درخواست اعاده دادرسی به استناد عدول از شهادت

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

تاریخ دادنامه قطعی: 1394/02/20
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: صرف عدول از شهادت مادامی که کذب بودن آن در مرجع صالح قضایی به اثبات نرسیده باشد،به عنوان واقعه و حادثه جدید،از موارد تجویز اعاده دادرسی نیست.

رای خلاصه جریان پرونده

آقای الف. صالحپور طی دادنامه شماره --- - 93/3/31 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی مسجد سلیمان به اتهام معاونت در ایراد ضرب و جرح عمدی با تبر و شمشیر به تحمل دو سال حبس محکوم شده است پس از تجدیدنظرخواهی به شرح دادنامه صدرالذکر دادنامه تجدیدنظرخواسته عینا تایید شده است وکیل مشارالیه طی لایحه‌ای تقاضای تجویز اعاده دادرسی کرده و توضیح داده است که مبنای دادگاه در محکومیت موکل وی شهادت شخص ثالثی غیر از منسوبین شاکی بوده است در حالی که شخص مذکور برابر سند رسمی که تصویر مصدق آن را ضمیمه لایحه خویش کرده است به صراحت اعلام کرده است که شاهد درگیری نبوده است و از شهادت خود عدول کرده و موضوع مذکور از مصادیق بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری بوده و تقاضای تجویز اعاده دادرسی را دارم.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای علی اکبری عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای فریبرز لشکری دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر نظر به عدم انطباق درخواست وکیل متقاضی با موارد قانونی اعاده دادرسی و اتخاذ تصمیم مقتضی دارم در خصوص دادنامه شماره --- - 93/8/14 مشاوره نموده چنین رای می‌دهد:

رای شعبه دیوان عالی کشور

تقاضای تجویز اعاده دادرسی آقای ج. محمدی‌نیا به وکالت از آقای الف. صالحپور مبتنی بر دفاع از ماهیت بزه انتسابی و ادعای بی‌گناهی و برائت موکل خویش است که رسیدگی به آن از شئونات دادگاه‌های بدوی و تجدیدنظر است و در این مرحله فقط در محدوده بندهای ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رسیدگی می‌شود که در لایحه ایشان مطلبی که منطبق با بندهای ماده مذکور باشد ملاحظه نگردید و صرف عدول از شهادت مادامی‌که کذب بودن آن در مرجع صالح قضایی به اثبات نرسیده باشد نمی‌تواند واقعه و حادثه جدیدی منطبق با بند 5 ماده فوق‌الذکر باشد فلذا تقاضای مشارالیه مورد پذیرش واقع نشده و مردود اعلام می‌گردد.

شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون

عبدالمحمد خالصی - علی اکبری

منبع