رای شماره 140109970906000385 مورخ 1401/06/19 هیات تخصصی اراضی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست دیوان عدالت اداری

هیات تخصصی اراضی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست

شماره پرونده: ه ع؍ 0002712 شماره دادنامه: 140109970906000385 تاریخ: 19/ 06 /1401

شاکی: آقای رسول مسلمی زاده

طرف شکایت: هیات وزیران

موضوع شکایت و خواسته: ابطال مصوبه شماره 69 - 430؍3 مورخ 24؍6؍53

شاکی دادخواستی به طرفیت هیات وزیران به خواسته ابطال مصوبه شماره 69 - 430؍3 مورخ 24؍6؍53 به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:

جناب آقای وزیر تعاون و امور روستاها

قسمتی از صورت جلسه و تصمیم متخذه در جلسه 23؍6؍53 هیات وزیران به شرح زیر برای استحضار و اقدام ایفاد می‌شود:

گزارش شماره 361؍م مورخ 22؍6؍53 وزارت تعاون و امور روستاها در باره خرید حق کسب و پیشه شعب بانک بیمه بازرگانان مطرح و تایید شد.

دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:

شاکی ادعا نموده مصوبه برخلاف ماده 18 قانون روابط و مستاجر سال 1339 و ماده 10 و بند 6 ماده 11 قانون روابط موجر و مستاجر سال 56 می‌باشد ضمن اینکه صرفاً دادگاهها مرجع قانونی صدور مجوز انتقال منافع عین مستاجره به شخص ثالث می‌باشند و هیات وقت وزیران نمی توانسته با تصویب مصوبه چنین امری را بدون رعایت مقررات قانونی توجیه نماید.

خلاصه مدافعات طرف شکایت:

طرف شکایت علی رغم ابلاغ اخطاریه به نحو الکترونیک پاسخی ارسال ننموده است.

پرونده شماره ه ع؍0002712 مبنی بر ابطال صورتجلسه هیات وزیران به شماره 69- 430؍3 (مورخ 24؍6؍1353- با موضوع خرید حق کسب و پیشه شعب بانک منحله بازرگانان)، در جلسه مورخ 13؍6؍1401 هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست مورد رسیدگی قرار گرفت و اعضا به شرح ذیل اقدام به صدور رای نمودند:

رای هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست

نظر به اینکه اولاً مطابق رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 447 (مورخ 17؍3؍1401) که بیان می­دارد «مرجع صالح برای رسیدگی به شکایت از تصویب­نامه­های موردی هیات وزیران نیز هیات عمومی دیوان عدالت اداری است»، بنابراین رسیدگی به مقرره مورد شکایت، در صلاحیت هیات عمومی می­باشد.

ثانیاً با توجه به اینکه مقرره مورد شکایت، در تاریخ 24؍6؍1353 به تصویب رسیده، لکن تصویب قانون روابط موجر و مستاجر، در تاریخ 2؍5؍1356 صورت گرفته است، علیهذا مصوبه معترض­عنه که قبل از قانون مذکور به تصویب رسیده، منصرف از قانون یادشده بوده و مغایرت با آن قابل رسیدگی نیست.

ثالثاً با توجه به اینکه ماده 18 قانون روابط مالک و مستاجر (مصوب 10؍3؍1339) که بیان می­دارد «مستاجر محل کسب و پیشه یا تجارت می­تواند محل مزبور را به غیر انتقال دهد، مشروط به اینکه اولاً مستاجر جدید به همان ‌کسب و پیشه و یا تجارت مشغول شود که در اجاره‌نامه قید گردیده و ثانیاً مدت اجاره جدید از بقیه مدت اجاره اصلی تجاوز ننماید» و ماده 19 قانون مذکور که اعلام داشته «انتقال اجاره از طرف مستاجر محل کسب و پیشه یا تجارت به دیگری برای کسب و پیشه یا تجارت به غیر از آنچه که در اجاره‌­نامه‌ مجاز است، منوط به موافقت کتبی مالک می­باشد»، بنابراین مقرره مورد شکایت، مغایرتی با مواد قانونی مذکور ندارد.

بنا به مراتب فوق صورتجلسه هیات وزیران به شماره 69- 430؍3 (مورخ 24؍6؍1353)، بنا بر نظر اکثریت اعضای هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست، مغایر قوانین نبوده و قابل ابطال تشخیص نمی­گردد. این رای به استناد بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رییس محترم دیوان عدالت اداری یا 10 نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.

حمیدرضا شریعت­فر

رییس هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست

دیوان عدالت اداری

◀ منبع