ماده واحده - در صورتی که مدت غیبت افسران و کارمندان نیروهای مسلح شاهنشاهی از مهلتهای مقرره در فصل ششم قانون دادرسی و کیفرارتش تجاوز نماید حقوق و مزایای آنان از تاریخ شروع غیبت قطع میشود و در صورتی که تا یک سال خود را معرفی ننمایند و یا دستگیر نشوند غیاباًمحاکمه و در صورت محکومیت بمجازات مقرر در قانون دادرسی و کیفر ارتش بدون توجه به میزان مجازات بلافاصله از خدمت ارتش اخراج خواهندشد اگر بعداً دستگیر و یا خود را معرفی و به حکم غیابی اعتراض نمایند دادرسی حضوری به عمل آمده و در صورت صدور رای برائت بخدمت اعادهمیشوند لیکن به جای حقوق درجه و سنواتی ایامیکه در خدمت حاضر نبودهاند بنا بتشخیص دادگاه مبلغی تا معادل حقوق بدون کاری برای همانمدت به آنان پرداخت میشود ولی مدت مزبور جزو قدمت خدمت آنان محسوب نخواهد گردید.
تبصره 1 - اگر معلوم شود علت غیبت افسران و کارمندان اسارت بوده است اخراج آنان کانلمیکن و از تاریخ غیبت برابر بند (ه) ماده 11 قانوناستخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی منتسب به وزارت جنگ خواهند شد.
تبصره 2 - در صورتی که فراریان مذکور در بالا قبل از صدور حکم غیابی دستگیر شوند و یا خود را معرفی نمایند و پرونده اتهامی آنان منتهی به صدور قرار منع پیگرد و یا رای برائت گردد حقوق درجه و سنواتی ایام غیبت کسانی که خود را معرفی نمودهاند تماماً و حقوق درجه سنواتیدستگیرشدگان معادل حقوق بدون کاری پرداخت خواهد شد.
وزارت جنگ مامور اجرای این قانون است.
قانون بالا مشتمل بر یک ماده و دو تبصره که لایحه آن به موجب ماده واحده مصوب بیستم آذر ماه 1342 تقدیم و در جلسه روز سه شنبه 22اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و چهل و سه به تصویب مجلس شورای ملی رسیده بود در جلسه روز چهارشنبه سیزدهم خرداد ماه یکهزار سیصد وچهل وسه شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - مهندس عبدالله ریاضی
رئیس مجلس سنا - مهندس شریف امامی