیر نظر مامورین میتواند از چوبها استفاده کند ولی برای حمل این چوبها بخارج از جنگل باید چوبها نشانهگذاری شده و طبق ماده چهارده این آییننامه پروانه حمل صادر گردد.
ماده 24- در مورد درختانیکه بدون پروانه قطع شده است در صورتی که مرتکب معلوم باشد طبق ماده 23 نسبت بچوبها اقدام و مرتکب طبق ماده چهارم قانون تعقیب میشود و در صورتی که مرتکب معلوم نباشد تا تعیین مرتکب چوبها بامانت نزد مالک خواهد ماند و اگر تا دوسال مرتکب معلوم نگردید مالک با مراعات مقررات ماده 24 این آییننامه حق استفاده از آن را خواهد داشت.
فصل سوم - تهیه هیزم (در اجرای ماده 2 و تبصره 1 ماده2 قانون جنگل)
ماده 25 - تهیه هیزم برای مصارف ساکنین جنگل و دهکده های مجاور آن از درختهای خشک و افتاده از جنگل ملکی خودکه مصرفی جز سوخت نداشته باشد از شاخهای کوچک درختهای کهن که قطر آن ها درین شاخه از پنج سانتیمتر تجاوز نکند با اطلاع قبلی مامورین جنگلبانی آزاد است.
ماده 26 - تهیه هیزم برای مصارف شهرها منوط به صدور پروانه از منطقه جنگلبانی مربوط میباشد کسانی که میخواهند هیزم برای این قبیل مصارف تهیه کنند باید درخواست خود را بضمیمه رونوشت رسمی سند خرید چوب از مالک جنگل به منطقه جنگلبانی مربوط تسلیم داشته و پروانه دریافت دارند.
شعبه جنگلبانی مربوط پس از اینکه رونوشت پروانه باو ابلاغ شد طبق مقررات این آییننامه در نشانهگزاری و قطع و حمل چوبها اقدام و نظارت خواهد نمود.
تبصره - برای تهیه هیزم درختهای اندوخته نشانهگذاری خواهند شد.
فصل چهارم- تهیه ذغال چوب)در اجرای ماده 2 قانون جنگل(
ماده 27 - اداره کل جنگلها قسمتهائی از جنگل راکه برای احداث کوره ذغال مناسب میباشد معین و به مناطق جنگلبانی ابلاغ خواهد کرد.
فقط در این قسمتها اجازه احداث کوره ذغال داده خواهد شد.
ماده 28 - در جنگلهائیکه از آنها بهرهبرداری میشود صاحبان پروانه میتوانند از مازاد مقطوعات خودکه مصرفی جز سوخت ندارند ذغال تهیه کنند.
ماده 29 - کوره های زغال باید طبق نقشهای که به تصویب اداره کل جنگلها رسیده باشد ساخته شوند.
ماده 30 - کسانی که میخواهند کوره زغال احداث کنند باید درخواست خود را بضمیمه رونوشت رسمی سند خرید چوب از مالک جنگل به منطقه جنگلبانی مربوط تسلیم دارند.
ماده 31 - در نقاطیکه منطقه جنگلبانی تشخیص میدهد که پس از قطع چوب برای تهیه زغال نهالکاری ضرورت دارد. دارنده پروانه بهزینه خود موظف باجرای نهالکاری طبق دستور منطقه جنگلبانی خواهد بود.
ماده 32 - برای تهیه زغال درختهان اندوخته نشانهگذاری خواهند شد و مامورین جنگل هر حوزه در نشانهگذاری و قطع چوبها طبق مقررات این آییننامه نظارت خواهند کرد.
فصل پنجم - تبدیل جنگل بزمینهای زراعتی)در اجرای ماده 2 قانون جنگل)
ماده 33 - منظور از تبدیل جنگل یا بوتهزارهای جنگلی بزمین زراعتی عبارت از بریدن درختها و بوتهها و از بین بردن کنده و ریشه های آنها است تا زمین برای کشت آماده گردد.
ماده 34 - هر کس میخواهد جنگل و یا بوتهزارهای جنگل متعلق بخود را تبدیل بزمین زراعتی نماید باید قبلا درخواستی تسلیم منطقه جنگلبانی محل بنماید.
ماده 35 - برک درخواست باید شامل نکات زیر باشد:
الف - نام درخواست کننده - محل اقامت و پیشه او.
ب - نام جنگل و بخشیکه جنگل و یا بوتهزار جنگلی در آن واقع شده.
پ - مساحت حدود و مشخصات قطعه جنگلی راکه میخواهند بتراشد
ت - علت درخواست و زراعتیکه منظور است
ماده 36 - این درخواست توسط کارشناسان جنگل و کشاورزی بررسی میشود و در صورتی که صلاحیت زمین برای زراعتی که منظور است گواهی شود و معلوم گردد که در اثر تراش آن جنگل زیانی به منابع آب زیر زمینی وارد نشده و زمین جنگل پس از تراش آن جنگل زیانی به منابع آب زیر زمینی وارد نشده و زمین جنگل پس از تراش در معرض فرسایش قرار نخواهد گرفت منطقه جنگلبانی مربوط موافقت خود را با درخواست به وسیله اداره کل جنگلبانی به وزارت کشاورزی گزارش خواهد داد.
