ماده 1 - به رعایت لایحه قانونی ملی شدن بانکها و موسسات اعتباری مصوب 1358/3/17 پرداخت بهای سهام سهامداران قبلی بانکها و موسسات اعتباری ملی شده معادل مبلغ سرمایه و اندوخته های مندرج در گزارشهای حسابرسی بانکها و موسسات موصوف در تاریخ 1358/3/17 پس از و ضع زیانهای سنواتی خواهد بود.
ماده 2 - به مجمع عمومی بانکها به نمایندگی از طرف دولت اجازه داده میشود چنانچه بانکها و موسسات اعتباری ملی شده در تاریخ 1358/3/17 (تاریخ ملی شدن بانکها) محتمل زیان شده باشند زیان مذکور را به شرح زیر تامین و پرداخت نماید:
بدواً تمام اندوخته های سنواتی بانکها و موسسات اعتباری ملی شده را به حساب زیان سنواتی منظور نموده و چنانچه این تعدیل جبران تمام زیان را نکند مابه التفاوت را تا میزان سرمایه ثبت و پرداخت شده به عنوان جبران زیان و تامین سرمایه دولت در این بانکها از بانک مرکزی ایران اعتبار دریافت نماید.
دولت مکلف است ظرف مدت پنج سال آینده مطالبات بانک مرکزی ایران ناشی از اجرای این قانون را بازپرداخت نماید.
تبصره - ترتیب تامین منابع مالی مورد نیاز حکم ماده یک این قانون نیز به شرح فوق (به عنوان سرمایه دولت) از محل اعتبار بانک مرکزی ایران خواهد بود.
ماده 3 - تامین سرمایه بانکها و موسسات اعتباری ملی شده به ترتیب مذکور در ماده دو، ارتباطی با صورتهای مالی بانکها و موسسات اعتباری خصوصی سابق در تاریخ ملی شدن بانکها نداشته و فقط به منظور تداوم فعالیت بانکهائی که از ادغام بانکها و موسسات اعتباری ملی شده بوجود آمده انجام خواهد گرفت.
ماده 4 - دفاتر و ترازنامه و حساب سود و زیان بانکها و موسسات اعتباری ملی شده برای دوره عملکرد از 1357/1/1 الی 1358/3/17 که از طرف موسسات حسابرسی مربوط مورد حسابرسی قرار گرفته پس از تصویب مجمع عمومی از نظر وزارت امور اقتصادی و دارائی قطعی خواهد بود. وزارت امور اقتصادی و دارائی مکلف است ظرف مدت 6 ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه های این موسسات رسیدگیهای لازم را از نظر تشخیص و وصول مالیاتهای تکلیفی مربوط به دوره عملکرد مذکور در فوق را انجام دهد.
ماده 5 - این قانون از تاریخ تصویب قابل اجراء است.