فصل اول - تعاریف
مصوب 1358/05/21
ماده 1 - اصطلاحاتی که در این قانون به کار برده شده از نظر اجرای این قانون به شرح زیر تعریف میشود:
الف - فرو دگاه: به محلی اطلاق میشود که در قلمرو حاکمیت دولت ایران احداث شده و آماده فرود، توقف و پرواز هواپیما باشد.
ب - حداکثر و زن مجاز هواپیما: منظور حداکثر وزن مجاز هواپیما هنگام بلند شدن میباشد که در گواهینامه معتبر صلاحیت پرو از هواپیما ذکر شده و در صورتی که چنین گواهینامه ای در دسترس نباشد، حداکثر وزن مجاز هواپیما همانست که در نشریه کارخانه سازنده هواپیما یا نشریات معتبر بین المللی (به انتخاب سازمان هواپیمایی کشوری) درج گردیده است.
ج - روز: فاصله زمانی بین طلوع و غرو ب آفتاب در فرو دگاه مربوطه میباشد
د - شب: فاصله زمانی بین غرو ب و طلوع آفتاب در فرودگاه مربوطه میباشد.
ه- - توقف: منظور توقف هواپیما در فاصله بین هر فرود و برخاستن میباشد.
و - هواپیمایی خصوصی: عبارت از هواپیمایی است که گواهینامه صلاحیت پرواز آن مشروط بر عدم استفاده هواپیما در حمل و نقل عمومی صادر شده باشد و برای پرو ازهای خصوصی بدون قصد انتفاع بازرگانی مورد استفاده قرار گیرد.
ز - پرو از توریستی: پروازی است که به طور دربست اختصاص بتورهای مسافربری جهت بازدید از ایران دارد.
ح - پرواز دانشجوئی: پروازی است که به طور دربست اختصاص بدانشجویان ایرانی دارد.
فصل دو م - طبقه بندی فرودگاههای کشوری
ماده 2 - به منظور محاسبه بهای خدمات مندرج در این قانون فرو دگاههای کشور به شرح زیر طبقه بندی میگردند:
الف - کلیه فرودگاههای بین المللی و غیربین المللی کشور که دارای سرویس تقرب میباشند.
ب - فرودگاههائی که دارای باند آسفالت میباشند.
ج - سایر فرودگاههای کشور.
فصل سوم - بهای خدمات فرودگاهی و پروازی
ماده 3 - بهای خدمات فرود: هواپیماهای مشمول این قانون برای هر دفعه فرود در فرودگاههای زیر برای هر هزار کیلوگرم وزن بایستی و جوه زیر را بپردازند:
الف - فرودگاههای ردیف الف: ماده 2 برای هر هزار کیلوگرم 300 (سیصد) ریال
ب - فرودگاههای ردیف ب: ماده 2 برای هر هزار کیلوگرم 250 (دو یست و پنجاه) ریال
ج - فرودگاههای ردیف ج: ماده 2 برای هر هزار کیلوگرم 150 (یکصد و پنجاه) ریال
تبصره 1 - حداقل دریافتی برای هر فرو د 3000 (سه هزار) ریال خواهد بود.
تبصره 2 - در فرودگاه بین المللی مهرآباد بین ساعات 9 شب الی 8 صبح (محلی) بیست و پنج درصد اضافه دریافت خواهد گردید.
تبصره 3 - از کلیه هواپیماهای دربست و فوق العاده (اضافه از برنامه منظم پرواز) به استثنای پروازهای دربست دانشجوئی و توریستی بیست و پنج درصد اضافه دریافت خواهد گردید.
ماده 4 - بهای توقف: هواپیماهای مشمول این قانون بایستی بابت مازاد بر 2 ساعت توقف در فرو دگاه و جوه زیر را بپردازند.
الف - برای هر ساعت توقف اضافی بین ساعات 5 تا 21 (محلی) در فضای باز ده درصد بهای فرود مندرج در ماده 3.
ب - برای هر ساعت توقف اضافی بین ساعات 21 تا 5 (محلی) در فضای باز بیست درصد بهای فرود مندرج در ماده 3.
ج - برای هر ساعت توقف اضافی در آشیانه سی درصد بهای فرود مندرج در ماده 3.
تبصره 1 - برای ساعاتی که هواپیما به دستور مقامات صلاحیتدار ناگزیر از توقف باشد، بهای توقف دریافت نمیگردد.
