متقاضی محترم اعاده دادرسی بیان داشته موکل به اتهام اهانت به م. م. ر. به تحمل یک سال حبس محکوم و رای صادره قطعیت یافته است.که صرف نظر از کذب بودن اتهام انتسابی مجازات موضوع ماده 514 قانون مجازات اسلامی 6 ماه تا دو سال حبس است.و عدم ذکر علت تعیین مجازات بیش از حداقل مجازات انتظامی دارد. و عدم ذکر علت ان در رای موجب اثبات مجازاتی بیش از مجازات قانونی است.درحالی که با توجه به فقد سابقه کیفری و ….از استحقاق تخفیف نیز برخوردار بوده که اعمال نشده و رای مخدوش و درخور نقض میباشد. و رسیدگی در دادگاه تجدید نظر نیز بدون رعایت تشریفات مربوط به ماده 450 و بند ب ماده 454 قانون ایین دادرسی کیفری انجام شده است.و حق دفاع در دادگاه تجدید نظر به موکل داده نشده و اساس رای بر محکومیت مستند به شهادت شهود بوده که از سوی نیروی انتظامی گزارشی در این مورد نشده است.و اظهارات شهود نیز دارای تناقض میباشد. پرونده در تاریخ 1401/06/02 به این شعبه ارجاع و هییت شعبه به شرح اتی مبادرت به صدور رای می نمایند.
هیات شعبه در تاریخ بالاتشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ع. ر. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *مشاوره نموده چنین رای می دهد:
عدم ذکر علت تعیین مجازاتی بیش از حداقل مجازات قانونی موجب انطباق درخواست اقای ه. م. به وکلات از اقای ج. ا. فرزند ع. نسبت به دادنامه *صادره از شعبه *با بند چ ماده 474 قانون ایین دادرسی کیفری شده به همین جهت مستندا به ماده 476 قانون مذکور ضمن تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به پرونده به دادگاه هم عرض دادگاه صادر کننده رای قطعی محول میشود.
شعبه نهم دیوان عالی کشور
رئیس: ع. ر. عضو معاون: س. م. ح. ن. عضو معاون: ع. ا. ه.