ماده 1) اعتصاب عبارتست از خودداری دسته جمعی از انجام وظیفه.
ماده 2) اعتصاب کارمندان و خدمتگزاران جزء در وزارت خانهها مطلقاً و به هر عنوان ممنوع است.
ماده 3) هر یک از کارمندان که عمل او منطبق با ماده 1 و2 این قانون باشد در وهله اول محکوم است بکسر ثلث حقوق از یکماه و در دفعه دوم بکسر حقوق یکماه تمام و در مره سوم بانفصال موقت به مدت شش ماه و در وهله چهارم بتنزیل یک پایه و در دفعه پنجم بانفصال ابد از خدمات دولتی.
تبصره - هر یک از کارمندان دونپایه و خدمتگزاران جزء که عمل او منطبق با ماده 1و2 این لایحه قانونی باشد در وهله اول به کسر ثلث حقوق از یک ماه و در دفعه دوم بکسر تمام حقوق یکماه و در دفعه سوم بخاتمه خدمت محکوم خواهد شد.
ماده 4) هر یک از کارمندان و خدمتگزاران جزء کارمند و خدمتگزاری را تحریک باعتصاب نماید و یا وسایل اعتصاب را برای آنها تهیه و فراهم سازد و یا بهر نحوی از انحاء تبلیغی نماید که موجب اعتصاب شود بمجازات مقرر در ماده 3 مترتباً محکوم میشود.
ماده 5) هر کارمند و خدمتگزار جزء دولتی که در نظم و آرامش ادارات و دوایر دولتی اخلال و دیگری وادار باخلال و نافرمانی کند به مجازات مذکوره در ماده 3 مترتباً محکوم خواهد شد.
ماده 6) گزارش رئیس اداره مربوطه و یا بازرسان اداری معتبر است مگر آنکه خلافش ثابت شود.
ماده 7) مرجع رسیدگی بهتخلف کارمند و خدمتگزار جزء در وهله اول و دوم وزیر وزارتخانه ایست که کارمند در آنجا مشغول خدمت میباشد رای وزیر در آن قسمت قطعی است و در دفعه سوم و چهارم و پنجم دادگاه اداری وزارتخانهایست که کارمند در آنجا مشغول خدمت است و دادگاه مزبور مطابق مقررات عمومی خود رسیدگی خواهد کرد.
ماده 8) وزارتخانهها مامور اجرای این لایحه قانونی میباشند.
برطبق قانون تمدید مدت اختیارات مصوب سیام دیماه 31 لایحه قانونی مجازات اعتصاب کارمندان دولت مشتمل بر 8 ماده و یک تبصره تصویب میشود
به تاریخ 4 اسفندماه 331
نخست وزیر - دکتر محمد مصدق