ماده واحده - مجلس شورای ملی پروتکل منضمه بعهدنامه ودادیه و تامینیه ایران و افغانستان مورخه 6 آذر ماه 1306 و همچنین پروتکل راجعه باسترداد مجرمین و متهمین بجرم را که بین دولتین ایران و افغانستان در تاریخ 25 خرداد 1307 امضا شده تصویب و اجازه مبادله نسخ صحه شده آن را به دولت میدهد.
این قانون که مشتمل بر یک ماده و دو پروتکل ضمیمه است که در جلسه 16 دی ماه 1307 شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر
نظر بموجود بودن روابط مادی و معنوی وشتهای الفت و برادری بین مملکتین ایران و افغانستان که خوشبختانه به وسیله عهد نامه ودادیه اول سرطان 1300 و عهد نامه ودادیه و تامینیه ششم آذر ماه 1306 برقرار و تکمیل شده است و برای تشیید وتتمیم روابط مزبوره اعلیحضرت شاهنشاه ایران و اعلیحضرت پادشاه افغانستان انعقاد پروتکل حاضر را در تکمیل عهد نامه های مذکوره لازم شمرده و برای امضا آن اختیار داران خود را به ترتیب ذیل معین نمودند:
اعلیحضرت شاهنشاه ایران جناب میرزا فتحالله خان پاک روان کفیل وزارت امور خارجه.
اعلیحضرت پادشاه افغانستان عالی قدر جلالتماب سردار اعلی غلام صدیق خان کفیل وزارت امور خارجه.
اختیار داران مزبور پس از ارائه اختیار نامهای خود که دارای شرایط و اعتبار لازمه بود در موارد ذیل موافقت حاصل کردند:
ماده اول - در صورتی که یکی از مملکتین ایران و افغانستان مورد عملیات خصمانه یک یا چند دولت ثالث بشود متعاهد دیگر مکلف است که تمام کوشش خود را به عمل آورد که وضعیت مذکوره را اصلاح نماید. اگر با وجود تمام مساعی مبذوله معذلک وقوع جنگ حتمی و ناگزیر شود متعاهدین تقبل میکنند که وضعیت را بدقت و با روح یگانگی و محبت وخیرخواهی تحت مطالعه درآورند تا اینکه راه حلی که موافق منافع عالیه آنها و متناسب با وضعیت باشد پیدا نمایند.
ماده دوم - دولتین متعاهدین قبول میکنند که جهه ترقی و تعالی مملکتین و ملتین هر گونه وسائل و وسائطی را که برای طرف دیگر نافع و مورداحتیاج بوده و در مملکت طرف مقابل موجود باشد اعم از وسائل مادی و متخصص فنی و غیره باختیار طرف مقابل واگذار و طرف مقابل را بان معاونت نماید ترتیب واگذاری و معاونت مذکور را بر طبق مقاولات مخصوص معین خواهند کرد. هم چنین طرفین متعاهدین معظمین توافق نظر حاصل نمودند که با هم دیگر تشریک مساعی اقتصادی بنمایند و قبول نمودند که در اسرع اوقات متخصصین فنی طرفین مجتمعاً شرایط و وسایل تشریک مساعی اقتصادی مزبور را به طور کلی و بالخصوص شرایط و ترتیب ایجاد و تکمیل و وسائلارتباطیه بین مملکتین را اعم از اتصال راههای مملکتین و ایجاد و اتصال پست زمینی و هوایی و خطوط تلگرافی با سیم و بیسیم و شرایط دادن ترانزیت آزاد و استفاده تجارت در سرتاسر خاک یک دیگر و دادن مزایا و تسهیلات گمرکی و امثال آن را تحت مطالعه دقیق قرار دهند تا پس از تصویب به موقع عمل گذارده شود.
ماده سوم - اتباع طرفین متعاهدین در خاک یکدیگر در مسائل عمومی مورد معامله ملت کاملهالوداد خواهند بود. در قراردادهای تجارتی و گمرکی و اقامت که باید در اسرع اوقات بین طرفین منعقد شود طرفین متعاهدین نسبت بهمدیگر معامله را که غیرمساعدتر از معامله(معاملهای) هر یک از آنها با هر دولت ثالثی نباشند خواهند نمود.
ماده چهارم - مدت اعتبار این پروتکل که پس از رسیدن به تصویب و صحه مقامات صلاحیت دار مملکتین دارای اعتبار خواهد بود تا آخر مدت اعتبارعهدنامه ودادیه و تامینیه منعقده در تاریخ 6 آذر ماه 1306 خواهد بود. - اختیارداران طرفین این پروتکل را که مکمل عهدنامه ودادیه و تامینیه ششم آذر ماه 1306 میباشد در دو نسخه اصلی فارسی امضا نمودند.
طهران به تاریخ 25 خرداد 1307 مطابق 15 ژوئن 1928
امضاء: پاک روان- امضاء: غلام صدیق
پروتکل راجعه باعاده مجرمین و متهمین بجرم بین دولتین ایران و افغانستان
در تعقیب فصل هفتم عهدنامه مودت منعقده بین ایران و افغانستان در تاریخ اول سرطان 1300 در باب اعاده مجرمین اختیارداران طرفین این پروتکل راامضا مینمایند:
کلیه مجرمین غیر سیاسی و متهمین بجرمهای غیر سیاسی که پس از ارتکاب جرمی در خاک یکطرف بخاک طرف دیگر رفته باشند و تقاضایاسترداد آنها بشود بمامورین طرفی که جرم در خاک آن واقع شده تسلیم خواهند شد.
تقاضانامه استرداد باید به وزارت امور خارجه داده شده و ورقه جلب یا حکمی که بامضا مقامات صلاحیتدار قضایی رسیده بان ضمیمه باشد. به طوریکه واضح است در ورقه جلب یا حکم محکمه باید جرم صریحا ذکر شده و -ماده قانونی که مجازات آن جرم را معین میکند تصریح گردد.
هر کاه[هرگاه] متهم یا مجرم از اتباع مملکتی باشد که بانجا پناه برده مسترد نخواهد شد و مملکتی که جرم در آنجا واقع شده حق دارد وقوع جرم را با دلایل ومدارک بمملکت طرف دیگر داده و تقاضای تعقیب یا مجازات متهم یا مجرم را مطابق قانون آن مملکت بنماید.
اعتبار این پروتکل تا مدت دو سال باقی است هر کاه[هرگاه] در موقع انقضاء دو سال هیچ یک از طرفین آن را فسخ نکرد برای مدت دو سال دیگر دارای اعتبارخواهد بود.
طهران به تاریخ 25 خرداد 1307 مطابق 15 ژوئن 1928
امضاء: پاک روان امضاء: غلام صدیق