تبصره 2 - پروازهای توریستی تا 24 ساعت از پرداخت بهای توقف معاف میباشند.
تبصره 3 - در محاسبه ساعات توقف کمتر از نیم ساعت محاسبه نخواهد شد و سی دقیقه ببالا یکساعت محسوب میگردد.
تبصره 4 - در مواردی که هواپیما بدون جهت قانونی و یا ضرورت فنی بیش از یکماه در فضای باز یا بیش از یک هفته در آشیانه توقف نماید و از طرف مالک و یا متصدی حمل و نقل و یا خلبان هواپیما هیچگونه مراجعه و اعلامی نشود و یا ترتیب پرداخت بدهی بابت خدمات مقرر در این قانون را ندهد سازمان هواپیمایی کشوری مجاز است نسبت بجابجا کردن هواپیما پس از مدتهای مذکور و نسبت بضبط آن ظرف سه ماه اقدام نماید، هرگونه هزینه جابجائی هواپیما به عهده مالک آن خواهد بود.
ماده 5 - بهای خدمات رو شنائی: برای هردفعه استفاده هواپیماهای مشمول این قانون از سیستم رو شنائی، وجوه زیر دریافت میگردد.
الف - در فرودگاه بین المللی مهرآباد 7000 (هفت هزار) ریال
ب - در سایر فرودگاههای ردیف الف ماده 2 - 5000 (پنج هزار) ریال
ج - در فرو دگاههای ردیف ب و ج ماده 2 - 3000 (سه هزار) ریال
د - برای هربار حرکت در محوطه فرو دگاه که منجر به برخاستن هواپیما نگردد ولیکن از قسمتی از وسائل روشنائی استفاده نماید، 2000 (دو هزار) ریال
ماده 6 - بهای استفاده از وسائل ناوبری و مخابراتی و سرویسهای مراقبت پرواز: در پروازهای عبوری بدو ن توقف در ایران از هر هواپیمای مشمول این قانون و جوه زیر دریافت میگردد:
الف - از هواپیماهای با حداکثر و زن مجاز کمتر از 10000(ده هزار) کیلوگرم و جهی دریافت نمیشود.
ب - هواپیماهای از 10000 (ده هزار) کیلوگرم تا 50000 (پنجاه هزار) کیلوگرم 5000) پنج هزار) ریال
ج - هواپیماهای از 50000 (پنجاه هزار) کیلوگرم تا 100000 (یکصدهزار(کیلوگرم 7000(هفت هزار) ریال
د - هواپیماهای از 100000 (یکصد هزار) کیلوگرم ببالا 20000 (بیست هزار) ریال
ماده 7 (اصلاحی 1364/11/06)-
1 - از هر مسافر خارجی غیر ترانزیت در موقع ترک ایران مبلغ یکهزار و پانصد (1500) ریال.
2 - از هر یک از اتباع ایرانی که به خارج از کشور مسافرت مینمایند مبلغ یکهزار (1000) ریال.
3 - از هر یک از مسافرین هواپیمایی که از فرودگاههای داخلی کشور تردد مینمایند به استثنای اطفال زیر دو سال مبلغ دویست و پنجاه (250) ریال.
ماده 8 - هزینه صدو ر گواهینامه ثبت وسائل پروازی - برای هر دفعه صدو ر گواهینامه ثبت و تابعیت وسائل پروازی وجوه مندرج در جدو ل زیر اخذ میگردد:
حداکثر وزن هواپیما عوارض بریال
الف - تا 2750 (دو هزار و هفتصد و پنجاه) کیلوگرم 10000) ده هزار) ریال
ب - تا 5700 (پنج هزار و هفتصد) کیلوگرم 20000)بیست هزار) ریال
ج - تا 12500 (دو ازده هزار و پانصد) کیلوگرم 25000)بیست و پنج هزار) ریال
د - تا 45000 (چهل و پنج هزار) کیلوگرم 50000) پنجاه هزار) ریال
ه- - بیش از 45000 (چهل و پنج هزار) کیلوگرم 75000)هفتاد و پنج هزار) ریال
تبصره 1 - در صورتی که مالک وسیله پروازی تغییر کند گواهینامه ثبت باید طبق مقررات آیین نامه ثبت و تابعیت وسائل پروازی به نام مالک جدید صادر گردد و هزینه مربوطه از مالک جدید دریافت میگردد.
