ماده اول - کلیه کارخانجات و موسسات اقتصادی بازرگانی صنعتی معدنی و باربری و راه آهن و به طور کلی هر موسسه که کارگر در استخدام خود دارد اعم از دولتی یا غیر دولتی واقع در کشور ایران مکلفند کارگران خود را نزد شرکت سهامی بیمه ایران یا شرکت بیمه داخلی دیگری که دولت مقتضی بداند در مقابل حوادث ذیل که در اثر انجام وظیفه روی داده باشد بیمه نمایند:
فوت - نقص و یا از کار افتادن اعضای بدن - هزینه معالجه و دستمزد کارگران در مدت بیماری و حوادث کار.
ماده دوم - حقوق بیمه باید مستقیماً توسط صاحب کار بشرکتی که در آن بیمه شده پرداخت گردد یک سوم حق بیمه به عهده کارگر و بقیه به عهده صاحب کار خواهد بود.
تبصر(تبصره) 1 - آییننامه مخصوص برای اجرایاین قانون تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید که در آن تعریف کارگر و کارخانجات وبنگاههائی که مشمول این قانون میشوند تصریح خواهد شد و طرز رسیدگی به تخلفات از این قانون و درجه تخلفات معین میشود همچنین تعرفه حقبیمه شرکتهای بیمهکننده تا حدی مربوط باینگونه بیمهها باشد در آن معین خواهد گردید.
تبصره 2- مقررات این قانون به ترتیب و به تدریجی که از طرف دولت معین و اعلان خواهد شد در تمام کشور مجری خواهد گردید.
ماده سوم - صاحبان بنگاهها که از مقررات این قانون تخلف نمایند علاوه بر جبران هزینه و زیان که طبقاین قانون بکارگران متوجه شود در هرمورد به جزای نقدی از پنجهزار ریال تا پنجاه هزار ریال محکوم خواهند شد.
ماده چهارم - کلیه مقرراتی که دولت برای حفظ و تامین تندرستی بهداشت کارکران(کارگران) وضع خواهد نمود کارفرمایان موظف باجرای آن خواهند بود و متخلفین از آن مشمول ماده سوم میشوند.
این قانون که مشتمل بر چهار ماده است در جلسه بیست و نهم آبان ماه یکهزار و سیصد و بیست و دو به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - حسن اسفندیاری