وزارت کشاورزی در صورتی که توسعه زراعت درخواست شده را مقدم بر جنگل بداند با صدور پروانه موافقت خواهد کرد.
ماده 37 - پس از صدور پروانه منطقه جنگلبانی مربوط موظف بنظارت کامل در انجام کار خواهد بود.
فصل ششم - تعقیب متخلفین از قانون جنگل
ماده 38 - مامور جنگل کسی است که به موجب حکم وزارت کشاورزی باین نام شناخته شود.
ماده 39 - روسای مناطق جنگلبانی موظفند مامورین جنگل منطقه خود را بدادسرای شهرستان مربوط معرفی کنند.
ماده 40 - در موردی که مامورین جنگل تخلفی از مواد قانون و مقررات آییننامهای جنگل مشاهده نمایند موظف هستند صورتمجلسی از موضوع تخلف و نام و نشانی متخلف و ادله تخلف تهیه کند و آن را بامضای یک یا دونفر از مامورین دولتی محل و یا یک یا دو نفر از معتمدین محلی و یا کدخدا و دهبان یک یا دو نفر گواه و در صورت نبودن هیچکدام از آنها بامضای خودش تهیه و بامضای متخلف هم میرساند
در صورتی که متخلف یا گواهان هر کدام از حاضرین از امضا استنکاف نمایند مامور جنگل مراتب را در صورتمجلس قید کرده و امضا مینماید.
ماده 41 - در صورتی که موضوع تخلف قطع درخت بدون پروانه یا حمل چوب بدون پروانه باشد «اعم از ملک شخصی یا غیر آن» مامور جنگل موقتا چوبهای قطع و یا حمل شده را توقیف و متخلف طبق ماده 4 قانون جنگل و ماده 16 این آییننامه تعقیب میشود.
ماده 42- مامورین انتظامات (پاسبان - ژاندارم و مامورین نظامی) مکلفند در صورت تقاضای کتبی مامور جنگل در انجام امر با او مساعدت نمایند.
ماده 43- مامورین جنگل صورتمجلس تخلف از مقررات قانون جنگل را باید در ظرف 24 ساعت بشعبه جنگلبانی ارسال دارند.
ماده 44- رئیس شعبه جنگلبانی محل بمحض وصول گزارش و صورتمجلس در ظرف 48 ساعت بتحقیقات مقدماتی پرداخته و در صورت امکان از متخلف و گواهان پرسشهای لازم نموده و چنانچه تشخیص دهد تخلفی از قانون و آییننامه های مربوط نشده دستور رفع بازداشت چوبرا داده و تصدیقی هم دایر برسیدگی و تشخیص خود با تعیین مقدار چوب و نام متهم بمتهم خواهد داد.
این تصدیق نسبت بچوبهائیکه نوع و مقدار آن در تصدیق قید شده است معتبر میباشد.
ماده 45 - در صورتی که شعبه جنگلبانی در نتیجه تحقیقات خود شخص قطع کننده و یا حمل کننده چوب را متخلف تشخیص دهد چوبها را در توقیف نگاهداشته و پرونده را مستقیما یا به وسیله منطقه جنگلبانی مربوط بدادسرای محل جهت تعیین مجازات احاله مینماید.
ماده 46 - مامور جنگل چوبهائی راکه توقیف مینماید ببخشدار محل یا دهبان و یا نزدیکترین پست ژاندارم اطلاع میدهند و آنها مکلفند وسائل توقیف و حفاظت چوبها را فراهم سازند تا تکلیف آن معین شود.
ماده 47- چوبها تا خاتمه رسیدگی در دادسرا و صدور حکم بحال توقیف باقی خواهد ماند.
ماده 48- در صورتی که منطقه یا شعبه جنگلبانی موضوع تخلف را طبق مواد 6 و7 قانون جنگل قابل تعقیب تشخیص دهد ضمن ارسال پرونده بدادسرا نظر خود را در باب لزوم توقیف شخص متخلف اظهار مینماید.
ماده 49- دادسرا رونوشتی از احکام صادره بشعبه جنگلبانی خواهد فرستاد تا در اجرای آن اقدام شود چنانچه مفاد حکم صادره مبنی بر بازداشت قطعی چوبهای مورد دعوا یا قسمتی از آن باشد رونوشت حکم به وسیله شعبه جنگلبانی باداره یا شعبه دارائی محل ابلاغ میشود تا در فروش آن طبق مقررات اقدام نماید.
ماده 50 - رئیس شعبه جنگلبانی موظف است هر هفته گزارش اقدامات خود را مشروحا به منطقه جنگلبانی مربوط بفرستد و رئیس منطقه موظف است در هر ماه گزارش عملیات منطقه خود را باداره کل جنگلها ارسال دارد.
نخست وزیر