ماده 9 - هزینه صدو ر گواهینامه صلاحیت پرواز وسائل پروازی - برای بازرسی و صدور گواهینامه صلاحیت پرواز نسبت بوسائل پروازی که در ایران به ثبت رسیده است و جوه زیر دریافت میشود:
| 1 - هواسر (گلایدر - بالن) | وزن حداکثر تا 1000 (هزار) کیلوگرم 10000 (ده هزار) ریال. بیش از 1000 (هزار) کیلوگرم 15000 (پانزده هزار) ریال |
| 2 - سایر انواع هواپیماها | حداکثر و زن تا 2750 (دو هزار و هفتصد و پنجاه) کیلوگرم 30000 (سی هزار) ریال. حداکثر و زن تا 5700 (پنج هزار و هفتصد) کیلوگرم 75000 (هفتاد و پنج هزار) ریال حداکثر و زن تا 12500 (دو ازده هزار و پانصد) کیلوگرم 90000 (نود هزار) ریال حداکثر و زن از 12500 (دوازده هزار و پانصد) کیلوگرم ببالا نسبت به هر یک هزار کیلوگرم مبلغ چهار صد ریال و کمتر از یکهزار کیلوگرم، یکهزار کیلوگرم محسوب است. |
تبصره - هزینه صدو ر گواهینامه صلاحیت پرواز موقت کمتر از یک هفته فقط برای یکبار مجانی خواهد بود و برای دفعات بعد یا مدت موقت بیشتر از یک هفته مطابق با جدول ماده 9 دریافت میگردد.
ماده 10 - هزینه تمدید اعتبار گواهینامه صلاحیت پرو از - الف: وجوهی که برای تمدید اعتبار گواهینامه صلاحیت پرواز هر و سیله پروازی تعلق میگیرد معادل وجوهی است که طبق ماده 9 قانون باید پرداخت شود.
ب - و جوه مقرر در بند الف: برای تمدیدهای موقت بیش از یک هفته میباشد و در مورد تمدیدهای موقت کمتر از یک هفته فقط یکبار وجهی دریافت نخواهد شد و برای دفعات بعد وجوه مقرر در ماده 9 دریافت میگردد.
ماده 11 - هزینه صدور و تمدید اعتبار گواهینامه های خلبانی و سایر پرسنل هواپیمایی - به منظور آزمایش و صدو ر گواهینامه های خلبانی و سایر گواهینامه های فنی هواپیمایی وجوه مندرج در جدول زیر دریافت میگردد:
| ردیف | خلبان و خدمه پرواز | آزمایش زمینی | آزمایش پروازی | تمدید گواهینامه | شناسائی گواهینامه خارجی |
| 1 | گواهینامه خلبانی شخصی | 2500 ریال | 2000 ریال | 800 ریال | 1500 ریال |
| 2 | گواهینامه بازرگانی | 5000 ریال | 2500 ریال | 500 ریال | 3000 ریال |
| 3 | گواهینامه حمل و نقل | 7000 ریال | 5000 ریال | 1000 ریال | 4000 ریال |
| 4 | گواهینامه خلبانی هواسر (گلایدر) | 500 ریال | 1000 ریال | 200 ریال | 3000 ریال |
| 5 | گواهینامه مهندسی پرو از | 5000 ریال | 4000 ریال | 500 ریال | 2750 ریال |
| 6 | گواهینامه سایرخدمه پرو از | 1000 ریال | - | 500 ریال | 800 ریال |
| 7 | درج اختیارو امتیاز مخصوص درگواهینامه هرمرتبه | 2000 ریال | 2000 ریال | - | 1500 ریال |
| 8 | اجازه نامه موقت گواهینامه خلبانی | 2000 ریال | 2500 ریال | 1000 ریال | 1000 ریال |
| ردیف | گرو ه زمینی | آزمایش زمینی | تمدید گواهینامه | شناسائی اعتبارگواهینامه خارجی |
| 1 | گواهینامه مکانیک هواپیما | 1500 ریال | 300 ریال | 1000 ریال |
| 2 | گواهینامه آلات دقیق، الکترو نیک و الکتریک | 1500 ریال | 300 ریال | 1000 ریال |
| 3 | درج اختیارمخصوص در گواهینامه هرمرتبه | 1000 ریال | - | 750 ریال |
| 4 | اجازه نامه موقت مکانیک هواپیما، آلات دقیق، الکترو نیک و الکتریک | 1200 ریال | 700 ریال | 1200 ریال |
تبصره 1 - برای صدور تائیدیه هرنوع گواهینامه 300 (سیصد) ریال
تبصره 2 - برای صدو ر المثنی هرنوع گواهینامه بار او ل 1000 (هزار) ریال و برای دفعات بعد هربار 1500 (یکهزار و پانصد) ریال
تبصره 3 - برای آزمایش پروازی چنانچه از هواپیمای دولتی استفاده گردد و جوه مندرج در جدول زیر دریافت میگردد.
