ماده 1 - افراد مسلح گارد صنعت نفت هنگام نگهبانی در موارد زیر حق استعمال اسلحه خواهند داشت:
الف - در صورتی که جان نگهبان در خطر باشد.
ب - موقعیکه محل یا حوزه نگهبانی به وسیله متجاوز در خطر باشد.
ج - در مواقع اضطراری به منظور اعلام خطر یا شلیک تیر هوایی.
د - هرگاه عابری در محوطه تحت حفاظت به سه اخطار (ایست) نگهبان توجه ننماید.
ه - وقتیکه دستور استعمال اسلحه وسیله سلسله مراتب از پاس بخش ببالا به نگهبان صادر و ابلاغ گردد.
تبصره - در موارد فوق نگهبان باید سعی کند حتیالمقدور به نقاط غیر حساس بدن تیراندازی نماید.
ماده 2 - در مواردی که طبق بند (ه) ماده 1 به کار بردن اسلحه و تیراندازی لزوم پیدا میکند سلسله مراتب زیر مجاز به صدور دستور استعمال اسلحه میباشد:
الف - پاسبخش.
ب - رئیس پاسدار یا رئیس پاسگاه.
ج - افسر نگهبان (که از بین افسران - همافران - افسریاران - ستوانیاران - استواران - شاغل یا بازنشسته ارتش و یا افراد گارد صنعت نفت که به موجب ضوابط و شرایط خاص و آموزشهای لازم برای این منظور انتخاب و تعیین میشوند).
د - رئیس حفاظت موسسه (در صورتی که افسر شاغل یا بازنشسته باشد).
ه - رئیس حفاظت منطقه (در صورتی که افسر شاغل یا بازنشسته باشد).
و - رئیس کل حفاظت صنعت نفت (در صورتی که افسر شاغل یا بازنشسته باشد).
تبصره - در مورد خدمات پاسداری و نگهبانی کلیه قوانین و مقررات و آییننامههای نیروهای مسلح شاهنشاهی درباره سلسله مراتب مذکور درماده 2 در مورد افراد گارد صنعت نفت اجرا میگردد. سایر ترتیبات راجع به پاسداری و نگهبانی طبق دستورالعملهائی خواهد بود که به وسیله شرکتملی نفت ایران تهیه و به موقع اجراء گذارده میشود.
آییننامه فوق مشتمل بر دو ماده و دو تبصره به استناد قانون تشکیل گارد صنعت نفت پس از تصویب کمیسیونهای دادگستری و جنگ مجلس سنا در جلسات روز چهارشنبه 23ر11ر1353 و روز یکشنبه 27ر11ر1353، به ترتیب در جلسات روز شنبه سوم و یکشنبه چهارم اسفند ماه یکهزار وسیصد و پنجاه و سه شمسی به تصویب کمیسیونهای دادگستری و نظام مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - عبدالله ریاضی