ماده 1) به منظور کمک بتامین پزشکان مورد احتیاج شهرستان ها و بخش ها و دهات تابعه آنها هر یک از دانشکده های پزشکی تهران و شهرستان ها مکلف هستند که از تاریخ تصویب این قانون همه ساله حداقل بیست درصد عده داوطلبانی را که از طریق مسابقه انتخاب میکنند از میان فارغ التحصیل های بومی شهرستان ها و نقاط تابعه آن ها از طریق مسابقه ایکه در دانشکده های پزشکی مربوطه انجام میگیرد و آیین نامه آن از طرف وزارت فرهنگ اعلام خواهد شد انتخاب نمایند. این دانشجویان باید تعهد نمایند که پس از پایان تحصیل لااقل برابر سال های تحصیل پزشکی در شهرستان ها و بخش ها و دهات ناحیه ای که از آن انتخاب شده اند بشغل پزشکی مشغول شوند تنظیم مقررات مسابقه به عهده وزارتین فرهنگ و بهداری بوده و تعیین سوالات مسابقه از طرف دانشکده پزشکی مربوطه تهیه میگردد. تقسیم این عده بین شهرستان ها و بخش ها و دهات با توجه باحتیاجات هر منطقه به عهده بهداری استان میباشد.
ماده 2) وزارتخانه ها و موسسات عمومی اعم از دولتی یا ملی و شهرداری ها که بخدمت پزشکی در شهرستان ها احتیاج دارند میتوانند در درجه اول بداوطلبانی که طبق ماده یک انتخاب میشوند یا در صورت احتیاج بعده اضافی دیگر از دانشجویان دانشکده های پزشکی کمک هزینه تحصیلی پرداخت نمایند و آنان را متعهد سازند که پس از پایان تحصیل پزشکی در خدمت آن وزارتخانه یا موسسه درآیند. این قبیل دانشجویان باید پس از خاتمه تحصیل برابر مدتی که کمک هزینه دریافت نمودهاند در هر نقطه که آن وزارتخانه یا موسسه تعیین میکند خدمت نمایند دانشجویانیکه از کمک هزینه وزارت بهداری استفاده نمودهاند موظفند سه سال اول خدمت خود را در بخشها و بقیه آن را در شهرستانهائیکه وزارت بهداری معین میکند انجام وظیفه نمایند.
تبصره - میزان و شرایط پرداخت کمک هزینه را وزارت بهداری تعیین خواهد نمود.
ماده 3) وزارت فرهنگ بفارغ التحصیلان مشمول مواد یک و دو پروانه موقت برای طبابت و یا خدمت پزشکی در محل یا حوزه معینی که از آن انتخاب شده اند میدهد و پروانه دائم باین عده موقعی داده خواهد شد که تمام تعهدات خود را انجام داده باشند.
ماده 4) از تاریخ تصویباین قانون فارغ التحصیلان دانشکده های پزشکی کشور موظفند دو سال اول اشتغال بطبابت را در نقاطی غیر از شهرهائی که دارای دانشکده پزشکی میباشند انجام دهند.
تبصره - فارغ التحصیلانیکه در مسابقه های دانشکده های پزشکی شرکت کرده و موفق میشوند مشمول این ماده نمیباشند.
ماده 5) دانشجویانی که کمک هزینه دریافت نمودهاند هرگاه پس از خاتمه دوره تحصیلی از انجام تمام یا قسمتی از تعهدات خود استنکاف نمایند بایستی سه برابر کمک هزینه ای را که دریافت نمودهاند یا به نسبت مدتی که انجام تعهد نکرده اند یکجا به وزارتخانه یا موسسه مربوط نقداً پرداخت نمایند و در غیر این صورت حق دریافت پروانه طبابت را نخواهند داشت.
ماده 6) از تاریخ تصویب این قانون در صورتی که در مراکز استانهائیکه دارای دانشکده پزشکی هستند احتیاجی بادامه کار آموزشگاه های عالی بهداری نباشد وزارتین فرهنگ و بهداری میتوانند از پذیرفتن داوطلب جدید خودداری نموده و به جای آن در نقاطیکه لازم بدانند اقدام بتاسیس آموزشگاههای مذکور مینمایند. ولی در هر صورت دانشجویانی که در این آموزشگاهها مشغول تحصیل هستند تحصیلات خود را با شرایط سابق ادامه خواهند داد.
تبصره - فارغ التحصیلان آموزشگاههای عالی بهداری کنونی در صورتی که معدل نمرات چهار سال آنها از چهارده کمتر نباشد و از عهده امتحانات مواد اساسی سالهای اول و دوم و سوم دانشکده پزشکی مربوط برآیند میتوانند در سال چهارم آن دانشکده ادامه تحصیل بدهند و تعهدات خود را پس از خاتمه تحصیلات پزشکی انجام بدهند.
ماده 7) وزارتین فرهنگ و بهداری مامور اجرایاین قانون میباشند.
قانون فوق که مشتمل بر هفت ماده و سه تبصره است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه یکشنبه ششم تیرماه یکهزار و سیصد و سی و هشت به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه 1338/3/29 به تصویب مجلس سنا رسیده است.