الف: هواپیمای یک موتوره ساعتی 15000 (پانزده هزار) ریال.
ب: هواپیمای دو موتوره ساعتی 25000 (بیست و پنج هزار) ریال.
ج - هواپیمای دو موتوره جت ساعتی 30000 (سی هزار) ریال.
د - پرو از با دستگاه مخصوص (لینک) ساعتی 5000 (پنج هزار) ریال
ماده 12 - عوارض متفرقه -
الف : حتی[حق] اشتراک کتاب اطلاعات هوانوردی)AIP(3000)سه هزار(ریال
ب :ارسال اصلاحیه های بعدی کتاب فوق سالیانه برای هرنسخه 1500 (یکهزارو پانصد) ریال
ج :صدو ر گواهینامه ایجاد باند یا فرو دگاه خصوصی 2500 (دو هزارو پانصد) ریال
د :صدو ر پروانه بهره برداری هوایی موضوع ماده 17 قانون هواپیمایی کشوری مصوب سال 1328، 100000 (صدهزار) ریال
ه-:صدو ر اجازه نامه تا سیس آموزشگاههای تعلیماتی هواپیمایی با رعایت مفاد ماده 17 قانون هواپیمایی کشوری مصوب سال 20000، 1328 (بیست هزار) ریال
و :صدو ر اجازه نامه پروازهای بازرگانی موضوع قسمت اخیر ماده 17 قانون هواپیمایی کشوری مصوب سال 25000، 1328 (بیست پنج هزار)ریال
ز :صدو ر اجازه نامه تعمیرگاههای فنی هواپیما 40000(چهل هزار) ریال
ح :اضافه کردن اختیارات تعمیرگاه فنی هواپیما 10000 (ده هزار) ریال
فصل چهارم - معافیت ها
ماده 13 - علاوه بر معافیت مندرج در متن این قانون در موارد زیر بهای خدمات و هزینه های مندرج در این قانون دریافت نمیگردد:
الف - هواپیماهای متعلق بدو لت که به منظورهای غیربازرگانی پرواز مینمایند.
ب - هواپیماهای متعلق به روسای کشورها یا مقامات دولتی دعوت شده به وسیله دولت ایران و نمایندگان سیاسی و وابسته های سفارتخانه های مقیم ایران که به منظور غیربازرگانی پرواز مینمایند.
ج - هواپیماهائی که بنا به توصیه یکی از سازمانهای دولتی ایران به منظور همکاریهای نظامی یا اقتصادی یا کشاو رزی و غیره در فرو دگاههای ایران به پرواز غیرانتفاعی مبادرت مینمایند.
د - هواپیماهائی که به منظور تجسس و نجات در موارد سانحه در ایران پرواز مینمایند.
ه- - پرو ازهای آزمایشی که بنا به دستور سازمان هواپیمایی کشوری به منظور احراز صلاحیت پرواز هواپیما صورت میگیرد.
و - فرودهائی که بنا به دستور مقامات صلاحیتدار ایران به منظور کنترل پرو از صورت میگیرد.
ز - حق اشتراک کتاب اطلاعات هواپیمایی کشوری (AIP) و حق تمدید آن در مورد سازمانهای دو لتی ایران و مقامات دو لتی هواپیمایی کشورهای خارجی.
ح - عوارض صدور و تمدید گواهینامه برای کارکنان سازمان هواپیمایی کشوری.
ماده 14 - ده درصد از درآمد حاصل از اجرای این قانون جهت تا مین قسمتی از هزینه های رفاهی کارمندان سازمان هواپیمایی کشور تشخیص داده خواهد شد که آییننامه مربوطه ظرف دو ماه توسط سازمان هواپیمایی کشوری تهیه و به تصویب دولت خواهد رسید.
ماده 15 - از تاریخ تصویب این قانون، قانون تعرفه جدید عوارض فرود و توقف و سایر خدمات و عوارض مربوط بگواهینامه های فنی و هواپیماها و کارکنان پرواز مصوب 1346 و سایر مقررات مغایر با این قانون ملغی است.
نخست وزیر